Кіріспе
Каталониядағы 15 ғасырдағы екі шаруалар көтерілісі Ременстер көтерілісі немесе Ременстер соғысы – 1462 жылы Каталония княздығында басталып, он жылдан кейін нақты нәтижесіз аяқталған, орта ғасырлық Еуропадағы халық көтерілісі. Арагонның Фердинанд II-і бұл қақтығысты 1486 жылы Гвадалупа арбитраждық шешімімен аяқтады. Каталон тіліндегі remença сөзі латынша redementia сөзінен туындаған және құлдықтан босану мүмкіндігін білдіреді. 14 ғасырдың басында Каталония қалаларының өркендеуі, каталон мәдениетінің және Арагон империясының кеңеюі ауыл халқының азаюына алып келді, ал Қара өлімнен кейін бұл азаю одан да күшейді. Аристократия шаруаларды жерге байлап ұстайтын әдет-ғұрыптарды қатаң түрде сақтауға кірісті; сонымен қатар, соңғы ғасырлардағыдан гөрі, жалпы феодалдық құқықтарды одан да қатаң түрде қолдана бастады. Ашық көтеріліске ең зор қолдау ең кедей шаруалардан келді. Вик жазығында, Эмпорда және Валлесте көпшілікті құраған шаруалар патшадан реформалар жасауды және феодалдық зұлымдықтарды тоқтатуды сұрады. Монархия шаруаларды тәуелсіз күш ретінде қалаған себебі, Арагон тажы аристократиямен үнемі билік үшін күресіп тұрды. 15 ғасырдың ортасында Арагонның Альфонсо V «Ұлы» шаруаларға синдикат ременса – шаруалардың кәсіби одағы немесе алғашқы кәсіподақ құруға рұқсат берді, оларға бостандық сыйлады және түрлі жолдармен зұлымдыққа қарсы күресті. Алайда, Жирона епископы аристократия жағына шықты; аристократия бақылауындағы Генералитатпен бірге олардың қарсылығы Альфонсоны бұрынғы шешімінен қайтарды. Альфонсоның мұрагері Иоанн II аристократияға қарсы шаруалардың көмегін сұрады. 1461 жылдың мамыр айына қарай шаруалар патша жағында екенін және аристократияға қарсы екенін жариялады.
The Rebellion of the Remences or War of the Remences was a popular revolt in late medieval Europe against seignorial pressures that began in the Principality of Catalonia in 1462 and ended a decade later without definitive result. Ferdinand II of Aragon finally resolved the conflict with the Sentencia Arbitral de Guadalupe in 1486. The Catalan term remença derives from the Latin redementia and emphasizes the possibility of redemption from servitude. In the early 14th century, the rise of Catalan cities and the expansion of Catalan culture and the Aragonese Empire led to a decline in the rural population, which declined still further due to the Black Death. The nobility began to strictly enforce the evil customs tying peasants to the land; they also began a much stricter enforcement of seignorial rights in general than had been the practice in recent centuries. The strongest support for open rebellion came from the poorest peasants. Those with more goods—who were in the majority on the Plain of Vic, l'Empordà, and el Vallès—tried to appeal to the king for reforms and the end of the seignorial abuses. The monarchy had some reasons to wish to have the peasants as an independent force, since the Aragonese crown was continually in a power struggle with the nobility. In the mid 15th century, Alfonso V of Aragon, "the Magnanimous", allowed the peasants to form a sindicat remença, a peasants' guild or primitive trade union, granted them their liberty and intervened in several other ways against the abuses. However, the Bishop of Girona sided with the nobility; along with the Generalitat, controlled by the nobles, their opposition led Alfonso to reverse himself. Alfonso's successor, John II, sought the peasants' help against the nobility. By May 1461, the peasantry had declared themselves in favor of the king against the nobles.
Бірінші ременстер соғысы
1462 жылы ременса шаруалары көтеріліс жасады; бұл дворяндардың Иоан II-ге қарсы соғысымен бір уақытта болды. Франсеск де Вернталат басшылығымен шаруалар көбінесе таулы аймақтарда күресті, ал король мен оған адал дәстүрлі әскерлер Жерорта теңізі жағалауына жақын жерде шайқасты. Он жылдан соң Иоан соғысты жеңіп алды, бірақ жеке бастылықты жойған жоқ, тіпті маңызды реформалар да жүзеге асырмады.
Қалдықтардың екінші соғысы
1484 жылы Франческ де Вернталлаттың бұрынғы капитаны Пьер Жоан Сала басшылығымен екінші көтеріліс басталды. Ол 1484 жылдың 22 қыркүйегінде Миерс аңғарында болған Миерс көтерілісімен аяқталды. Содан кейін Жоан Сала өзінің билігін Монтанья Комаркасымен қатар Вик жазығы, Селва, Гарротса және Жиронес аймақтарына да жеткізе алды. Ол Эмпордада сәттілікке жете алмады, себебі шаруалар оның көтерілісіне қосылмады, сондай-ақ 14 желтоқсанда Жиронаны басып алуға жасаған әрекеті де сәтсіз аяқталды. Дегенмен, Жоан Салаға қарсы шабуыл ұйымдастыруды көздеген лейтенант Инфанте Энрик, оның жиналған күштерінің көптігіне байланысты шегінуге мәжбүр болды.