Кіріспе

Француз аристократы және монархияшы саясаткер Огюст Луи Альберик, Аренберг князі (15 қыркүйек 1837 – 24 қаңтар 1924) – француз аристократы және монархияшы саясаткер, Аренбергтің 2-ші (француз) герцогы. Ол зор байлығымен және Франция бойынша, әсіресе Менэту-Салон (Шер) аймағындағы кең иеліктерімен белгілі болды.

Ерте өмір

Аренберг князі 1837 жылдың 15 қыркүйегінде Парижде дүниеге келді. Ол Пьер д'Алькантара Шарль Мари, Аренберг герцогінің (1790–1877) және Аликс Мари Шарлотта де Талейран Перигордың (1808–1842) үшінші ұлы болды. Оның әкесі 1827 жылы Францияның пэрі ретінде тағайындалды және 1828 жылы король Карл X-тің жарлығымен француз азаматы атанды. Екі үлкен ағасының мерзімінен бұрын қайтыс болуына байланысты, ол әкесінің титулын мұраға алды. Оның үлкен әпкесі Мари Николетт Вестерлудың 10-шы маркизі Шарль де Меродеге үйленді. 1842 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін, әкесі 1860 жылы Кауниц Ритберг Квестенберг ханшайымы Каролина Леопольд Жаннаға қайта үйленді. Оның әкесінің әкесі Луи Энгельберт, Аренберг герцогінің 6-шы ұрпағы, ал оның әкесінің інісі Проспер Луи, Аренберг герцогінің 7-шы ұрпағы болды.

Мансап

Аренберг 1877 жылдан 1881 жылға дейін Депутаттар палатасында қызмет етті. Ол Макмахон үкіметінің ресми кандидаты ретінде сайланды, бұл сайлауда оның алдыңғысына наразы болған республикалық сайлаушылардың дауыс беруден бас тартуының нәтижесінде жеңіске жетті. Палатада ол монархистік оңшылдар мен консерваторлармен үнемі қолдасты. Ол ажырасуды заңдастыруға қарсы дауыс берді. 1889 жылы монархисттік кандидат ретінде парламентке қайта оралған Аренберг республикалық үкіметке қарсылығын жалғастырды. Бірақ, Rerum novarum және Папа Лео XIII-нің Үшінші Республиканы мойындауынан кейін, Аренберг риторикасын өзгертті және 1893 жылы "либералды республикашыл" деп үгіт жүргізді. Палатада ол отарлық мәселелерге, әсіресе Африкаға қатысты мәселелерге ден қойды; оның жобаларының ішінде Нигер өзенінде еркін теңіз жүруді қамтамасыз ету және ағылшын-француз отарлық шекараларын белгілеу болды.

Кейінгі өмірі

Католик дінін берік ұстанған ол 1895 жылы жеке қайырымдамалар арқылы Парижде мешіт салуға жасалған сәтсіз әрекеттерді ұйымдастырушылардың бірі болды. 1896 жылдан бастап ол Суэц теңіз каналының Compagnie universelle du maritime президенті болды, ал 1897 жылдан бастап Франция институтының (Көркем өнер академиясы) мүшесі болды.

Жеке өмір

18 маусым күні 1868 жылы Аренберг Жанна Мари Луиза де Греффулге (1850–1891) тұрмысқа шықты. Ол граф Луи Шарль Греффулх пен Фелисити Паулин де Ла Рошфуконың қызы және жазушы Марсель Прусттың жеке досы Генри Греффулхтың қарындасы болды. Олардың төрт баласы болды:

Аликс Жанна Мари д'Аренберг (1869–1924), ол Бурбон герцогы Луи Анридің ұрпағы Пьер Адольф, Лагуиш маркизіне үйленді. Шарль Луи Пьер д'Аренберг (1871–1919), ол 10-шы Грамон герцогы Агенордың немересі және 12-ші Грамон герцогы Арман де Грамонның туысы Антуанетта Хелен Эмма Луиза де Грамон де Леспарре (1883–1958) мен үйленді. Луиза Мари Шарлотта д'Аренберг (1872–1958), ол Луи Антуан Мелхиор, Воге маркизіне үйленді. Эрнест Хели Чарльз Мари (1886–1915), ол Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза тапты. Принц 1924 жылғы 24 қаңтарда қайтыс болды. Олардың бір ұлы болды, Пьер Фредерик Анри д'Аренберг (1961 ж.т.), 4-ші (француз) герцогы, ол 1967 жылы қайтыс болды. Ол Эммануэль Жак де Круссольге, Узес герцогына қайта үйленді.