Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сценарист
American screenwriter
Кермит Шафер (24 наурыз 1914 – 8 наурыз 1979) – 1950-1960 жылдары радио мен теледидар үшін жұмыс істеген американдық жазушы және продюсер. Ол «блоперлер» жинақтарымен әйгілі – Шафер радио және теледидар хабаршылары мен тұлғаларының қателіктері мен жаңылысуларын атау үшін танымал болған сөз.
Kermit Schafer (March 24, 1914 – March 8, 1979) was an American writer and producer for radio and television in the 1950s and 1960s. He is best known for his collections of "bloopers"—the word Schafer popularized for mistakes and gaffes of radio and TV announcers and personalities.
Ертедегі бұзылулар
Блуперлер 1931 жылы радио хабаршысы Гарри фон Зелл АҚШ-тың сол кездегі президенті Герберт Гувердің есімін эфирде "Хуберт Хьювер" деп қате айтқанда немесе жаңылысқанда танымал болды, бірақ Шафердің оларды жинап, ұсынуға жасаған алғашқы тынысы деп саналады. Шафер тапқан басқа да белгілі мысалдардың ішінде ABC тілшісі Джоэл Дейлидің "Президент заңға вето қояды деген қауесет жоғарыдан келгендігі айтылды" деген сөзі және тәжірибелі радио жүргізушісі Пол Харвидің үй жануары пудль туралы әңгімеге бақылаусыз күлгені бар. Бұл қателер жинақталып, "Pardon My Blooper!" және "Your Slip is Showing" сияқты LP аудио жинақтарында жарық көрді, олар 1960 жылдары қысқа мерзімге танымал болды. 1974 жылы "Pardon My Blooper" атты фильм шықты, ол прокаттан 1 473 000 доллар табыс әкелді. Бұл Дик Кларк жүргізген "TV's Bloopers & Practical Jokes" сияқты кейінгі телешоуларға жол ашты. Шафер өзі "Блупер адамы" деген лақап атымен белгілі болды. Шафер сонымен қатар "Кермит Шафердің блуперлер әлемі" (1973) және "Блуперлер, блуперлер, блуперлер" (1984) сияқты бірнеше кітап жариялады.
Bloopers came into prominence in 1931, when radio announcer Harry Von Zell mispronounced or said the name of the then President of the United States, Herbert Hoover, as "Hoobert Heever" on the air, but Schafer's is believed to be the first attempt at collecting and presenting them. Other similar famous finds of Schafer's include ABC correspondent Joel Daly intoning, "The rumor that the President would veto the bill is reported to have come from a high White Horse souse", and veteran radio host Paul Harvey breaking into uncontrollable laughter at a story about a pet poodle. These were collected and released in LP audio collections such as Pardon My Blooper! and Your Slip is Showing, which were briefly popular in the 1960s. A movie version, Pardon My Blooper, was released in 1974. It made $1,473,000 at the box office. These led the way for such later TV shows as TV's Bloopers & Practical Jokes hosted by Dick Clark. Schafer himself gained minor celebrity under the nickname "The Blooper Man". Schafer also published a number of books, such as Kermit Schafer's Blunderful World of Bloopers (1973) and Bloopers, Bloopers, Bloopers (1984).
Сын-пікірлер мен даулар
Шафер теле- және радио тарихшыларының сынанысқа іріккен, олар оның альбомдарындағы адаспаздық презентацияларын атап өтті. Егер Шафер оқиғаның нақты аудио жазбасын ала алмаса (осы қателердің көпшілігі тікелей эфирде болғандықтан және әрқашан жазбаға түсірілмегендіктен), ол актерлерді жалдап, оқиғаны қайта жасайтын – ешқандай ескерту жасамастан. Бұл кейбір қате түсініктерге әкелді. Мысалы, жоғарыда сипатталған Гарри фон Зеллдің қатесі жазылмаған, сондықтан Шафер оны қайта жасады. Шафер тарихта ешқашан болмаған оқиғаны білмей тұра жала жапқан драмалық қойылыммен есінде қалды. Оның "Pardon My Blooper!", 1-томдық винилдік пластинкасында Шафер 1928 жылдан 1947 жылға дейін Нью-Йорктегі WOR радиосында миллиондаған балаға хабар берген танымал радио жүргізушісі "Дон аға" Карниді қайта жасайды. Шафердің қысқаша драмасында Дон аға микрофоны өшірілгенін жаңылыс түсініп, содан кейін ұятсыз сөз айтады.
Schafer has come under criticism from TV and radio historians who have noted his deceptive presentations in his albums. If Schafer could not obtain an actual audio recording of the event (as many of these bloopers occurred live and were not always transcribed onto recordings), he would simply hire actors and recreate the event—without offering any disclaimer. This led to some misrepresentations. For example, the blooper by Harry Von Zell described above was not recorded, so Schafer recreated it. Schafer is historically remembered for an unwittingly libelous dramatization of an incident that never happened. On his vinyl record Pardon My Blooper!, Volume 1, Schafer replicated the famous radio show host "Uncle Don" Carney, who broadcast on WOR in New York City to millions of children from 1928 to 1947. In Schafer's brief drama, Uncle Don mistakenly believes his microphone is off, then utters a contemptuous indecency.
Мұра
1979 жылы 8 наурызда Майамиде, Флорида штатында, 65 жасқа толуға аздай қалғанда Шафер қайтыс болғаннан кейін, оның "Блуперлер сақтаушысы" лақабы Дик Кларкқа өтті. Ол 1980-жылдардың басында ұзақ жылдар бойы көрсетілген блуперлік арнайы бағдарламаларды (және апталық бағдарламаны) жүргізіп, өндірді. Кларк бұл лақапты иеленген кезде блуперлердің жазбаларын алу әлдеқайда жеңіл болды, тіпті фильмдер мен телешоулардың продюсерлері өнімдерін жарнамалау мақсатында оларды ерікті түрде ұсынды. Кларк радио хабарларынан жасалған блуперлер альбомын шығарып, Шафердің жолын жалғастырды. Кларктың телешоулары әрқашан "Кермит Шафер, Блупер мырза" деген арнаумен басталды, ал Кларк бағдарламасының сәттілігі көптеген ізбасарлардың пайда болуына себеп болды, олар 2008 жылға дейін хабар таратты.
After Schafer's death on March 8, 1979, in Miami, Florida, shortly before his 65th birthday, his title of "Keeper of the Bloopers" passed to Dick Clark, who hosted and produced a long running series of blooper specials (and a weekly program) beginning in the early 1980s. When Clark picked up the mantle, recordings of bloopers were far more easily obtainable, and in fact were often provided willingly by the producers of films and TV shows as a way of promoting their product. Clark followed in Schafer's footsteps by releasing an album of bloopers from radio broadcasts. Clark's TV blooper shows always carried a dedication to "Kermit Schafer, Mr. Blooper", and the success of Clark's program led to the development of many imitators which continue to be broadcast as of 2008.
Жазбалар
Жеті Pardon My Blooper альбомы 1950 жылдардың соңында және 1960 жылдардың басында Jubilee Records лейблында жарық көрді. Біріншісі, "Радио Блуперс" деп аталды, бір миллионнан астам данасы сатылып, алтын дискпен марапатталды. Шефер сондай-ақ 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында Kapp Records үшін блопер жинақтарын шығарды. Бұл жазбалардың көп бөлігі 1970 жылдары K Tel Records компаниясымен қайта шығарылды. 1970 жылдардағы жинақтар MCA Records-те де жарық көрді; 1973 жылы "Bloopers-тің ең жақсысы", ал 1977 жылы алғашқы блоперлік жазбаның 25 жылдығына арналған алты томдық "All Time Great Bloopers" жинағы шықты. 5- және 6-томдық жинақтарда бұрын жарияланбаған материалдар бар. Ол блопер емес, комедиялық альбомдарды да өндірді, соның ішінде 1960 жылдары Уилл Джордан мен Питер Вудтың Jubilee Records лейблындағы шығарылымдарын және 1977 жылы сол кездегі CB қызығушылығының пародиязы болған "Citizen's Bloopers" альбомын жасады. Ол блоперлерді түсіріп, бірнеше кітапты редакциялады, ал кейбір кітаптарда жасырын жарнамалар мен телехабарлардан алынған блоперлер сияқты нақты тақырыптар қарастырылды.
Seven Pardon My Blooper albums were released in the late 1950s early 1960s on Jubilee Records. The first, named Radio Bloopers, sold over one million copies, and was awarded a gold disc. Schafer also issued blooper compilation albums for Kapp Records in the late 1960s and early 1970s. Many of these recordings would be reissued in the 1970s by K Tel Records. 1970s compilations were also issued on MCA Records; Best of the Bloopers in 1973, and a six volume All Time Great Bloopers set to mark the 25th anniversary of the first blooper record in 1977. Volumes 5 & 6 contained some previously unreleased material. He produced non blooper comedy albums, among them Jubilee releases for Will Jordan and Peter Wood in the 1960s and Citizen's Bloopers, a spoof of the then current CB craze in 1977. He edited a number of books transcribing bloopers, with some books covering certain themes such as bloopers from classified advertising and television broadcasts.