Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының медициналық қызметі
Medical arm of the British Army
Әскери медициналық кеңес
1793 жылы Армиялық медициналық кеңес құрылды (генералды хирург, бас дәрігер және полк ауруханаларының инспекторынан тұрады). Кеңес бес жалпы (полктік емес) әскери аурухана құрды: төртеуі Чатэм, Дил, Плимут және Госпорт (Портсмут) теңіз порттарында, ал біреуі (Йорк ауруханасы деп аталады) Челсиде. Бұл ауруханалар француз революциялық соғыстарынан көптеген ауырған және жарақат алған сарбаздарды қабылдады (осылайша 1799 жылға қарай Ярмут, Харвич және Колчестер казармаларында қосымша жалпы әскери ауруханалар ашылды); алайда, кеңес жоғары шығындар мен тиімсіз басқару үшін сынға ұшырады. Ғасырдың соңына қарай кеңес таратылды, ал көптеген жалпы ауруханалар көп ұзамай жабылды немесе басқа мақсаттарға пайдаланылды. 1807 жылға қарай жұмыс істеп тұрған жалғыз жалпы ауруханалар Йорк ауруханасы (Челсидегі Корольдік ауруханаға жақын, онда мүгедек сарбаздар зейнетақы алу үшін жиі жіберілетін) және Паркхерсттегі аурухана (Уайт аралындағы армияның мүгедектер депосына қарасты, онда шетелдегі қызметтен мүгедек болған сарбаздар алдымен жіберілетін) еді.
In 1793 an Army Medical Board was formed (consisting of the Surgeon general, Physician general and Inspector of Regimental Infirmaries), The Board set up five General (as opposed to regimental) Military Hospitals: four in the naval ports of Chatham, Deal, Plymouth and Gosport (Portsmouth), and one (known as York Hospital) in Chelsea. These hospitals received large numbers of sick and injured soldiers from the French Revolutionary Wars (so much so that by 1799 additional General Military Hospitals were set up in Yarmouth, Harwich and Colchester Barracks); the Board, however, was criticised, for both high expenditure and poor management. By the end of the century the Board had been disestablished, and most of the General Hospitals were closed or repurposed not long afterwards. By 1807 the only General Hospitals in operation were York Hospital (which was close to the Royal Hospital, Chelsea, where invalided soldiers were routinely sent for pension assessment) and the hospital at Parkhurst (which was attached to the army's Invalid Depôt on the Isle of Wight, where soldiers invalided home from service overseas were initially sent).
Әскери медициналық бөлім
1810 жылы хирург-генерал және дәрігер-генерал лауазымдары жойылып, Медициналық бөлімінің бас директоры төрағалық ететін кеңес басқаратын жаңа Армия медициналық бөлімі құрылды. Ол Веллингтон герцогының бас медициналық офицері болып қызмет еткен. Сол кезде ол армияның медициналық қызметтерін ұйымдастыруға маңызды өзгерістер енгізіп, оларды әлдеқайда ресми негізге қойды: Джордж Гатримен бірге жараланғандарды тасымалдау үшін арнайы жедел жәрдем вагондарын енгізіп, және жарақат алған сарбаздарды фронттан эвакуациялауға көмектесу үшін Британиядан әкелінген жиналмалы кабиналардан уақытша ауруханалар желісін құрды. (Invalid Depôt Уайт аралынан Чатхэмға көшірілді). Осы орында Бас әскери аурухана құрылды, ол ескі Йорк ауруханасының көптеген функцияларын (және көптеген пациенттерін) өз мойнына алды. Бас директордың ықпалы артты және 1833 жылдан бастап ол бөлімге толық жауапкершілікпен жетекшілік етті. Сол жылы (бұрынғыдай бөлек болған) Ирландия медициналық кеңесі бөлімге қосылды, ал жиырма жыл өткен соң артиллерия медициналық бөлімі де қосылды.
In 1810 the offices of Surgeon general and Physician general were abolished and a new Army Medical Department was established, overseen by a board chaired by a Director General of the Medical Department. had served as principal medical officer under the Duke of Wellington during the Peninsular War. During that time he had introduced significant changes in the organisation of the army's medical services, placing them on a far more formal footing: together with George Guthrie, he instituted the use of dedicated ambulance wagons to transport the wounded, and set up a series of temporary hospitals (formed of prefabricated huts brought over from Britain) to aid the evacuation of wounded soldiers from the front line. (the Invalid Depôt having relocated to Chatham from the Isle of Wight). A General Military Hospital was established on the site, which took on many of the functions (and most of the patients) of the old York Hospital. The influence of the Director General grew, and from 1833 he was given sole charge of the Department. That same year the (hitherto separate) Irish Medical Board was merged into the Department, as was the Ordnance Medical Department twenty years later.
Қырымнан кейінгі департамент
1855 жылдың маусым айында Медициналық штаб корпусы құрылды (сол кезде құрлықтағы көлік корпусына біріктірілген Ауруханаларды тасымалдау корпусының орнына). Ол тоғыз ротадан тұрды, бір офицердің басқаруында болды және штаб-пәтері Форт-Питте орналасқан. Медициналық штаб корпусы санитарлар мен жарақатталғандарды тасымалдаушыларды қамтамасыз ету үшін құрылды (кейіннен Армияның аурухана корпусы деп аталды, бірақ 1884 жылы бастапқы атауына қайта оралды). Медициналық жабдықтауға жауапты болған, жеткізушілер деп аталатын офицерлер 1861 жылғы Корольдік жарлық бойынша жеке Жеткізушілер бөліміне біріктірілді; тоғыз жылдан кейін ол Бақылау бөліміне қосылды, содан кейін Армияның қызмет корпусының бөлігіне айналды. Нетли жалпы аурухана ретінде жұмыс істеді, бірақ әскердің медициналық жұмысының көп бөлігі полк деңгейінде жалғасты. Сол кезде 1044 адамнан тұратын полк бір хирург пен екі көмекшіден тұратын медициналық құрамға ие болды (егер полк шетелде орналасса, аға көмекшінің деподағы компаниялармен бірге үйде қалуына мүмкіндік беру үшін қосымша көмекші тағайындалатын). МО-ны тағайындаудың полктік жүйесі 1873 жылға дейін сақталды, сол кезде үйлесімді армиялық медициналық қызмет құрылды. Оған қосылу үшін дәрігер білікті, отбасылық жағдайы жалғыз және кемінде 21 жаста болуы керек, содан кейін физиология, хирургия, медицина, зоология, ботаника және физикалық география, соның ішінде метеорология бойынша қосымша емтихан тапсыруы керек, сондай-ақ басқа да талаптарды орындауы керек (кем дегенде бір рет бүкіл денеге анатомиялық кесім жасау және 12 босандыруға қатысу); нәтижелер Армия медициналық мектебінде үш сынып бойынша жарияланды. 1884 жылы Армия медициналық бөлімінің медициналық офицерлері, оларға жабдықтарды жеткізген кварталмейстерлермен бірге Армия медициналық штабын құрды, оған Медициналық штаб корпусының (толығымен қатардан шыққандардан тұратын) басқаруы берілді. Соңында, 1898 жылғы 25 маусымдағы Корольдік жарлық бойынша медициналық қызмет көрсететін офицерлер мен сарбаздар қазіргі атауымен белгілі жаңа органға, Корольдік армия медициналық корпусына біріктірілді; оның алғашқы бас полковнигі Коннот герцогы, принц Артур болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде корпус көлемі мен тәжірибесі жағынан өркендеді. Ұлы соғыста RAMC-ге жауапты екі адам – Артур Слоггет, Фрипптің барлық таңғажайып жаңалықтарына келіскен және Деелфонтейндегі IYH-қа тағайындалған RAMC аға офицері, және Фрипп Бродрикке No.3 жалпы аурухананың тіркеушісі ретінде ұсынған Альфред Кёг болды. Оның негізгі базасы ұзақ жылдар бойы Лондонның Миллбанктегі Королева Александра әскери ауруханасы болды (қазір жабық). Ол Ұлыбританияда әскери жалпы ауруханалар желісін құрды және британдық әскерлер орналасқан елдерде емханалар мен ауруханалар ашты. RAMC-тің генерал-майоры сэр Уильям Макферсон соғыстың ресми медициналық тарихын жазды (HMSO 1922). Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін RAMC-ге қабылданатын сарбаздардың бойы кемінде 5 фут (2 метр) болуы керек еді және 30 жасқа дейін тіркеле алатын. Олар бастапқыда жеті жыл әскери қызметте, тағы бес жыл резервте, яғни үш жыл және тоғыз жылға келісім шарттары бойынша қызмет ететін. Олар алты ай бойы RAMC Депосында, Квин Элизабет казармасында, Черч Крукхэмде арнайы кәсіптік оқудан өтті. RAMC Депосы 1964 жылы Черч Крукхемнен Митчеттегі Кёг казармасына көшірілді.
In June 1855 a Medical Staff Corps was established (in place of the Hospital Conveyance Corps, which had by then been merged into the Land Transport Corps). It was formed of nine companies, overseen by a single officer, and had its headquarters at Fort Pitt. The Medical Staff Corps was set up to provide orderlies and stretcher bearers (later it was renamed the Army Hospital Corps, but reverted to its original title in 1884). The officers known as purveyors, who were responsible for medical provisioning, were formed into a separate Purveyors' Department by a Royal Warrant of 1861; nine years later it was merged into the Control Department, and later became part of the Army Service Corps. Netley functioned as a general hospital, but much of the army's medical work continued to be carried out at a regimental level. At the time a regiment of 1,044 men would have a medical staff of one surgeon and two assistants (with an additional assistant being appointed if the regiment was stationed abroad, so as to allow the senior assistant to remain at home with the companies appointed to the depot). The regimental basis of appointment for MOs continued until 1873, when a coordinated army medical service was set up. To join, a doctor needed to be qualified, single, and aged at least 21, and then undergo a further examination in physiology, surgery, medicine, zoology, botany and physical geography including meteorology, and also to satisfy various other requirements (including having dissected the whole body at least once and having attended 12 midwifery cases); the results were published in three classes by the Army Medical School. In 1884 the medical officers of the Army Medical Department were brought together with the quartermasters who provided their supplies to form the Army Medical Staff, which was given command of the Medical Staff Corps (which consisted entirely of other ranks). Eventually, by authority of a royal warrant dated 25 June 1898, officers and soldiers providing medical services were incorporated into a new body known by its present name, the Royal Army Medical Corps; its first Colonel in Chief was Prince Arthur, Duke of Connaught. During the First World War, the corps reached its apogee both in size and experience. The two people in charge of the RAMC in the Great War were Arthur Sloggett, the senior RAMC officer seconded to the IYH in Deelfontein who acquiesced in all Fripp's surprising innovations, and Alfred Keogh, whom Fripp recommended to Brodrick as an RAMC man well regarded when Registrar of No.3 General Hospital in Cape Town. Its main base was for long the Queen Alexandra Military Hospital at Millbank, London (now closed). It set up a network of military general hospitals around the United Kingdom and established clinics and hospitals in countries where there were British troops. Major General Sir William Macpherson of the RAMC wrote the official Medical History of the War (HMSO 1922). Before the Second World War, RAMC recruits were required to be at least 5 feet (2 m) tall, and could enlist up to 30 years of age. They initially enlisted for seven years with the colours, and a further five years with the reserve, or three years and nine years. They trained for six months at the RAMC Depot, Queen Elizabeth Barracks, Church Crookham, before proceeding to specialist trade training. The RAMC Depot moved from Church Crookham to Keogh Barracks in Mytchett in 1964.
Батырлық марапаттары
Виктория кресі 1856 жылы тағайындалғаннан бері 27 Виктория кресі және екі медаль армияның медициналық қызметкерлеріне берілді. Екінші Виктория кресімен марапатталуын көрсететін медаль бар болғаны үш рет берілді, олардың екеуі медициналық офицерлерге берілген. Осы Виктория крестерінің 23-і Армияның медициналық қызметтер мұражайында қойылған. Корпустың Виктория кресі мен Темір кресінің иегері болған бір адамы бар. Екінші дүниежүзілік соғыста бір офицер Георгий кресімен марапатталды. Корпустың жас мүшесі, қарапайым сарбаз Мишель Норрис 2006 жылдың 11 маусымында Ирактағы іс-қимылдары үшін Әскери крестпен марапатталған алғашқы әйел болды. Ресми тізімде көрсетілмеген бір Виктория кресі бар. 1856 жылы королева Виктория Нетлидегі Корольдік әскери ауруханасының негізіне Виктория кресін салды. 1966 жылы аурухана бұзылғанда, "Нетли Виктория кресі" деп белгілі крес табылды және қазір Армияның медициналық қызметтер мұражайында қойылған. АДМС – Медициналық қызметтердің көмекші директоры. CMT – Жауынгерлік медициналық техник (әскери дәрігер). Міндетті түрде парамедик емес. Кейбір (көбінесе арнайы күштер) CMT-лер парамедиктер болып біліктіленген, бірақ "парамедик" термині заңмен қорғалған және толық біліктілігі бар және HCPC-де тіркелгендер ғана қолдана алады. DADMS – Медициналық қызметтердің орынбасар көмекші директоры. DCA – Қорғаныс консультанты (әр мамандық бойынша жетекші дәрігер). DDGMS – Медициналық қызметтердің орынбасар бас директоры. DDMS – Медициналық қызметтердің орынбасар директоры. DG – Бас директор (Медициналық қызметтер). DGAMS – Әскери медициналық қызметтердің бас директоры (HQ AMD, Camberley / HQ Land Forces, Andover). DGMS – Медициналық қызметтердің бас директоры. DMS – Медициналық қызметтер директоры. EMO – Кемеге шығару медициналық офицері. GDMO – Жалпы міндеттерді атқаратын медициналық офицер (жоғары мамандандырылған оқуды бастамас бұрын далалық бөлімге бекітілген кіші әскери дәрігер). MCD – Әскери клиникалық директоры (әскери аға кеңесші). MSO – Медициналық қолдау офицері (клиникалық емес әкімшілік қолдау ролі). MO – Медициналық офицер. OMO – Кезекші медициналық офицер. PMO – Бас медициналық офицер. RMO – Полктік медициналық офицер (әдетте, алғашқы медициналық көмек және кәсіби медицина бойынша қосымша оқыған әскери жалпы тәжірибелі дәрігер). SMO – Аға медициналық офицер (әдетте, аға әскери жалпы тәжірибелі дәрігер).
Since the Victoria Cross was instituted in 1856 there have been 27 Victoria Crosses and two bars awarded to army medical personnel. A bar, indicating a subsequent award of a second Victoria Cross, has only ever been awarded three times, two of them to medical officers. Twenty three of these Victoria Crosses are on display in the Army Medical Services Museum. The corps also has one recipient of both the Victoria Cross and the Iron Cross. One officer was awarded the George Cross in the Second World War. A young member of the corps, Private Michelle Norris, became the first woman to be awarded the Military Cross following her actions in Iraq on 11 June 2006. One VC is in existence that is not counted in any official records. In 1856, Queen Victoria laid a Victoria Cross beneath the foundation stone of the Royal Victoria Military Hospital, Netley. When the hospital was demolished in 1966, the VC, known as "The Netley VC", was retrieved and is now on display in the Army Medical Services Museum. ADMSAssistant Director Medical Services CMTCombat Medical Technician (an army medic). Not necessarily a paramedic. There are some (mostly special forces) CMTs who are paramedic trained, but the term 'paramedic' is protected in law and can only be used by those who are fully qualified and state registered with the HCPC. DADMSDeputy Assistant Director of Medical Services DCADefence Consultant Advisor (the lead clinician for each specialty) DDGMSDeputy Director General Medical Services DDMSDeputy Director Medical Services DGDirector General (Medical Services) DGAMSDirector General Army Medical Services (HQ AMD, Camberley / HQ Land Forces, Andover) DGMSDirector General Medical Services DMSDirector Medical Services EMOEmbarkation Medical Officer GDMOGeneral Duties Medical Officer (a junior army doctor attached to a field unit before commencing higher specialist training) MCDMilitary Clinical Director (a senior army Consultant) MSOMedical Support Officer (non clinical administrative support role) MOMedical Officer OMOOrderly Medical Officer PMOPrincipal Medical Officer RMORegimental Medical Officer (normally an army General Practitioner with additional training in Pre Hospital Emergency Care and Occupational Medicine) SMOSenior Medical Officer (normally a senior army General Practitioner)
Журнал
1903 жылдан бері корпус «Journal of the Royal Army Medical Corps» (JRAMC) атты академиялық журнал шығарып келеді. Оның негізгі мақсаты – «әскери медицинаның ең кең мағынасындағы тәжірибесіне қатысты жоғары сапалы зерттеулер, шолулар, жағдайлар туралы есептер және басқа шақырылған мақалаларды жариялау».
Since 1903, the corps has published an academic journal titled the Journal of the Royal Army Medical Corps (JRAMC). Its stated aim is to "publish high quality research, reviews and case reports, as well as other invited articles, which pertain to the practice of military medicine in its broadest sense".
Мұражай
Әскери медицина мұражайы Суррейдегі Митчеттегі Кеог казармасында орналасқан.
The Museum of Military Medicine is based at Keogh Barracks in Mytchett in Surrey.
Жапсырма
1898 жылдан 1984 жылға дейін RAMC өз құрамында әскери оркестрді ұстады. RAMC-дегі музыкаға қатысты ең алғашқы жазба 1880 жылдарға дейін барып жетеді, сол кезде Медициналық штаб корпусының капралы Кнеллер Холлға горнист ретінде оқуға жіберілді. Оркестр ресми түрде 1898 жылы құрылды, ал оркестрге ресми рұқсат Коннахт герцогы, RAMC-тің алғашқы Бас полковнигі берді. 1902 жылы оркестр король Эдуард VII-нің тәж кию рәсіміне қатыса алатын деңгейге жетті. 1939 жылдың 1 қаңтарында RAMC оркестрі Армия Кеңесіне қарастырылып, мемлекеттік қолдауға ие болды. 1962 жылы Дерек Уотерхаус оркестрге тағайындалған алғашқы ресми барабаншы болды. 1984 жылы Армияны қайта құру салдарынан оркестр таратылды, ол бұл процесте алғашқылардың бірі болды. Бүгінде ол Армия медициналық қызметтері оркестрінің құрамында сақталуда.
From 1898 to 1984, the RAMC maintained a staff band in its ranks. The earliest record of music in the RAMC was in the 1880s when a Corporal of the Medical Staff Corps was sent to Kneller Hall to be trained as a bugler. It was founded officially in 1898, with official permission for the band being given by the Duke of Connaught, first Colonel in Chief of the RAMC. In 1902, the band had reached a stature to where it could take part in the Coronation Procession of King Edward VII. On 1 January 1939, the RAMC Band was taken over by the Army Council and was officially recognised as a state sponsored band. In 1962, Derek Waterhouse became the first official drum major to be appointed to the band. It was disbanded in 1984, being one of the first to go in the as a result of the restructuring of the Army. It is today retained in the Army Medical Services Band.
Негізгі дереккөздер
Орам, А.Р. Армия дәрігерінің естеліктері: Бригадир А.Р. Орамның 1891–1966 жылдардағы өмірбаяны, 2013 жылы қағаздық және Kindle нұсқаларында жарық көрді.
Oram, A. R. An Army Doctor's Story: Memoirs of Brigadier A. R. Oram 1891–1966, published in paperback and on Kindle 2013