Николас Бобадилья: Испан Жезуиті және Германиядағы миссиясы

Кіріспе

Ағылшын иезуиті (1511–1590)

Николас Бобадилла, СД (шамамен 1509 – 23 қыркүйек 1590) – алғашқы иезуиттердің бірі. Испанияда туған ол өзінің мансабының көп бөлігін Германияда өткізді.

Өмірбаян

Николай Бобадилла шамамен 1509 жылы Испанияда дүниеге келді және 1529 жылы бакалавр дәрежесін алған Алкала-де-Энарес қаласында білім алды. Теологияны оқып жүріп, Вальядолидте логикадан сабақ берді. 1533 жылы ол грек, латын және еврей тілдерін жақсы білу үшін Парижге барды. Бұл жерде ол Париж университетінде оқып жүргенде Игнатий Лойоланың ықпалына түсті. Бобадилла 1534 жылы 15 тамызда Монмартрдағы Сен-Дени шіркеуінде өзін Құдайға бағыштаған Лойоланың алғашқы жеті ізбасарларының бірі болды. Екі жылдан кейін топ, уақытша Испанияға оралған Игнатийден басқа, Венецияға барды, Киелі жерге саяхаттауға үміттене отырып. Олар кеме күтіп жатқанда ауруханаларда жұмыс істеді. Екі айдан кейін олар Римге барып, пападан паломниктік сапарға рұқсат сұрап, әлі тағайындалмағандарға қасиетті орден беруді өтінді. Бобадилла 1537 жылы 24 маусымда Римде діни қызметке тағайындалды. Олар Венецияға қайтып оралды, бірақ түріктермен соғыс басталуы олардың саяхатын кешіктірді. Игнатий Римге барса, қалғандары әртүрлі университет қалаларына барып уағыз айта бастады. Бобадилла мен Франциск Ксавье Болоньяға барды. Тальякоццо герцогинясы Джованна д’Арагона күйеуі Асканио Колоннаны тастап, алты баласын Ишияға алып кеткенде, бұл мәселе итальяндық-испандық ақсүйектер мен папалық сот арасында қырқыс дау тудырды. Игнатий Бобадилланы оны күйеуіне қайта оралуға көндіруге жіберді. Бұл әрекет сәтсіз аяқталған соң, ол өзі барып әрекет етті, бірақ нәтижесі болмады. Дегенмен, ол иезуиттерге Квириналь төбесінде жер берді, онда олар алғашқы семинариясын салды; қазіргі Сант-Андреа аль Квиринале. Бобадилла шешен болған және ертедегі иезуиттерді апостолдар сияқты өмір сүрген деп есептеген. Ол колледждерді пасторалдық орталықтар ретінде құрудың орнына, көшпелі уағызшы рөлін артық көрді, бұл кейде әріптестерімен келіспеушіліктерге әкеп соқты. Португалия королі Иоанн III Рим папасы Павел III-тен жаңа колонияға діни қызметкерлерді жіберуді сұрады. Игнатий Симон Родригес пен Бобадилланы таңдады, бірақ соңғысы ауырып, саяхаттауға мүмкіндік алмай қалды. 1542 жылы Бобадилла онымен бірге Шпейердегі диетке (парламентке) барды. Сол жылы ол Венада римдіктердің патшасы Фердинанд I сарайында болды және 1543 жылдың қаңтар айында Нюрнбергте өткен диетке патшаны ертіп барды. Ол кейде Игнатийдің көңілін қалдырды, мысалы, Карл V-нің протестанттармен бейбіт келісімге келу әрекетіне тым күшті қарсылық көрсеткен кезде. 1548 жылы император «Аугсбург уақытша келісімін» жариялады. Бұл құжат католиктер мен протестанттардың діни айырмашылықтары толық шешілгенге дейін келісімге келуге негіз болатын уақытша шара еді. Бірақ бұл шешім көптеген католиктерге тым көп, ал протестанттарға жеткіліксіз болып көрінгендіктен, екі тараптың да қанағаттандырмады. Бобадилла бұл келісімге сөзбен де, жазбаша да қарсы шықты, сондықтан ол императорлық сарайда жоғары бағаланғанына қарамастан, императордың бұйрығымен Германиядан кетуге мәжбүр болды. Ол Италияға, содан кейін Далмацияға барып, 1561 жылы Италияға оралды. Игнатий Лойоланың алғашқы жеті серігінің соңғысы Бобадилла Иса қоғамының төрт генералын сайлауға қатысты. Ол 1590 жылы Италиядағы Лорето қаласында қайтыс болды.

Nicholas Bobadilla was boirn in Spain in about 1509 and was educated at Alcalá de Henares where in 1529 he earned a bachelor's degree. He taught logic at Valladolid while studying theology. In 1533 he went to Paris to acquire a more perfect knowledge of Greek, Latin and Hebrew. Here he fell under the influence of Ignatius of Loyola while studying at the University of Paris. Bobadilla was among the first seven followers of Loyola to consecrate themselves to God in the Chapel of Saint Denis on Montmartre, 15 August 1534. Two years later, the group, minus Ignatius who had returned temporarily to Spain, went to Venice, hoping to embark for the Holy Land. They worked in hospitals while waiting for a ship. After two months, they went to Rome to ask papal permission for their pilgrimage and Holy orders for those not yet ordained. Bobadilla was ordained in Rome on June 24, 1537. They returned to Venice, but an impending war with the Turks delayed their departure. While Ignatius went to Rome, the rest decided to go to various university towns and preach. Bobadilla and Francis Xavier went to Bologna. When Giovanna d'Aragona, Duchess of Tagliacozzo, left her husband, Ascanio Colonna, and took their six children to Ischia, given the rank of the parties involved, the matter stirred up controversy among the Italo Spanish nobility and in the papal court. Ignatius sent Bobadilla to attempt to persuade her to return to her husband. When this failed, he, himself visited her, but to no avail. Nonetheless, she donated to the Jesuits land on the Quirinal Hill to build their first seminary; now the site of Sant'Andrea al Quirinale. Bobadilla was an effective speaker and saw the early Jesuits as living as the apostles. He preferred the role of itinerant preacher to that of establishing colleges as pastoral centers, which sometimes caused a degree of friction with his colleagues. King John III of Portugal had asked Pope Paul III to send priests to the new colony in India. Ignatius chose Simon Rodrigues and Bobadilla, but the latter got sick and could not go. Bishop Giovanni Morone was papal legate in Germany; in 1542 Bobadilla traveled with him to the Diet of Speyer. Later that year he was at the court of Ferdinand I, King of the Romans in Vienna and accompanied the king to the Diet of Nuremberg in January 1543. He sometimes displeased Ignatius, as when he too strenuously opposed the efforts of Charles V to make peace with the Protestants. In 1548, the Augsburg Interim was published by the Emperor. It was a tentative document intended to suggest a basis of agreement between Catholics and Protestants until their religious differences could be definitely settled. But as it seemed to the eyes of many Catholics to go to far, and in the eyes of many Protestants not far enough, it satisfied neither party. Bobadilla opposed it in speech and in writing, and so vigorously, that though he was highly esteemed in the imperial court, he was obliged, by the Emperor's order to leave Germany. He went to Italy and then Dalmatia before returning to Italy in 1561. The last survivor of the seven first companions of Ignatius of Loyola, Bobadilla took part in the election of four generals of the Society of Jesus. He died at Loreto, Italy, in 1590.