Австралияның Ұлттық Қорғау Қоры

Австралияның қоршаған ортаны қорғау қоры (ACF) – 1965 жылдан бері табиғатты сақтауға күш салатын ұйым. Қиырғыншылықтан киттерді, Ұлы Тосқана рифін қорғады.

17 мин оқу

100%

Дереккөз: Australian Conservation Foundation — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Австралияның ұлттық экологиялық ұйымы

Австралияның табиғатты қорғау қоры (ACF) – 1965 жылы Дүниежүзілік табиғат қорының тұрақтылыққа үйлесімді көзқарас ұсынуына жауап ретінде құрылған Австралияның ұлттық экологиялық ұйымы. Көзге түскен шараларының бірі – "Киттерді сақтайық" науқаны, нәтижесінде Австралияда коммерциялық кит аулау тоқтатылды, бұл кең ауқымды наразылықтарға байланысты болды. Тағы бір маңызды жұмыс – Ұлы Барьерлі рифті теңіз паркі деп жариялап, оны қорғау болды, соның арқасында онда кен өндіру, бұрғылау және траулермен балық аулауға тыйым салынды. 2000 жылға қарай ACF жобалары климаттың өзгеруі, жаңару энергиясы, жаңбырлы ормандарды сақтау, парниктік газдар ластануы және жергілікті халықтардың жерді пайдалану құқығын реформалау сияқты көптеген мәселелерді қамтыды. ACF – тәуелсіз, саяси партияға қатыспайтын, коммерциялық емес ұйым, оның 700 000-ға жуық мүшесі бар. 2022 жылғы мәлімет бойынша, ұйым президенті – Мара Бүн.

Шығу тегі

1960 жылдары Австралияда табиғатты қорғау ұйымының қажеттілігі туралы пікір-таластар Эдинбург герцогы, Дүниежүзілік табиғат қорының (WWF) негісқалаушысы, сондай-ақ Австралиядағы табиғатты қорғау қозғалысының қалыптасуына зор үлес қосқан принц Филипп арқылы басталды. Дүниежүзілік табиғат қорының басшысы Филип Кроу 1965 жылы Австралияға келіп, тиімдірек табиғатты қорғау шараларын қабылдауды ұсынды. Ол үш маңызды қадам ретінде федералдық үйлестіруді, табиғатты қорғауға жұмсалатын салықтан жеңілдік алатын қайырымдылықтарды және ұлттық жабайы табиғатты зерттеуді қарастырды. Австралияның Табиғатты қорғау қоры Канберрадағы құрылтайшылардың отырысында құрылды. Оның мақсаты – "әр түрлі әдістермен ерекше қолдауға мұқтаж табиғатты қорғау саясатын және жобаларын" қолдау, ал қаржыландыру жұмысына "материалдық және рухани қолдауды" қамтамасыз ету үшін халықтан ақша жинау арқылы жүзеге асырылды. Сэр Гарфилд Бервик қорының президенті болып сайланды, ал басқару мүшелер сайлаған кеңес арқылы жүзеге асырылды.

Акциялар мен бағдарламалар

Австралияның Табиғатты Қорғау Қоры климаттың өзгеруі, экологиялық заңнама, таза энергия, ядролық энергия, экономика, тұрақсыздыққа себеп болатын факторлар, су ресурстарын басқару және аборигендердің жер құқықтары сияқты кең ауқымды қоршаған орта мәселелері бойынша науқандар жүргізеді. Науқандар мен бағдарламалар негізінен ұлттық маңызы бар реформаларға үлес қосу мүмкіндігіне қарай таңдалады. Бұл, ACF жергілікті экологиялық мәселелерге тікелей араласпайды, бірақ осы мәселелер бойынша шаралар кең мақсаттарға жетуге көмектессе, мысалы, ұлттық проблемалардың нақты мысалдарын көрсету немесе үлкен әлеуеті бар шешімдерді ұсыну болса, араласады. Мысалы, Страдброк аралындағы құм өндірудің салдарына назар аударған «Страдди үшін тұрыңыз» науқаны. Ұйым өзінің шектеулі ресурстарын жақсы түсінеді және оларды стратегиялық түрде пайдалануға тырысады. Алайда, ACF-тен жиі жергілікті мәселелер бойынша пікір сұралады және ол жергілікті экологиялық топтарға көмектеседі. Көбінесе ACF басқа экологиялық ұйымдармен – үлкен немесе кіші – бірлесіп жұмыс істейді, өйткені ынтымақтастық арқылы көбірек нәтижеге жетуге болады. Мысалы, ACF-тың The Wilderness Society және басқалармен бірлескен «Places You Love» науқаны және Stop Adani альянсындағы рөлі. 2007 жылдың тамызында ACF «Who on Earth Cares» атты жаңа науқанды бастады, оның елшісі Кэйт Бланшетт болды. Науқанның мақсаты – Австралиядағы климаттың өзгеруіне алаңдаушылық білдіретін және Австралияның парниктік газдар шығарылымын азайтуын қалайтын адамдар үшін онлайн қауымдастық құру. ACF 2013 жылдың қыркүйек айындағы федералды сайлау алдында «Places You Love» науқанын іске қосу үшін басқа австралиялық табиғатты қорғау ұйымдарымен бірікті. Ұйымдардың барлығы Австралия Үкіметі Кеңесінің Австралияның экологиялық заңнамасын кері қайтару туралы ұсыныстарына қатысты.

Австралиядағы коммерциялық кит аулауды тоқтату

ACF федералды үкіметті киттерді аулауға бүкіл әлемдік тыйым салу және Австралия суларында киттерді аулауды тоқтату үшін науқанға бастап шығуға шақырып, қысым жасады. "Киттерді құтқарыңдар" атты телеарнадағы жарнамалық науқанға 30 мың қолдаушы жауап берді. 2004 жылы осы қырғынның аяқталуына 25 жыл толуына арналған сөйлесінде, ACF-тің бұрынғы президенті Питер Гарретт ғалымдар мен табиғатты қорғау ұйымдарының, соның ішінде ACF және Project Jonah ұсынған дәлелдерді қарастырғаннан кейін қабылданған киттерді аулауға тыйым салуды "табиғи дүниемізді қорғауға көбірек мән бере бастаған көптеген австралиялықтар үшін маңызды сәт" деп сипаттады.

Антарктидада кен қазуға тыйым салынды

ACF Антарктиканың сақталуы мен қорғалуына маңызды үлес қосты. 1989 жылы Хоук үкіметі Антарктидада кен өндіруге бейшелім тыйым салатын шартты қолданысқа енгізді.

"Топтық ылғал" әлем мұрасы тізіміне енді

1970 және 1980 жылдары ACF көп жылдар бойы Дайнтри ормандарын қорғау және Ылғалды тропикалық аймаққа Дүниежүзілік мұра мәртебесін беру үшін күш салды – осының нәтижесінде бүгінде шамамен 900 000 гектар қорғалып отыр.

Кунгарра қаласы Дүниежүзілік мұра тізіміне енді

Какаду ұлттық паркіндегі Кунгарра аймағы 2011 жылдың маусым айында ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізілді. ACF, дәстүрлі иесі Джеффри Лимен бірлесіп, осы аймақты мойындату және кен өндірісінен қорғау үшін 30 жылдан астам табандылықпен күш салды.

Landcare компаниясының құрылуы

1989 жылы ACF Ұлттық фермерлер федерациясымен (NFF) бірігіп, Австралияның барлық аймақтарындағы жергілікті қауымдастықтарындағы қоршаған орта мәселелерін шешуге бағытталған Landcare халықтық қозғалысын бастады. 2017 жылғы деректер бойынша, Landcare қозғалысына бүкіл ел бойынша 5400-ден астам жергілікті топ кіреді.

Кейп-Йоркке қолдау көрсету

1975 жылдан бері ACF жер иелену реформасын қолдап келеді. Оның басты екі мақсаты – жергілікті халықтардың, дәстүрлі жер иелерінің құқықтарын қорғау және Кейп-Йорк түбегіндегі жоғары экологиялық құнды жерлерді сақтау. 1995 жылдан бері Кейп-Йорк аймағындағы жер мәселесін шешу арқылы үш миллион гектардан астам жер аборигендердің меншігіне қайтарылды. Оның ішінде аборигендерге тиесілі және бірлесіп басқарылатын екі миллион гектардан астам ұлттық саябақтар мен аборигендердің толық меншігіндегі бір миллион гектардан астам жер бар.

Климаттық шындық жобасы

2006 жылы құрылған «Климаттық шындық жобасы» Австралия 2016 жылға дейін Австралияның табиғатты қорғау қорымен (ACF) серіктестікте жұмыс істеді. 2016 жылдың желтоқсанынан бері ол Мельбурн тұрақтылық қоғамы институтында орналасқан. АҚШ-тың бұрынғы вице-президенті Аль Гор құрған бұл жоба, 60 австралиялықтың біреуі климаттың зиянды әсерлері және оған қарсы қолдануға болатын халықтық, жаһандық шешімдер туралы ақпаратты көруіне мүмкіндік берді.

Ұлы жартасты қорғау

Құрылғалы бері ACF рифті мұнай бұрғылаудан, әк тас өндірісінен, шамадан тыс балық аулаудан және траулерлік балық аулаудан қорғады. 1969 жылы ACF корольдік комиссияны іске қосты, нәтижесінде рифте мұнай бұрғылауға тыйым салынды. Алты жыл өткен соң, ACF және басқа да қоғамдық ұйымдар жүргізген ұлттық науқаннан кейін Австралия үкіметі Ұлы Барьерлі рифті ұлттық теңіз паркі деп жариялады. 1980 жылдары ACF қауымдастығы Рифті ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізу үшін күш салды және сәтті аяқтады. 2000 жылдардың басында ACF-тің ең үлкен жетістіктерінің бірі – Ұлы Барьерлі риф теңіз паркінің аумағын кеңейтуге әсер ету болды. Теңіз паркі басқармасына ACF қолдаушыларынан түскен 3500-нан астам ұсыныс рифтің қоршаған ортасы қорғалатын аймақтарының көлемін 5 пайыздан оның аумағының үштен біріне дейін ұлғайтты.

Джабилука және Какаду ұлттық паркі

ACF және басқа да экологиялық ұйымдар Мирарр халқымен тығыз байланыс орнатып жұмыс істеді, Какадудағы Жабилука уран кенішін тоқтатуға қол жеткізді. 1998 жылғы блокада кең медиа назарына ілігіп, Жабилука мәселесін ұлттық және халықаралық деңгейде талқылауға мүмкіндік берді. Бұл науқан Мирарр халқы мен кен өндіруші компания ERA қол қойған келісіммен маңызды қадам жасады, аталған келісім Мирарр халқына тоқтап тұрған Жабилука кен орнында болашақ дамуға вето құқығын береді. ACF атқарушы директоры Дон Генри бұл шешімді "Какаду үшін қуандырарлық жаңалық және Мирарр халқының, сондай-ақ олардың көптеген қолдаушыларының күші мен табандылығына деген құрмет" деп атап көрсетті.

Климаттың өзгеруі туралы аустралиялық бизнес дөңгелек үстелінің отырысы

Климаттың өзгеруі жөніндегі Австралиялық бизнес дөңгелек үстелі "Тұңғыш әрекет жасаудың бизнес негізі" атты есеп жариялады, онда парниктік газдар шығарындыларын күрт азайту Австралия экономикасына қолайлы бағамен қол жеткізілуі мүмкін екені көрсетілді – бұл бизнес пен үкіметтің қолдауын алудағы маңызды қадам. ACF 2006 жылы осы дөңгелек үстелді құруға жетекшілік етті, оған BP Australia, Insurance Australia Group, Origin Energy, Swiss Re, Visy Industries, Westpac және ACF компанияларының бас директорлары қатысты. Дөңгелек үстел CSIRO және Allen Consulting Group компанияларына Австралияға климаттың тигізетін әсерін анықтауды және 2050 жылға дейін шығарындыларды 60 пайызға азайтудың экономикалық салдарларын модельдеуді тапсырды, сондай-ақ климаттың өзгеруі – маңызды мәселе – бойынша дереу әрекет етуге шақырды. Есепте Австралияның көптеген салалары, оның ішінде елдің ең ірі экспорттық табыс көздері – ауыл шаруашылығы және туризм, климаттың өзгеруіне қарсы шаралар кешіктірілсе, ауыр зардап шегуі мүмкін екені айтылды. Дөңгелек үстел ұсынған ұсынымдарда Австралия үкіметтерінен бизнес пен қоғаммен бірлесіп, өнеркәсіпке тиімді жауап беруге мүмкіндік беретін саясат аясын әзірлеу талап етілді.

Таза энергияны қаржыландыру корпорациясын құру

2010 жылдың желтоқсанында ACF "Таза энергия экономикасына көшуді қаржыландыру" атты есеп жариялады, онда басқа елдердегі таза энергияға инвестицияларды қолдау құралдары сараланды және алғаш рет жылына 2 миллиард долларлық Clean Energy Finance Corporation ұсынылды. 10 миллиард долларлық CEFC 2011 жылдың шілдесінде "Таза энергияның болашағы" пакетінің бір бөлігі ретінде мақұлданды және 2012 жылдың маусымында парламентте заң ретінде бекітілді.

Халық климаты наурыз 2015

2015 жылы ACF Мельбурн қаласындағы Халықтың Климаттық шеруін ұйымдастырды, ол әлем бойынша өткен шерулерге бастама берді. Митингке 60 мыңнан астам адам қатысты және ол сол күндері әлемдегі ең ірі шеру болды.

Адани Кармайкл көмір кенішін тоқтату

2015 жылдың қарашасында ACF, Қоршаған ортаны қорғау және биологиялық әртүрлілікті сақтау туралы заңға (EPBC Act) сәйкес, Adani Mining компаниясының Кармайкл көмір кенішін (Кармайкл ісі) федералды үкімет мақұлдауына шағымдану үшін сотқа жүгінді. Іс қозғаудың мақсаты – Австралияның экологиялық заңдарының жеткіліксіздігін, климаттық өзгерістерге қатысты Австралияның әрекетсіздігін көрсету және Оңтүстік жарты шардағы ең ірі көмір кеніші болар Кармайкл кенішін тоқтату болды. ACF, Қоршаған орта министрі шешім қабылдағанда, Үндістанда өртеліп жатқан көмірдің ластануының Ұлы Барьер рифіне тигізетін әсерін немесе ықтимал әсерін дұрыс немесе толық қарастырмағанын айтты. Сот отырысы 2016 жылдың 3-4 мамырында Брисбендегі Федералды сотта судья Гриффитстің төрағалығымен өтті. Федералды сот 2016 жылдың 29 тамызында ACF-тің шағымын қабылдамады. 3 наурызда ACF, үкімет "есірткі сатушының қорғанысын" пайдаланып отыр деген мәлімдеме жасап, сот шешіміне шағымдану үшін қайтадан сотқа жүгінді. ACF сондай-ақ StopAdani Alliance – жергілікті топтардың бастамасымен құрылған, Австралия тарихындағы ең ірі экологиялық қозғалысты құруға бағытталған халықтық қозғалыстың мүшесі болып табылады.

Ядролық қарусыз

ACF ядролық қарусыз болашақ үшін күресін жалғастыруда, үкіметтерді уран өндіру мен экспорттауды тоқтату арқылы радиоактивті қауіптерді азайтуға, жаһандық ядролық индустриядан бас тартуға және Австралияның радиоактивті қалдықтарын жауапты түрде басқаруға шақырып отыр.

1960 жылдар

ACF-тің негізін қалаушылар Австралияның ғылыми, мемлекеттік қызмет, бизнес және саяси шешім қабылдаушыларынан шықты. 1963 жылы Эдинбург герцогы, принц Филипптің жазбасы Фрэнсис Рэтклифті CSIRO әріптестерімен кеңесуге, сондай-ақ ұлттық қорғау ұйымын құру үшін табиғатты қорғаушылармен және қоғамдық лидерлермен жұмыс істеуге ынталандырды. Рэтклифф табиғатты қорғауды адамзат алдындағы үш ең маңызды мәселенің бірі деп санады: атом соғысынан сақтану және нәсілдік келісімге қол жеткізу. 1964 жылдың тамызында Канберрада өткен конференцияда Австралияның Табиғатты қорғау қоры құрылды. Оның алғашқы президенті – сол кездегі Жоғарғы сот төрағасы сэр Гарфилд Барвик болды. ACF 1966 жылдың тамызында тіркеу куәлігі берілген кезде заңды тұлға ретінде құрылды. ACF кеңесінің алғашқы отырыстарында Малли, жаңбырлы ормандар, Ұлы Барьер рифі және Орталық Австралия ең көп назар мен үйлестірілген әрекеттерді қажет ететін аймақтар ретінде анықталды. Дегенмен, шектеулі ресурстар мен Ұлы Барьер рифіне төнген қауіптерге байланысты, ACF рифті кен өндіру және мұнай бұрғылаудан қорғауға баса назар аударды. 1960 жылдары ACF келесі жиырма бес жыл бойы қолданған көптеген науқандық әдістерді әзірледі. Оларға зерттеулер, саясатты әзірлеу, білім беру және лоббилік жұмыстар кірді. ACF басқа табиғатты қорғау ұйымдарына қолдау көрсетті және жергілікті бөлімшелер құрды. Рэтклиффтің АХҚ-ны қаржылық тұрғыдан қолдау көрсету және қоғамдық білім беруге көмектесу үшін көптеген мүшелерден тұратын ұйым құру туралы көзқарасы болды. 1960 жылдардың соңына қарай табиғатты қорғауға қоғамдық қолдаудың толқыны күшейді.

1970-ші жылдар

1970 жылдар ACF өз қызметін консолидациялаған, көзқарасын кеңейткен және табиғатты қорғау мақсаттарына жету үшін ұзақ мерзімді жоспарларға міндеттенген онжылдық болды. 1970 жылы Викториядағы Маллинің кең аумақтарын қорғау жөніндегі науқан табиғатты қорғау пайдасына шешілді. 1972 жылы Тасманиядағы әсем Педдер көлі гидроэлектр станциясының арқасында суға батты. Ұйымның Педдер көлінің суға батуына қарсы қорқынышсыз және жақпаушылықпен сөйлеуден бас тартқанына наразы болған ACF мүшелерінің тобы ішкі өзгерістерді жүзеге асыруға тырысты. ACF-тің табиғатты қорғау науқанына қатысты тәсілі стратегиялық, белсенді және тәуелсіз болды, сонымен қатар 1970 жылдары табиғатты қорғау мәселелеріне қоғамдық назар аударды. 1973 жылы Австралияның сол кездегі премьер-министрі Гоф Уитлэм ACF журналының бірінші нөмірін жариялады. Сол кездегі ACF президенті, Филипп ханзадасы, «Хабитат» журналының табиғатты қорғау мәселелері бойынша маңызды жаңалықтарды кең жұртшылыққа жеткізетінін жазды. ACF федералды үкіметті киттерді аулауға қарсы бүкіләлемдік тыйым салу және Австралия суларында киттерді аулауды тоқтату науқанына жетекшілік етуге шақырды. «Киттерді құтқару» телеарналық жарнамалық науқанына 30 мың қолдаушы жауап берді. Тоғыз жылдық қарқынды қоғамдық науқаннан кейін 1981 жылы коммерциялық киттерді аулауға мораторий жарияланды. 1974 жылы Австралия Дүниежүзілік мұра туралы конвенцияға қол қойды және ACF Ұлы Барьер рифі және Фрейзер аралынан бастап, зор табиғи және мәдени құндылықтары бар аумақтарды Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізуді ұсынды. 1970 жылдары ACF уран өндіруге қарсы науқан жүргізді. Ұйым Какадудағы Рейнджердегі кен өндіруге қатысты Рейнджер уран экологиялық сараптамасының (Фокс сараптамасы) негізгі қатысушысы болды және аймақтың табиғи және мәдени құндылықтарын қорғау үшін ірі ұлттық саябақты құруға үгіт жүргізді. Президенті, экономист, экологиялық және аборигендердің құқықтарын қорғаушы доктор Нугет Кумбстен шабыттанған ACF аборигендердің жер құқығын қолдауға көшті және 1978 жылы Солтүстік және Орталық жер кеңестерімен бірлесіп жұмыс істеуге уәде берді. ACF қалалық мәселелерге көбірек араласты. ACF кеңесшісі және кәсіподақ жетекшісі Джек Мунди «жасыл тыйымдардың» күші болды, оның арқасында кәсіподақтар Сиднейдегі The Rocks сияқты тарихи қалалық аудандарды қорғау үшін жұмыс күшін алып тастады. Ластану, климаттың өзгеруі және халық санының өсуі «Хабитат» журналында талқыланған тақырыптарға айналды.

The 1970s was the decade when the ACF consolidated its operations, extended its vision and committed to long term plans for the achievement of conservation goals. In 1970, the campaign to protect large areas of the Mallee in Victoria was resolved in favour of conservation. In 1972 the remote and beautiful Lake Pedder in Tasmania was flooded by a hydroelectric dam. A group of ACF members, angered by the organisation's failure to speak without fear or favour in opposition to the flooding of Lake Pedder, worked to bring about internal change. The ACF's approach to conservation campaigning became more strategic, active and independent and throughout the 1970s public awareness of conservation issues increased. In 1973, Gough Whitlam, then Prime Minister of Australia, launched the first issue of Habitat, the ACF's magazine. Prince Philip, then president of the ACF, wrote that "Habitat will provide essential news on conservation matters to the public at large". The ACF pressed the federal government to lead a campaign for a worldwide ban on whaling and for an end to whaling in Australian waters. Thirty thousand supporters responded to a television advertising campaign to "Save the Whales". Nine years of vigorous public campaigning later, a moratorium was declared on commercial whaling in 1981. In 1974, Australia signed the World Heritage Convention and the ACF proposed World Heritage nominations for areas of great natural and cultural value, beginning with the Great Barrier Reef and Fraser Island. Throughout the 1970s, ACF campaigned against uranium mining. The organisation was a principal party at the Ranger Uranium Environmental Inquiry (Fox Inquiry) into mining at Ranger in Kakadu, and pressed for the creation of a major national park to protect both the natural and cultural values of the area. Inspired by its president, Dr Nugget Coombs, economist, environmentalist and Indigenous rights activist, the ACF moved to support Aboriginal land rights, and in 1978, pledged to work collaboratively with the Northern and Central Land Councils. The ACF became increasingly involved in urban issues. ACF Councillor and unionist Jack Mundey was the force behind "green bans", that saw unions withdraw their labour from demolition sites to protect historic urban precincts like The Rocks in Sydney. Pollution, climate change and population growth became topics of debate in the pages of Habitat.

1980 жылдар

1980 жылдардың басындағы ең өзекті экологиялық мәселе – Австралияның соңғы табиғи өзендерінің бірі саналатын Франклин өзенін қорғау науқаны болды. ACF қолдаушыларын және ресурстарды жұмылдырып, өзенге тоған салудың алдын алу үшін Жоғарғы сотқа дейін барған науқанды ұйымдастырды. 1980 жылдардың басты тақырыбы – Австралияның туған ормандары үшін күрес. 1987 жылы ACF және басқа да экологиялық ұйымдар ормандар мәселесін назар ортасына қойды. Дейнтридің тропикалық жаңбырлы ормандары 1988 жылы Квинсленд штатының сол кездегі үкіметінің қарсылығына қарамастан, ЮНЕСКО Әлемдік мұра тізіміне енгізілді. 1980 жылдары Какадудың мәдени және табиғи ерекшеліктеріне уран өндіру қайтадан қауіп төндірді. ACF Какаду ұлттық паркінің 1-ші және 2-ші кезеңдерін құруға және Коронация төбесі кенішіне қатысты тергеу жүргізуге жетекшілік етті. 1980 жылдардың соңында ACF Австралиядағы кең ауқымды жердің құнарсыздығы мәселесін шешуге басымдық берді. 1989 жылы ACF мен Ұлттық фермерлер федерациясы арасындағы тарихи келісім ұлттық «Жерді қорғау» бағдарламасын құруды талап етті. «Жерді қорғау» бағдарламасы экологиялық тұрақтылыққа көшудің тұжырымдамасын ұсынды, ол барлық ірі саяси партиялар тарапынан қолдау тапты. 1990 жылдар «Жерді қорғау онжылдығы» деп жарияланды. Әлемдік деңгейдегі маңызды экологиялық шешімдердің бірі – Австралия үкіметінің 1989 жылы Антарктидада кен өндіруден бас тартуы болды. Антарктиканы қорғау саясаты 1970 жылдардың ортасында ACF тарапынан әзірленген, және ACF-тың өз ұстанымындағы табандылығы мен қоғамдық хабардар ету науқанының сәттілігі үкіметті әрекет етуге көндірді. 1989 жылы рок-жұлдыз және экологиялық белсенді Питер Гарретт ACF президенті болды. Питер ұйымға уранға қарсы күрес, аборигендердің құқықтары және Солтүстік Австралия сияқты көптеген мәселелерге деген құлшынысын және адалдығын сыйлады. 1980 жылдар ішінде ACF кәсібилігі жоғары, стратегиялық одақтары күшті және саяси сауаттылығы артып, дамыған ұйымға айналды. Онжылдық экологиялық мәселелердің саяси күн тәртібінде маңызды орын алған және ACF-тың қоршаған ортаны қорғау жөніндегі жетекші ұлттық жақтаушысы ретінде аяқталды.

The explosive environmental issue of the early 1980s was the campaign to protect the Franklin River, one of the last wild rivers in Australia. ACF mobilised supporters and resources behind the campaign that went all the way to the High Court to prevent the damming of the river. A pervasive theme in the 1980s was the fight for Australia's native forests. In 1987, ACF and other environment groups pushed forests into the spotlight. Daintree's tropical rainforests finally gained World Heritage listing in 1988, despite the vehement opposition of the then Queensland Government. Kakadu's cultural and natural qualities were again under threat from uranium mining during the 1980s. ACF played a lead role in securing Stages 1 and 2 of the Kakadu National Park and establishing an inquiry into the proposed Coronation Hill mine. The late 1980s saw ACF make a major effort to redress Australia's massive land degradation problems. In 1989 a historic alliance between ACF and the National Farmers Federation called for the establishment of a national Landcare program. Landcare provided a vision for the transformation to ecological sustainability that was embraced by all major political parties. The 1990s were to be declared 'The Decade of Landcare'. One of the most important environment decisions in global terms was the Australian government's rejection of mining in Antarctica in 1989. A policy of protection for Antarctica had been developed by ACF in the mid 1970s and it was ACF's persistence with its vision and the success of its public awareness campaign that eventually convinced the government to act. In 1989 Peter Garrett, rock star and environmental activist, became President of ACF. Peter brought to the organisation his passion and commitment to a wide range of issues including anti uranium, indigenous rights and Northern Australia. Throughout the 1980s, ACF developed into an organisation that was more professional, more strategic in its alliances and more politically sophisticated. The decade closed with environmental issues high on the political agenda and ACF the leading national advocate for the environment.

1990 жылдар

1990 жылдары ACF өзінің көзқарасын қайта анықтап, қоршаған ортаға жауапкершілікпен қарайтын қоғам құруға ұмтылды. ACF өзін бағытталған ағымға орналастырды және 1990 жылдардың соңында бағытталған қоғам қоршаған ортаға деген көзқарасын өзгертті. Мыңжылдықтың соңында прогрессивті бизнес қоршаған ортаға жауапкершілікті бәсекеге қабілетті артықшылық ретінде түсінді, ал Австралиялықтардың алпыстан астамы қоршаған ортаны өзінің маңызды мәселелерінің бірі деп атады. 1990 жылдардың басы сәтті басталды. Қоршаған ортаны қорғау федералды сайлаудың басты тақырыбы болды және ACF қоршаған ортаға қатысты телебағдарламалар, газет мақалалары мен радио деректі фильмдерін жасау үшін ақпарат сұрап, БАҚ назарында болды. 1990 жылы Дүниежүзілік қоршаған орта күнінде ACF және Telecom Australia бүкіл елдегі жастар үшін бейнеконференция өткізіп, озон қабатын құртуға қабілетті заттарды азайту жолдарын талқылады. 1993 жылы экономикалық дағдарыс болды және БАҚ назары қоршаған ортадан ауысты. Қаржылық шектеулерге қарамастан, ACF «Жасыл жұмыс орындары» бөлімі сияқты бастамалар арқылы өзінің ықпалын кеңейтуді жалғастырды, ол жұмыс орындарын құруға бағытталған экологиялық шешімдерді қолдады; Ұлттық фермерлер федерациясымен одақ, ол 1996 және 2000 жылдары жаңартылды; және генетикалық инженерияның әсерін зерттеу үшін GeneEthics желісін құру. ACF Австралия мен Азия-Тынық мұхиты аймағындағы жергілікті халықтармен байланысын күшейтті. Коронация төбесіндегі кен өндіруді тоқтату үшін күрес 1991 жылы жемісті болды және 1992 жылдан бастап ACF Папуа-Жаңа Гвинеядағы Ок-Теди кенішінің қоршаған ортаға және әлеуметтік салдарына назар аударуда маңызды рөл атқарды. 1990 жылдар парниктік газдар ластануы мен климаттың өзгеруінің маңызды мәселелерге айналған онжылдық болды. ACF Австралияның тұрақты энергетикалық өнеркәсіптер кеңесін құруға көмектесті және федералды үкімет 2005 жылға дейін парниктік газдар шығарындыларын 20%-ға қысқартуға келісті. Канберра 1990 жылдардың ортасында осы міндеттемеден бас тартқан кезде, ACF халықаралық форумдарда, соның ішінде 1995 жылғы Берлиндегі климаттық өзгерістер конференциясында өз пікірін білдірді. 1995 жылы ACF өзінің әртүрлі қолдаушыларымен жиі және тиімді байланыс жасау үшін алғашқы веб-сайтын іске қосты. ACF Мюррей-Дарлинг бассейнінің нашарлаған жағдайын халық назарына жеткізу үшін жұмыс істеді. 1996 жылы ACF экологиялық ағымдар тұжырымын саяси аренаға енгізіп, Австралия өзендерінің құлдырауын тоқтату үшін ірі науқан бастады. ACF және басқа да экологиялық ұйымдар Мирар халқымен бірлесіп, Какадудағы Джабилука уран кенішін тоқтатуға жұмыстанды. 1998 жылғы блокада БАҚ-тың қызығушылығын тудырып, Джабилуканы ұлттық және халықаралық күн тәртібіне қосты.

In the 1990s ACF redefined its vision and sought to inspire a society that was environmentally aware and responsible. ACF positioned itself in the mainstream and by the end of the 1990s mainstream society had changed the way it viewed the environment. At the close of the millennium, progressive business came to understand environmental responsibility as a competitive advantage and more than sixty percent of Australians listed the environment as one of their major concerns. The 1990s began on a high note. The environment was the focus of the federal election and ACF was swamped by the media with requests for information to produce environment related TV programs, newspaper feature articles and radio documentaries. On World Environment Day 1990, ACF and Telecom Australia held a nationwide video conference for young people throughout the country to discuss ways to reduce ozone depleting substances. Then in 1993 the recession hit and media attention turned away from the environment. Despite financial constraints, ACF continued to extend its influence through initiatives such as the Green Jobs Unit, which promoted employment creating environmental solutions; the alliance with the National Farmers Federation, which was renewed in 1996 and again in 2000; and the establishment of the GeneEthics Network to focus on the impact of genetic engineering. ACF broadened its engagement with Indigenous peoples, both in Australia and in the Asia Pacific region. The fight to stop mining at Coronation Hill succeeded in 1991 and from 1992 ACF was key in highlighting the environmental and social impacts of the Ok Tedi mine in Papua New Guinea. The 1990s were the decade in which greenhouse pollution and climate change became critical issues. ACF helped to establish the Sustainable Energy Industries Council of Australia and the Federal government agreed to cut greenhouse gas emissions by 20% by the year 2005. When Canberra backtracked on this commitment in the mid 1990s, ACF spoke out in international forums including the 1995 Berlin Climate Change Conference. In 1995 ACF launched its first website with a view to facilitating more frequent and effective communication with its diverse range of supporters. ACF worked to bring the degraded state of the Murray Darling Basin to public attention. In 1996 ACF introduced the concept of environmental flows into the political arena and launched a major campaign to reverse the decline of Australia's rivers. ACF and other environment groups worked with the Mirrar people to halt the Jabiluka uranium mine at Kakadu. The 1998 blockade gained significant media attention and placed Jabiluka on the national and international agenda.

21 ғасыр

2000 жылы ACF-тің «Табиғи артықшылық: тұрақты Австралияның жоспары» атты бағдарламасын Австралияның сол кездегі генерал-губернаторы сэр Уильям Дин таныстырды. Жоспар ACF-тің тұрақты Австралияға қатысты көзқарасын баяндады және экологиялық проблемаларды шешуге арналған шабыттандыратын, ұзақ мерзімді шешімдерді ұсынды. Жоспардың негізгі бастамаларының ішінде тұрақтылықты реформалаудың ұлттық жобасы; жер мен су ресурстарын қалпына келтіруге бағытталған ұзақ мерзімді стратегиялық міндеттемелер; парниктік газдар эмиссиясын азайту және энергия тиімділігін арттыру; экологиялық салық реформасы; аборигендер мен абориген емес австралиялықтар арасындағы келісім; және барлық австралиялықтардың табиғи артықшылықтарынан пайда табуын қамтамасыз ету үшін әлеуметтік капиталды дамыту кірді. Жаңа мыңжылдықтың басында ACF «іспен сөйледі» және бас кеңсесін Карлтон қаласындағы 60L Green Building ғимаратына көшірді. ACF-тің қолдаушылар саны артып, көптеген австралиялықтар қоршаған ортаны жақсартуға ықылас білдірді. Сауалнамалар бойынша, қоршаған орта австралиялықтардың ең маңызды мәселелерінің бірі болып табылды. ACF аборигендермен, әсіресе Солтүстік Австралияда, ғылыми және бизнес салаларымен, сондай-ақ ауылдық қауымдастықтармен бірқатар серіктестіктер құрды. ACF австралиялықтардың ең өзекті экологиялық проблемаларын шешуде жеке бастамаларға шабыт беру мақсатында ұлттық деңгейдегі қоғамдық жұмыстар бағдарламасын әзірлеп жатыр. ACF-тің 2000–2010 жылдар аралығындағы жетістіктеріне Сноуи өзеніне су ағынын қалпына келтіру, Оңтүстік Австралияда радиоактивті қалдықтарды кәдеге жаратуға тыйым салу, Квинсленд штатында кең көлемдегі жерлерді тазалауды тоқтату, Какаду ұлттық паркіндегі Джабилука кенішін қалпына келтіруге уәде беру және Виктория штатында жаңа теңіздік қорықтар құру кіреді.

Қаржыландыру

Австралияның табиғатты қорғау қоры 2023 жылы жалпы кірісін 18,1 миллион доллар, ал шығындарын 19,26 миллион австралиялық доллар деп хабарлады. Қосымша шығындар операциялық резервтерден қаржыландырылды. ACF кірісінің шамамен 90 пайызы жеке тұлғалардан түсетін қайырымдастықтар, мұрагерліктер, мүшелік жарналары және гранттар арқылы түседі. ACF 2023 жылы қайырымдастықтар мен мұрагерліктерден 16,38 миллион доллар жинағанын мәлімдеді. ACF донорларды "сыртқы қызметтер арқылы тартуға" 1,3 миллион доллар жұмсайды. Олар 3,263,972 доллар таза табыс тапқанын хабарлады. ACF кірісінің басқа да көздеріне 60L ғимаратынан түсетін жалға төлемі және этикалық инвестициялардан түсетін кіріс кіреді. ACF толық жұмыс күнімен қамтылған қызметкерлердің саны 96 адамды құрайды деп хабарлады.

Ұйым

Австралиялық консервация қоры 21 мүшеден тұратын өкілдер кеңесімен басқарылады, олар ұйым мүшелерімен әр үш жыл сайын сайланады. [2] Кеңес ұйымдық саясатты және басымдықтарды анықтау үшін тұрақты түрде отырыстар өткізеді. ACF-тің демократиялық құрылымы оның алпыстан астам қызметкерінің Австралияның әртүрлі халықтық қозғалысымен байланыста болуына көмектеседі, сонымен қатар жоғары кәсібилікті және ұлттық маңызы бар тұрақтылық мәселелеріне стратегиялық көзқарасты сақтайды. Кеңес ұйымдық мәселелерді тереңірек талқылау және шешу үшін жиі жиналатын атқару комитетін сайлайды. Сондай-ақ, Кеңес жоғары деңгейде ACF-тің өкілі болып табылатын және Кеңес отырыстарына төрағалық ететін ерікті президентті тағайындайды. 2005 жылы танымал австралиялық ғалым, Гриффит университетінің ғылым, технология және қоғам профессоры Иан Лоу Питер Гарреттің орнына президент болып тағайындалды. Профессор Лоу 2014 жылдың маусымына дейін қызмет етті. Дон Генри 1998 жылдан 2014 жылға дейін Австралиялық консервация қорының бас директоры болды. Қазіргі бас директор – Келли О’Шанасси. Қордың басқару органы – Басқарма, ол президенттен, екі вице-президенттен, төрт кеңесшіден және төртке дейін қосымша мүшелерден тұрады. Қосымша мүшелер олардың біліктілігі мен тәжірибесіне сүйене отырып таңдалады, осылайша Басқарма құрамында біліктілік пен тәжірибедің тиімді үйлесімділігі қамтамасыз етіледі. Президенттер: 1967–71 – Сэр Гарфилд Барвик; 1971–76 – Эдинбург герцогы Филипп; 1977 – Сэр Марк Олифант; 1978–79 – Доктор Х. К. Кумбс; 1979–84 – Мюррей Уилкокс; 1985–89 – Дж. Х. Вуттен; 1990–94 – Питер Гаррет; 1994–97 – Профессор Дэвид Йенкен; 1998–2004 – Питер Гаррет; 2004–14 – Иан Лоу; 2014–2018 – Джефф Кузинс; 2017–2023 – Мара Бун; 2023 – қазіргі уақытқа дейін – Лиана Дауни. Атқарушы директорлар: 1968 – Доктор Дональд Ф. МакМайкл; 1969–73 – Р. Д. Писсе; 1974–86 – Джефф Мозли; 1986–92 – Филипп Тойн; 1992–95 – Трисия Кесвелл; 1995–97 – Джеймс Дауни; 1997–2014 – Дон Генри; 2014 – қазіргі уақытқа дейін – Келли О’Шанасси.

Журнал

Habitat Australia – 1973 жылдан бері ACF мүшелеріне екі рет жыл сайын жіберілетін журнал. Онда табиғи ортамыз, оқиғалар, идеялар және қоғамдық қауымдастыққа қатысты мәселелер жайлы ақпараттар беріледі.