Кіріспе

Мексикалық суретші және гравюра шебері Артуро Гарсия Бустос (8 тамыз 1926 – 7 сәуір 2017) – мексикалық суретші және гравюра шебері. Ол Фрида Калоның Койоакан жеріндегі үйінде оқыған "Лос Фридос" тобының студенттерінің бірі ретінде танымал.

Өмір

Артуро Гарсия Бустос Мексика қаласында, Зокало маңында дүниеге келген. Ол мексикалық монументалды суретшіліктің үстемдік құрған кезінде өсті, бұл оны өнерге қызықтырды. Архитектура мамандығы бойынша Escuela Nacional Preparatoria Núm 1 мектебін бітіргеннен кейін, 1941 жылы он бес жасында Escuela Nacional de Artes Plásticas-қа оқуға түсті. Өмірінің барысында ол гравюра өнерін де үйренді, соның ішінде Пхеньяндағы корей суретшісі Ван Джон Джадан гравюра сабақтарын және 1957 жылы Пекиндегі қытай гравюрасын оқыды. Ол 1949 жылы үйленді. Артуро қайтыс болғанға дейін олар 60 жылдан астам бірге өмір сүрді. Олар Мексика қаласының Койоакан ауданында, Каса Колорада деп аталатын отарлық үйде, Ла Кончита ауданындағы Кале де Вальярта көшесінде тұрды. Олардың үйі Ла Малиншенің бұрынғы резиденциясы болған деп есептеледі. Кейіннен ол монастырь, түрме және аурухана ретінде пайдаланылды. Он жылдан астам онда тұрғаннан кейін, 2006 жылы олар үйдің бірінші қабатында Галерея де ла Каса Колорадоны ашты. Бұл галереяны жұбайлардың жалғыз қызы Рина Гарсия Лазо басқарады, ол ескерткіштерді қалпына келтіруде мамандық алған сәулетші. Бустос 2017 жылдың 7 сәуірінде Мексика қаласында қайтыс болды. Оның соңғы көрмесі Universidad Iberoamericana-да өтті. Бұл оның әйелімен бірлескен жұмысы болды және оны өнер тарихы мамандығының түлектері ұйымдастырды.

Мансап

Гарсия Бустостың мансабы Мексиканың Койоакан ауданындағы Фрида Калоның үйінде білім алу үшін Койоаканға барған төрт студенттің бірі ретінде басталды. Бұл студенттер «Лос Фридос» деп аталды. Диего Риверамен қабырға суреті салуда шәкірт болып жұмыс істеді және бастапқыда Леопольдо Мендеспен Taller de Gráfica Popular-де жұмыс істеп, гравюра мен литографияны үйренді. 1958 жылы ол Instituto Nacional de Bellas Artes-те графикалық дизайнер Мигель Приетомен бірлесіп жұмыс істеді. Ол графикалық жұмыстарымен танылса да, бірнеше фрескалар да жасаған. 1947 жылы ол Фрида Калоға Койоакан қаласындағы Жозефа Ортис де Домингуес үйінде қабырғалық сурет салуға көмектесті. Басқа жобаларға Мексикадағы Posada del Sol қонақ үйінің фрескасы (1948), Escuela Rural de Temixco, Morelos-тағы Сапата бейнелейтін фреска (1950), Sociedad Cooperativa Ejidal-дегі жеті қабырғалық суреттер сериясы, Рина Лазо және Атилио Карраскомен (1952), Museo Nacional de Antropología-дағы «Оахаканың жеті аймағының халқы» деп аталатын фреска (1964), Куатро-Сиенегас, Коахуиладағы Venustiano Carranza House Museum-ді безендіру үшін он алты баспа қабырғалық суреттер сериясы (1969), Мексикадағы Casa de Obrero Mundial-ға арналған тоғыз панельдер сериясы (1971), Оахака қаласының мемлекеттік ғимаратында «Оахака тарихы мен мифологиясы» (1980), және Мексиканың Азоцацаль қаласының мәдени орталығында қабырғалық суреттер бар. Оның мансабының көп бөлігі оқыту мен дәрістер, семинарлар мен конференцияларға арналды. Гватемаладағы Escuela de Bellas Artes-те гравюрадан сабақ берді және Чапультепектегі Casa del Lago-да Taller de Grabado-ны құрды. Ол Оахаканың Бенито Хуарес автономиялық университетінің Escuela de Bellas Artes, Escuela de Iniciación Artística Núm. 3 мексика қаласында және Чапультепектегі Casa del Lago-да сурет салу және бояу шеберханаларын жүргізді. Ол Мексикадағы гравюра және литография тарихы туралы Оахака және Синалоа мемлекеттік университеттерінде, Galería Municipal de Veracruz және Мексиканың түрлі орындарында конференциялар өткізді. Шетелде ол Мексиканың қабырғалық суреттері мен гравюрасы туралы конференцияларды Германияда, Италияда және Гватемалада өткізді. Марапаттары: UNAM іс-шарасының бірінші жүлдесі «Niños Heroes» (1947), Шопенді құрметтейтін плакат байқауының екінші жүлдесі (1949), Гватемаладағы Бейбітшілік қозғалысының алтын медалі (1953), Гватемаладағы Grupo Saker Ti демеушілігімен ұйымдастырылған іс-шараның бірінші жүлдесі (1954), Польшадағы V Festival de la Juventud-те бірінші жүлде (1955), Salón de la Plástica Mexicana (1957) жыл сайынғы гравюра салонының бірінші жүлдесі, Мәскеудегі гравюра іс-шарасының күміс медалі (1957), Consejo Nacional de Turismo, Mexico City (1962) бірінші жүлдесі. 1973 жылы Academia de Artes-тің, 1974 жылы Дүниежүзілік Бейбітшілік Кеңесінің және 1974 жылы Salón de la Plástica Mexicana-ның мүшесі болды.

Өнер

Гарсия Бустос өзін "мексикалық өнердің бейнелі ағылының мұрагері" деп есептеді. Ол Мексика қаласында Диего Ривера мен Хосе Клементе Орозконың жұмыс істегенін көріп қалғандағы әсерін еске алды, бұл оған "көздің жауын алу" сезімін сыйлап, өзі де қабырға суреттері салмаққа армандағанын айтты.