Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мексикалық монументалист (1886–1957)
Mexican muralist (1886–1957)
Диего Ривера (1886 жылдың 8 желтоқсаны – 1957 жылдың 24 қарашасы) – көрнекті мексикалық суретші. Оның ірі фрескалары мексикалық және халықаралық өнерде монументалды сурет салу қозғалысын қалыптастыруға көмектесті. 1922 және 1953 жылдар аралығында Ривера Мехико қаласы, Чапинго және Куернавака (Мексика), сондай-ақ Сан-Франциско, Детройт және Нью-Йорк (АҚШ) қалаларында монументалды суреттер салған. 1931 жылы Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайында оның туындыларының ретроспективті көрмесі өткізілді, бұл оның «Детройт индустриясы» деп аталатын 27 монументалды суреттер сериясын аяқтағанға дейін болды. Ривераның төрт әйелі және көптеген балалары болды, оның ішінде кем дегенде бір заңды емес қызы бар. Оның тұңғыш баласы, жалғыз ұлы екі жасында қайтыс болды. Оның үшінші әйелі – мексикалық суретші Фрида Кало, олардың арақатынасы оның өмірінің соңына дейін шиеленіскен күйде жалғасты. Оның төртінші және соңғы әйелі – оның агенті болды. Мексиканың өнер тарихындағы маңызды рөліне байланысты Мексика үкіметі Ривераның туындыларын тарихи ескерткіштер деп жариялады. 2018 жылғы мәліметтер бойынша Ривера Латын Америкасы суретшісінің туындысы үшін аукциондағы ең жоғары баға рекордын сақтап тұр. 1931 жылғы «Бәсекелестер» картинасы, Пегги Рокфеллер мен Дэвид Рокфеллердің рекордтық коллекциясының бөлігі, 9,76 миллион АҚШ долларына сатылды.
Diego Rivera (ˈdjeɣo riˈβeɾa; December 8, 1886 – November 24, 1957), was a prominent Mexican painter. His large frescoes helped establish the mural movement in Mexican and international art. Between 1922 and 1953, Rivera painted murals in, among other places, Mexico City, Chapingo, and Cuernavaca, Mexico; and San Francisco, Detroit, and New York City, United States. In 1931, a retrospective exhibition of his works was held at the Museum of Modern Art in New York; this was before he completed his 27 mural series known as Detroit Industry Murals. Rivera had four wives and numerous children, including at least one natural (illegitimate) daughter. His first child and only son died at the age of two. His third wife was fellow Mexican artist Frida Kahlo, with whom he had a volatile relationship that continued until her death. His fourth and final wife was his agent. Due to his importance in the country's art history, the government of Mexico declared Rivera's works as monumentos históricos. As of 2018, Rivera holds the record for highest price at auction for a work by a Latin American artist. The 1931 painting The Rivals, part of the record setting Collection of Peggy Rockefeller and David Rockefeller, sold for US$9.76 million.
Жеке өмір
Ривера 1886 жылғы 8 желтоқсанда Мексиканың Гуанахуато қаласында Мария дель Пиллар Барриентос пен Диего Ривера Акоста отбасында егіз ұл ретінде дүниеге келді. Оның егіз інісі Карлос туғаннан кейін екі жыл өткен соң қайтыс болды. Оның анасы Мария дель Пиллар Барриентостың шежіресінде конверсо тегі болған (15-16 ғасырларда яһуди дінінен католицизмге күштеп ауысқан испандық ата-бабалары). Ривера 1935 жылы: "Менің еврей тегім – өмірімдегі ең басты элемент", – деп жазды. Діни тұрғыдан еврейлікке тәрбиеленбесе де, Ривера өзінің еврей тегінің өнеріне әсер еткенін және "құғынға ұшыраған халыққа деген көңіл білдіруді" сыйлағанын сезінді. Ривера үш жасында, егіз інісі қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң сурет салуды бастады. Үйдің қабырғасында сурет салғаны үшін ұсталғанда, оны ынталандыру үшін ата-анасы қабырғаға тақталар мен кенептер орнатты.
Rivera was born on December 8, 1886, as one of twin boys in Guanajuato, Mexico, to María del Pilar Barrientos and Diego Rivera Acosta, a well to do couple. His twin brother Carlos died two years after they were born. His mother María del Pilar Barrientos was said to have converso ancestry (Spanish ancestors who were forced to convert from Judaism to Catholicism in the 15th and 16th centuries). Rivera wrote in 1935: "My Jewishness is the dominant element in my life", despite never being raised practicing any Jewish faith, Rivera felt his Jewish ancestry informed his art and gave him "sympathy with the downtrodden masses". Rivera began drawing at the age of three, a year after his twin brother died. When he was caught drawing on the walls of the house, his parents installed chalkboards and canvas on the walls to encourage him.
Некелер мен отбасылар
Парижге көшіп келгеннен кейін Ривера революцияға дейінгі Ресей империясының суретшісі Анжелина Белоффпен танысты. Олар 1911 жылы үйленді, және Диего (1916–1918) атты ұлдары болды, ол жас кезінде қайтыс болды. Осы кезеңде Ривера суретші Мария Воробьефф Стебельскамен қарым-қатынаста болды, ол 1918 немесе 1919 жылы Марика Ривера есімді қызды дүниеге әкелді. Ривера Белоффтан ажырасып, Мексикаға оралғаннан кейін, 1922 жылдың маусым айында Гуадалупе Маринге екінші рет үйленді. Олардың Рут және Гвадалупе есімді екі қызы болды. Ривера Мексикада өнер студенті Фрида Каломен танысқанда әлі үйленген еді. Олар құмарлы махаббатқа берілді, ал Мариндан ажырасқаннан кейін Ривера 1929 жылдың 21 тамызында Калоға үйленді. Ол 42 жаста, ал ол 22 жаста болды. Олардың өзара адалсыздықтары мен оның шаршаңқы мінезі 1939 жылы ажырасуға әкелді, бірақ олар 1940 жылдың 8 желтоқсанында Сан-Францискода (Калифорния) қайтадан үйленді. Калоның қайтысынан бір жыл өткен соң, 1955 жылдың 29 шілдесінде Ривера 1946 жылдан бері оның агенті болған Эмма Хуртадоға үйленді. Өмірінің соңғы жылдары Ривера АҚШ және Мексикада өмір сүрді. Ривера 1957 жылдың 24 қарашасында 70 жасында қайтыс болды. Ол Мехикодағы Пантеон де Долорес зиратына жерленді.
After moving to Paris, Rivera met Angelina Beloff, an artist from the pre Revolutionary Russian Empire. They married in 1911, and had a son, Diego (1916–1918), who died young. During this time, Rivera also had a relationship with painter Maria Vorobieff Stebelska, who gave birth to a daughter named Marika Rivera in 1918 or 1919. Rivera divorced Beloff and married Guadalupe Marín as his second wife in June 1922, after having returned to Mexico. They had two daughters together: Ruth and Guadalupe. He was still married when he met art student Frida Kahlo in Mexico. They began a passionate affair and, after he divorced Marín, Rivera married Kahlo on August 21, 1929. He was 42 and she was 22. Their mutual infidelities and his violent temper resulted in divorce in 1939, but they remarried December 8, 1940, in San Francisco, California. A year after Kahlo's death, on July 29, 1955, Rivera married Emma Hurtado, his agent since 1946. In his later years Rivera lived in the United States and Mexico. Rivera died on November 24, 1957, at the age of 70. He was buried at the Panteón de Dolores in Mexico City.
Жеке сенімдер
Ривера атеист болған. Оның "Аламедадағы жексенбі күнгі армандар" атты суретінде Игнасио Рамирес "Құдай жоқ" деп жазылған плакат ұстаған күйі бейнеленген. Бұл туынды қызу пікірталас тудырды, бірақ Ривера жазуды алып тастаудан бас тартты. Сурет тоғыз жыл бойы көрсетілмеді – Ривера жазуды алып тастауға келіскенше. Ол: "Құдайдың жоқ екенін айту үшін, мен Дон Игнасио Рамирес артында жасынуым керек емес; мен атеистпін және діндерді ұжымдық невроздың бір түрі деп санаймын" деді.
Rivera was an atheist. His mural Dreams of a Sunday in the Alameda depicted Ignacio Ramírez holding a sign that read, "God does not exist". This work caused a furor, but Rivera refused to remove the inscription. The painting was not shown for nine years – until Rivera agreed to remove the inscription. He stated: "To affirm 'God does not exist', I do not have to hide behind Don Ignacio Ramírez; I am an atheist and I consider religions to be a form of collective neurosis."
Көркемөнер білім беру және орта
Он жасынан бастап Ривера Мексика қаласындағы Сан-Карлос академиясында сурет өнерін оқыды. Еуропада оқуын жалғастыру үшін оған Веракрус штатының губернаторы Теодоро А. Дехеса Мендес демеушілік етті. 1907 жылы Еуропаға келгеннен кейін Ривера алдымен Испанияның Мадрид қаласына Эдуардо Чичарродан сабақ алуға барды. Одан кейін ол Парижге, Францияға келді, ол Еуропа мен Американың жас суретшілері мен жазушыларының танымал орны болды, олар Монпарнаста арзан пәтерлерге қоныстанды. Оның айналасындағылар Ла Рушеге жиі баратын, онда оның итальян досы Амедео Модильяни 1914 жылы оның портретін салған. Оның жақын достарының арасында Илья Эренбург, Чайм Сутин, Модильяни және оның әйелі Жанна Хебутерне, Макс Якоб, галерея иесі Леопольд Зборовски және Моисей Кислинг болды. Ривераның бұрынғы сүйіктісі Мари Воробьефф Стебельска (Маревна) осы топқа арнап «Монпарнас достарына құрмет» (1962) деген картинасын жазды. Сол жылдары бірнеше белгілі жас суретшілер Пабло Пикассо мен Жорж Брак басқарған, кейін кубизм деп аталған өнер түрін тәжірибелеп көрді. 1913 жылдан 1917 жылға дейін Ривера осы жаңа стильге ынталы түрде бейімделді. 1917 жыл шамасында, Поль Сезаннның картиналарынан шабыттанған Ривера қарапайым формалар мен жарқын түсті үлкен дақтарды қолдана отырып, пост-импрессионизмге көшті. Оның картиналары назар аудара бастады, ол оларды бірнеше көрмеде көрсетуге мүмкіндік алды. Ривера өзінің автобиографиясында 1904 жылы Мексикада болғанда каннибализммен айналысқанын, ақшасын басқалармен біріктіріп «қалалық моргтан мәйіттер сатып алуға» және әсіресе «винегретте әйелдердің миын жеуге» жұмсағанын айтты. Бұл мәлімдеме шындыққа келмейтін немесе әдейі жалғандық деп есептеледі. Ол өзінің өмірбаянында былай деп жазды: «Адам баласы қазіргі механикаландырылған, бірақ әлі де примитивті өркениеттен жоғарырақ өркениетке жеткен кезде адам етін жеуге рұқсат етіледі деп сенемін. Одан кейін адам өзінің барлық ырым-жырымдарын мен ақылға сыймайтын тыйымдарын тастап тастайды».
From the age of ten, Rivera studied art at the Academy of San Carlos in Mexico City. He was sponsored to continue study in Europe by Teodoro A. Dehesa Méndez, the governor of the State of Veracruz. After arriving in Europe in 1907, Rivera first went to Madrid, Spain to study with Eduardo Chicharro. From there he went to Paris, France, a destination for young European and American artists and writers, who settled in inexpensive flats in Montparnasse. His circle frequented La Ruche, where his Italian friend Amedeo Modigliani painted his portrait in 1914. His circle of close friends included Ilya Ehrenburg, Chaïm Soutine, Modigliani and his wife Jeanne Hébuterne, Max Jacob, gallery owner Léopold Zborowski, and Moise Kisling. Rivera's former lover Marie Vorobieff Stebelska (Marevna) honored the circle in her painting Homage to Friends from Montparnasse (1962). In those years, some prominent young painters were experimenting with an art form that would later be known as Cubism, a movement led by Pablo Picasso and Georges Braque. From 1913 to 1917, Rivera enthusiastically embraced this new style. Around 1917, inspired by Paul Cézanne's paintings, Rivera shifted toward Post Impressionism, using simple forms and large patches of vivid colors. His paintings began to attract attention, and he was able to display them at several exhibitions. Rivera claimed in his autobiography that, while in Mexico in 1904, he engaged in cannibalism, pooling his money with others to "purchase cadavers from the city morgue" and particularly "relish[ing] women's brains in vinaigrette". This claim has been considered factually suspect or an elaborate lie. He wrote in his autobiography: "I believe that when man evolves a civilization higher than the mechanized but still primitive one he has now, the eating of human flesh will be sanctioned. For then man will have thrown off all of his superstitions and irrational taboos."
Мексикадағы мансабы
1920 жылы Мексиканың Франциядағы елшісі Альберто Дж. Панидің ықпалымен Ривера Францияны тастап, Италияға сапар шегіп, оның өнерін, соның ішінде Ренессанс фрескаларын зерттеді. Хосе Васкончелос Білім министрі болғаннан кейін Ривера 1921 жылы Мексикаға оралып, Васкончелос жоспарлаған мексикалық қабырға суреттері бағдарламасына қатысты. Бағдарламаға мексикалық суретшілер Жозе Клементе Ороско, Давид Альфаро Сикейрос, Руфино Тамайо және француз суретшісі Жан Шарло қатысты. 1922 жылдың қаңтар айында ол эксперименталды түрде энкаустика техникасын қолданып, өзінің алғашқы маңызды қабырға суреті «Жаратылыс» (Creation) туындысын Мексикадағы Ұлттық дайындық мектебінің Боливар аудиториясында оңшыл студенттерге қарсы пистолетпен қорғанып салды. 1922 жылдың күзінде Ривера Революциялық техникалық жұмысшылар, суретшілер және мүсіншілер одағының құрылуына қатысып, содан кейін Мексика Коммунистік партиясына (оның Орталық комитетіне қоса) қосылды. Оның фрескамен салынған қабырға суреттері мексикалық қоғамды бейнеледі және 1910 жылғы революцияның рухын көрсетеді. Ривера өзінің ерекше стилін үлкен, қарапайым бейнелер мен жарқын түстерге негіздеп, 1922 жылдың қыркүйегінде басталып, 1928 жылы аяқталған Мексикадағы Халықтық білім беру хатшылығындағы фрескаларда ацтектердің ықпалы анық көрінеді. Бұл суреттердің бірінде оң жақта Тина Модотти оқ-дәрі белбеуін ұстап, Хулио Антонио Меллаға қарама-қарсы тұр, ол ашық түсті шляпа киген, ал Витторио Видали қара шляпада тұр. Дегенмен, «Арсеналда» (En el Arsenal) көрсетілген фрагментте оң жақ бөлігі де, аталған үш тұлға да жоқ; оның орнына сол жақта Фрида Кало оқ-дәрілерді таратып тұрған бейнесі көрсетілген. Леон Троцкий Мексикадағы эмиграцияда болған кезінде бірнеше ай Ривера мен Каломен бірге тұрды. Ривераның ең танымал қабырға суреттері Текскоко маңындағы Чапингодағы Ұлттық ауыл шаруашылығы мектебінде (Чапинго автономды ауыл шаруашылығы университеті) (1925-1927), Куернавакадағы Кортес сарайында (1929-1930) және Мехикодағы Ұлттық сарайда (1929-1930, 1935) орналасқан. Ривера Шапинго автономды ауыл шаруашылығы университетінің (UACh) бас залы мен дәлізінде қабырға суреттерін салған. Сондай-ақ, ол 1923-1927 жылдары университет шіркеуінде «Құнарлы жер» (Tierra Fecundada) деген фрескалық қабырға суретін жасады. «Құнарлы жер» мексикалық шаруалар мен жұмысшы табының революциялық күресін бейнелейді, оның ішінде шіркеудің күмбезінде балға мен ораққа біріккен жұлдыздың бейнесі де бар. Суретте «пропагандист» тағы бір балға мен ораққа нұсқау береді. Суретте әр қолында жүгерінің қабығы бар әйел бейнеленген, сурет сыншысы Антонио Родригес өзінің «Canto a la Tierra: Los murales de Diego Rivera en la Capilla de Chapingo» атты кітабында оны жүгерінің ацтек құдайының бейнесі деп сипаттаған. Революциялық батырлар Эмилиано Сапата мен Отилио Монтаноның денелері қабірлерде бейнеленген, олардың денелері жоғарыдағы жүгері егісін тыңайтады. Родригес жазғандай, сурет ортасындағы күнбағыс «идеал үшін өлген және қайта туған, ұлттың құнарлы жүгері егісіне айналғандарды мақтан тұтады». Суретте Ривераның әйелі Гуадалупе Марин құнарлы, жалаңаш құдай ретінде, ал олардың қызы Гуадалупе Ривера и Марин херуб ретінде бейнеленген. Сурет жер сілкінісі кезінде сәл зақымдалған, бірақ содан бері жөнделіп, түзеліп, түпнұсқалық күйінде сақталған.
In 1920, urged by Alberto J. Pani, the Mexican ambassador to France, Rivera left France and traveled through Italy studying its art, including Renaissance frescoes. After José Vasconcelos became Minister of Education, Rivera returned to Mexico in 1921 to become involved in the government sponsored Mexican mural program planned by Vasconcelos. The program included such Mexican artists as José Clemente Orozco, David Alfaro Siqueiros, and Rufino Tamayo, and the French artist Jean Charlot. In January 1922, he painted – experimentally in encaustic – his first significant mural Creation in the Bolívar Auditorium of the National Preparatory School in Mexico City while guarding himself with a pistol against right wing students. In the autumn of 1922, Rivera participated in the founding of the Revolutionary Union of Technical Workers, Painters and Sculptors, and later that year he joined the Mexican Communist Party (including its Central Committee). His murals, subsequently painted in fresco only, dealt with Mexican society and reflected the country's 1910 Revolution. Rivera developed his own native style based on large, simplified figures and bold colors with an Aztec influence clearly present in murals at the Secretariat of Public Education in Mexico City begun in September 1922, intended to consist of one hundred and twenty four frescoes, and finished in 1928. shows on the right hand side Tina Modotti holding an ammunition belt and facing Julio Antonio Mella, in a light hat, and Vittorio Vidali behind in a black hat. However, the En el Arsenal detail shown does not include the right hand side described nor any of the three individuals mentioned; instead it shows the left hand side with Frida Kahlo handing out munitions. Leon Trotsky lived with Rivera and Kahlo for several months while exiled in Mexico. Some of Rivera's most famous murals are featured at the National School of Agriculture (Chapingo Autonomous University of Agriculture) at Chapingo near Texcoco (1925–1927), in the Cortés Palace in Cuernavaca (1929–30), and the National Palace in Mexico City (1929–30, 1935). Rivera painted murals in the main hall and corridor at the Chapingo Autonomous University of Agriculture (UACh). He also painted a fresco mural titled Tierra Fecundada (Fertile Land in English) in the university's chapel between 1923 and 1927. Fertile Land depicts the revolutionary struggles of Mexico's peasant (farmers) and working classes (industry) in part through the depiction of hammer and sickle joined by a star in the soffit of the chapel. In the mural, a "propagandist" points to another hammer and sickle. The mural features a woman with an ear of corn in each hand, which art critic Antonio Rodriguez describes as evocative of the Aztec goddess of maize in his book Canto a la Tierra: Los murales de Diego Rivera en la Capilla de Chapingo. The corpses of revolutionary heroes Emiliano Zapata and Otilio Montano are shown in graves, their bodies fertilizing the maize field above. A sunflower in the center of the scene "glorifies those who died for an ideal and are reborn, transfigured, into the fertile cornfield of the nation", writes Rodrigues. The mural also depicts Rivera's wife Guadalupe Marin as a fertile nude goddess and their daughter Guadalupe Rivera y Marin as a cherub. The mural was slightly damaged in an earthquake, but has since been repaired and touched up, remaining in pristine form.
Кейінгі жылдар
1927 жылдың күзінде Ривера Октябрь революциясының 10 жылдығын тойлауға қатысу үшін үкіметтің шақыруын қабылдап, Мәскеуге, Кеңес Одағына барды. Келесі жылы, әлі де Кеңес Одағында бола тұрып, ол американдық Альфред Х. Барр кішімен танысты, ол көп ұзамай Ривераның досы және демеушісіне айналды. Барр Нью-Йорктегі Қазіргі заманғы өнер мұражайының негізін қалаушы директоры болды. Ол Мексикаға оралды. 1929 жылы бұрынғы президент Альваро Обрегонның өлтірілуінен кейін үкімет Мексика Коммунистік партиясын таратып жіберді. Сол жылы Ривера троцкишілдік көзқарастары болды деген күдікпен партиядан шығарылды. Сонымен қатар, бақылаушылар оның 1928 жылғы "Арсеналда" фрескасында Тина Модотти, кубалық Хулио Антонио Мелла және итальяндық Витторио Видали сияқты коммунистердің бейнеленгенін атап өтті. 1929 жылдың қаңтарында Мелла Сталиннің саясатымен байланысты Видалидің қолынан қаза тапқаннан кейін Ривера жоспарланған шабуыл туралы алдын ала білгені үшін айыпталды. Үшінші әйелі Гуадалупа (Лупе) Маринмен ажырасқаннан кейін Ривера 1929 жылдың тамызында одан әлдеқайда жас Фрида Калоға үйленді. Олар студент кезінде танысқан, үйленген кезде оның жасы 22-ге, ал Ривераның жасы 42-ге толған еді. Сондай-ақ 1929 жылы Нью-Йоркте американдық журналист Эрнестин Эванстың "Диего Ривераның фрескалары" кітабы жарық көрді, бұл суретші туралы ағылшын тіліндегі алғашқы кітап болды. Желтоқсан айында Ривера АҚШ-тың Мексикадағы консулдығы орналасқан Куернавакадағы Кортес сарайында фреска салуға шақырылды. 1930 жылдың қыркүйегінде Ривера Сан-Францискодағы жобаларына байланысты екі жұмыс үшін архитектор Тимоти Л. Пфлюгерден тапсырыс алды. Ривера мен Кало қарашада сол қалаға барды. Ривера Сан-Франциско қор биржасының қалалық клубы үшін 2500 АҚШ долларына фреска салды. Ол сондай-ақ Калифорниялық Көркемсурет мектебі үшін фреска жасады, ол кейіннен Сан-Франциско өнер институтындағы Диего Ривера галереясына көшірілді. 1932 және 1933 жылдар аралығында Ривера үлкен тапсырысты орындады: "Детройт өнеркәсібі" деп аталатын жиырма жеті фреска панелін Детройт өнер институтының ішкі ауласының қабырғаларына салған. Бұл шығындардың бір бөлігін кәсіпкердің ұлы Эдсел Форд төледі. 1950 жылдардағы Маккартизм кезінде аулаға үлкен тақта орнатылып, оның саясатын "жек көрінішті" деп сынап, фрескалардың көркемдік құндылығын қорғады. Оның "Крестовый жол" фрескасы, бастапқыда үш панельден тұратын, 1933 жылы Джон Д. Рокфеллер үшін Нью-Йорктегі Рокфеллер орталығында жасалған, кейіннен жойылды. Фрескада бұрынғы Кеңес Одағының басшысы Владимир Лениннің суреті және марксистік жұмысшыларға бағытталған мазмұны болғандықтан, Рокфеллердің ұлы, баспасөз және қоғамның бір бөлігі наразылық білдірді, бірақ оны жою туралы шешімді басқару компания қабылдады. Ұлы депрессия кезеңінде көптеген адамдар қозғалысқа жұмысшыларға үміт сыйлағандай тартылған, бірақ Американың кейбір аймақтарында коммунизмге қарсылық күшті болды. Диего Ленинді суреттен алып тастаудан бас тартқан соң, оған АҚШ-тан кетуге бұйрық берілді. Диегоның көмекшілерінің бірі жұмыстың бірнеше суретін түсіріп алды, сондықтан Диего кейіннен оны қайта жасай алды. Америкалық ақын Арчибальд Маклиш фреска туралы "иронияға толы" алты өлең жазды. "The New Yorker" журналында Е. Б. Уайттың "Мен көргенімді суреттеймін: көркемдік адалдықтың балладасы" атты өлеңі де жарияланды, бұл көптеген демеушілердің наразылығына жауап ретінде жазылған. Жағымсыз жарнаманың нәтижесінде Чикагодағы лауазымды тұлғалар Ривераға Чикаго әлемдік көрмесі үшін фреска салуға берілген тапсырысты тоқтатты. Ривера баспасөзге мәлімдеме жасап, Рокфеллер орталығында алған комиссиясынан қалған ақшаны ақша біткенше қайда сұралса да, сол фресканы қайта-қайта салуға жұмсайтынын айтты. Фреска жойылған деген хабарға қарамастан, ол толық төленген. Фресканы алып тастап, жойған емес, жапқан деген қауесет тарады, бірақ бұл расталған жоқ. 1933 жылдың желтоқсан айында Ривера Мексикаға оралды. Ол 1934 жылы Мехикодағы Паласио де Белас Артесте "Крестовый жол" фрескасын қайта салған, бұл нұсқаны "Адам, Әлемді басқарушы" деп атады. 1940 жылдың 5 маусымында Пфлюгердің шақыруымен Ривера соңғы рет АҚШ-қа Сан-Францискодағы Golden Gate халықаралық көрмесі үшін он панельдік фреска салуға барды. Оның "Панамерикандық бірлік" атты еңбегі 1940 жылдың 29 қарашасында аяқталды. Ривера көрмеге қатысушылардың алдында сурет салды. Ол ай сайын 1000 АҚШ доллары және жол шығыстары үшін 1000 АҚШ доллары алды. 1946-47 жылдары Ривера Аламеда саябағындағы жексенбі күнгі түсқақтанның арманы фрескасын жасады, онда La Calavera Catrinaның толық бейнеленген суреті бар еді. Бұл кейіпкерді Хосе Гуадалупе Посада жасаған, бастапқыда үлкен шляпа киген қаңқа әйелдің басы мен иығын бейнелейтін гравюрадан тұрды. Ривера Catrina кейіпкерін жергіліктік ерекшеліктермен көркейтіп, оны ұлттық символға айналдырды. Catrina қазіргі күні Құрбан айт мерекесімен байланысты ең көп таралған сурет болып табылады.
In the autumn of 1927, Rivera went to Moscow, Soviet Union, having accepted a government invitation to take part in the celebration of the 10th anniversary of the October Revolution. The following year, while still in the Soviet Union, he met American Alfred H. Barr Jr., who would soon become Rivera's friend and patron. Barr was the founding director of the Museum of Modern Art in New York City. He returned to Mexico. In 1929, following the assassination of former president Álvaro Obregón the previous year, the government suppressed the Mexican Communist Party. That year Rivera was expelled from the party because of his suspected Trotskyite sympathies. In addition, observers noted that his 1928 mural In the Arsenal includes the figures of communists Tina Modotti, Cuban Julio Antonio Mella, and Italian Vittorio Vidali. After Mella was murdered in January 1929, allegedly by Stalinist assassin Vidali, Rivera was accused of having had advance knowledge of a planned attack. After divorcing his third wife, Guadalupe (Lupe) Marin, Rivera married the much younger Frida Kahlo in August 1929. They had met when she was a student, and she was 22 years old when they married; Rivera was 42. Also in 1929, American journalist Ernestine Evans's book The Frescoes of Diego Rivera, was published in New York City; it was the first English language book on the artist. In December, Rivera accepted a commission from the American Ambassador to Mexico to paint murals in the Palace of Cortés in Cuernavaca, where the US had a consulate. In September 1930, Rivera accepted a commission by architect Timothy L. Pflueger for two works related to his design projects in San Francisco. Rivera and Kahlo went to the city in November. Rivera painted a mural for the City Club of the San Francisco Stock Exchange for US$2,500. He also completed a fresco for the California School of Fine Art, a work that was later relocated to what is now the Diego Rivera Gallery at the San Francisco Art Institute. Between 1932 and 1933, Rivera completed a major commission: twenty seven fresco panels, entitled Detroit Industry, on the walls of an inner court at the Detroit Institute of Arts. Part of the cost was paid by Edsel Ford, scion of the entrepreneur. During the McCarthyism of the 1950s, a large sign was placed in the courtyard defending the artistic merit of the murals while attacking his politics as "detestable." His mural Man at the Crossroads, originally a three paneled work, begun as a commission for John D. Rockefeller Jr. in 1933 for the Rockefeller Center in New York City, was later destroyed. Because it included a portrait of Vladimir Lenin, former leader of the Soviet Union and Marxist pro worker content, Rockefeller's son, the press, and some of the public protested, but the decision to destroy it was made by the management company. Anti Communism ran high in some American circles, although many others in this period of the Great Depression had been drawn to the movement as offering hope to labor. When Diego refused to remove Lenin from the painting, he was ordered to leave the US. One of Diego's assistants managed to take a few photographs of the work so Diego was able to later recreate it. American poet Archibald MacLeish wrote six "irony laden" poems about the mural. The New Yorker magazine published E. B. White's light poem, "I paint what I see: A ballad of artistic integrity", also in response to the controversy with number of sponsors taking offense to it. As a result of the negative publicity, officials in Chicago cancelled their commission for Rivera to paint a mural for the Chicago World's Fair. Rivera issued a press statement, saying that he would use the remaining money from his commission at Rockefeller Center to repaint the same mural, over and over, wherever he was asked, until the money ran out. He had been paid in full although the mural was reportedly destroyed. There have been rumors that the mural was covered over rather than removed and destroyed, but this has not been confirmed. In December 1933, Rivera returned to Mexico. He repainted Man at the Crossroads in 1934 in the Palacio de Bellas Artes in Mexico City, calling this version Man, Controller of the Universe. On June 5, 1940, invited again by Pflueger, Rivera returned for the last time to the United States to paint a ten panel mural for the Golden Gate International Exposition in San Francisco. His work, Pan American Unity was completed November 29, 1940. Rivera painted in front of attendees at the Exposition, which had already opened. He received US$1,000 per month and US$1,000 for travel expenses. In 1946 47, Rivera painted A Dream of a Sunday Afternoon in the Alameda Park, a fresco that featured a fully elaborated figure of La Calavera Catrina. This character, which was created by José Guadalupe Posada, originally consisted of a print depicting the head and shoulders of a skeletal woman in a big hat. Rivera endowed his Catrina figure with indigenous features and thus transformed her into a nationalist icon. Catrina is the most common image associated with Day of the Dead.
AMORC-ке мүшелік
1926 жылы Ривера АҚШ-тық оккультист Харви Спенсер Льюис құрған ежелгі мистикалық Розае Круцис ордені – AMORC мүшесі болды. 1926 жылы Ривера AMORC-тің Мексика қаласындағы ложасын құрушылардың бірі болды, ол ежелгі жергілікті құдайдың атымен Кетцалькоатль деп аталды. Ол жергілікті храмға Кетцалькоатльдің суретін салды. 1954 жылы Ривера Мексика Коммунистік партиясына қайта қабылдануға тырысты. Ол бұрын Троцкийді қолдағандықтан партиядан шығарылған еді, Троцкий бірнеше жыл бұрын Мексикада қуғынға ұшырап, өлтірілген болатын. Ривера AMORC-тегі қызметінің себептерін түсіндіруге міндетті болды. Сол кезде Мексика Коммунистік партиясы масондықпен байланысы бар адамдарды қабылдамайтын, ал AMORC-ті масондыққа өте ұқсас деп санайтын. Ривера тергеушілерге, AMORC-ке қосылу арқылы коммунизм атынан әдеттегі "американдық" ұйымға енгісі келетінін айтты. Бірақ ол AMORC-тің "негізінен материалистік екенін, себебі ол энергия мен материяның түрлі күйлерін ғана мойындайды және Аменхотеп IV мен Нефертитиден бастау алған ежелгі египеттік оккульттік білімдерге негізделгенін" де мәлімдеді.
In 1926, Rivera became a member of AMORC, the Ancient Mystical Order Rosae Crucis, an occult organization founded by American occultist Harvey Spencer Lewis. In 1926, Rivera was among the founders of AMORC's Mexico City lodge, called Quetzalcoatl after an ancient indigenous god. He painted an image of Quetzalcoatl for the local temple. In 1954, Rivera tried to be readmitted into the Mexican Communist Party. He had been expelled in part because of his support of Trotsky, who had been exiled and assassinated years before in Mexico. Rivera was required to justify his AMORC activities. At the time, the Mexican Communist Party excluded persons involved in Freemasonry, and regarded AMORC as suspiciously similar to Freemasonry. Rivera told his questioners that, by joining AMORC, he wanted to infiltrate a typical "Yankee" organization on behalf of Communism. However, he also claimed that AMORC was "essentially materialist, insofar as it only admits different states of energy and matter, and is based on ancient Egyptian occult knowledge from Amenhotep IV and Nefertiti."
Басқа БАҚ-та бейнелеу
Диего Ривера бірнеше фильмде бейнеленген. Оны Рубен Блэйдс "Cradle Will Rock" (1999) фильмінде, Альфред Молина "Фрида" (2002) фильмінде, ал (қысқаша көріністе) Хосе Монтини "Гуанахуатодағы Эйзенштейн" (2015) фильмінде сомдады. Барбара Кингсолвердің "Лакуна" романында Ривера, Кало және Леон Троцкий маңызды кейіпкерлер ретінде бейнеленеді.
Diego Rivera has been portrayed in several films. He was played by Rubén Blades in Cradle Will Rock (1999), by Alfred Molina in Frida (2002), and (in a brief appearance) by José Montini in Eisenstein in Guanajuato (2015). Barbara Kingsolver's novel, The Lacuna features Rivera, Kahlo, and Leon Trotsky as major characters.