Давид Альфаро Сикейрос: Мексикалық суретші және революционер

Кіріспе

Мексикалық әлеуметтік реалист суретші (1896–1974)

Дэвид Альфаро Сикейрос (туған Хосе де Хесус Альфаро Сикейрос; 29 желтоқсан 1896 – 6 қаңтар 1974) – мексикалық әлеуметтік реалист суретші, ең танымал үлкен қоғамдық қабырғалық суреттерімен, соңғы жабдықтар, материалдар мен техниканы пайдалану арқылы көзге түскен. Диего Ривера мен Хосе Клементе Ороскомен бірге ол «мексикалық фрескалар» тобындағы ең белгілі суретшілердің бірі болды. Сикейрос Мексика Коммунистік партиясының мүшесі болды. Испанияға Франсиско Франко күштеріне қарсы испан республикасын қолдау үшін барғанмен, 1938 жылға дейін Республика армиясының подполковнигі ретінде майдан соғысында ерікті болып қызмет етіп, кейін Мексика қаласына оралды. 1940 жылы Леон Троцкийге жасалған сәтсіз қастандық әрекеті кезінде Троцкийдің 14 жасар немересі атып өлтіріліп, америкалық коммунист Роберт Шелдон Харте жазаланды. 1921 жылы «Vida Americana» манифестін жазғанда Сикейрос марксизммен танысып, Конституциялық армиямен бірге саяхаттап, жұмысшы және ауылдық кедейлердің өмірін көрді. «Америкалық суретшілер мен мүсіншілердің жаңа буыны үшін жаңа бағыт» еңбегінде ол классикалық суретшіліктің құндылықтарын қайта жаңарту үшін «рухани жаңаруды» қалады, сонымен бірге бұл стильді «заманауи машинаны» және «қазіргі күннің өмірлік аспектілерін» мойындайтын «жаңа құндылықтармен» толықтыруды ұсынды. Манифестте сондай-ақ мағыналы өнер үшін «құрылысшылық рух» маңызды екені, ол жай ғимаратын сәнмен әсемдеуден немесе жалған, фантастикалық тақырыптардан жоғары тұратыны айтылды. Осы стиль арқылы Сикейрос ұлттық және әмбебап өнерді біріктіретін стильді құруға үміттенді. Оның туындыларында, сондай-ақ жазбаларында Сикейрос Мексика мен әлемнің пролетариат халықтарын дәріптейтін әлеуметтік реализмді іздеді, тіпті ол «примитивизм» және «үнділіктерге» қатысты кең таралған стереотиптерден аулақ болуға тырысты. 1922 жылы Сикейрос Мехикоға оралып, Альваро Обрегонның революциялық үкіметінде қабырға суретшісі болып жұмыс істеді. Сол кездегі Халықтық білім беру министрі Хосе Васкончелос көпшілікті қоғамдық өнер арқылы білім беруді мақсат етіп, қазіргі мексикалық мәдениетін құруға көмектесу үшін көптеген суретшілер мен жазушыларды жұмысқа алды. Сикейрос, Ривера және Ороско Васкончелос басшылығымен жұмыс істеді, ол Мексика қаласындағы маңызды ғимараттарға қабырғалық суреттер жасау арқылы муральдық қозғалысты қолдады. Дегенмен, Preparatoria-да жұмыс істейтін суретшілер олардың көптеген ерте туындыларының идеологиясында көзделгендей «қоғамдық» сипаты жоқ екенін түсінді. 1923 жылы Сикейрос революциялық мексикалық суретшілер, мүсіншілер және гравёрлер синдикатын құруға көмектесті, ол El Machete газетінің көмегімен өнерге көпшіліктің қол жетімділігі мәселесін шешті. Сол жылы Сикейрос «әлем пролетариаты үшін» газетте манифест жазуға көмектесті. Ол «қоғамдық» өнердің қажеттілігін атап өтті, ол көпшілікті тәрбиелеу және буржуазиялық, жекелеген өнерді жеңу үшін «идеологиялық пропаганда» ретінде қызмет етеді. Көп ұзамай Сикейрос өзінің әйгілі қабырғалық суреті «Жұмысшының жерлеуі» (1923) суретін Colegio Chico баспалдағында суреттеді. Фрескада жаулап алу стиліне дейінгі жұмысшылар тобы көрінеді, олар мылтық пен орақпен безендірілген алып табытты көтеріп жүр. Қабырға суреті ешқашан аяқталмады және мектеп студенттері оның ашық саяси тақырыбымен келіспегендіктен бұзды. Ақырында, Васкончелостан кейін жаңа білім министрі бүкіл қабырға суретін аппақ түспен бояды. Синдикат мемлекет уәде етілген реформаларды орындамағаны үшін революциялық үкіметті одан сайын сынады. Нәтижесінде оның мүшелері өнерлері мен газетке қаржы бөлуді қысқарту туралы жаңа қауіп-қатерге тап болды. Синдикат ішіндегі «El Machete» басылымын шығару немесе қабырғалық жобаларға қаржылық қолдауды жоғалту арасындағы дау-дамай Сикейрос ұйымның алдыңғы қатарына көшкенде, Ривера саясатты өнерден артық көтеретін шешімге наразылық білдіріп кетті. 1925 жылы Білім департаменті қызметінен босатылғанына қарамастан, Сикейрос 1930 жылдардың басында түрмеге жабылғанға дейін Синдикат пен Мексика Коммунистік партиясының еңбек қызметіне терең араласты. Мексикада көп жыл тұрып, радикалды саяси әрекеттерге белсене араласқаннан кейін, Сикейрос 1932 жылы Лос-Анджелеске (Калифорния) барып, өзінің мураль суретшісі ретінде мансабын жалғастырды. Сикейрос пен оның серіктестер тобы ауа щеткалары, спрейлер және проекторлар сияқты заманауи құрылғыларды пайдалана отырып, жаңа бояу техникасын тәжірибеден өткізді. Олардың бірінші туындысы «Көшедегі жиын» (Street Meeting) Чойнард суретшілер мектебі үшін жасалған. Онда жұмыстан үзіліс кезінде ашулы еңбек қозғаушысының сөйлемін тыңдап отырған әртүрлі этникалық топтардан құралған жұмысшылар тобы бейнеленген. Суреттің коммунистік мазмұнына және ауа райының әсеріне байланысты ол жарияланғаннан бір жыл өткен соң боялып жабылды. Сикейрос Лос-Анджелесте салған тағы бір маңызды қабырға суреті «Тропикалық Америка» (América Tropical: Oprimida y Destrozada por los Imperialismos) Plaza Art Center-дің Olvera Street-ке қарап тұрған сыртқы қабырғасына салынды. «Тропикалық Америка» Латын Америкасындағы американ империализмін бейнелейді, бұл жұмыстың мақсатынан гөрі радикалды тақырып болды. Ол жалпы алғанда жағымды сынға ие болғанымен, кейбіреулер оны коммунистік пропаганда деп қарады, нәтижесінде 1934 жылы жартылай жабылып, 1938 жылы толығымен аппақ түспен боялды. 80 жыл өткен соң, Гетти консервация институты қабырға суретін қалпына келтіру жұмыстарын жүргізді. «Тропикалық Американың» түсті фотосуреттері жоқ болғандықтан, консерваторлар суретшінің көзқарасын анықтау үшін ғылыми талдау мен ең жақсы тәжірибелерді пайдаланды. Ол 9 қазан 2012 жылы, 80 жылдығында көпшілікке ашылды. Жанында ашылған «América Tropical Interpretive Center» Дэвид Альфаро Сикейростың өмірі мен мұрасына арналған. 1932 жылы ол Такско, Герреро қаласындағы испан казино галереясында «Мексикалық мурализміндегі түзетулер» атты көрме мен конференция өткізді. Содан кейін ол Нью-Йоркке сапар шекті, онда Вейхе галереясының «Мексикалық графикалық өнер» көрмесіне қатысты. Сондай-ақ 1932 жылы Нелберт Чойнард Сикейросты Лос-Анджелеске қабырға суретшілігі бойынша шеберлік сабақтарын өткізуге шақырды. Ол осы уақытта студенттер тобымен бірге 1932 жылы Лос-Анджелестегі Olvera Street-тегі итальяндық залда «Тропикалық Американы» аяқтады. Сыртқы қабырғаға фреска салу – көрермендерге де, жаяу жүргіншілерге де көрінетін болғандықтан – Сикейросты муральші ретіндегі әдістемесін қайта қарастыруға мәжбүр етті. Ол суретті – американдық басқыншылықтан қиянатқа ұшыраған үнді пеонды – әртүрлі бұрыштардан көруге ыңғайлы етуді қалады. Жабық сурет салумен ғана шектеліп қоймай, ол мураль «көрерменнің қалыпты қозғалысына» сәйкес келуі керек екенін түсінді. Соңында Сикейрос қабырғаға суреттерді электр проекторымен түсіру, перспективаны жақсарту үшін қабырға суреттерінің алғашқы эскиздерін түсіру және қазіргі ғимараттардың бетіне және сыртқы жағдайларға бейімделу үшін жаңа бояулар, спрейлер және басқа да құралдарды қолданатын муральдық техниканы әзірледі. Ол осы жылы саяси қызметі үшін АҚШ-тан күштеп шығарылды. 1936 жылы Нью-Йоркке оралғанда, ол St. Regis галереясындағы «Заманауи өнер» көрмесінде құрметті қонақ болды. Ол сондай-ақ 1936 жылғы бейбітшілікке арналған жалпы ереуілге және мамыр айы мерекесіне дайындалу үшін саяси өнер шеберханасын өткізді. Жас Джексон Поллок шеберханаға қатысып, шеруге арналған әртүрлі заттар жасауға көмектесті. Шындығында, Сикейрос Поллокке тамшылатып және құйып салу техникаларын үйреткені үшін мақталады, ол 1947 жылдан 1950 жылға дейін жасалған және Поллоктың ең үлкен жетістігі болып саналатын туындыларына әкелді. Әртүрлі заттардан басқа, Сикейрос эксперименталды шеберханасы CPUSA үшін және басқа да түрлі плакаттар мен уақытша туындылар жасады.

David Alfaro Siqueiros (born José de Jesús Alfaro Siqueiros; December 29, 1896 – January 6, 1974) was a Mexican social realist painter, best known for his large public murals using the latest in equipment, materials and technique. Along with Diego Rivera and José Clemente Orozco, he was one of the most famous of the "Mexican muralists". Siqueiros was a member of the Mexican Communist Party. Although he went to Spain to support the Spanish Republic against the forces of Francisco Franco with his art, he volunteered and served in frontline combat as a Lieutenant Colonel in the Army of the Republic through 1938 before returning to Mexico City. In 1940, he led a failed assassination attempt on Leon Trotsky in which Trotsky's 14 year old grandson was shot and American communist Robert Sheldon Harte was executed. By 1921, when he wrote his manifesto in Vida Americana, Siqueiros had already been exposed to Marxism and seen the life of the working and rural poor while traveling with the Constitutional Army. In "A New Direction for the New Generation of American Painters and Sculptors", he called for a "spiritual renewal" to simultaneously bring back the virtues of classical painting while infusing this style with "new values" that acknowledged the "modern machine" and the "contemporary aspects of daily life". The manifesto also claimed that a "constructive spirit" is essential to meaningful art, which rises above mere decoration or false, fantastical themes. Through this style, Siqueiros hoped to create a style that would bridge national and universal art. In his work, as well as his writing, Siqueiros sought a social realism that hailed the proletariat peoples of Mexico and the world, even as it attempted to avoid the widespread clichés of "Primitivism" and "Indianism". In 1922, Siqueiros returned to Mexico City to work as a muralist for Álvaro Obregón's revolutionary government. The then Secretary of Public Education, José Vasconcelos, made a mission of educating the masses through public art, and hired scores of artists and writers to build a modern Mexican culture. Siqueiros, Rivera and Orozco worked together under Vasconcelos, who supported the muralist movement by commissioning murals for prominent buildings in Mexico City. Still, the artists working at the Preparatoria realized that many of their early works lacked the "public" nature envisioned in their ideology. In 1923 Siqueiros helped found the Syndicate of Revolutionary Mexican Painters, Sculptors and Engravers, which addressed the problem of public access to art through its paper, El Machete. That year Siqueiros helped author a manifesto in the newspaper "for the proletariat of the world". It addressed the necessity of "collective" art, which would serve as "ideological propaganda" to educate the masses and overcome bourgeois, individualist art. Soon after, Siqueiros painted his famous mural Burial of a Worker (1923) in the stairwell of the Colegio Chico. The fresco features a group of pre Conquest style workers in a funeral procession that are carrying a giant coffin, decorated with a hammer and sickle. The mural was never finished and was vandalized by students at the school who did not agree with the work's overtly political subject matter. Eventually, the entire mural was whitewashed by the new Minister of Education who succeeded Vasconcelos. The Syndicate became ever more critical of the revolutionary government, due to the State's failure to deliver on promised reforms. As a result, its members faced new threats to cut funding for their art and the newspaper. A feud within the Syndicate—regarding a choice between publishing El Machete or losing financial support for mural projects—led to Siqueiros moving to the forefront of the organization, when Rivera left in protest over the decision to prioritize politics over art. Despite being dismissed from a post at the Department of Education in 1925, Siqueiros remained deeply involved in labor activities, in the Syndicate as well as the Mexican Communist Party, until he was jailed and eventually exiled in the early 1930s. After spending many years in Mexico and being heavily involved in radical political activities, Siqueiros went to Los Angeles, California in 1932 to continue his career as a muralist. Working in a collective unit that experimented with new painting techniques using modern devices such as airbrushes, sprayguns and projectors, Siqueiros and his team of collaborators painted two major murals. The first, entitled Street Meeting, was commissioned for the Chouinard School of Art. It depicts a group of workers of mixed ethnicities listening to an angry labor agitator's speech during a break in the workday. The mural was washed over within a year of its unveilingdue to weather related issues, and perhaps the Communist content of the work. Siqueiros' other significant Los Angeles mural, Tropical America (full name: América Tropical: Oprimida y Destrozada por los Imperialismos, or Tropical America: Oppressed and Destroyed by Imperialism), was commissioned shortly after the unveiling of Street Meeting, and was to be painted on the exterior wall of the Plaza Art Center that faced the busy Olvera Street. Tropical America depicts American imperialism in Latin America, a much more radical theme than was intended for the work. Although it received generally favorable criticism, some viewed it as Communist propaganda, which led to a partial covering in 1934 and a total whitewash in 1938. Eighty years later, the Getty Conservation Institute performed restoration work on the mural. As no color photographs of Tropical America are known to exist, conservators used scientific analysis and best practices to get at the artist's vision of the mural. It became accessible to the public on its 80th anniversary, October 9, 2012. The América Tropical Interpretive Center that opened nearby is dedicated to the life and legacy of David Alfaro Siqueiros. In 1932, he led an exhibition and conference entitled "Rectifications on Mexican Muralism" at the gallery of the Spanish Casino in Taxco, Guerrero. Shortly after, he traveled to New York, where he participated in the Weyhe Gallery's "Mexican Graphic Art" exhibition. Also in 1932, Nelbert Chouinard invited Siqueiros to Los Angeles to conduct mural workshops. It was at this time that, with a team of students, he also completed Tropical America in 1932, at the Italian Hall at Olvera Street in Los Angeles. Painting fresco on an outside wall – visible to passersby as well as intentional viewers – forced Siqueiros to reconsider his methodology as a muralist. He wanted the image – an Indian peon being crucified by American oppression – to be accessible from multiple angles. Instead of just constructing "an enlarged easel painting", he realized that the mural "must conform to the normal transit of a spectator." Eventually, Siqueiros would develop a mural technique that involved tracing figures onto a wall with an electric projector, photographing early wall sketches to improve perspective, and new paints, spray guns, and other tools to accommodate the surface of modern buildings and the outdoor conditions. He was unceremoniously deported from the United States for political activity the same year. Back in New York in 1936, he was the guest of honor at the "Contemporary Arts" exhibition at the St. Regis gallery. There he also ran a political art workshop in preparation for the 1936 General Strike for Peace and May Day parade. The young Jackson Pollock attended the workshop and helped build floats for the parade. In fact, Siquieros has been credited with teaching drip and pour techniques to Pollock that later resulted in his all over paintings, made from 1947 to 1950, and which constitute Pollock's greatest achievement. In addition to floats, the Siqueiros Experimental Workshop produced a variety of posters and other ephemeral works for the CPUSA and other anti fascist organizations in New York. These ephemeral works possessed the ability to reach the masses in a way different from mural painting because they were accessible to a wide audience outside of an institution or gallery. The Siqueiros Experimental Workshop only lasted for a little over a year until Siqueiros went to fight in the Spanish Civil War in April 1937, but their floats were featured in both the 1936 and 1937 May Day Parades in Manhattan's garment district. Continuing to produce several works throughout the late 1930s – such as Echo of a Scream (1937) and The Sob (1939), both now at the Museum of Modern Art in New York Although he went to Spain to support the Spanish Republic against the fascist forces of Francisco Franco with his art, he volunteered and served in frontline combat as a Lieutenant Colonel in the Army of the Republic through 1938 before returning to Mexico City. After his return, in a stairwell of the Sindicato Mexicano de Electricistas, Siqueiros collaborated with Spanish refugee Josep Renau and the International Team of Plastic Artists to develop one of his most famous works, Portrait of the Bourgeoisie, warning against the dual foes of capitalism and fascism. The original mural, painted in the stairwell of the electrical worker's union, incorporated cameras, photomontage, spray guns, airbrushes, stencils and the latest paints. It shows a giant generator using the opposition of fascist and capitalist democracies to generate imperialism and war. An armed, brave faced revolutionary, of unnamable class or ethnicity, confronts the machine, and a blue sky on the ceiling flanked by electrical towers displays hope for the proletariat in technological and industrial advances. American born poet and eventual fellow Spanish Civil War participant Edwin Rolfe was a great admirer of Siqueiros's "ability to function" as "artist and revolutionary". His 1934 poem "Room with Revolutionists" is based on a conversation between ″New Masses″ editor, poet, and Left journalist Joseph Freeman (1897–1965) and Siqueiros;

Өлім

Сикейрос 1974 жылғы 6 қаңтарда Куернавакада (Морелос штаты) қайтыс болды, Испания азаматтық соғысынан бері оның серігі болған Анжелика Ареналь Бастар оның қасында болды. Оның денесі Мехико қаласындағы Есімділер ротондасына жерленді. Өлімінен бірнеше күн бұрын ол Поланкодағы үйін Мексика мемлекетіне сыйға берді; 1969 жылдан бері ол Көшелік өнер залдары мен қабырға суреттері композициясы мұражайы ретінде пайдаланылып келді.

Стиль

Сызба суретшісі және суретші ретінде Сикеирос өнердің қоғамдық, білім беру және идеологиялық болуы керек деп сенді. Ол көбінесе революцияның қабырға суреттерін және оның мақсаттарын, өткенін, сондай-ақ жұмысшы табының қазіргі кездегі қысымын бейнелейтін портреттер салды. Өйткені ол авторитарлық режимді және капиталистік үстемдікті жеңу үшін адамзат күресінің тарихын суреттеді, ол осы күреске қатысқан қарапайым халықты идеалды түрде бейнеледі. Оның туындыларында кейде мексика тарихы мен мифологиясынан алынған пейзаждар мен кейіпкерлер кездессе де, олар көбінесе революциялық батырдың немесе батырлардың оқиғасына қосымша элементтер болып табылады (мысалы, Шапультепектегі қабырға суретінде революциялық "жаппайлық" бейнеленген). Оның адам денесіне деген қызығушылығы Мехикодағы академияда қалыптасты. Оның дене бұрыштарын, бұлшық еттерін және буындарын ерекше атап көрсетуі, оның мансабы бойында күшті революциялық дене бейнесінде көрінеді. Сонымен қатар, көптеген туындыларында, әсіресе 1930 жылдары, қолдар басты рөлде ойнайды, оларды еңбек арқылы пролетариат күшінің тағы бір батырлық символы ретінде қарастыруға болады: түрмедегі өзінің портреті ("Эль Коронелазо", 1945, Мексика қаласының қазіргі заманғы өнер мұражайы), "Біздің қазіргі бейнеміз" (1947, Мексика қаласының қазіргі заманғы өнер мұражайы), "Жаңа демократия" (1944, Мексика қаласының Өнерлер сарайы), тіпті жұмысшы әйелдерге арналған сериясы, мысалы, "Соб".

Үлкен көрмелер

Сикейрос, Казино Испаноль, Мехико қаласы, 1932 жыл. 70 Дэвид Альфаро Сикейростың соңғы жұмысы, Museo Nacional de Artes Plásticas, Мехико қаласы, 1947 жыл. Сикейрос, Мексиканың Арте де Мексико галереясында, Мехико қаласы, 1953 жыл. Сикейрос: 1911–1967 жылдардағы ретроспективті көрме, Museo Universitario de Ciencas y Arte, Мехико қаласы, 1967 жыл. Сикейрос: Ретроспективалық экспозиция, Токио ұлттық мұражайы, Токио, 1972 жыл. Сикейрос: Құрмет көрсету экспозициясы, Ұлттық көркемөнер институты, Мехико қаласы, 1975 жыл. Сикейрос: Визион, Техника және Структура, Ұлттық көркемөнер институты, Мехико қаласы, 1984 жыл. Мексика бейнелері, Даллас өнер мұражайы, Даллас, 1988 жыл. ХХ ғасырдың Латын Америкасы суретшілері, Нью-Йорк қаласындағы қазіргі заманғы өнер мұражайы, 1993 жыл. Vida Americana: Мексикалық монументалисттер американдық өнерді қайта жасады 1925–1945, Уитни американдық өнер мұражайы, Нью-Йорк, 2020 жыл.