Кіріспе

Ferrari America – 1950 және 1960 жылдары құрастырылған Ferrari модельдерінің ең жоғары деңгейдегі сериясы. Бұл үлкен V12 қозғалтқыштары бар, кең саяхаттық автомобильдер болатын және көбінесе жекелеген кузовтармен жабдықталған. Америка сериясының барлық модельдері артқы осінде берік осьті, алдыңғы орналасқан қозғалтқышты және бұрыштық-секторлы рульдік басқаруды қолданды. Серияның екеуі – 410 және 400 – Superamerica деп аталды. Америка модельдерінің соңғысы 500 Superfast деп аталды. Серияға 365 California да кіреді. TOC

340 Америка

Америкадағы алғашқы автомобильдер 1950-1952 жылдар аралығында шығарылған 340 модельдері болды. Формула-1 жарысы үшін жасалған жаңа Lampredi V12 қозғалтқышын пайдаланып, 340 America жасалды. Бастапқыда барлығы 23 дана шығарылды: 11 данасын Vignale, 8 данасын Touring, ал 4 данасын Ghia компаниялары жасады. Джованни Мишелотти Ghia үшін Coupé және 2+2 Coupé, ал Vignale үшін Coupé және Spider үлгілерін жобалады. Алғашқы екі America 275 S үлгілерінен өзгертілді. 1951 жылы Луиджи Виллорези басқарған 340 America Vignale Berlinetta Mille Miglia жарысын жеңіп алды. Сол жылы үш Touring barchetta да қатысты, бірақ финиш сызығына жетпеді. 340/342 America үлгісі одан үлкен қозғалтқышпен жабдықталған 375 America үлгісімен алмастырылды.

342 Америка

Тек алты автомобиль жасалды: Vignale Cabriolet (Джованни Мишелотти жобалаған), екі Pinin Farina Cabriolet және үш Pinin Farina Coupé. 340 America сияқты Лампреди жобалаған қозғалтқыш, бірақ басқа карбюраторлық ауа сүзгісімен жабдықталғандықтан, қуаты төмендетілді. Соңғы үлгі, 1953 жылғы Нью-Йорк автосалонында көрсетілген Pinin Farina Cabriolet s/n 0248AL, 4.5 литрлік қозғалтқышқа жаңартылды. 340/342 America жарыс машиналарын сияқты жұп шасси нөмірлерін пайдаланса, 375 America және одан кейінгі модельдер жол машиналарын сияқты тақ шасси нөмірлерін пайдаланды. Бельгия королі Леопольд III-ге қара Pinin Farina Cabriolet тиесілі болған.

375 Америка

375 Америка 1953 жылы таныстырылды және Пиньин Фарина корпусымен жасалған үлгі сол жылы Париж салонында көрсетілді. 342 Американың ізбасары ретінде құрастырылған 375, Лампреди жобалаған жаңа 4.5 л (4,522 см³) "ұзын блок" V12 қозғалтқышын пайдаланды, ол 6300 айналымда 300 ат күшіне дейін қуаттылық беретін үш Вебер 40DCF (немесе DCZ) карбюраторларымен жабдықталған. Бұл автомобиль 0-дан 60 миль/сағ жылдамдыққа жеті секундтан кем уақытта разгон жасап, шамамен 160 миль/сағ (257.5 км/сағ) максималды жылдамдыққа ие болды. 375 және одан кейінгі модельдерде жол машиналары үшін тақ номерлі шассилер, ал 340/342 Америка модельдерінде жарыс машиналары үшін жұп номерлі шассилер қолданылды. 375 өте қымбат және эксклюзивті болды, ол 1953 жылдың соңынан 1954 жылға дейін ғана өндірілді. Барлығы 12 автомобиль жасалды, оның ішінде 10-ы түпнұсқа 375, ал 2-еуі кейіннен 375 спецификациясына сәйкес келтірілген 250 Европа болды (250 Европа мен 375 шамамен бірдей дөңгелек аралығы, шассиі және механикалық бөліктеріне ие болды). 375 автомобильдерінің көпшілігі Пиньин Фаринадан үш немесе бес терезелі купе корпустарында жасалған, бірақ Вигналь шамамен үш купе және бір кабриолет жасады.

410 Суперамерика

Ferrari 1955 жылы 410 Superamerica-дан бастап Америка автомобильдерінің тағы бір желісін шығарды. Бір шығыршықты 410 S қозғалтқышының негізінде жасалған қозғалтқыш енді үш Weber 40DCF карбюраторларының арқасында 6000 айналымда 5,0 литрге дейін жетті. 1957 жылғы Superamerica III сериясы үш еселенген қуатқа ие 46DCF3 Weber карбюраторларымен жабдықталды және сонымен қатар «ұзын блок» Lampredi V12 қозғалтқышының соңғы жетілдірілген нұсқасы болды. Әр 410 Superamerica үшін жеке шанақ жасалды, оның бір бөлігі Боано мен Ghia компанияларында, бірақ көбінесе Ферраридің серкесі Пинин Фаринада жасалды. Бағасы өте жоғары болды – 16 800 АҚШ доллары. Импортер Луиджи Чинетти Нью-Йорк автосалонында ұсынған 410 Superamerica, Макс Хоффман көрсеткен Mercedes Benz 300SL "Gullwing" моделінен екі есе қымбат болды. Серия 1959 жылы аяқталғанда барлығы 35 дана ғана жасалды. Pinin Farina купелерінің алғашқы 2 сериясы өте ұқсас болды, ал 3-сериясы панорамалық емес артқы терезесімен, өзгеше бүйір сызығымен, төмендетілген алдыңғы тормен және көбірек ойысқан фараларымен, соның ішінде жабылатын фараларымен күрт өзгерді. Көптеген 3-ші серия PF купелерінде жанындағы терезелердің артында 3 тіреуіш болса, кейбіреулерінде бұл орын шынымен жабылды. III серия автомобильдер 1958 жылы таныстырылды.

410 Өте жылдам Pinin Farina Speciale

Сондай-ақ "Superfast I" деп аталады, 410 Superamerica шассиіне негізделген, 410 S моделінен алынған 24 плагинді жарыс қозғалтқышымен, ерекше көзге түсетін қанаттарымен және екі түсті корпусымен жасалған. Алғаш рет 1956 жылы Париж автосалонында көрсетілді. Дөңгелек базасы 2600 мм-ге дейін қысқартылды.

4. 9 Өте жылдам

410 Superamerica шассиі мен қозғалтқышы негізінде жасалған тағы бір көрмелік автомобиль – Ferrari 4.9 Superfast. 1957 жылы Парижде алғаш рет таныстырылған бұл машина 410 Superfast-тің жетілдірілген нұсқасы болды, бірақ айқын артқы қанаттары болмады. Түстері ұқсас болғанымен, автомобильдің барлық денесі қою көк-жасыл, ал шатыры ақ түсті болды.

400 Суперамерика

400 Superamerica кішірек 4,0 л Colombo қозғалтқышымен жабдықталған, бірақ 7000 айналымда бұрынғы моделімен бірдей қуатты өндірді. Ол 1959 жылы 410 модельінің өндірісі аяқталғаннан кейін таныстырылды және Pinin Farina компаниясының арнайы кузовымен купе, спайдер немесе кабриолет нұсқаларында қол жетімді болды. Төрт дөңгелекті дискілі тежегіштер жаңа мүмкіндік болды. 1964 жылы 400 модельінің өндірісі тоқтаған кезде барлығы 47 Ferrari 400 шығарылды, оның 32-сі купе-аэродинамикалық түрі болды. I сериядағы купе-аэродинамикалық модельдерде ашық капотты ауа қабылдағыш болса, II сериядағы машиналарда жабық қабылдағыш және сәл ұзақ дөңгелек базасы болды.

400 Superamerica Pinin Farina Coupé Speciale (Аталған үлгідегі купе)

400 Superamerica-ның арнайы, бір рет жасалған нұсқасы, s/n 1517SA, 1959 жылы Джанни Аньелли үшін салынды. Бұл автомобиль 400 Superamerica-ның алғашқысы еді. Сиг. Аньелли үшін салынған Maserati 5000 GT-де де осыған ұқсас, ерекше төртбұрышты торлы корпусы қолданылды.

400 СуперАмерика СуперЖұмысқа IIIV

Бастапқыда I серия Ferrari 400 Superamerica Aerodinamico Pinin Farina Coupé ретінде салынған, шасси нөмірі 2207SA, 1960 және 1961 жылдары Турин автосалонында Superfast II ретінде көрсетілді. Оны Батиста "Пинин" Фарина жеке көлігі ретінде пайдаланған. 1961 жылы Superfast III болып қайта жасалды және 1962 жылғы Женева автосалонында таныстырылды. Сол жылы тағы бір рет, соңғы нұсқасы Superfast IV ретінде өзгертілді. Бұл алдағы 500 Superfast моделі үшін стильдік концепция болды. Қазіргі таңдағыда бұл шоу-автомобилін әртүрлі шараларда алғашқы дизайнымен көруге болады.

500 Супер жылдамдық

Америка сериясының ең жоғары деңгейдегі үлгісі 500 Superfast болды, ол алғаш рет 1964 жылдың наурыз айында Женева автосалонында Pininfarina стендінде көрсетілді. Дамыту кезінде бұл автомобильдерді "Суперамерика" деп атау жоспарланған, бірақ соңғы сәтте "Суперфаст" атауын қолдану туралы шешім қабылданды. Оның қозғалтқышы Ferrari Colombo V12 еді, ал шассиі заманауи 330 GT 2+2 машинасына ұқсас болды, ал кузовты тағы да Pininfarina жасады. Зауыттан шыққан кезде 500 Superfast бастапқыда Pirelli Cinturato CN72 205 VR15 шиналарымен жабдықталған. 1964 жылдан 1966 жылға дейін 36 автомобиль шығарылды, оның ішінде 5 жылдамдық беріліс қорабымен жабдықталған 12 жақсартылған II сериялы модельдер (алдыңғы 4 жылдамдық және үдемелі беріліс қорабының орнына). II сериялы автомобильдерді алдыңғы дөңгелектердің артындағы үш тілімді желдеткішпен (бұрынғы 11 тілімді тордың орнына) тануға болады. Жалпы өндіріс санына Нидерландтың Бернхард ханзадасы үшін Superfast стилінде жасалған бір дана 330 GT 2+2 кірмейді. Бұл бір ғана автомобиль 2003 жылғы Женева аукционында 422,100 швейцар франкісіне сатылды. Тек купелер ғана жасалды, Superfast роудстерлері болған жоқ.

365 Калифорния

365 California 1966 жылы 500 Superfast-ті ығыстырды. Бұл 330-дың 4,0 литрлік Коломбо қозғалтқышының негізінде жасалған, бірақ 81 мм тесігі бар алғашқы 365 модель болды. 365 California 500 Superfast сияқты шассиді пайдаланды, бірақ Pininfarina компаниясының жаңартқан кабриолет корпусымен. 1966 жылы Женева автокөлік көрмесінде алғаш рет көрсетілген, барлығы 14 дана (оның ішінде оң рульді 2 дана) өндірілді, ал 1967 жылы өндіріс тоқтатылды. Прототип 330 GT 2+2, 571 типті шассиде құрастырылса, сериялық автомобильдер 598 типті шассиде жасалды. Шассилер корпус пен ішкі жинақталған бөліктерін орнату үшін Pininfarina-ның Груглиаско зауытына жіберілді, содан кейін механикалық компоненттерді орнату үшін Ferrari-ге қайтарылды.