Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының кавалериялық полкі
British Army cavalry regiment
5-ші Корольдік Ирландиялық Үлкендер британ армиясының кавалериялық полкі болды. Ол үш ғасыр бойы, соның ішінде Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет етті. 1922 жылы ол 16-шы Королеваның Үлкендерімен бірігіп, 16/5-ші Үлкендер полкіне айналды.
The 5th Royal Irish Lancers was a cavalry regiment of the British Army. It saw service for three centuries, including the First World War. It amalgamated with the 16th The Queen's Lancers to become the 16th/5th Lancers in 1922.
Ертедегі соғыстар
Полк 1689 жылы бригадалық Джеймс Уинн полкінің бастамасымен «Джеймс Уинннің драгундар полкі» ретінде құрылды. Ол 1690 жылы шілдеде Бойн шайқасында және сол айдың соңында король Уильям III басшылығымен Аугрим шайқасында қатысты. 1704 жылы «Ирландияның Корольдік драгундары» деп атауы өзгертілді. 1706 жылы мамыр айындағы Рамильи шайқасында полк француздың «Regiment du Roi» толық әскерін тұтқынға алуға көмектесті, содан кейін 1708 жылы шілдеде Оденард шайқасында және 1709 жылы қыркүйекте Малплаке шайқасында шайқасты. 1751 жылы «5-ші драгун полкі» деп қайта аталды, ал 1756 жылы «5-ші (немесе Корольдік Ирландия) драгун полкі» болды. Бірақ, оның әскерлері сенімсіздікке ұшырады: оларды айыптағандардың сөзіне сенсек, қатарына көтерілісшілер кірген. Тергеуден кейін, бір ғана адам, Джеймс М'Нассар, полкке кіргені анықталды: оған «теңіз арқылы жер аударылу» жазасы берілді. Continental Magazine журналында келтірілген мәлімет бойынша:
The regiment was originally formed in 1689 by Brigadier James Wynne as James Wynne's Regiment of Dragoons. It fought at the Battle of the Boyne in July 1690 and at the Battle of Aughrim later that month under King William III. Renamed the Royal Dragoons of Ireland in 1704, At the Battle of Ramillies in May 1706 the regiment helped capture the entire French "Regiment du Roi", after which it fought at the Battle of Oudenarde in July 1708 and at the Battle of Malplaquet in September 1709. In 1751, it was retitled 5th Regiment of Dragoons and in 1756 it became the 5th (or Royal Irish) Regiment of Dragoons. However, its troops were accused of treachery: their accusers claimed their ranks had been infiltrated by rebels. Following an investigation, it was found that a single individual, James M'Nassar, had infiltrated the regiment: he was ordered to be "transported beyond the seas". According to Continental Magazine:
<blockquote>Осы жағдай ерекше тәсілмен еске алынды. «5-ші Корольдік Ирландия жеңіл драгундары» армия тізімінен өшірілуі керек, ал 4-ші және 6-шы драгундар арасындағы бос орын ұяттың естелігі ретінде мәңгілікке қалдырылуы тиіс. Бұл олқылық жарты ғасырдан астам уақыт бойы армия тізімінде сақталды, оны осы басылымның жарты онжылдыққа дейінгі кез келген санынан көруге болады. 1884 жылдың күзінде Нил экспедициясына контингент қосылды. Содан кейін 1885 жылы Махди соғысы кезінде Суакин маңында Осман Дигна әскерлеріне қарсы шайқасты. 1888 жылдың қарашасында полк тағы да Үндістанға аттанды, онда он жыл қызмет етті, содан кейін 1898 жылдың ақпанында Оңтүстік Африкаға жіберілді. Олар 1898 жылдың қазанына дейін Лейдисмит қаласында орналасқан, содан кейін Питермарицбургке көшіп, 1899 жылдың қазанында Екінші Бур соғысы басталарға дейін онда қалды.</blockquote>
<blockquote>The circumstance was commemorated in a curious way. It was ordered that the 5th Royal Irish Light Dragoons should be erased from the records of the army list, in which a blank between the 4th and 6th Dragoons should remain forever, as a memorial of disgrace. For upward of half a century this gap remained in the army list, as anybody may see by referring to any number of that publication of half a dozen years back. and a contingent joined the Nile Expedition in autumn 1884. It then fought against the forces of Osman Digna near Suakin in 1885 during the Mahdist War. The regiment again left for India in November 1888, serving there for ten years until they were posted to South Africa in February 1898. They were stationed at Ladysmith until October 1898, when they went to Pietermaritzburg, where they remained until the outbreak of the Second Boer War in October 1899.
Екінші Бура соғысы
Соғыс басталған кезде Оңтүстік Африкада орналасқан екі атты әскер полкінің бірі ретінде, полк ертедегі шайқастарға қатысты. Олар 1899 жылдың 21 қазанында Эландслагте шайқасында, 24 қазанда Риетфонтейн шайқасында және 1899 жылдың қарашасынан 1900 жылдың ақпанына дейінгі Лейдисмит қоршауында Лейдисмит гарнизонының құрамында болды. Сол қаладан азат етілгеннен кейін, олар қайтадан атпен жабдықталды және генерал сэр Редверс Буллер әскерінің құрамына кірді, оның Наталь әскері Белфастағы бас әскермен қосылғанға дейін барлық операцияларына қатысты. Олар Буллердің Лиденбург аймағына ілесіп, содан кейін генерал Джон Броклхерст басшылығымен Дулструм аңғары арқылы генерал Иан Гамильтонға қосылуға асықты. Кейін олар генерал Смит Дорриеннің жедел қимыл тобының құрамына кірді. 1901 жылдың қаңтарында, әлі де генерал Смит Дорриеннің басшылығымен, олар генерал сэр Джон Френчтің Суазиленд шекарасына жасаған ірі әскери қимылының сол жағын қорғады. Содан кейін олар генерал сэр Биндон Бладтың басшылығымен қызмет етті және 1901 жылдың шілдесіне дейін Каролина ауданында әрекет етті, содан кейін теміржолмен Кейп колониясына жол тартты. Мұнда олар полковник Хантер Уэстонның жылдам қимыл тобының құрамына кірді. Полк, 3-ші атты бригаданың бөлігі ретінде, 1914 жылдың наурыз айында Куррағ оқиғасына да қатысты.
As one of two cavalry regiments stationed in South Africa on the outbreak of war, the regiment consequently took part in the early fighting. They fought at the Battle of Elandslaagte on 21 October 1899, at the Battle of Rietfontein on 24 October 1899, and was part of the besieged garrison of Ladysmith during the Siege of Ladysmith November 1899 to February 1900. After the relief of that town, they were re horsed, and formed part of General Sir Redvers Buller′s army, taking part in all his actions until his Natal army joined with the main army at Belfast. They accompanied Buller in his advance into the Lydenburg district, and then, under General John Brocklehurst, made the forced march through the Dulstroom Valley to join General Ian Hamilton. Later they formed part of General Smith Dorrien′s flying column. In January 1901, still under General Smith Dorrien, they covered the left of General Sir John French′s big movement down to the Swaziland border. They then served under General Sir Bindon Blood, and operated in the Carolina district until July 1901, when they travelled by rail to Cape Colony. Here they formed part of Colonel Hunter Weston′s mobile column. The regiment, as part of the 3rd Cavalry Brigade, was also involved in the Curragh incident in March 1914.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Содан кейін полк Англияға оралды, онда Бірінші дүниежүзілік соғыс басталарға дейін қалды. Соғыс басталғанда ол Британдық экспедициялық корпусының құрамына кірді және 1914 жылдың тамызында 2-ші кавалериялық дивизияның 3-ші кавалериялық бригадасының бөлігі ретінде Дублиннен Францияға аттанды, Батыс майданында қызмет ету үшін. 1914 жылдың тамызында Монс шайқасында қатысты. 5-ші (Royal Irish) Lancers полкі Ұлы соғыста қаза тапқан соңғы британдық әскерге тиесілі екендігімен де қайғылы танылды. Бұл Лидс қаласынан келген жекелеген сарбаз Джордж Эдвин Эллисон еді, ол полк Монсқа шабуыл жасағанда мергеннің оғынан қаза тапты, осыдан кейін көп ұзамай соғыс тоқтады. Полк 5-ші Royal Irish Lancers деп қайта аталды және 1921 жылы таратылды, бірақ 1922 жылы эскадрилья қайта құрылып, бірден 16-шы Королева лансерлерімен біріктіріліп, 16/5-ші Lancers аталды.
The regiment then returned to England, where it stayed until the outbreak of World War I, when it became part of the British Expeditionary Force, sailing from Dublin to France as part of the 3rd Cavalry Brigade in the 2nd Cavalry Division in August 1914 for service on the Western Front. It saw action during the Battle of Mons in August 1914. The 5th (Royal Irish) Lancers also has the grim honour of being the regiment of the last British soldier to die in the Great War. This was Private George Edwin Ellison from Leeds, who was killed by a sniper as the regiment advanced into Mons a short time before the armistice came into effect. The regiment was renamed 5th Royal Irish Lancers and disbanded in 1921, but a squadron was reconstituted in 1922 and immediately amalgamated with the 16th The Queen's Lancers to become the 16th/5th Lancers.