«Көршіңнің итін қалай өлтіру» (2000) – Кеннет Брана мен Робин Райт Пеннің ойнаған қара комедиясы. ЛА-дағы драматург, өмірлік қиындықтар мен жаңа таныстықтар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
How to Kill Your Neighbor's Dog) - 2000 жылы Майкл Калеснико жазған және түсірген американдық қара комедиялық фильм. Кеннет Брана және Робин Райт Пенн бас рөлдерде ойнайды.
How to Kill Your Neighbor's Dog is a 2000 American black comedy film written and directed by Michael Kalesniko. It stars Kenneth Branagh and Robin Wright Penn.
Сюжет
Питер МакГоуэн – Лос-Анджелесте тұратын, темекі шегуге құмар, әлсіздікке шалдыққан, ұйқысыз британдық драматург. Бұрын өте сәтті болған ол қазір өндірістегі сәтсіздіктердің он жылдық тізбегіндегі оныншы жылын өткізіп жатыр. Оның соңғы пьесасы Петула Кларкқа ғашық әйелдік режиссер Брайан Селларстың қолында; оның әйелі Мелани бала сүюге бекінген; ол жаңа көршісінің жеңіл церебральды парезбен ауырған жалғыз қызымен жақын қарым-қатынас орнатады; және түн ортасындағы серуендеу кезінде ол өзін Питер МакГоуэн деп айтатын ерекше егіздігімен кездеседі және онымен қандай да бір достық байланыс құрады.
Peter McGowan is a chain smoking, impotent, insomniac British playwright who lives in Los Angeles. Once very successful, he is now in the tenth year of a decade long string of production failures. His latest play is in the hands of effeminate director Brian Sellars, who is obsessed with Petula Clark; his wife Melanie is determined to have a baby; he finds himself bonding with a new neighbor's lonely young daughter who has mild cerebral palsy; and during one of his middle of the night strolls, he encounters his oddball doppelgänger who claims to be Peter McGowan and develops a friendship of sorts with him.
Өндіріс
Петула Кларктың "I Couldn't Live Without Your Love" және "A Groovy Kind of Love" әндері тиісінше ашылу және түсініктемелерде естілді, ал оның 1964 жылғы "Downtown" хит-ының диско ремиксі "Downtown 99" бір кеш сахнасында ойнатылды. Фильм бойында Брайан Селларс кейіпкері Петула Кларк жазған тағы да бірнеше әнді орындады.
Petula Clark's recordings of "I Couldn't Live Without Your Love" and "A Groovy Kind of Love" were heard during the opening and closing credits respectively, and "Downtown 99", a disco remix of her 1964 classic "Downtown", was heard during a party scene. Additional songs originally recorded by Petula Clark were sung by the character of Brian Sellars throughout the film.
Қабылдау
Фильм Rotten Tomatoes сайтында 34 рецензияға негізделген 59% мақұлдау рейтингісіне ие. The New York Times газетіндегі рецензиясында Стивен Холден фильмді "Голливудта сирек кездесетін, баланың жылуымен мұздаған ересек жүректі қыздыратын, эмоцияны күштеп шығаруға тырыспайтын фильм" деп сипаттады. Ол, сондай-ақ, "Мырза Брананың көркемдік шеберлігінің арқасында, жағымсыз кейіпкерді Майкл Кейннің өзінің тартымдылығымен бізге ұнайтындай етуге қол жеткізеді. Мырза Калесниковтың өткір сатиралық сценарийі, Блейк Эдвардстың комедиялық өркендеу дәуіріне оралып, тынымсыз сөздік энергияны тудырады" деді. Entertainment Weekly журналынан Оуэн Глейберман фильмге "B" бағасын беріп, "Брана, Шекспирден басқа ең күшті рөлінде, тіпті ең нәзік сәттерді де өзінің өткір юморымен бекітеді" деді. The Village Voice газетінің журналисі Джастин Элиас фильмді "жеңіл, бірақ шыдамсыз, уақыттың шатасуы салдарынан түсініксіз" деп атады. Фильм 2000 жылғы Торонто халықаралық кинофестивалінің жабылу кешінде көрсетілді және бірнеше фестиваль жүлдесін жеңіп алды. Австралияда "Mad Dogs and Englishmen" деген атпен шықты.
The film holds a 59% approval rating on Rotten Tomatoes, based on 34 reviews. In his review for The New York Times, Stephen Holden described the film as "a Hollywood rarity, a movie about an icy grown up heart warmed by a child that doesn't wield emotional pliers to try to squeeze out tears It is a tribute to Mr. Branagh's considerable comic skills that he succeeds in making a potentially insufferable character likable by infusing him with the same sly charm that Michael Caine musters to seduce us into cozying up to his sleazier alter egos Mr. Kalesniko's satirically barbed screenplay, whose spirit harks back to the comic heyday of Blake Edwards, stirs up an insistent verbal energy that rarely flags." Owen Gleiberman of Entertainment Weekly gave the movie a B and said, "Branagh, in his most forceful non Shakespeare screen performance, grounds even the softest moments in the angry revolt of his wit." Justine Elias of The Village Voice stated it was "slight but unendurable its fractured time frame gets confusing". The film was the closing night film at the 2000 Toronto International Film Festival and won multiple festival awards. It was released as Mad Dogs and Englishmen in Australia.