Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері
Recipient of the Victoria Cross
Роберт Хейдон Шеббиэр (Robert Haydon Shebbeare VC; 13 қаңтар 1827 – 16 қыркүйек 1860) – британдық және Ұлт Достастығы әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең құрметті награда – Виктория Кресінің иегері болған ағылшын сарбазы.
Robert Haydon Shebbeare VC (13 January 1827 – 16 September 1860) was an English recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Өмірбаян
Ол Кингс колледж мектебінде білім алды, содан кейін Лондон Король колледжінің кіші бөлімінде оқыды. Шеббирдің Кингс колледж мектебіндегі сыныптасы Филипп Салкельд та Делидегі Кашмир қақпасына шабуыл жасаған күні ерлігі үшін Виктория кресімен марапатталды.
He was educated at King's College School, then the junior part of King's College London. Philip Salkeld, Shebbeare's fellow schoolboy at King's College School, was also awarded the Victoria Cross for action on the same day, for his role in the attack on Delhi's Kashmir Gate.
Үндістан
Роберт Шеббиэр 1844 жылы он жеті жасында Лондон маңындағы орта тапқа жататын үйін тастап, Үндістанда өмірін құру үшін 60-шы Бенгалия тума әскерінің кіші офицері (субальтер кадеті) болып кетті. 12 жыл бойы әдеттегі полк міндеттерін атқарғаннан кейін, ол Үндістан көтерілісінің ерекше оқиғаларына қатысып, өзіне бір нәрсе жасау мүмкіндігіне ие болды. Әріптес офицерлермен бірге ол Делиге қашып құтылып, 1857 жылдың ұзақ, ыстық жазында көптеген шайқастарға қатысты, сол кезде ол алты рет жараланды. Анасына жазған хатында ол былай деп жазды: "14 шілдеде үш оқтан, ал 14 қыркүйекте тағы бір оқтан жараландым. Бірінші оқ шашымды сызып, қатты бас ауруы мен жүрек ауруына шалдықтырды. Екінші оқ өте жуан тымақты кесіп, мені бетіме құлатып жіберді, бірақ ешқандай зақым келтірмеді. Сол күні, одан кейін бір сәттен соң, оқ мені (оң) жақ сүйегіне тиді, бірақ қан көп шығып, бірнеше күн бойы ауруға шалдыққандай көрінуден басқа ешқандай зиян келтірмеді".
Robert Shebbeare left his middle class suburban home near London in 1844 at the age of seventeen as a subaltern cadet in the 60th Bengal Native Infantry to make his future in India. After 12 years of ordinary regimental duties, he was eventually caught up in the extraordinary events of the Indian Mutiny where he could achieve something himself. With fellow officers he managed to escape to Delhi, where he was attached to the Guides and took part in most of the action during the long hot summer of 1857, during which he was wounded six times. In a letter to his mother he wrote: "I was wounded by three bullets on 14 July and again by one on 14 September In addition to these wounds, two musket balls went through my hat. The first slightly grazed my scalp, giving me a severe headache and making me feel very sick. The second cut through a very thick turban and knocked me down on my face, but without doing me any injury. On the same day and shortly afterwards a ball hit me on the (right) jawbone but glanced off with no worse effect than making me bleed violently and giving me a very mumpish appearance for some days."
Қытай
Ол Мазхаби сикхтерінен жаңа полк құрды, 15-ші Пенджаб пионерлері, олар Қытайда қызмет етуге ерікті болып, 1860 жылы Пекинге жасалған жорыққа қатысты. 33 жасында, Англиядан 16 жыл өткен соң, кіші офицерден капитан шеніне көтеріліп, екі соғыста шайқасып, жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін ең жоғары және беделді награданы алғаннан кейін, ол Қытайдан SS Emau кемесімен үйіне қайтып келді, отбасын көру үшін. Кеме келгенде, оның отбасы-достары оны қайықта қарсы алуға күтіп тұрған еді; бірақ ол жол жүрісінде ауруға шалдығып, ықтимал безгек салдарынан қайтыс болғанын және Шығыс Қытай теңізінде теңізге жерленгенін естіді. Роберт Шеббирдің ұрпақтарының арасында подполковник Роберт А. Шеббир және оның шөбересі, сэр Том Шеббир, KCVO бар.
He raised a new regiment of Mazhabi Sikhs, the 15th Punjab Pioneers, which volunteered for service in China and took part in the advance on Peking in 1860. At the age of 33, after 16 years away from England, having risen from subaltern cadet to captain, having fought in two wars, and having won the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy, he sailed back home from China on the SS Emau to see his family again. When the ship arrived, his family were all waiting at the quayside to welcome the hero home; only to be told that he had died en route from an illness, probably malaria, and had been buried at sea in the East China Sea. Robert Shebbeare's descendants include Lieutenant Colonel Robert A Shebbeare, and his great great nephew Sir Tom Shebbeare, KCVO.