Жаңазеландияда туған, Австралияның батыр жауынгері Альфред Джон Шаут

Кіріспе

Жаңа Зеландияда туған австралиялық солдат (1882–1915)

Альфред Джон Шут (8 тамыз 1882 – 11 тамыз 1915) – Жаңа Зеландияда туған солдат және «душпанға қарсы» көрсетілген ерлігі үшін берілетін ең жоғары награда – Виктория кресінің (VC) австралиялық иегері. Бұл награда Ұлыбритания және Достас елдерінің қарулы күштеріне беріледі. Шутқа Бірінші дүниежүзілік соғыстың Галлиполи науқаны кезінде, 1915 жылдың тамызында Лоун Пайн шайқасындағы ерлігі үшін VC ордені өскери қызметтен кейін берілді. Осман әскері қарсы шабуыл жасап, австралиялықтардың фронтының үлкен бөлігін басып алғаннан кейін, Шут шағын топты жинап, бір окопқа бомба тастап шабуыл жасады. Ол сегіз түрік сарбазын өлтіріп, қалғандарын окопты қайтарып алуға мәжбүр етті. Сол күні, тағы бір офицердің көмегімен, ол қатты шайқаста тағы да жерді басып алды. Соңғы шабуылда Шут бірден үш бомбаны жауға лақтыруға дайындады. Екі бомбаны сәтті лақтырды, бірақ үшінші бомба қолынан шыққан сәтте жарылып кетті. Шут ауыр жарақат алды және екі күннен кейін қайтыс болды. Веллингтонда туған Шут екінші бур соғысында жасөспірім шақта қызмет еткен. Ол сержант шеніне көтеріліп, 1902 жылы әскерден босатылар алдында жарақат алған әрідесті құтқарып қалғаны үшін мақтау алды. Келесі бес жыл бойы Оңтүстік Африкада тұрып, 1903 жылдан бастап Кейп колониялық күштерінде артиллерист болып қызмет етті. Австралияда туған әйелі мен қызымен бірге 1907 жылы Сиднейге көшіп келді. Отбасы Дарлингтонда қоныс тепті, онда Шут Resch's Brewery зауытында ағаш шебері және жоғары білікті жұмысшы болып жұмыс істеді. Ол сонымен қатар қосымша уақыттағы азаматтық күштерде де белсенді болды және Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін офицерлік шен алды. 1914 жылдың тамызында ол Австралия императорлық күштеріне (AIF) шетелде активті қызмет ету үшін қосылды және 1-ші батальонның лейтенанты болып тағайындалды. Мысырда оқығаннан кейін, 1915 жылдың 25 сәуірінде Галлиполидегі Анзак десантына қатысты. Басшылығы үшін және шабуылдың алғашқы кезеңдерінде көрсеткен ерлігі үшін Шутқа Әскери крест берілді және кейіннен оның есімі тағы да мақтау қағазында жарияланды. Галлиполидегі үш наградасының арқасында Шут сол науқандағы AIF-тың ең жоғары марапатталған мүшесі атанды.

Alfred John Shout, (8 August 1882 – 11 August 1915) was a New Zealand–born soldier and an Australian recipient of the Victoria Cross (VC), the highest decoration for gallantry "in the face of the enemy" awarded to members of the British and Commonwealth armed forces. Shout was posthumously awarded the VC for his actions at Lone Pine in August 1915, during the Gallipoli campaign of the First World War. After Ottoman forces had counterattacked and seized a large stretch of the Australians' front line, Shout gathered a small party of men and charged down one trench throwing bombs. He killed eight Turkish soldiers, and managed to clear others to retake the trench. In a similar action later that day, and supported by another officer, he recaptured further ground amid hard fighting. In the final push forward, Shout simultaneously lit three bombs to lob at the enemy. He successfully threw two, but just as the third left his hand it detonated. Shout was grievously wounded; he died two days later. Born in Wellington, Shout had served in the Second Boer War as a teenager. He rose to sergeant and was mentioned in despatches for saving a wounded man before being discharged in 1902. He remained in South Africa for the next five years, serving as an artilleryman in the Cape Colonial Forces from 1903. With his Australian born wife and their daughter, Shout immigrated to Sydney in 1907. The family settled in Darlington, where Shout worked for Resch's Brewery as a carpenter and joiner. He was also active in the part time Citizens' Forces, being commissioned just prior to the outbreak of the First World War. In August 1914, he joined in the Australian Imperial Force (AIF) for active service overseas and was appointed a lieutenant in the 1st Battalion. After training in Egypt, he took part in the Anzac landings at Gallipoli on 25 April 1915. For his leadership during the invasion and its immediate aftermath, Shout was awarded the Military Cross and later mentioned in despatches. Shout's three gallantry awards at Gallipoli made him the most highly decorated member of the AIF for the campaign.

Ерте өмір

Альфред Джон Шут 1882 жылдың 8 тамызында Жаңа Зеландияның Веллингтон қаласында дүниеге келген. Ол ағылшын туған әкесі Джон Ричард Шут пен ирланд анасы Агнес Мэридің (қыздығы Келли, бұрын Макговерн) тоғыз баласының үлкені болды. Альфред Шуттың ерте өмірі туралы мәліметтер тым аз, ал дереккөздердегі бұл мәліметтер әртүрлі, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысу туралы куәлігінде көрсетілгендей, ол жеке білім алған. 1900 жылдың басында Шут ағасы Уильям Макговернмен бірге Оңтүстік Африкаға сапарлады. Ағалар сол кезде Екінші Бур соғысына қатысқан отарлық жасақтардың біріне қосылуға тырысты; Альфред 1900 жылдың 17 ақпанында жаңадан құрылған Шекаралық атты әскеріне қабылданды, ал Уильям (Шут тегімен) Бетунаның атты жаяу әскерінде орын тапты. Бұрын Шуттың Оңтүстік Африкада Жаңа Зеландияның Екінші Бур соғысына қатысқан жасақтарының бірімен қызмет еткені есілген. Виттеберген, Трансвааль және Кап колониясында Шекаралық атты әскерімен қызмет еткен Шут екі рет жараланды. 1901 жылдың 29 қаңтарында Табаксберг шайқасындағы әрекет кезінде сол кездегі сержант Шут өзінің әріптестерінің позициясын сақтауға көмектесті. Шайқас барысында ол қалың оқ астында жараланған әскерді алып, оны қауіпті жерге жеткізді; осы әрекеті үшін Шут батылдығына байланысты мақтауға ие болды және 16 күннен кейін Шекаралық атты әскерінен босатылды. Шутқа «Виттеберген», «Трансвааль» және «Кап колониясы» тағалары бар Королеваның Оңтүстік Африка медалі, сондай-ақ «Оңтүстік Африка 1901» және «Оңтүстік Африка 1902» тағалары бар Корольдің Оңтүстік Африка медалі Бур соғысындағы қызметі үшін берілді. Шут әскери қызметтен босатылғаннан кейін Оңтүстік Африкада қалуға шешім қабылдады және 1903 жылы Кап колониялық күштеріне қабылданды. Ол 1907 жылға дейін қызмет еткен Принц Альфредтің жеке Кап далалық артиллериясында сержант болды. Шуттың өтініші 28 тамызда қабылданды және ол лейтенант Сесил Сасс басқаратын F ротасына екінші лейтенант ретінде 1-ші батальонға тағайындалды. Батыс Австралияның Албани порты арқылы кемемен сапарлап, әскерлік кеме 2 желтоқсанда Мысырға жетті. Содан кейін 1-ші батальон төрт ротаға қайта ұйымдастырылды; Шут взвод командирі ретінде D ротасына бекітілді. Осы кезеңде Шут 1915 жылдың 1 ақпанында лейтенант шеніне көтерілді.

Alfred John Shout was born in Wellington, New Zealand, on 8 August 1882. He was the eldest of nine children to an English born father, John Richard Shout, and Irish mother, Agnes Mary (née Kelly, formerly McGovern). Information on Alfred Shout's early life is rather scant and the details differ between sources, but according to his First World War attestation form he was privately educated. In early 1900, Shout travelled to South Africa with his elder half brother, William McGovern. The brothers sought to join one of the colonial contingents then engaged in the Second Boer War; Alfred enlisted in the newly raised Border Horse on 17 February 1900, while William (using the surname Shout) found a place in Bethune's Mounted Infantry.#tag:ref|It was previously thought that Shout had initially served in South Africa with one of the New Zealand contingents to the Second Boer War. Serving at Wittebergen, Transvaal, and in the Cape Colony with the Border Horse, Shout was twice wounded, In an action at Thabaksberg on 29 January 1901, the then Lance Corporal Shout assisted in maintaining the position of his men. At one point during the engagement, he ventured out under heavy rifle fire to retrieve a wounded man, and brought him back to a covered position; Shout's bravery in this action earned him a mention in despatches. and discharged from the Border Horse 16 days later. Shout was issued the Queen's South Africa Medal with "Wittebergen", "Transvaal" and "Cape Colony" clasps, and the King's South Africa Medal with the clasps "South Africa 1901" and "South Africa 1902" for his service in the Boer War. Shout decided to remain in South Africa after his discharge and, in 1903, enlisted in the Cape Colonial Forces. He was made a sergeant in Prince Alfred's Own Cape Field Artillery, with which he served until 1907. Shout's application was accepted on 28 August and he was posted to the 1st Battalion as a second lieutenant in F Company, commanded by Lieutenant Cecil Sasse. Sailing via Albany, Western Australia, the troopship arrived in Egypt on 2 December. Shortly after, the 1st Battalion was reorganised into four companies; Shout was allotted to D Company as a platoon commander. during which time Shout was promoted lieutenant on 1 February 1915.