Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сент-Дунстан-ин-зе-Ист – Лондон қаласындағы Лондон көпірі мен Лондон мұнарасының арасында, Сент-Дунстан төбесінде орналасқан Англия шіркеуінің приходтық шіркеуі. Екінші дүниежүзілік соғыста шіркеудің көп бөлігі қиратылды, ал қазір қираған орында қоғамдық бақ құрылған.
St Dunstan in the East was a Church of England parish church on St Dunstan's Hill, halfway between London Bridge and the Tower of London in the City of London. The church was largely destroyed in the Second World War and the ruins are now a public garden.
Тарих
Шіркеу шамамен 1100 жылы салынған. 1391 жылы жаңа оңтүстік қанат қосылды, ал 1631 жылы шіркеу 2400 фунттан астам қаржыға жөнделді. 1666 жылы Лондонның Ұлы өрті кезінде ол қатты зақымдалды. Толыққанды қайта құрылыс орнына, 1668-1671 жылдар аралығында зақымдалған шіркеу жөнделіп, күйін келтірілді. 1695-1701 жылдары сэр Кристофер Реннің жобасы бойынша шпиль салынды. Шіркеудің негізгі бөлігіне үйлесетін готикалық стильде салынған, бірақ Орта ғасырларда қолданылмаған салмақты жіп тәрізді безендірулері бар. Онда Ньюкаслдағы Сент-Николас шіркеуіндегідей, төрт ұшқыш тіреуге тіреліген ине тәрізді шпиль орналасқан. Жаңадан қалпына келтірілген шіркеуде Гринлинг Гиббонстың ағаштан жасаған ою-өрнектері мен 1818 жылы Сент-Олбанс аббаттығына көшірілген Смит әкесінің органы болды. 1817 жылы кеме шатырының салмағы қабырғаларды тік сызықтан жеті дюймға ығыстырғаны анықталды. Арка деңгейінен қайта құру туралы шешім қабылданды, бірақ құрылымның жағдайы соншалықты нашар болғандықтан, ғимараттың барлық бөлігі бұзылды. Ол Дэвид Лэйннің (Кедендік кеңестің сәулетшісі) және Уильям Титтің көмегімен перпендикуляр стильде қайта салынды. 1817 жылдың қараша айында іргетасы салынды және 1821 жылдың қаңтарында шіркеу қайтадан құлшылық етуге ашылды. Портленд тасынан салынған, гипстен қапталған, кеме үстіне көтерілген, ұзындығы 115 фут, ені 65 фут, алты жүзден жеті жүзге дейін адам сыятын. Жұмыс құны 36 000 фунт стерлинг болды. Реннің мұнарасы жаңа ғимаратта сақталды. 1941 жылы бомбалау кезінде шіркеу қатты зақымдалды. Реннің мұнарасы мен шпилі бомбалардан аман қалды. Ғимараттың қалған бөлігінен тек солтүстік және оңтүстік қабырғалары ғана қалды. Соғыстан кейін Лондондағы Англикан шіркеуін қайта ұйымдастыру кезінде Сент-Данстанды қайта құрудан бас тартылды, ал 1967 жылы Лондон қаласы корпорациясы шіркеудің қираған жерін қоғамдық баққа айналдыруға шешім қабылдады, ол 1971 жылы ашылды. Қираған жерге көгалдандыру және ағаштар отырғызылды, ал кеме ішінде төменгі фонтан орнатылды. Мұнарада қазір "All Hallows House" қоры орналасқан. Қауым қазір "Мұнарадағы барлық қасиетті жерлер" пайдасына біріктірілді және кейде ашық ауада қызметтер өткізіледі, мысалы, Құрма жексенбісінде Сент-Данстан төбесі мен Ұлы мұнара көшесі бойымен "Мұнарадағы барлық қасиетті жерлерге" шеруге дейін. 1950 жылдың 4 қаңтарында қираған ғимарат I санаттағы мұражай ретінде тіркелді.
The church was originally built in about 1100. A new south aisle was added in 1391 and the church was repaired in 1631 at a cost of more than £2,400. It was severely damaged in the Great Fire of London in 1666. Rather than being completely rebuilt, the damaged church was patched up between 1668 and 1671. A steeple was added in 1695–1701 to the designs of Sir Christopher Wren. It was built in a gothic style sympathetic to main body of the church, though with heavy string courses of a kind not used in the Middle Ages. It has a needle spire carried on four flying buttresses in the manner of that of St Nicholas in Newcastle. The restored church had wooden carvings by Grinling Gibbons and an organ by Father Smith, which was transferred to the abbey at St Albans in 1818. In 1817 it was found that the weight of the nave roof had thrust the walls seven inches out of the perpendicular. It was decided to rebuild the church from the level of the arches, but the state of the structure proved so bad that the whole building was taken down. It was rebuilt to a design in the perpendicular style by David Laing (then architect to the Board of Customs) with assistance from William Tite. The foundation stone was laid in November 1817 and the church re opened for worship in January 1821. Built of Portland stone, with a plaster lierne nave vault, it was 115 feet long and 65 feet wide and could accommodate between six and seven hundred people. The cost of the work was £36,000. Wren's tower was retained in the new building. The church was severely damaged in the Blitz of 1941. Wren's tower and steeple survived the bombs' impact. Of the rest of the church only the north and south walls remained. In the re organisation of the Anglican Church in London following the War it was decided not to rebuild St Dunstan's, and in 1967 the City of London Corporation decided to turn the ruins of the church into a public garden, which opened in 1971. A lawn and trees were planted in the ruins, with a low fountain in the middle of the nave. The tower now houses the All Hallows House Foundation. The parish is now combined with the Benefice of All Hallows by the Tower and occasional open air services are held in the church, such as on Palm Sunday prior to a procession to All Hallows by the Tower along St Dunstan's Hill and Great Tower Street. The ruin was designated a Grade I listed building on 4 January 1950.