Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Йорк қаласындағы джаз клубы
Жапон кітап дүкендері желісі
Jazz club in New York City
Japanese bookstore chain
The Village Vanguard – Нью-Йорк қаласындағы Гринвич Виллидждегі жетінші авенюде орналасқан джаз клубы. Клуб 1935 жылдың 22 ақпанында Макс Гордонмен ашылды. Бастапқыда клубта халық музыкасы мен бит поэзиясы орындалған, бірақ 1957 жылдан бастап ол негізінен джаз музыкасымен айналысатын орынға айналды. Одан бері ол көптеген әйгілі джаз музыканттарын қабылдады және бүгінде Нью-Йорк қаласындағы ең көне джаз клубы болып табылады.
The Village Vanguard is a jazz club at Seventh Avenue South in Greenwich Village, New York City. The club was opened on February 22, 1935, by Max Gordon. Originally, the club presented folk music and beat poetry, but it became primarily a jazz music venue in 1957. It has hosted many highly renowned jazz musicians since then, and today is the oldest operating jazz club in New York City.
Алғашқы жылдар
Макс Гордон 1934 жылы Нью-Йорк қаласындағы Манхэттендегі Чарльз көшесі мен Гринвич даңғылында «Виллидж Вангард» клубын ашты. Ол бұл орынды ақындар мен суретшілер үшін, сондай-ақ музыкалық өнер көрсетулер үшін форум ретінде пайдалануды жоспарлаған. Жеткілікті жабдықтардың болмауына байланысты Гордон полиция бөлімінен кабаре лицензиясын алудан бас тартылып, ол көздеген клубты құра алмады. Өзінің өмірбаяндық еңбегінде ол былай деп жазды: «Түнгі клубтар бизнесінде табысқа жеткім келсе, екі дәретханасы, екі шығу жолы, шіркеуден, синагогадан немесе мектептен 200 фут қашықтықта орналасқан және айлығы 100 доллардан кем жалдамалы басқа орын табуым керек екенін түсіндім». 1934 жылы ол бизнесін көшіріп, 178-ші Седьмая авенюдегі «Алтын үшбұрыш» атты жасырын клубты сатып алды. «Алтын үшбұрыш» 1935 жылы есігін ашты. «Алтын үшбұрыш» клубының жертөлесінің құрылымы теңбұрышты үшбұрышқа ұқсас болды. Мүлікті сатып алғаннан кейін Гордон клубтың атын «Виллидж Вангард» деп өзгертті. Чарльз көшесіндегі алғашқы нұсқасы сияқты, «Вангард» та поэзия оқу кештері мен халық музыкасына арналды. 1930 және 1940 жылдары клубқа келгендер Максвелл Боденхайм мен Гарри Кемптің өлеңдерін, Лид Беллидің блюз және халық музыкасын, ал Темір герцогының Кариб калипсосын тыңдады. Фил Лидс сияқты комедия актерлары стендап өнерлерін орындады.
Max Gordon opened the Village Vanguard in 1934 on Charles Street and Greenwich Avenue in Manhattan, New York City. He intended it to be a forum for poets and artists as well as a site for musical performances. Due to insufficient facilities, Gordon was refused a cabaret license from the police department and was unable to create the club that he envisioned. In his autobiography he wrote: "I knew if I was ever to get anywhere in the nightclub business, I'd have to find another place with two johns, two exits, two hundred feet away from a church or synagogue or school, and with the rent under $100 a month." In 1934, he moved his business and purchased the Golden Triangle, a speakeasy at 178 Seventh Avenue South. The Golden Triangle opened its doors in 1935. The Golden Triangle's basement facility structure resembled that of an isosceles triangle. After purchasing the property, Gordon changed the name of the club to the Village Vanguard. Like its prototype on Charles Street, the Vanguard was dedicated to poetry readings and folk music. During the 1930s and 1940s, visitors to the club heard poetry read by Maxwell Bodenheim and Harry Kemp, blues and folk music by Lead Belly, and Caribbean calypso by the Duke of Iron. Comedians such as Phil Leeds performed stand up routines.
Жаз
Макс Гордонның әйелі Лорейн Гордон былай деп жазды: "Біз достарыммен бірге «Авангардқа» ең басты себебіміз – жексенбі күндері түстен кейін джаз джем-сессиялары болатын. Сіз барып, Лестер Янг, Бен Вебстер, тіпті барлық ең ұлы джаз музыканттарын елу центке тыңдай алатын едіңіз, немесе шамамен сондай нәрсе". 1930 және 1940 жылдары Сидни Бечет, Уна Мей Карлайл, Арт Ходс және Мэри Лу Уильямс «Авангардта» өнер көрсетті. Лорейн Гордонның айтуынша, «біраз уақыттан соң Макс әртістерді шақыруды бастады, көбінесе түніне үш рет. Олардың көптегені жоғары деңгейдегі джазшылар еді». 1940 жылы Рой Элдридж «Авангардта» өнер көрсетті. Оның өнері және оның адал жанкүйерлері джаздың басты тартымдылыққа айналу мүмкіндігін көрсетті. 1940 жылдары қазіргі заманғы джаз дамыған кезде шағын топтар «Авангардты» биледі. Гринвич Виллидждегі студенттер мен суретшілер джазға қызығушылық танытты. 1940 жылы Эдди Хейвуд, Зутти Синглтон және Джимми Гамильтон тұрақты трио құрды. 1957 жылы бір сыншы жазғандай, «Гордон өзінің саясатын өзгертіп, джазды басты орынға қойып, фолк өнерпаздары мен комедия актерлерімен толықтырды. Осылайша «Авангард» Майлз Дэвис, Хорас Сильвер, Телониус Монк, Джерри Маллиган, Модерн Джаз Квартеті, Джимми Джуффре, Сонни Роллинс, Анита О’Дэй, Чарли Мингус, Билл Эванс (тұрақты қатысушы), Стэн Гетц, Кармен МакРэйді шақырды». Монкты шақыру «Авангардтың» салыстырмалы түрде беймәлім музыкантты қабылдап, оның мансабын бастауға көмектесу қабілетін көрсетті. Бұл оқиға Макс пен Лорейннің алғашқы кездесуімен басталды, олар «Блюбелл» пекарнясында кездесті, ол «Fire Island-тың жайлы шағын орны» еді. Лорейн кіріп, Максты (ол «Авангардтың» иесі екенін білген) көріп, оған Монкты клубта бір апта бойы көрсетуді ұсынды. Макс келісті және 1948 жылдың 14 қыркүйегінде Монк «Авангардта» дебют жасады. Қабылдау идеалды болған жоқ. «Ешкім келмеді. Со-аталған джаз сыншыларының ешқайсысы да. Со-аталған білгіштердің ешқайсысы да. Тіпті біреу де жоқ». Макс Гордон 1989 жылдың 11 мамырында қайтыс болды. Одан кейін Лорейн «Авангардты» жапты, келесі күні қайта ашып, оны басқаруын жалғастырды. 2018 жылдың 9 маусымында Лорейн Гордон 95 жасында инсульттан қайтыс болды.
Lorraine Gordon, Max Gordon's wife, wrote: "The biggest reason my pals and I went to the Vanguard, though, was because there were jazz jam sessions in the afternoons on Sundays. You could go hear Lester Young, Ben Webster, all the greatest jazz musicians for fifty cents at the door, or something like that." In the 1930s and 1940s, Sidney Bechet, Una Mae Carlisle, Art Hodes, and Mary Lou Williams performed at the Vanguard. According to Lorraine Gordon, "in time, Max began to book acts, often three a night. Many proved to be high caliber jazzmen." In 1940, Roy Eldridge performed at the Vanguard. His performance and his dedicated fans raised the possibility that jazz could be the main attraction. As modern jazz developed in the 1940s, small groups began to dominate the Vanguard. College students and artists in Greenwich Village took an interest in jazz. In 1940, a resident trio was formed by Eddie Heywood, Zutty Singleton, and Jimmy Hamilton. By 1957, as one commentator writes, "Gordon reversed his policy, putting jazz at the top of the bill and letting the folknicks and the comics fill it out. Thus the Vanguard booked Miles Davis, Horace Silver, Thelonious Monk, Gerry Mulligan, the Modern Jazz Quartet, Jimmy Giuffre, Sonny Rollins, Anita O'Day, Charlie Mingus, Bill Evans (a regular), Stan Getz, Carmen McRae." The booking of Monk demonstrated the Vanguard's ability to take a relatively unknown musician and help launch their career. The story began with the first ever encounter between Max and Lorraine, who met in the Bluebell Bakery, a "homey little Fire Island joint." After Lorraine walked in and spotted Max (who she knew to be the Vanguard's owner), she proposed that he showcase Monk at the club for a week. Max agreed and on September 14, 1948, Monk opened at the Vanguard. The reception was not ideal. "[N]obody came. None of the so called jazz critics. None of the so called cognoscenti. Zilch." Max Gordon died on May 11, 1989. The day after, Lorraine closed the Vanguard; the following day, she reopened it and continued to run the place. On June 9, 2018, Lorraine Gordon died of a stroke at age 95.
Жазбалар
"Авангард" көптеген мансаптарды бастауға көмектесті және жертөлесінде шедеврлер саналатын көптеген жазбаларды қабылдады, осылайша ол халықаралық деңгейде танымал клубқа айналды. 1957 жылдың 3 қарашасында клубтағы алғашқы жазба сессияларының бірінде тенор саксофонист Сони Роллинс үш LP жазды. Бұл жазбалар хард-боп қозғалысының алғашқы қадамдары болды. LP-лерде екі түрлі саксофон-бас-барабан триосы жазылған. Роллинс 1955 жылдан бері кішігірім ансамбльдерге қызығушылық танытқан; "Парадокс" шығармасында ол барабаншы Макс Роучпен төрт тактты фразалармен алмасты, басқа аспаптар қатыспады. "Авангард" жазбаларында да осыған ұқсас стильдегі әрекеттерді естиміз. "Old Devil Moon" әнінде Роллинске тек бассист пен барабаншы ғана ілеседі. Музыкалық тұрғыдан алғанда, бұл ән фортепианосыз трио үшін жаңа стандартты белгіледі. Роллинстен кейін жазбалар жалғасты; Джерри Муллиганның Концерттік джаз тобы 1960 жылдың желтоқсан айында Еуропалық турнеден оралғаннан кейін осында орындалып, жазылды. Содан кейін Джон Колтрейн мен Билл Эванстың "Авангард" альбомы жарық көрді, екеуі де 1961 жылға жатады (Эванс 1980 жылы қайтыс болғанға дейін үш ай бұрын "Виллидж Авангард" клубында кеңінен жазылған). Колтрейннің альбомы "Авангардта" төрт түндік сессияларда жазылған 22 әннен алынған бес әннен тұрады. 1962 жылы "Cannonball Adderley Sextet in New York" альбомы шықты. Тэд Джонс/Мел Льюис оркестрі 1965 жылдан бастап әр дүйсенбі күні өнер көрсетіп, бірнеше рет жазба жасады, ал 1976 жылы Вуди Шоумен бірге Декстер Гордонның "Үйге оралу" концертін ұйымдастырды. 1970 жылдың мамырында Рахсан Роланд Кирк "Авангардта" бірнеше концерт берді, олар оның "Rahsaan Rahsaan" альбомына енді. Сол жылы, төрт ай арасында Пэт Патрик пен Телониус Монк "Виллидж Авангардта" бірге ойнады. Басқа жазбалардың ішінде Арт Пеппердің "Thursday Night at the Village Vanguard" (1977), Томми Фланаганның "Nights at the Vanguard" (1986) және Уинтон Марсалисдің "Live at the Vanguard" (1999) жеті дискінен тұратын альбомы бар. Blue Note президенті Брюс Лундвалл: "Live at the Village Vanguard" сөздері альбом сатылымына тікелей және оң әсер етеді" деді, бұл джаз лейблының каталогында оннан астам "Live at the Vanguard" альбомы бар екенін атап өтті. Әнші Сесиль Маклорин Сальвант өзінің "Dreams and Daggers" альбомындағы көптеген әндерді "Авангардта" тікелей эфирде жазды. Альбом 2018 жылы "Үздік джаз вокалы үшін" Грэмми сыйлығын жеңіп алды.
The Vanguard helped start many careers and has hosted many recordings that are regarded as masterpieces in its basement, making it now a club of international renown. On 3 November 1957, during some of the first recording sessions at the club, Sonny Rollins, a tenor sax player, recorded three LPs. These recordings were at the forefront of the hard bop movement. The LPs documented two different saxophone bass drums trios. Rollins had shown an interest in smaller ensembles as early as 1955; in Paradox, he exchanged four measure phrases with drummer Max Roach, with no other instrument taking part. In the Vanguard recordings we hear similar styles in arrangements. In the song "Old Devil Moon", Rollins is accompanied only by a bassist and a drummer. Musically, this song set the standard for the piano less trio. Following Rollins, recordings continued; The Gerry Mulligan Concert Jazz Band performed and recorded there in December 1960 after returning from a European Tour. Then there was John Coltrane's and Bill Evans's Vanguard titles, both from 1961 (Evans was extensively recorded at the Village Vanguard just three months before his death in 1980). Coltrane's album was five titles taken from 22 recorded songs over four nights at the Vanguard. In 1962 The Cannonball Adderley Sextet in New York was released. The Thad Jones/Mel Lewis Orchestra performed every Monday Night beginning in 1965, recording several times, and in 1976 hosted Dexter Gordon's "Homecoming" performance with Woody Shaw. Rahsaan Roland Kirk performed several shows at the Vanguard in May 1970 that were compiled for his album Rahsaan Rahsaan. During the same year and only four months apart, Pat Patrick and Thelonious Monk played together at the Village Vanguard. Other recordings include Art Pepper's Thursday Night at the Village Vanguard (1977), Tommy Flanagan's Nights at the Vanguard (1986), and Wynton Marsalis's seven disc Live at the Vanguard (1999). "The words 'Live at the Village Vanguard' do have a direct and positive influence on an album's sales", said Bruce Lundvall, president of Blue Note, a jazz label with more than a dozen "Live at the Vanguard" titles in its catalog. Singer Cécile McLorin Salvant recorded many of the songs from her album Dreams and Daggers live at the Vanguard. The album won a Grammy Award for Best Jazz Vocal Album in 2018.