Генри Брэдли Плант: Теміржол және кемелер кәсіпкерінің өмірі мен қызметі
Henry B. Plant
Генри Брэдли Плант (1819-1899) – американ бизнесмен, теміржол кәсіпкері. Оңтүстік АҚШ-та теміржол және кемелер жүйесін құрған, Southern Express Co. президенті болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генри Брэдли Плант (27 қазан 1819 – 23 маусым 1899) – АҚШ-тың оңтүстік-шығысындағы көптеген көлік мүдделері мен жобаларына, көбінесе теміржолдарға қатысқан бизнесмен, кәсіпкер және инвестор. Ол Plant теміржол және кеме жүйесінің негізін қалаушы болды. 1819 жылы Коннектикут штатының Бранфорд қаласында туған Плант 1844 жылы теміржол қызметіне кіріп, 1853 жылға дейін Хартфорд және Нью-Хейвен теміржолында экспресс-хабаршы болып жұмыс істеді, осы кезеңде ол аталған жолдың экспресс-бизнесіне толық жауапты болды. 1853 жылы ол оңтүстікке кетіп, оңтүстік теміржолдарында экспресс желілерін құрды, ал 1861 жылы Southern Express Co. компаниясын ұйымдастырып, оның президенті болды. 1879 жылы ол басқалармен бірге Атлантикалық және Персика шығанағының Грузия теміржолын сатып алып, кейін Саванна, Флорида және Батыс теміржолын қайта ұйымдастырды, соның президенті болды. Ол 1880 жылы Саванна және Чарльстон теміржолын сатып алып, қайта жаңартты, қазіргі Чарльстон және Саванна теміржолы. Одан көп ұзамай ол Plant Investment Co. компаниясын құрды, оның мақсаты осы теміржолдарды басқару және олардың мүдделерін ілгерілету болды, кейін Флоридадағы Сент-Джон өзенінде кемелер жүйесін құрды. 1853 жылдан 1860 жылға дейін Адамс Экспресс компаниясының оңтүстік бөлімшесінің бас басқарушысы болды, ал 1867 жылы Техас Экспресс компаниясының президенті болды. 1880-жылдары оның жинаған теміржол және кеме жүйелерінің көп бөлігі Plant жүйесіне біріктірілді, ол кейін Атлантикалық жағалау жолының бір бөлігіне айналды. Плант бұрынғыда оқшауланған Тампа шығанағы аймағын және Флориданың оңтүстік-батысын елдің теміржол жүйесімен байланыстырғаны және Тампа, Куба және Ки-Уэст арасында тұрақты кемелер қатынасын орнатқаны үшін ерекше танымал, бұл аймақта халық пен экономиканың айтарлықтай өсуіне көмектесті. Жолаушылар трафигін ынталандыру үшін Плант Тампа арқылы өтетін теміржол желісі бойында үлкен Тампа Бэй қонақ үйін және оңтүстікке қарай бірнеше кішкентай қонақ үйлерді салып, аймақтың туристік индустриясын дамытты. Оның жартылай достық бәсекелесі Генри Флаглер Флориданың қарсы жағалауында Флориданың Шығыс жағалауы теміржолын және оның бойындағы бірнеше курорттарды салған арқылы өсімді қозғады.
Henry Bradley Plant (October 27, 1819 – June 23, 1899), was a businessman, entrepreneur, and investor involved with many transportation interests and projects, mostly railroads, in the southeastern United States. He was founder of the Plant System of railroads and steamboats. Born in 1819 in Branford, Connecticut, Plant entered the railroad service in 1844, serving as express messenger on the Hartford and New Haven Railroad until 1853, during which time he had entire charge of the express business of that road. He went south in 1853 and established express lines on various southern railways, and in 1861 organized the Southern Express Co., and became its president. In 1879 he purchased, with others, the Atlantic and Gulf Railroad of Georgia, and later reorganized the Savannah, Florida and Western Railroad, of which he became president. He purchased and rebuilt, in 1880, the Savannah and Charleston Railroad, now Charleston and Savannah. Not long after this he organized the Plant Investment Co., to control these railroads and advance their interests generally, and later established a steamboat line on the St. John's river, in Florida. From 1853 until 1860 he was general superintendent of the southern division of the Adams Express Co., and in 1867 became president of the Texas Express Co. In the 1880s, most of his accumulated railroad and steamship lines were combined into the Plant System, which later became part of the Atlantic Coast Line Railroad. Plant is particularly known for connecting the previously isolated Tampa Bay area and southwest Florida to the nation's railroad system and establishing regular steamship service between Tampa, Cuba, and Key West, helping to spark significant population and economic growth in the region. To promote passenger traffic, Plant built the large Tampa Bay Hotel resort along his rail line through Tampa and several smaller hotels further south, starting the area's tourist industry. His semi friendly rival, Henry Flagler, similarly sparked growth along Florida's opposite coast by building the Florida East Coast Railroad along with several resorts along its route.
Ерте өмір
Генри Брэдли Плант Коннектикут штатының Бранфорд қаласында Бетси (Брэдли) мен Андерсон Планттың отбасында дүниеге келді. Ол 1639 жыл шамасында Англиядан көшіп келіп, Коннектикут штатының Хартфорд қаласына қоныстанған Джон Планттың ұрпағы еді. Бала алты жасқа толғанда әкесі мен кіші қарындасы обадан қайтыс болды. Бірнеше жылдан кейін анасы қайтадан үйленіп, оны алдымен Нью-Йорк штатының Мартинсбург қаласына, содан кейін Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласына алып барды, онда ол жеке мектепке барып оқыды. Оның әжесі Бетси Плант, оны дін қызметкері етемін деп үміттеніп, оған Йель колледжінде білім алуға мүмкіндік берді, бірақ ол белсенді еңбек жолын бастауға асығысқандықтан, Нью-Хейвен мен Нью-Йорк арасында қатынайтын "The New York" атты кемеде капитанның көмекшісі, палуба қолдаушысы және көп жұмыс істейтін адам болып жұмысқа орналасты.
Henry Bradley Plant was born in Branford, Connecticut, to Betsey ( Bradley) and Anderson Plant, a farmer in good circumstances. He was the descendant of John Plant who probably emigrated from England and settled at Hartford, Connecticut, about 1639. When the boy was six, his father and younger sister died of typhus. Several years later his mother married again and took him to live first at Martinsburg, New York, and later at New Haven, Connecticut, where he attended a private school. His grandmother, Betsy Plant, who hoped to make a clergyman of him, offered him an education at Yale College, but, impatient to begin an active career, he got a job as captain's boy, deck hand, and man of all work on a steamboat, The New York, plying between New Haven and New York City.
Азамат соғысына дейінгі
Оның әр түрлі міндеттерінің бірі экспресс-посылкаларды күту болды. Ол осыған дейін назардан тыс қалған бұл саланы тиімді ұйымдастырды. 1843 жылы Эллен Блэкстоунға үйленгеннен кейін Плант жағада қалуға шешім қабылдады және Нью-Хейвенде орналасқан экспресс компаниясы Бичер мен Компанияда жұмыс істеді, оны Адамс экспресс компаниясы сатып алды. Плант пароходтардан теміржолға ауыстырылды. Бірнеше жылдан кейін ол компанияның ескі Йорк кеңсесін басқарды. 1853 жылы оның әйелі Эллен Элизабет (Блэкстоун) Плант денсаулығы үшін Оңтүстікке жіберілді. Сегіз күндік сапардан кейін, наурыз айында Планттар Джексонвиллге келді және Флорида штатының Джексонвилл қаласына жақын жердегі жеке үйде бірнеше ай өткізді, ол кезде бұл кішкентай қалашық болатын. Флориданың болашақтағы даму мүмкіндіктері Плантқа үлкен әсер етті. Келесі жылы әйелінің денсаулығы үшін оңтүстікке тағы да сапар шегуі қажет болғаннан кейін, ол Потомак және Огайо өзендерінің оңтүстігіндегі Адамс экспресс компаниясының барлық мүдделері үшін жауапкершілікті сұрады және алды. Ол үлкен қиындықтарға қарамастан, экспресс-қызметті ұйымдастырып, бүкіл аймаққа кеңейтті, онда көлік құралдары тез дамығанмен, әлі де жетіспейтін және үйлесімсіз болды. Азамат соғысы жақындаған кезде Адамс экспресс директорлары оңтүстікке қарасты мүліктерін тәркілеуден қорқып, оларды Плантқа 500 000 долларлық вексельге сатуды шешті. Компанияның оңтүстік акционерлерімен бірге ол 1861 жылы Джорджия корпорациясы Southern Express Company компаниясын құрды және өзін президент етіп тағайындады. Ол сенімді және тиімді экспресс-қызмет көрсету үшін жақсы танылғандықтан, Конфедерация президенті Джефферсон Дэвис кабинеті Планттың компаниясын тарифтерді жинау және қаражатты аудару бойынша Конфедерацияның агенті етіп тағайындады. 1863 жылы ол ауыр сырқатқа шалдыққан деп мәлімдеп, Аугустадағы үйінен Джефферсон Дэвис қол қойған қауіпсіз өту құжатымен Бермудаға кетіп қалды. Бір айдан кейін ол Канадаға, Коннектикутқа, содан кейін Англияға сапар шекті. Францияда ол Конфедерация паспортының жарамсыз екенін білді. Француз билігімен бірнеше келісімдерден кейін, оған Франция паспорты берілді, онда ол Грузияда тұратын АҚШ азаматы деп көрсетілген, бұл оған Еуропаны кеңінен аралап, кейін Канада арқылы Нью-Йоркке оралғанда АҚШ-қа қайта кіруге мүмкіндік берді.
Among his various duties was the care of express parcels. This line of business, hitherto neglected, he organized effectively. After marrying Ellen Blackstone in 1843, Plant decided to stay ashore and took a position with Beecher and Company, an express company located in New Haven which was taken over by the Adams Express Company. Plant was transferred from steamboats to railroads. After a few years he was put in charge of the old York office of the company. In 1853 his wife, Ellen Elizabeth (Blackstone) Plant was ordered South for her health. After a journey of eight days, the Plants arrived in Jacksonville in March and spent several months at a private home near Jacksonville, Florida, then a tiny hamlet. Plant was impressed with the possibilities of the future development of Florida. The next year, after it became necessary for his wife to again travel south for her health, he requested and obtained the responsibility for all Adams Express Company's interests in the territory south of the Potomac and Ohio rivers. In the face of great difficulties, he successfully organized and extended express service across this region, where transportation facilities, although rapidly growing, were still deficient and uncoordinated. At the approach of the Civil War the directors of Adams Express, fearing the confiscation of their Southern properties, decided to sell them to Plant for his promissory note of $500,000. With Southern stockholders of the company he organized in 1861 the Southern Express Company, a Georgia corporation, and named himself president. Because he had built a reputation for providing reliable and efficient express service, the cabinet of Confederate president Jefferson Davis made Plant's company the agent for the Confederacy in collecting tariffs and transferring funds. In 1863, claiming a serious illness, he left his home in Augusta with a safe passage document signed by Jefferson Davis and sailed to Bermuda. After spending a month there, he traveled to Canada, Connecticut, and then England. When in France, he was informed that his Confederate passport was not valid. After some discussion with French authorities, an unusual resolution was reached as he was issued a French passport declaring him a U. S. citizen residing in Georgia which allowed him to travel extensively across Europe and later re enter the United States when he returned to New York by way of Canada.
Азамат соғысынан кейінгі кезең
Соғыстан кейін Плант 1865 жылғы ақпанда Оңтүстікке оралып, өзінің бизнес мүдделерін, ең бастысы – «Оңтүстік экспресін» қайта иеленді. Оңтүстік теміржолдары дерлік қирап, 1873 жылғы экономикалық дағдарыста көптеген теміржолдар банкротқа ұшырады. Осы жағдайда ол өзіне мүмкіндік тапты. Оңтүстіктің экономикалық қайта жандануына сенімді болған ол 1879 және 1880 жылдары «Атлантика және Персика шығанағы» теміржолын, сондай-ақ «Чарльстон және Саванна» теміржолын сатып алды. Осы екі теміржолды негіз етіп, Оңтүстік Атлантика жағалауында көлік жүйесін құруға кірісті. Жиырма жыл өткен соң бұл жүйеге 2100 мильге жететін 14 теміржол компаниясы, бірнеше пароход компаниясы және бірқатар маңызды қонақүйлер кірді. 1882 жылы ол солтүстік капиталистерінің (соның ішінде М.К. Джесуп, В.Т. Уолтерс және Генри Моррисон Флаглер, ол Флориданың шығыс жағалауын дамытуға зор үлес қосты) көмегімен «Plant Investment Company» акционерлік қоғамын құрды. Бұл компания оның бақылауындағы мүлікті бірлесіп басқаруға арналған холдингтік компания болды. Ол штат бойынша үздіксіз қызмет көрсету үшін бірнеше шағын теміржолдарды қайта жаңартып, кеңейтті. Сонымен қатар, солтүстікке қарай бағытталған басты магистральдармен байланысты жақсартып, Флорида апельсин өсірушілеріне солтүстік нарықтарына жылдам және арзан қол жеткізуді қамтамасыз етті. 1887 жылы Плант Санфордта PICO қонақүйін салды, ол теміржол және пароход жолаушыларын Орталық Флоридада орналастыруға арналған еді. Кейіннен ол Порт-Тампадағы қонақүйді (1888), Киссимми қонақүйін (1890), Семиноль қонақүйін (1891), Пунта-Горда қонақүйін (1894), Окала үйін (1895) және Форт-Майерс қонақүйін (1898) салған немесе сатып алған. Сол кезде бірнеше жүз тұрғыны бар Тампа ауылы оның Оңтүстік Флорида теміржолының соңғы станциясы болды, сонымен қатар Гаванаға бағытталған жаңа пароходтар желісінің де бас порты болды. Қысқы демалысқа келгендерге арналған қонақүй салу үшін ол Тампада морей сарайы стилінде 3 миллион доллардан астам құнға бағаланған, 150 акр жерде орналасқан 6 акрлық алып қонақүй салдырды. 1891 жылғы 5 ақпанда ашылған бұл қонақүй Флоридадағы алғашқы лифт, электр жарығы және әр бөлмеде телефон орнатылған қонақүй болды. Бұл қонақүй «Тампа-Бэй» қонақүйі деп аталды және өзінің әсем мавр және Виктория стиліндегі сәулетімен танымал болды. 1898 жылы бұл қонақүй испан-американ соғысы кезінде АҚШ басқыншы күштерінің штаб-пәтері ретінде халықаралық деңгейде танымал болды. Қазір бұл қонақүй Тампа университетінің бас ғимараты болып табылады және Генри Б. Плант мұражайына иелік етеді. Плант құрған тағы бір үлкен Виктория стиліндегі қонақүй 1897 жылы Флорида штатының Клирвотер маңындағы Беллвью Билтморда ашылды. Флорида мен «Плант жүйесіне» байланысты басқа штаттардың байлығы мен халқының өсуі оның негізін қалаушысын Оңтүстіктегі ең бай және ең ықпалды адамдардың біріне айналдырды. Дұрыс физикалық қасиеттері мен денсаулықты сақтау арқасында Генри Плант сексен жасқа дейін жұмыс істеуге мүмкіндік алды.
After the war, Plant returned to the South in February, 1865 to reclaim his business interests, primarily the Southern Express. The railroads of the South had been practically ruined and many railroads went bankrupt in the depression of 1873. In this situation, he found his opportunity. Convinced of the eventual economic revival of the South, he bought at foreclosure sales in 1879 and 1880 the Atlantic and Gulf Railroad and the Charleston and Savannah Railroad. With these as a nucleus he began building along the southern Atlantic seaboard a transportation system that twenty years later included fourteen railway companies with 2,100 miles of track, several steamship lines, and a number of important hotels. In 1882 he organized, with the assistance of Northern capitalists (among whom were M. K. Jesup, W. T. Walters, and Henry Morrison Flagler, who himself would be instrumental in the development of Florida's east coast) the Plant Investment Company, a holding company for the joint management of the various properties under his control. He reconstructed and extended several small railroads so as to provide continuous service across the state, and by providing better connections with through lines to the North he gave Florida orange growers quicker and cheaper access to Northern markets. In 1887, Plant built the PICO Hotel in Sanford for the accommodation of his railroad and steamship passengers to Central Florida. Subsequently, he either built or purchased the Inn at Port Tampa (1888), Hotel Kissimmee (1890), Seminole Hotel (1891), Hotel Punta Gorda (1894), The Ocala House (1895), and the Fort Myers Hotel (1898). Tampa, then a village of a few hundred inhabitants, was made the terminus of his southern Florida railroad and also the home port for a new line of steamships to Havana. For the accommodation of winter visitors he built in Tampa, in the style of a Moorish palace, an enormous hotel costing over $3,000,000 and covering 6 acres situated on 150 acres. Opened on February 5, 1891, it was the first hotel in Florida to have an elevator, electric lights, and a telephone in each room. The hotel was called the Tampa Bay Hotel and was famous for its fanciful Moorish and Victorian architecture. In 1898, this hotel gained international fame as the stateside military headquarters for the U. S. invasion force during the Spanish–American War. The hotel now serves as the main building for the University of Tampa and houses the Henry B. Plant Museum. Another large, Victorian style hotel established by Plant was opened in 1897, the Belleview Biltmore near Clearwater, Florida. The subsequent growth in wealth and population of Florida and other states tributary to the Plant System made its founder one of the richest and most powerful men in the South. A good physical inheritance, preserved by temperate habits, made it possible for Henry Plant to keep working until almost eighty years of age.
Кейінгі өмірі
Оның бірінші әйелі 1861 жылғы ақпанда қайтыс болды, ал 1873 жылы ол Нью-Йорк қаласының тұрғыны Мартин Лоухманның қызы Маргарет Жозефина Лоухманға үйленді. Ол екі ұлының бірімен бірге өмір сүрді. 1895 жылы Атлантада өткен «Мақта штатары және халықаралық көрмеде» оған жеке «Генри Плант күні» арналды. Генри Плант сегіз қонақ үй салды немесе сатып алды, олардың бірнешесі Флорида штатының Тампа қаласында және оның теміржол желісінің соңында салынған Порт-Тампаның жаңа қаласында орналасқан. Оның ең бағалы қонақ үйі – Тампа-Бей қонақ үйі, ол Хиллсборо өзенінен Tampa қаласының қарсы бетінде орналасқан сәнді демалыс орны болды. 3 миллион долларға салынған бұл қонақ үй, Флориданың шығыс жағалауын дамытып жатқан өнеркәсіпші Генри М. Флаглермен бәсекелесуге жасалған әрекет болды деседі. Плант 1899 жылғы 23 маусымда Нью-Йорк қаласында жүрек ауруынан қайтыс болды. Өсиетімен ол немересі Генри Плант II (1895 жылы туған) үшін сенім қорын құру арқылы шамамен 10 миллион долларлық мүлкінің бөлінуін болдырмауға тырысты, бірақ оның әйелі мен ұлы бұл өсиетке қарсы шығып, Нью-Йорк штатының заңдарына сәйкес жарамсыз деп жариялады. Бұл шешім оның теміржолдарын басқа мүліктерімен біріктіріп, Атлантикалық жағалау жолын құруға мүмкіндік берді, бүгінде бұл CSX Transportation компаниясының Флоридадағы операцияларының маңызды бөлігін құрайды. Планттың ұлы Мортон Фримен Плант (1852–1918) 1884 жылдан 1902 жылға дейін «Плант Инвестмент Компани» компаниясының вице-президенті болды және яхтсмен ретінде танылды. Ол Ұлттық лигадағы Филадельфия бейсбол клубының бір бөлігіне ие болды және Шығыс лигасындағы Нью-Лондон клубының толық иесі болды. Жас Планттың ауруханалар мен басқа да мекемелерге жасаған көптеген сыйлықтарының ішінде ең танымалдары – үш жатақхана және Коннектикут әйелдер колледжіне берілген 1 миллион долларлық шексіз сыйлық болды. Оның 1905 жылғы Нью-Йорктегі Бесінші авенюдегі бұрынғы сарайы қазір Cartier үйіне айналды.
His first wife died in February 1861, and in 1873 he married Margaret Josephine Loughman, the daughter of Martin Loughman of New York City, who with one of his two sons survived him. He was honored at the Cotton States and International Exhibition in 1895 in Atlanta, GA with his own, Henry Plant Day. Henry Plant built or bought eight hotels, including several in Tampa, Florida and the new town of Port Tampa, which he built at the end of his rail line. His most prized hotel was the Tampa Bay Hotel, a lavish resort built right across the Hillsborough River from Tampa. Built at a cost of $3 million, it was said to be an attempt to compete with fellow industrialist Henry M. Flagler, who was developing Florida's east coast. Plant died from heart disease in New York City on June 23, 1899. In his will he attempted to prevent the partition of his properties to the value of about $10,000,000 by forming a trust for the benefit of his grandson, Henry Plant II (born 1895), but the will was contested by his widow and son and declared invalid under the laws of the state of New York. This decision made possible the consolidation of his railroads with other properties to form the Atlantic Coast Line Railroad, today a key portion of the Florida operations of CSX Transportation. Plant's son, Morton Freeman Plant (1852–1918), was vice president of the Plant Investment Company from 1884 to 1902 and attained distinction as a yachtsman. He was part owner of the Philadelphia baseball club in the National League, and sole owner of the New London club in the Eastern League. Of the younger Plant's many gifts to hospitals and other institutions the most notable were the three dormitories and the unrestricted gift of $1,000,000 to the Connecticut College for Women. His former 1905 mansion on Fifth Avenue in New York City is now the home of Cartier.
Құрметтер
Генри Б. Планттың есімімен Флорида штатының Тампа қаласындағы Плант орта мектебі және Флорида штатының Плант-Сити қаласы аталған. Генри Б. Плант мұражайы Тампа университетінің кампусындағы бұрынғы Тампа Бэй қонақ үйінің бас ғимаратында орналасқан. Қазіргі кезде ғимарат оның құрметіне Плант залы деп аталады. Флорида штатының Клируотер қаласындағы Мортон Плант ауруханасы Генри Планттың ұлының есімімен аталған, оның сыйлығы аурухана құрылысына көмектескен. Флорида штатының Тампа қаласындағы Генри даңғылы оның құрметіне аталған. Екінші дүниежүзілік соғыстағы "Либерти" кемелері оның құрметіне аталған.
Henry B. Plant High School in Tampa, Florida and Plant City, Florida are named after him. The Henry B. Plant Museum is located in the main building of the former Tampa Bay Hotel on the campus of the University of Tampa. The building is now called Plant Hall in his honor. Morton Plant Hospital in Clearwater, Florida is named after Henry Plant's son, whose donation helped to build the hospital. Henry Avenue in Tampa, Florida is in his namesake. The World War II Liberty Ships and was named in his honor.