1743 жылғы Вормс шарты: Ұлыбритания, Австрия және Сардиния арасындағы одақ
Treaty of Worms (1743)
1743 ж. Ұлыбритания, Австрия, Сардиния арасындағы Worms шарты. Аустрия мұрагерлік соғысы кезінде жасалған одақ, мақсаты – Франция ықпалынан құтылу, Италиядағы жағдайды бекіту.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбритания, Австрия және Сардиния арасындағы одақ
Alliance between Great Britain, Austria, and Sardinia
Вормс шарты – 1743 жылдың 13 қыркүйегінде Австрия мұрагерлік соғысы кезінде Ұлыбритания, Австрия және Сардиния Корольдігі арасында жасалған саяси одақ. Бұл британ үкіметінің амбициялық сыртқы саясатының бір бөлігі болды, ол Баварияның сайлаушы-принці император Карл VII-ді француздық ықпалдан бөліп, император, Венгрия королевасы Мария Тереза және Сардиния королі Карл Эммануэль III арасындағы дауларды реттеуді көздеді.
The Treaty of Worms was a political alliance formed between Great Britain, Austria and the Kingdom of Sardinia, signed on 13 September 1743, during the War of the Austrian Succession. It was an ambitious piece of foreign policy on the part of the British government which sought to split the Emperor Charles VII, prince elector of Bavaria, from French influence, whilst simultaneously resolving the differences between the Emperor, Queen Maria Theresa of Hungary and King Charles Emmanuel III of Sardinia.
Шарттың мазмұны
Келісімнің шарттары бойынша Мария Терезия Сардиния короліне Пьяченца қаласын, Пьяченца герцогтігінің бір бөлігін, Вигевансконы, Павия герцогтігінің бір бөлігін, Маджоре көлінің батысында орналасқан Ангиера графтығының бір бөлігін және Финале маркизатының құқықтарын беруге келісті. Ол сондай-ақ Италияда Савой Сардиниясының басшылығымен 30 000 сарбазды ұстауға міндеттенді. Ұлыбритания Финаледен бас тарту үшін 300 000 фунт стерлинг төлеуге және Савой Сардиниясы 45 000 сарбаз жұмылдырған жағдайда жыл сайын 200 000 фунт стерлинг көмек ақы төлеуге келісті. Бұл қаржылық келісімге қоса, Ұлыбритания Жерорта теңізіне флот жіберуге келісті. Келісіммен бірдей уақытта жасалған, бірақ ресми ратификацияланбаған және жарияланбаған жеке құпия келісімде Ұлыбритания Мария Терезияға "оның жағдайы қажеттілік туғызғанша" жыл сайын 300 000 фунт стерлинг көмек ақы төлейтіні айтылды. Финале маркизатын Савой Сардиниясына беруге қатысты Вормс келісімінің шарттары генуэздіктерге өте әділетсіз болды, себебі бұл аумақ оларға 1718 жылғы 2 тамыздағы Ұлыбритания, Франция, Австрия және Нидерланды арасындағы Төрттік одақтың төртінші бабымен кепілдендірілген еді.
Under the terms of the treaty, Maria Theresa agreed to transfer to the King of Sardinia the city and part of the duchy of Piacenza, the Vigevanesco, part of the duchy of Pavia, part of the county of Anghiera which lay to the west of Lake Maggiore, and claims to the marquisate of Finale. She also engaged to maintain 30,000 men in Italy, to be commanded by Savoy Sardinia. Great Britain agreed to pay the sum of £300,000 for the ceding of Finale, and to furnish an annual subsidy of £200,000, on the condition that Savoy Sardinia should employ 45,000 men. In addition to this fiscal arrangement, Britain agreed to send a fleet into the Mediterranean. Under a separate, secret convention, agreed contemporaneously with the Treaty, but which was neither formally ratified nor publicly acknowledged, it was stipulated that Britain would pay Maria Theresa an annual subsidy of £300,000, for as long "as the necessity of her affairs should require." The terms of the Treaty of Worms relative to the ceding of the marquisate of Finale to Savoy Sardinia were particularly unjust to the Genoese, since the territory had been guaranteed to them by the fourth article of the Quadruple Alliance of 2 August 1718 between Britain, France, Austria, and the Netherlands.
Сын
Вормс шартнамасы 1744 жылдың 9 қаңтарында Парламентке ұсынылды және 1744 жылдың 1 ақпанында бүкіл палатада талқыланды.
The Treaty of Worms was presented to the Commons on 9 January 1744, and was considered in the entire house on 1 February 1744.