Тодд Снайдер: Америкалық әнші-әндер авторының жолы

Кіріспе

Американдық әнші-құрастырушы, әнші

Тодд Дэниел Снайдер (11 қазан 1966 жылы туған) – американдық әнші-құрастырушы, оның музыкасында фолк, рок, блюз, альт-кантри және фанк элементтері кездеседі.

Ерте мансап

Снайдер Орегон штатының Портленд қаласында дүниеге келді, бірақ жақын орналасқан Бивертон қаласында өсті, онда ол 1985 жылы Бивертон орта мектебін бітіргенге дейін тұрды. Орта мектепті бітіргеннен кейін ол Калифорния штатының Санта-Роза қаласына көшіп, Санта-Розаның кіші колледжінде оқыды. Ол тек бір семестр ғана оқыды, бірақ сол кезде ол гармоникада ойнауды үйренді. 1985 жылдың күзінде SRJC-ден кеткеннен кейін, ағасы Майк ұшақ билеті сатып алып, Снайдер Техас штатының Сан-Маркос қаласына көшіп барды. Сан-Маркосқа келгеннен кейін көп ұзамай Снайдер Техас штатының Нью-Бранфелс қаласындағы легендарлы би залында Джерри Джефф Уокердің жеке өнер көрсеткенін көрді. Сол түні Уокерді көргеннен кейін ол ән жазушы болуды шешті және келесі күні ән жаза бастады. 2004 жылы Lone Star Music Magazine журналына берген сұхбатында ол: «Мен әлі гитарада жақсы ойнай білмейтінмін, бірақ оның шоуын көріп, содан кейін гитара алдым», – деді. Снайдер Кент Финлеймен өзінің алғашқы авторлар кешінде танысты, ол Финлейдің Сан-Маркостағы клубы, Читэм-стрит-Вархауста өтті. Финлей өзі де ән жазушы болғандықтан, маңызды ұстазға айналды және Снайдерді Крис Кристоферсон, Гай Кларк, Джон Прайн және Шелл Сильверштейн сияқты әншілердің туындыларымен таныстырды. Снайдер көп ұзамай Сан-Маркостағы кішкентай залдарды толтырып, келесі бірнеше жылда Остинде де ынталы көрермендерге тартымды болды. Снайдер сонымен қатар Сан-Маркоста тұрғанда Мемфис әнші-күйшісі Кит Сайкс туралы білді, жергілікті дискі дүкеніндегі досы оны Сайкстың 70-жылдардың басында жазған альбомдарымен таныстырды. 1989 жылы Снайдердің әкесі Мемфиске көшіп келді және Сайкстың қарындасының күйеуімен кездесті. Осы байланыс арқылы Снайдер Сайксқа өзінің бірнеше әндерінің демо-таспасын жіберді. Сайкс әндердің бірінде әлеует бар деп ойлады, сондықтан Снайдер Сайкспен жұмыс істеу үшін Мемфиске көшіп барды. Мемфиске келгеннен кейін көп ұзамай Снайдер жергілікті «Дейли Планет» клубында апта сайын өнер көрсетуге мүмкіндік алды. Ол залды толтырып қана қоймай, тыңдаушылар әннің сөздерін біліп, бірге шырқады. Сайкс арқылы Снайдер 1991 жылы Джон Прайнмен танысты, ол Прайнмен Мемфисте «The Missing Years» альбомы үшін алдын ала өндіріс жұмыстарында көмектесті. Бұл Прайннің 2020 жылы қайтыс болғанға дейін жалғасқан достығының бастамасы болды. 1992 жылы Сайкс Снайдерге Capitol Records компаниясымен келісімшарт жасауға көмектесті. Ол Nashville-де бірнеше ән жазды, бірақ компания толық альбом үшін оның опциясын пайдаланудан бас тартты. Capitol Records компаниясымен келісімшарт жасасқан кезде Снайдер өзін қолдайтын шағын топпен өнер көрсете бастады, оны ол «Bootleggers» деп атады. Топтың құрамы алғашқы жылда бірнеше рет өзгерді, бірақ 1994 жылдың соңына қарай құрам қалыптасты: Уилл Кимбро гитарада, Джо Мариенчек бас гитарада және Джо Маклири барабанда ойнады. Снайдер сонымен қатар топтың атын Nervous Wrecks деп өзгертті. Сайкс бір кезде Джимми Баффеттің Coral Reefer Band тобының мүшесі болған және Баффет оның бірнеше әнін жазған, сондықтан Capitol Records компаниясымен келісімшарт бұзылғаннан кейін ол Снайдердің атынан Баффеттің лейбліне, Margaritaville Records компаниясына жүгінді, оны MCA таратты. 1993 жылдың сәуір айында Мемфисте өткен индустриялық көрмеде Снайдердің өнер көрсетуін көрген лейбл директоры Боб Мерсерден кейін Снайдер Калифорнияға ұшып, Баффеттің шоуын ашты. Оның өнер көрсетуін көргеннен кейін Баффет Снайдерге Margaritaville компаниясымен келісімшарт ұсынды.

Snider was born in Portland, Oregon, but was raised in nearby Beaverton, where he lived until he graduated from Beaverton High School in 1985. After high school, he moved to Santa Rosa, California, to attend Santa Rosa Junior College. He only lasted one semester, but while there, he learned to play the harmonica. With help from his brother Mike who bought him a plane ticket, Snider relocated to San Marcos, Texas, after leaving SRJC in late fall of 1985. Not long after he arrived in San Marcos, Snider saw Jerry Jeff Walker perform solo at Gruene Hall, a legendary dance hall in New Braunfels, Texas. When he saw Walker that night, he decided he wanted to become a songwriter and began writing songs the next day. He told Lone Star Music Magazine in 2004, "I didn't even know how to really play guitar yet, but I saw his show and went and got one." Snider met Kent Finlay at his very first writer's night, which was at Finlay's San Marcos club, Cheatham Street Warehouse. Finlay, who was a songwriter in his own right, became an important mentor and introduced Snider to the songs of Kris Kristofferson, Guy Clark, John Prine, and Shel Silverstein, among others. Snider soon was packing small rooms in San Marcos and over the next few years began to draw enthusiastic crowds in Austin, as well. Snider also discovered Memphis songwriter Keith Sykes while living in San Marcos when a friend at the local record store turned him on to a pair of albums Sykes made in the early ’70s. In 1989, Snider's father moved to Memphis, and happened to meet Sykes’ sister in law. Through that connection, Snider sent Sykes a demo tape of some of his songs. Sykes thought one of the songs had potential, so Snider moved to Memphis to try to work with Sykes. Not long after he arrived in Memphis, Snider landed a weekly residency at a local club The Daily Planet. He not only was soon packing the room, the audience knew the words to the songs and would sing along. Through Sykes, Snider met John Prine in 1991 while assisting on pre production work Prine was doing with Sykes in Memphis for his album The Missing Years. It was the beginning of a friendship that would last until Prine's death in 2020. In 1992, Sykes helped Snider land a development deal with Capitol Records. He recorded a number of sides in Nashville for the label, but they declined to pick up his option for a full album. Around the time of the Capitol deal, Snider began performing with a small band backing him which he dubbed the Bootleggers. The band's lineup fluctuated some over the first year or so, but by the end of 1994, the lineup was set with Will Kimbrough on guitar, Joe Mariencheck on bass, and Joe McLeary on drums. Snider also had changed the band's name to the Nervous Wrecks. Sykes was a one time member of Jimmy Buffett’s Coral Reefer Band and Buffett had recorded a few of his songs, so when the Capitol deal fell through, he reached out on Snider's behalf to Buffett's label, Margaritaville Records, which was distributed by MCA. Not long after label exec Bob Mercer saw Snider perform at an industry showcase in Memphis in April 1993, Snider flew to California to open a show for Buffett. After seeing his set, Buffett offered Snider a deal with Margaritaville.

Маргаритавилл/МКА жылдары

Снайдердің Margaritaville үшін дебюттік альбомы, Songs for the Daily Planet 1994 жылы шықты және Billboard Heatseekers Albums тізімінде 23-орынға ие болды. Тони Браун мен Майк Уотли продюсерлік еткен альбом, Мемфис қаласындағы Daily Planet түнгі клубында орындаған әндерінен тұрды. Жазбада бірнеше қонақ музыканттар мен әншілер болғанмен, негізгі құрамында Снайдер акустикалық гитарада, Джо Мариенчек бас гитарада, Джо Маклири барабанда, Утли клавишада, Эдди Шевер электр гитарада, ал Питер Хирка мандолинада, акустикалық гитарада және скрипкада орындады. Альбомда жасырын трек, "Talking Seattle Grunge Rock Blues" бар, ол шағын радио хитке айналып, Billboard Album Rock Tracks тізімінде 31-орынды иеленді. Gen X ұрпағы үшін жазылған блюз, ән 90-шы жылдардың басындағы гранж көрінісін паш етіп, ойнаудан бас тартқан топты көрсетті. Альбомнан шыққан тағы бір сингл, "Alright Guy" клипі VH1 арнасында көрсетілді. Снайдердің Margaritaville/MCA үшін екінші альбомы, Step Right Up, 1996 жылдың 23 сәуірінде жарық көрді, ал Billboard оны "дебютінен де әсерлі" деп мәлімдеді. Браун мен Утли Снайдермен бірге сопродюсерлер болды, ал Утли Снайдер мен Wrecks тобына клавишада сүйемелдеді. Снайдердің үшінші альбомы, Viva Satellite, оның мансабындағы маңызды өзгеріс болды. Жазуды бастамас бұрын Margaritaville MCA компаниясынан шығып, дистрибуция үшін Island Records компаниясымен келісім шарт жасады. Бірақ MCA Снайдердің жазбаларына құқықтарды сақтап қалды, сондықтан олар альбомды шығаруды жалғастырды. Енді Margaritaville үшін жазба жасамайтын және Браун мен Утлимен жұмыс істемейтін Снайдер Теннесси штатының Франклин қаласында инженер Джастин Нибанктің студиясында бірнеше әнді жазды, бірақ нәтижесі толыққанды болмады. Ол жерде жазылған әндердің тек біреуі, "Doublewide Blues" финалы, альбомға енді. Снайдер альбомының қалған бөлігін Мемфистегі Ardent Studios студиясында продюсер-инженер Джон Хэмптонмен бірге жазды. Оған гитарада Кимбро, бас гитарада Мариенчек, барабанда Пол Бучиньяни және клавишада Рик Стефф қосылды, нәтижесінде алғашқы екеуіне қарағанда тікелей рок-жазба шықты. 1998 жылдың мамыр айында альбом шығарылар алдында Лос-Анджелестегі жеке кеште MCA басшылары мен олардың қызметкерлері үшін жағдай қиын болды. Ол кезде есірткіге тәуелді болған Снайдер концерттің басында көрермендерді қорлап, сахнадан кетіп қалды. Содан кейін MCA оны келісімшартынан босатты.

Snider's debut album for Margaritaville, Songs for the Daily Planet, was released in 1994 and reached number 23 on the Billboard Heatseekers Albums chart. Produced by Tony Brown and Mike Utley, the album was literally composed of songs he was playing at the Daily Planet nightclub in Memphis. Although there were a few guest musicians and singers on the record, the core lineup was Snider on acoustic guitar, Joe Mariencheck on bass, Joe McLeary on drums, Utley on keys, Eddie Shaver on electric guitar, and Peter Hyrka on mandolin, acoustic guitar, and violin. The record included a hidden track, "Talking Seattle Grunge Rock Blues," which became a minor radio hit, reaching No. 31 on the Billboard Album Rock Tracks chart. A talking blues for Gen X, the song mocked the early ’90s grunge scene and featured a band that refused to play. The video for another single from the album, "Alright Guy," was in rotation on VH1. Snider's second album for Margaritaville/MCA, Step Right Up, was released on April 23, 1996, and Billboard proclaimed it "more stunning than his debut." Brown and Utley were coproducers with Snider, and Utley backed Snider and the Wrecks on keyboards. Snider's third album, Viva Satellite, represented a turning point in his career. Prior to making the record, Margaritaville left MCA and signed with Island Records for distribution. But MCA retained rights to Snider's recordings, so they would release the album. No longer recording for Margaritaville or working with Brown and Utley, Snider produced some sides at engineer Justin Niebank's studio in Franklin, Tennessee, with mixed success. Only one of the tracks he cut there would make the album, the finale "Doublewide Blues." Snider recorded the rest of the album at Ardent Studios in Memphis with producer engineer John Hampton. He was backed by Kimbrough on guitar, Mariencheck on bass, Paul Buchignani on drums, and Rick Steff on keys, and the result was a more straight ahead rock record than his first two. Shortly before the album was released in May 1998, there was trouble at a private performance in L. A. for MCA execs and their staffs. Snider, who was struggling with drugs at the time, insulted those in attendance early in the set and then left the stage. Not long thereafter, MCA released him from his contract.

О , балалық шақ

MCA-дан кеткеннен кейін Снайдер Nervous Wrecks тобын таратып, Джон Прайннің тәуелсіз лейблі Oh Boy Records-пен келісім шарт жасады. 2000 жылдың 18 сәуірінде Oh Boy лейблі оның төртінші альбомын шығарды. Продюсер Рей Кеннедимен жұмыс істеген Снайдер барлық әндерді жеке акустикалық түрде жазды, содан кейін оның гитара мен вокал тректеріне қосымша аспаптар қосылды. Кеннедиден басқа, альбомда әртүрлі аспаптарда ойнаған гитаристер Пэт Бьюкенен мен Уилл Кимбро, бассистер Джоуи Спэмпинато мен Кит Кристофер, клавишашы Джонни Нил, барабаншы Пол Бучиньяни, мультиинструменталист Питер Холсаппл, скрипкашы Тэмми Роджерс және мүйізшілер Джим Хоук пен Уэйн Джексон да альбомға үлес қосты. 2002 жылдың 14 мамырында Oh Boy лейблі Snider-дің екінші альбомын – "New Connection" шығарды. R. S. Field продюсерлік еткен альбом туралы Billboard журналы: «Снайдер тұрақты сапа мен күшті байқаудың сағасына жайғасты» деді. Бұл пластинкаға "Beer Run" әні енді, ол 2000 жылдың жазынан бері жиі орындалып келеді. "New Connection" альбомындағы ән шығарылысынан бұрын, 2001 жылдың қараша айында Гарт Брукс пен Джордж Джонс бірдей атаумен және негізгі лирикалық мотивпен дуэттік ән шығарды. Снайдердің менеджері Брукс пен Джонстың жазған әні оның сол аттас әнін бұзуы мүмкін бе деп ойлады, бірақ ақырында олардың әні Снайдердің әнінен тәуелсіз жазылғаны анықталды. Снайдердің үшінші Oh Boy альбомы – 2003 жылдың 13 мамырында шыққан "Near Truths and Hotel Rooms" концерттік альбомы болды. Жарым ондаған орындарда жазылған бұл альбом Снайдердің Nervous Wrecks тобынан кейінгі концерттік өнерін көрсетеді – тек ол өзі, акустикалық гитарасы мен гармоникасымен. Роберт Кристаго өзінің Consumer Guide басылымында альбомға А- бағасын берді. Снайдердің Oh Boy лейблі үшін соңғы студиялық альбомы – "East Nashville Skyline", 2004 жылдың 20 шілдесінде жарық көрді. Снайдер алғаш рет өзінің шығармашылық процесін толық бақылауға алды, нәтижесінде музыкалық және мәдени жаңалық болған альбом туды. Ол Шығыс Нэшвиллді әлемге таныстырды, оның ықпалы бүгінге дейін сезіледі. Снайдер бұл альбомды Nervous Wrecks тобының бұрынғы мүшесі Уилл Кимброумен бірге инженер Эрик Маккалудың Шығыс Нэшвилл студиясында шығарды. Гитарист Кимброу мен мультиинструменталист Маккалудан басқа, сессияларда Шығыс Нэшвилл музыканттарының кім екенін көрсетті, олардың ішінде гитарист Тим Кэрролл, бассистер Дейв Жак пен Дейв Роу, барабаншылар Пол Гриффит пен Крейг Райт және пианист Джон Дедрик болды. "East Nashville Skyline" әндер жазу канонына екі есімді әнді қосты: "Play a Train Song" әні әрдайым осындай ән сұрайтын адам туралы әңгімесімен "поезд" әндерінің шекарасын кеңейтті, ал "The Ballad of the Kingsmen" әні "Луи Луи" әніне цензура салынған мәдени оқиғаны Колумбайн оқиғасымен байланыстыра отырып, сөйлейтін блюзді музыкалық жағынан қазіргі заманға жеткізді. Pitchfork журналы бұл альбомды «оның мансабындағы ең ақылды және ең күшті альбом» деп атады. Роберт Кристаго Consumer Guide басылымында альбомға «А» бағасын беріп, оны «жалқаулардың ояну шақыруы» деп сипаттады. PopMatters журналы оны 2004 жылдың жетінші үздік альбомы деп таныды. "East Nashville Skyline" Billboard Independent Albums чартында 28-орынға жетті. "East Nashville Skyline" альбомынан кейін Снайдер Боб Мерсердің New Door Records лейбліне, Universal Music Group таратуымен, көшті, бірақ Oh Boy лейблі оның музыкасының тағы бір альбомын шығарды. 2007 жылдың 3 сәуірінде лейбл "Peace, Love And Anarchy (Rarities, B Sides And Demos, Vol. I)" жинағын шығарды, ол бұрын жарық көрмеген жазбалардан тұрады. Жинақтың он төрт трегінің ішінде "East Nashville Skyline" әні бар, ол сол аттас альбомның титулды әні болуы тиіс еді, бірақ Снайдер оны альбомды аяқтауға үлкермеді.

After leaving MCA, Snider disbanded the Nervous Wrecks and signed with John Prine’s independent label, Oh Boy Records. Oh Boy released his fourth album, Happy To Be Here, on April 18, 2000. Working with producer Ray Kennedy, Snider recorded all the songs solo acoustic, then additional instrumentation was added to his guitar and vocal tracks. Besides Kennedy who played a variety of instruments on the record, guitarists Pat Buchanan and Will Kimbrough, bassists Joey Spampinato and Keith Christopher, keyboardist Johnny Neel, drummer Paul Buchignani, multi instrumentalist Peter Holsapple, violinist Tammy Rogers, and horn men Jim Hoke and Wayne Jackson all contributed to the album. Oh Boy released Snider's second album for the label, New Connection, on May 14, 2002. Produced by R. S. Field, Billboard said of the album, "Snider has settled into a groove of consistent quality and potent observation." The record included "Beer Run," a crowd favorite that he had been performing since the summer of 2000. Prior to the song's release on New Connection, Garth Brooks released a duet with George Jones in November 2001 that had the same title and same primary lyrical hook. Snider's manager wondered whether the song Brooks and Jones recorded infringed on his song of the same name, but ultimately it was concluded that while similar, their song had been written independently of Snider's. Snider's third Oh Boy release was a live album, Near Truths and Hotel Rooms, which was released on May 13, 2003. The record, which was recorded at half a dozen venues, captured Snider's live show post Nervous Wrecks — just him solo with his acoustic guitar and harmonica. Robert Christgau gave the album an A− grade in his Consumer Guide. Snider's final studio album for Oh Boy, East Nashville Skyline, was released on July 20, 2004. For the first time, Snider took full creative control of his record making process, and the result was an album that was both a musical and cultural breakthrough. It introduced East Nashville to the larger world, and its influence reverberates to this day. Snider co produced the record with his old Nervous Wrecks bandmate Will Kimbrough at engineer Eric McCullough's East Nashville studio. In addition to guitarist Kimbrough and multi instrumentalist McCullough, he was backed on the sessions by a who's who of East Nashville musicians, including guitarist Tim Carroll, bassists Dave Jacques and Dave Roe, drummers Paul Griffith and Craig Wright, and pianist John Deadrick. East Nashville Skyline included two iconic songs that added to the songwriting canon: "Play a Train Song" pushed the boundaries of "train" songs with the story of a man who was known for always requesting that kind of song, and "The Ballad of the Kingsmen" took the talking blues to a more contemporary place musically while connecting the censorship of "Louie Louie" culturally to the Columbine shootings. Pitchfork called the album "the wittiest and feistiest album of his career." Robert Christgau gave it an A in his Consumer Guide and called it "a slacker wakeup call." PopMatters ranked it the seventh best album of 2004. East Nashville Skyline reached No. 28 on the Billboard Independent Albums chart. After East Nashville Skyline, Snider moved to Bob Mercer's New Door Records label which was distributed by Universal Music Group, but Oh Boy would issue one more album of his music. On April 3, 2007, the label released Peace, Love And Anarchy (Rarities, B Sides And Demos, Vol. I), a compilation of previously unreleased recordings. Notable among the collection's fourteen tracks is the song "East Nashville Skyline" which was intended to be the title track of the album of the same name but Snider did not finish it in time to make the album.