Кіріспе
Американдық акустикалық және электрлік гитарист және вокалист Филип Тайлер Кигги (23 наурыз 1951 жылы туған) – қазіргі заманғы христиан музыкасы және кең таралған музыка нарығында 55-тен астам альбом шығарған, сондай-ақ көптеген жазбаларға үлес қосқан американдық акустикалық және электрлік гитарист және вокалист. Ол жеті рет GMA Dove Award сыйлығының «Жылдың аспаптық альбомы» номинациясын жеңіп алды және екі рет «Үздік рок-госпел альбомы» номинациясы бойынша Грэмми сыйлығына ұсынылды. Guitar Player Magazine оқырмандарының сауалнамаларында ол жиі әлемдегі ең үздік екі «бармақпен орындау» және «бармақпен таңдау» гитаристерінің бірі деп танылды. Оның күрделі және виртуоздық ойнауының арқасында ол барлық уақыттағы ең ұлы гитаристердің бірі саналады.
Philip Tyler Keaggy (born March 23, 1951) is an American acoustic and electric guitarist and vocalist who has released more than 55 albums and contributed to many more recordings in both the contemporary Christian music and mainstream markets. He is a seven time recipient of the GMA Dove Award for Instrumental Album of the Year, and was twice nominated for a Grammy Award for Best Rock Gospel Album. He has frequently been listed as one of the world's top two "finger style" and "finger picking" guitarists by Guitar Player Magazine readers' polls, and due to his complex and virtuosic playing, he is widely regarded as one of the greatest guitarists of all time.
Ерте өмір
Кигги тоғыз бауырласымен бірге Огайо штатының Хаббард қаласындағы шағын шаруа қожалығында католик дінінде тәрбиеленген. Ол Огайо штатының Остинтаун қаласындағы Остинтаун Фич орта мектебінде орта білімді 1970 жылы аяқтады. Төрт жасында су сорғысымен байланысты болған оқиғада оң қолындағы ортаңғы саусағының жартысын жоғалтты. Кейги оқиғаны былай еске алады: Біз Огайо штатының Хаббард қаласында үлкен су сорғысы бар шаруа қожалығында тұрдық, мен оған шығуға тырыстым. Мен платформаның үстінде тізе бүгіп отырғанда, ол сынды, содан кейін крандар саусағыма түсіп, оны кесіп алды. Бұл оқиғаны өте жақсы есімде сақтаймын, тіпті кеше болғандай, әкемнің төбеден жүгіріп келіп, мені құтқарып, ауруханаға алып бара жатқанын көремін. Ақ гипс пен бинт салдырғанымды есімде, ол өте үлкен еді! Оны тігуге тырысты, бірақ қосылмады, сондықтан мен тоғыз саусағыммен өстім. Кішкентай кезімде, әсіресе гитарамен айналыса бастағанда, бұл жайттан жиі ұялатынмын. Бастапқыда Киггиді музыкаға гитара емес, басқа нәрсе тартып алды. "Он жасқа толған күніме барабан сұрадым, бірақ әкем үйге Сирс Сильвертон гитарасын әкелді".
We lived on a farm in Hubbard, Ohio which had a big water pump, and I was climbing up on it. As I was kneeling on top of the platform, it broke and the faucets came crashing down on my finger and cut it off. I can remember it very vividly—as if it happened yesterday, and I can see my dad running down the hill, rescuing me, and taking me to the hospital. I can recall having a white cast and bandage; it was gigantic! They tried to sew it on, but it didn't take, so I grew up with nine fingers. As a young kid, I was embarrassed about it a lot, especially when I was beginning to get into guitar. Initially, it was not the guitar that attracted Keaggy to playing music. "I asked my dad for a set of drums for my tenth birthday but he came home with a Sears Silvertone guitar."
1960 жылдар
Кигги 1960-шы жылдардың ортасында "Сквайрс" деп аталатын гараждық рок-тобының мүшесі болды; олардың бір әні ("Бэтмобиль"), оны ол бірлесіп жазды, "Highs in the Mid Sixties, Volume 9" жинақ альбомында кездеседі. 1966 жылы ол "Volume IV" тобына қосылды, ал 1967 жылы бұл топ "New Hudson Exit" болып аталды. Топ Янгстаун клубтарында жиі өнер көрсетіп, сонымен қатар Киггидің "Come With Me" шығармасын "Date" лейблі арқылы сингл ретінде шығарды. Бір кезде "New Hudson Exit" тобы Джо Уолшты жетекші гитарисі деп қарастырған. Уолш кейін "The James Gang" тобының гитарисі ретінде танымал болды, содан кейін жеке карьерасын бастап, "Eagles" тобымен де жұмыс істеді. 1968 жылы Кигги және ұзақ жылдан бергі досы, барабаншы Джон Сферра, сонымен қатар бассист Стив Маркулинмен бірге "Glass Harp" тобын құрды. Топ Огайо штатының Янгстаун қаласы мен айналасында концерттер берді, мектеп дискотекаларында және клубтарда жұмыс істеді. Топтың құрамы бірнеше демо жазба жасады және 1969 жылы "United Audio" лейблінде "Where Did My World Come From?" атты сингл шығарды. Маркулин топтан шығып, өзінің туысы Джомен бірге Янгстаунның тағы бір сәтті тобы "The Human Beinz" құрамына қосылды. Кигги мен Сферра содан кейін бас гитарист Даниэль Пеккионы шақырып алды. Пеккио, бұрын "The Poppy" тобының мүшесі болған, сонымен қатар флейтада ойнайтын, бұл дарын кейін "Glass Harp" тобының бірнеше әндерінде көрсетілді. Жаңа демо жазбаларды жазып, жаңа менеджментпен келісімшартқа қол қойғаннан кейін, топ концерттік өнерін жақсартуға және жазу келісімшартын іздеуге кірісті. Үштік үшін маңызды бұрылыс Огайо аймағында өткен "Банктер шайқасында" жеңіске жеткені болды. Іс-шара төрешілерінің бірі продюсер Льюис Меренштейннің әріптесі болды, ол оған үштік туралы хабарлады. Меренштейн Нью-Йорктен ұшып келіп, топтың концертін тыңдауға көндірілді. "Glass Harp" тобының орындауын естігеннен кейін, Меренштейннің ынталы баяндамасы нәтижесінде "Decca Records" компаниясы "Glass Harp" тобымен бірнеше альбомдық келісімшартқа қол қойды.
1990 жылдар
1990 жылы Кигги “Sunday’s Child” тобынан кейін “Find Me in These Fields” атты толыққанды рок-альбомын шығарды. Жобаны Линн Николс продюсерлік етті және «Грэмми» сыйлығына ұсынылды. 1992 жылы Кигги «Beyond Nature» атты маңызды акустикалық аспаптық альбомын жариялады. Оның үшінші аспаптық жобасы кельт мәдениетінің ықпалын көрсетті және гитаристке «Инструменталды жазба» санатында екінші «Dove» сыйлығын сыйлады. Альбомның «Beyond Nature» деген атауы К.С. Льюистің «Mere Christianity» кітабынан алынған цитатаға негізделген. Льюис еңбектерінің жанкүйері болған Кигги бірнеше ән атауларында авторға сілтеме жасады («Бір Джек», «Аддисонның серуені» және «Каунти Даун»). 1993 жылы Кигги талантты музыканттар тобымен бірлесіп жобада жұмыс істеді. Жазу сессиялары Киггиді бұрынғы «Glass Harp» тобының барабаншысы Джон Сферрамен қайта қостырды. Кигги: «Мен «Crimson & Blue» жобасын екі мақсатпен бастадым: агрессивтірек нәрсе жазу және Джонмен қайта жұмыс істеу. Біз барлық негізгі тректерді бірге жаздық, ал көптеген жетекші тректер тікелей орындалды. Бұл негізінен төрт мүшеден тұратын топтың жұмысы». Альбомды қолдау үшін гастрольдеген топта Мадейра Хаммонд B 3 органда, Сферра барабанда, ал Уэйд Джейнес («Chagall Guevara» тобынан) бас гитарада орындады. 1994 жылдың маусым айында Кигги 1986 жылғы «Way Back Home» альбомының жаңа өңделген нұсқасын шығарды. 1994 жылғы басылымда алғашқы альбомның он бір әнінің он жаңа жазбасы болды, соның ішінде «Maker of the Universe» және «Let Everything Else Go» классикалық әндері. Жаңартылған нұсқада төрт жаңа трек қосылды: «Бұл менің де болуым мүмкін», «Ол биші», «Әке-қыз үйлесімі» және «50-ші». Альбомның отбасылық тақырыбын сақтай отырып, «Әке-қыз үйлесімі» әні қызы Алисиямен дуэт болды, ал «50-ші» әнінде Киггидің гитарасы 1948 жылы әже-шешесінің 50 жылдық тойының винилдік жазбасынан алынған үзінділермен ойнатылды. 1995 жылы «Time: 1970–1995» екі томдық жинақ жобасы жарық көрді. Антологияда Кигги мансабының әртүрлі кезеңдерінен таңдалған, соның ішінде бірнеше классикалық аспаптық шығармалар бар. «Do Lord» әнінің «Glass Harp» тобымен тікелей орындалған нұсқасы, «Crimson and Blue» турнесінен «Shouts of Joy» әнінің тікелей нұсқасы және жас кезінде жазған «We’ll Meet Again» әні сияқты жарияланбаған бірнеше тректер енгізілді. «Time» әнінің басқаша нұсқасы, сондай-ақ «Glass Harp» тобының «The Answer» әнінің жаңа сололық жазбасы да қосылды. Сондай-ақ 1995 жылы «Guitar Player Magazine» журналының оқырмандары оны екінші үздік акустикалық Fingerstyle гитарист деп таныды. Сол жылы Кигги өзінің ең көп сатылған альбомының бірі – «True Believer» альбомын шығарды. Атаулық әнді продюсер Алан Шеклок жазды және христиандық радио чарттарында бірінші орынға жетті. Бұл Шеклокқа «EMI» Жыл әншісі сыйлығын сыйлады. Шеклоктың альбомдағы өндіріс жұмысы Кигги үшін стиль және дыбыс жағынан жаңалық болды. Бұл Киггидің Шеклокпен жасаған жалғыз жұмысы болды. Кейін Кигги бұл альбом туралы: «Менің жеке пікірімше, «True Believer» – мен жасаған альбомдардың ішіндегі маған ең ұқсамайтын альбом. Бұл «Сіздерді алдағы он жылға бастап әкелетін поп-альбом шығарамыз» деген тұжырымдама еді. Мен білмеймін. Мен үшін бұл тыңдауға ерекше альбом, бірақ онда бірнеше жақсы ән бар», – деді. 1997 жылы «On the Fly» альбомы жарық көрді, бұл оның осы уақытқа дейінгі ең амбициялы аспаптық жобасы болды. «Canis Major Records» арқылы шығарылған, ерекшелігі испандық «Praise Dance», гипноздық «Firewalker» және алты бөлімнен тұратын эпостық «Way of the Pilgrim». Сондай-ақ 1997 жылы ол Вес Кинг пен «Out of the Grey» тобының Скотт Дентесімен бірлесіп, негізінен аспаптық «Invention» альбомын шығарды. Альбом келесі жылы «Dove» сыйлығын жеңіп алды. Кейін Кигги «Word Records» компаниясымен келісімшартқа отырды. Киггинің онжылдықтың соңғы вокалды альбомы «Phil Keaggy» 1998 жылы жарық көрді. Алдыңғы «True Believer» вокалды альбомының әсерлі өндіріс стилі болмағандықтан, «Phil Keaggy» Киггиге өзінің әдеттегі органикалық, жанды дыбысын қайтару тұрғысынан формаға оралды. Бірнеше әндері «Beatles» тобының ықпалын көрсетті, соның ішінде «Days Like You» – христиандық радио жастарға бағдарланған форматқа қарай қозғалғандай көрінді. Ол сондай-ақ, «Ragamuffins» тобының «All the Way to Kingdom Come» әнінде қонақ әнші ретінде танылды, оның досы Рич Муллинстің соңғы түпнұсқалық жұмысы «The Jesus Record» (онда 1997 жылы қайтыс болғанға дейін Муллинс жазған демо-тректер және осы әндердің «Ragamuffins» және басқа да орындаушылар орындаған нұсқалары бар). 1999 жылы Киггидің аспаптық релиздері көп болды. «Premium Jams» қос альбомы – «Crimson and Blue» және «220» жаздыру сессияларына дейінгі бұрын жарық көрмеген электр аспаптарының таңғажайып жинағы. «Majesty and Wonder» – Лондон фестивальдік оркестрінің қатысуымен шыққан Рождестволық альбом. Оған Киггидің «Oh Holy Night» сияқты стандарттар мен «Nativity Suite» атты үш бөлімнен тұратын жаңа шығармасы енді. «Majesty and Wonder» оған «Dove» сыйлығын сыйлады. Кейін ол «Music to Paint By» төрт дискілік жинағын шығарды. Жоба «Still Life», «Electric Blue», «Splash» және «Brushstrokes» шығармаларынан тұрды.
2000 жылдар
Re Emerging, Киггидің жаңа мыңжылдықтың алғашқы альбомы 2000 жылдың сәуір айында жарық көрді. Жобаның идеясын түсіндіре келе, Кигги: «Мен әнұрандарды әрқашан жақсы көрдім. Олар өте әдемі мелодиялар, ғасырлар өтсе де өздерінше тұрады, әлі де әнтеледі. Ән мәтінін білгенде олардың құндылығы одан да артады. Әнұрандардың авторлары – шебер сөздерді қолданушылар, олар шындықты қысқа да, көркем де жеткізе білді. Олардың музыкасы – әр буынға арналған туынды», – дейді. Бірақ сол кездегі Киггидің лейблі Word Records оның жобаға деген көзқарасын бөліспеді және оны аспаптық альбом ретінде шығаруды сұрады. Кигги: «Мен үшін ең қызығы – әнұрандарды ән салу керек. Менде бұл мәселе туды, себебі мен ән айта аламын, бірақ олар менің ән салғанымды қаламады. Мен менеджментке жүгіндім, бірақ олар: «Жоқ, олай істемеңіз. Олар осыны қаламайды», – деді». Фил Кигги мен гитарист Майк Пачелли Two of Us атты акустикалық инструменталды жобасын ұсынды. 2006 жылы Фил Dream Again атты вокалдық альбомын шығарды. Онда оның ұлы Иан «Why» әнін бірге жазып, орындап, гитарада тартып, ал қызы Алисия әкесімен бірге «Micah 6:8» әнін дуэт ретінде орындады. Ол сондай-ақ Acoustic Cafe альбомын шығарды, ол «You Have My Heart» әнінен басқа, Боб Диланнан («If Not For You», «Make You Feel My Love») Синди Лауперге («Time After Time») дейінгі әртүрлі әндерді қамтиды. Көптеген әндер дуэт түрінде орындалды, мысалы, The Beatles-тың «In My Life» әні Рэнди Стоунхиллмен, ал Everly Brothers-тың «All I Have to Do is Dream» әні Джереми Каселламен. Сол жылы Кигги тағы бір акустикалық аспаптық альбом шығарды: The Song Within. McPherson акустикалық гитарасының көмегімен жазылған бұл альбом екі Keaggy классикасын жаңартты, «What a Day» әні «Water Day» болып, ал «Noah's Song» әні «Noah's Shuffle» болып өзгертілді. 2007 жылы 1978 жылы жарық көрген The Master and the Musician атты маңызды аспаптық альбомның 30 жылдығы тойланды. Альбом бонус дискісімен, альтернативті нұсқаларымен және жаңа сұхбаттасумен қайта шығарылды. Кигги сонымен қатар альбомның мерейтойын Glass Harp барабаншысы Джон Сферра қатысқан топпен бірге атап өтті. Турне келесі тікелей эфирлік DVD-де: The Master & the Musician: 30 Years Later Tour баяндалды. Келесі жылы Кигги 1978 жылғы шедеврінің жалғасы – Phantasmagorical: Master and Musician 2 альбомын шығарды. 2008 жылы Кигги Acoustic Guitar Magazine журналының оқырмандары дауыс берген «Ең үздік рухани/ғибадат гитарисі» ретінде Алтын деңгейлі сыйлықты алды, сонымен қатар Ричард Камминстің Moments CD-сінде вокал мен бас гитарада ойнады, ол «Жылдың үздік поп/қазіргі заманғы альбомы» номинациясына ие болды. 2009 жылдың маусым айында Кигги мен Рэнди Стоунхилл Mystery Highway атты жаңа студиялық альбом шығарды. Альбомды қолдау үшін екі музыкант гитарист Майк Пачеллимен және Glass Harp тобының Дэниел Пекио мен Джон Сферамен бірге «The Keaggy Stonehill Band» ретінде бірнеше концерт өткізді. Сол жылы Кигги CPR 3 альбомына «Passport» әнінің жаңадан жазылған нұсқасын қосты, бұл альбом христиандық прогрессивті рок сахнасының музыканттарының жинағы еді. «Passport» әнінің түпнұсқа нұсқасы 1985 жылы Киггидің Getting Closer альбомында жарық көрген. Қазан айында Кигги пианист Джефф Джонсонмен бірге Frio Suite атты аспаптық альбом шығарды. Желтоқсанда гитаристтің үшінші Рождестволық альбомы Welcome Inn жарық көрді. Басты ән сияқты көбінесе түпнұсқа композициялардан тұратын Welcome Inn альбомына классикалық «God Rest Ye Merry Gentlemen» және «In the Bleak Midwinter» әнінің акустикалық инструменталды нұсқасы енді. Жобаға сондай-ақ 1995 жылы Киггидің True Believer альбомы үшін Glass Harp барабаншысы Джон Сферамен бірге жазылған «On that Day» әнінің жаңа жазбасы да кірді. 2010 жылдың 27 наурызында Glass Harp өзінің төртінші концерттік альбомын шығарды: Glass Harp Live at the Beachland Ballroom 11.01.08. Он әннен тұратын жобаға Филдің жеке мансабындағы материалдар кірді: «Sign Came through a Window» және «John the Revelator». Альбом Glass Harp тобының Roots of American Music (www. rootsofamericanmusic.org) ұйымы үшін өткізген қайырымдалық концертінің жазбасы еді, бұл ұйым «дәстүрлі американдық музыканы сақтауға, орындауға және мектептерде оқытуға арналған». Сондай-ақ 2010 жылдың соңында Кигги Monkees тобының бұрынғы мүшесі Микки Доленцтің King for a Day сололық альбомы үшін сессиялық жұмыс жасады. Жазбалармен және гастрольдермен қатар, Кигги қазіргі уақытта Living Sacrifice және P.O.D. гитарисі Джейсон Трубимен бірге жаңа альбомды дайындап жатыр.
Джимми Хендрикс пен басқалардың айтылған пікірлері
Онжылдықтар бойы көптеген гитара шеберлері Фил Кигги туралы пікір айтқан деген әңгімелер тарады. Ең көп таралған мәлімдемелер Джимми Хендрикске жатқызылады. 1970 жылдың 19 наурызында «Mansfield News Journal» газетінде келесі күні Ашленд колледжінде өтетін «Iron Butterfly» концерті туралы хабарлама жарияланды, онда «Glass Harp» тобы ашылушы топ ретінде тізілген (қателікпен «The Grass Harp» деп басылған). «The Grass Harp» деген жазудың астында «They Jam with Jimi Hendrix» деген сөздер келтірілген. «Glass Harp» Джимми Хендрикспен бірге ешқашан сахнада болған емес (олар сол кезде Солтүстік-Шығыс Огайодағы жергілікті топ еді, бірақ ұлттық деңгейде танымал болған жоқ). Бұл фразаны жарнамаға промоутер немесе «Glass Harp» басшылығы қойған-жоқ белгісіз, бірақ бұл Кэгги/«Glass Harp» туралы Хендрикске қатысты алғашқы құбылыс деп саналады. 1971 жылдың 5 ақпанында Кливлендтегі «The Plain Dealer» газетінде «Glass Harp» туралы жарияланған мақалада газеттің рок-музыкасын сынлайтын маманы Джейн Скотт 1970 жылы Хендрикс айтқан «Ол жігіт (Фил Кигги) – болашақтың гитарашысы, Орта Батыста» деген сөздерді атаусыз «жазба жасаушылар» арқылы келтірген. Кейінгі жылдары Хендрикс Фил Киггиді атаған түрлі телешоуларда пайда болды деген әңгімелер тарады. Бір нұсқада «The Tonight Show» бағдарламасында Джонни Карсон Хендрикстен: «Әлемдегі ең жақсы гитарист кім?» деп сұрады. Хендрикс «Фил Кигги» деп жауап берген дегенді айтады. Бірақ бұл шындыққа сай емес екені дәлелденді, себебі Хендрикс 1969 жылдың 10 шілдесінде «The Tonight Show» бағдарламасына (Флип Уилсонмен бірге) қатысқанда аудиожазбада Кигги мен «Glass Harp» туралы ешқандай сөз қозгалмады. Тағы бір нұсқада Хендрикстен: «Джимми, әлемдегі ең үздік гитарист болу қандай сезім?» деп сұрайды. Хендрикс: «Білмеймін, Фил Киггиден сұраңыз!» деп жауап берген. Бұл оқиға кейде «Rolling Stone» немесе «Guitar Player» журналдарындағы сұхбаттарда айтылады. Кейде оқиғаның орын алған жері Хендрикс қатысқан «The Dick Cavett Show» бағдарламасы деп көрсетіледі, бірақ бұл да дұрыс емес, себебі 1969 жылғы бағдарламадан алынған видеода басқа гитарашылар туралы ешқандай ақпарат жоқ. Басқа мысалдарда бұл сұраққа Эрик Клэптон жауап берген. Жақындағы нұсқада Эдди Ван Халенге Дэвид Леттерман немесе Барбара Уолтерс осыған ұқсас сұрақ қойған. Кигги бұл әңгімелердің негізсіз екенін айтып, «Джимми Хендрикс мені естімейтін еді. Біз оның қайғылы өлімінен екі апта өткен соң «Electric Lady Studios» студиясында алғашқы альбомымызды жаздық, сондықтан ол мені қалай еститінін түсіне алмаймын. Менің ойымша, бұл тек біреудің тірі қалдырған әңгімесі, және ол қызығушылықты сақтау үшін жеткілікті болуы керек. Менің ойымша, бұл осымен аяқталды!» деді. 2010 жылдың шілдесінде сұхбаттасқанда «Glass Harp» тобының басс-гитарашысы Даниэль Пеккио Хендрикс туралы аңызға қатысты: «Бұл нағыз қалалық аңыз. Мен әлі де маған келіп, Дик Каветт Шоуында Хендрикс айтқан таспасы бар деп мәлімдейтін адамдарды кездестіремін. Біз бұл әңгімені таратқан емеспіз, бірақ ол бізге зиян тигізбеді».
Жеке өмір
Фил Киггидің ұлы Иан 2011 жылы Billboard Hot 100 тізімінде топ 10-дыққа енген Hot Chelle Rae тобының бас гитарашысы болды. Иан 2013 жылы топтан шығып, жеке карьерасын бастады. Фил Киггидің туысы қазіргі заманғы христиан әнші-күйшісі Шери Киггиге үйленген. Фил Киггидің қарындасы – 2017 жылы қайтыс болған бұрынғы американдық теледидар және кино актрисасы Мэри Эллен Кей. Кигги оның өзін христиан дінімен таныстырғанын айтады, әлдеме ол католик отбасында өскен болатын.