Кіріспе

В. С. Найпаулдың қысқа әңгімелер жинағы. «Мигель-стрит» – В. С. Найпаулдың Тринидад және Тобагодағы соғыс жылдарындағы оқиғаларды қамтитын байланысты қысқа әңгімелер жинағы. Әңгімелер автордың Порт-оф-Испаниядағы балалық шағынан алынған естеліктеріне негізделген. Автор 1940 жылдары отбасымен қаланың Вудбрук ауданында тұрған, ал Луис көшесі «Мигель-стрит» көшесінің прототипі саналады. Көшенің кей тұрғындары Найпаулдың өзі жатқан индуист қауымының мүшелері. Найпаул Тринидад мәдениетінің кең спектрін де пайдаланады, крикет туралы айтады және қара калипсо әншілерінің көптеген өлеңдерін келтіреді.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Әрбір әңгіме Мигель көшесінде өмір сүретін бір ғана кейіпкерге шолу жасап, назар аударады. Әртүрлі кейіпкерлер әр түрлі әңгімелерде қайта-қайта пайда болатындықтан, және олардың бәрі бір бала-баяндаушымен ортақ, кітапты романның бір түрі деп қарастыруға болады. «Дублиндер» романының кейіпкерлеріне ұқсас, Найполдың кейбір кейіпкерлері бір түрлі шарлап қалғандай көрінеді, мысалы, ешқашан ештеңені аяқтамайтын ағаш шебері Попо мырза, және ең ұлы өлеңді жазумен айналысып, бірақ бірінші жолынан ары қарай жаза алмаған ақын Б. Вордсворт. Дегенмен, кітаптың соңында баяндаушы Мигель көшесінен құтылады. Басқа кейіпкерлер: Богарт (Хамфри Богарттың құрметіне аталған), Шапка, Джордж, Элиас, жақсы мінезді бала, Адам-адам, Эддос, макула патшасы, Ханым Херейра, Бхаку ата, Боло және Эдвард.

Кітаптың басылуының тарихы

Найпол бұл кітапты Лондондағы BBC-де жұмыс істеген кезінде жазды. Баспасөзші Андре Дойч, ол кездегідей, Найпаул сияқты, Тринидадтық белгісіз жазушының әңгімелер жинағын басып шығаруға күдікпен қарады. Дойч романның көбірек сәттілікке жететінін ойлап, Найпалды оны жазуға ынталандырды. Дойч «Мигель-стрит» кітабын Найпаудың алғашқы екі романынан кейін – 1957 және 1958 жылдары жарық көрген «Мистикалық массажист» және «Эльвираның сайлау құқығы» романдарынан кейін жариялады.

Қабылдау

Мигель Стрит 1961 жылы Сомерсет Моэм сыйлығын жеңіп алды. "Нью-Йорк Таймс" газеті "Мигель Стрит" туралы былай деді: "Очерктер жеңіл тілмен жазылған, сондықтан трагедия аяқталмайды, ал комедия шамадан тыс көрсетілген, бірақ шындықтың үні әрқашан жеңіске жетеді".