Чили Әскерінің Теңіз күштері: тарихы, құрылысы, және маңызды рөлі. 1817 жылдан бастау алып, ұлттық қорғаныс министрлігіне бағынады. Чили теңіз күштері туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чили қарулы күштерінің бөлімшесі
Branch of the Chilean Armed Forces
Чили теңіз күштері (lang es) – Чили қарулы күштерінің теңіз соғысы қызметінің бір бөлімі. Ол Ұлттық қорғаныс министрлігінің бағынысында. Оның бас штабы Вальпараисо қаласындағы Чили теңіз күштері ғимаратында орналасқан.
The Chilean Navy (lang es) is the naval warfare service branch of the Chilean Armed Forces. It is under the Ministry of National Defense. Its headquarters are at Edificio Armada de Chile, Valparaiso.
Шығуы және Тәуелсіздік соғыстары (18171830)
Чили теңіз күштерінің тарихы 1817 жылға дейін барып жетеді, сол кезде генерал Бернардо О’Хиггинс Чилидің Чакабуко шайқасындағы жеңісінен кейін, Чили теңізге бақылау орнатпаса, жүздеген мұндай жеңістердің мәні болмайды деп болжам жасаған болатын. Бұл Чили теңіз күштерінің құрылуына әкелді, сондай-ақ институттың ұйымдастырылуын регламенттеген алғашқы заңдық қаулылар қабылданды. Чилидің бірінші ұлттық флоты және қазіргі Теңіз академиясының іргесін қалаушы Жас мичмандар академиясы, сондай-ақ теңізшілер корпусы мен жабдықтау комиссариаты құрылды. Чили теңіз күштерінің алғашқы қолбасшысы Мануэль Бланко Энкалада болды. Чилиліктер бұрын Британдық корольдік теңіз күштерінде капитан болған танымал британдық теңізші лорд Кокрейнды өз теңіз күштерін ұйымдастыру және басқару үшін жалдады. Кокрейн британдық, ирландтық және американдық теңізшілерден құралған офицерлер, мичмандар және экипаждардың басым көпшілігін ағылшын тілді мамандықтан алды. Ол Перудегі роялистік күштерге қарсы соғыста маңызды рөл атқарды және Вальдивия бекіністерін бақылауға алуға үлкен үлес қосты, бірақ Чилоэ аралын бағындыруға тырысқан әрекеті сәтсіз аяқталды. 1824 жылдың наурыз айында Чили теңіз күштері мен армиясы Чилоэ архипелагынан испандықтарды ығыстыру мақсатында экспедиция ұйымдастырды. Чилоэ аралына экспедиция жіберілді, бірақ Хорхе Боучеф басқарған Чили армиясы Мокопулли шайқасында жеңілгендіктен ол сәтсіз аяқталды. Тек 1826 жылы Рамон Фрейрдің Чилоэ экспедициясынан кейін Антонио де Квинтанилла басқарған Чилоэдегі роялистік күштер капитуляциялап, Чилоэ жаңа Чили мемлекетінің құрамына кірді.
The origins of the Chilean Navy date back to 1817, when General Bernardo O'Higgins prophetically declared after the Chilean victory at the Battle of Chacabuco that a hundred such victories would count for nothing if Chile did not gain control of the sea. This led to the development of the Chilean Navy, and the first legal resolutions outlining the organization of the institution were created. Chile's First National Fleet and the Academy for Young Midshipmen, which was the predecessor of the current Naval Academy, were founded, as well as the Marine Corps and the Supply Commissary. The first commander of the Chilean Navy was Manuel Blanco Encalada. Famous British naval commander Lord Cochrane, who formerly had been a captain in the British royal navy, was hired by Chileans to organize and command their Navy. Cochrane recruited an almost all anglophone complement of officers and midshipmen and crews of British, Irish, and American seamen. He became a key figure in the war against loyalist forces in Peru, and was instrumental in taking control of the fortresses of Valdivia, though he failed in his attempt to conquer Chiloé Island. In March 1824, the Chilean Navy and Army undertook an expedition to expel the Spanish from Chiloé Archipelago. An expedition was dispatched to Chiloé Island, but it ended in failure when the Chilean Army led by Jorge Beauchef was defeated at the Battle of Mocopulli. Only after Ramón Freire's Chiloé expedition in 1826 did the royalist forces at Chiloé, under the command of Antonio de Quintanilla, surrender and Chiloé joined the new Chilean nation.
Барлау, аумақтық кеңею және соғыс дәуірі (1830-1885)
Тәуелсіздік соғыстарынан кейін бірнеше қақтығыстар ел үшін теңіз күшінің маңыздылығын көрсетті. Осы қақтығыстардың алғашқылары Конфедерация соғысы (1836–1839), Чинча аралдары соғысы (1864–1866) және Тынық мұхиты соғысы (1879–1883) болды. Магеллан бұғазындағы Фуэрте-Булнес қаласының негізі қалануы Магеллан бұғазы мен Чилоэ арасындағы беймәлім аймақта Франсиско Видал Гормаз және Франсиско Хадсон сияқты теңіз гидрографтары басқарған Чили теңіз күшінің зерттеулерінің бастауы болды. Осы жаңа саламен айналысу үшін теңіз күші 1874 жылы Гидрографиялық басқарманы құрды, оның алғашқы директоры Франсиско Видаль Гормаз болды. Чилидің соғыс батыры және шейіті Артуро Прат теңіз күшінің еліне адалдығының ең жоғары үлгісі ретінде есептеледі. Ол 1879 жылғы 21 мамырда Перу мен Боливияға қарсы соғыс кезінде Икике теңіз шайқасында жаудың темір кемесі «Уаскарға» шабуыл жасаған топты басқарғанда қаза тапты. Бұл шайқастың жылдық мерекесі жыл сайын «Día de las Glorias Navales» мемлекеттік мерекесі ретінде тойланады. Прат сонымен қатар 1868 жылы құрылған, бір жылдан кейін жұмысын бастаған Теңізшілерді даярлау мектебінің негізін қалаушылардың бірі саналады және ол Теңіз академиясының ең үздік түлектерінің бірі болды, нәтижесінде 1943 жылы мектеп оның құрметіне «Артуро Прат» аталды. Теңіз күші 1879 жылғы Писагуа шайқасында да ерекше көзге түсті, оны Теңіз күші мен Теңіз артиллериясы және Теңіз жаяу әскері басқарды – бұл әлемдегі алғашқы заманауи әскери десанттық операциясы болды, нәтижесінде Чили Перудың Тарапака аймағының басқа бөліктерінде жеңіске жетіп, оны өз құрамына қосты. 1875 және 1887 жылдары Пасха аралына жасалған теңіз сапарларынан кейін, Чили теңіз офицері Поликарпо Торо 1888 жылы аралды Чилиге қосу туралы жергілікті рапануи тайпасымен келісімге келді. Пасха аралын басып алып, Чили империялық державалар қатарына қосылды. Перу теңіз күші жойылды, Боливия құрлыққа шығу мүмкіндігінен айырылды, ал Аргентинада тек жағалау суларында жүзуге арналған теңіз күші болды, осының нәтижесінде Чили теңіз күші Тынық мұхиты соғысынан кейін аймақтық үстемдікке ие болды. Бұл артықшылықты сақтап, Аргентинаның жаңа әскери теңіз күштері Чилидің теңіз күшіне қарсы тұрмауы үшін Чили үкіметі теңіз күшін жаңғыртуға шешім қабылдады. Жаңғырту жоспарына екі крейсер, екі торпедалық кеме-жойғыш және екі броненос кемені ағылшын кемежайларында жаңғырту кірді.
After the wars of independence, a series of conflicts demonstrated the importance of the navy to the nation. First of these conflicts were the War of the Confederation (1836–1839), the Chincha Islands War (1864–1866), and the War of the Pacific (1879–1883). The founding of Fuerte Bulnes in the Strait of Magellan marked the starting point of a series of Chilean Navy explorations, led by navy hydrographers, such as Francisco Vidal Gormaz and Francisco Hudson, in the unknown zone between the Strait of Magellan and Chiloé. To deal with this new area of activity, the navy founded in 1874 the Hydrographic Office, whose first director was Francisco Vidal Gormaz. Chilean war hero and martyr Arturo Prat is regarded as the ultimate example of the commitment of the navy to its country, after his death while leading a boarding party onto the enemy ironclad Huáscar at the naval battle of Iquique on 21 May 1879, during the War against Peru and Bolivia. The anniversary of this battle is celebrated every year as a public holiday called Día de las Glorias Navales. Prat is also considered to be one of the co founders of the Naval Seaman Training School in 1868, which began operating a year later, and was one of the Naval Academy's finest graduate officers that in 1943 it became the National Naval School "Arturo Prat" in his honor. The navy further distinguished itself during the Battle of Pisagua in 1879, led by both the Navy and the Marine Artillery Groups and Marine Infantry, the world's first modern military landing operation, that resulted in Chilean victories in other parts of Peru's Tarapacá region, and resulted to its annexation by Chile. After navy visits to Easter Island in 1875 and 1887, Chilean navy officer Policarpo Toro managed to negotiate an incorporation of the island into Chile with native Rapanui in 1888. By occupying Easter Island, Chile joined the imperial nations. With the Peruvian Navy destroyed, Bolivia becoming a landlocked country, and Argentina having only a brown water navy, the Chilean Navy had a regional hegemony in the years following the War of the Pacific. To secure this advantage and not let new Argentine acquisitions challenge Chilean naval power, the Chilean government decided to modernize its navy. The modernization plan included the ordering of two cruisers and two torpedo boat destroyers, and the modernization of two armoured ships in English docks.
Депрессия және көтеріліс (1902-1950)
1904 жылы Бразилия Ұлыбританиядан екі дредноутты тапсырыс берді. Жауап ретінде Аргентина АҚШ-тан үшінші дредноутты алу опциясымен екі дредноут тапсырыс берді. Олар сондай-ақ Еуропаның үш елінен 12 эсминецке тапсырыс берді. Басты қарсыласы көптеген заманауи кемелерді сатып алып жатқандықтан, 1911 жылға қарай Чили, Аргентина және Бразилия теңіз күштері арасындағы айырмашылық артты; Бразилия Чилиден шамамен төрт есе көп тоннажды кемелерге ие болды, ал Аргентина шамамен үш жарым есе көпке ие болды. Чили де жауап беруге мәжбүр болды, бірақ 1906 және 1907 жылдары болған ірі жер сілкінісі мен нитрат нарығының күрт құлдырауы салдарынан туындаған қаржылық қиындықтар осыны кейінге шегерді. Ливермор мен Грант, Ливермортың еңбегіне сілтеме жасай отырып, осы кешігудің бір бөлігін 1908 жылғы жер сілкінісімен байланыстырады, бірақ сол жылы Чилиде ірі жер сілкінісі болған жоқ, қараңыз: Чилидегі жер сілкіністерінің тізімі. Дегенмен, 1906 жылы Вальпараисода болған жер сілкінісі салдарынан шамамен 4000 адам қаза тапты, цунами болды және Чили астанасы мен айналасындағы аудандарда кең ауқымды қираулар орын алды. Осыны ескере отырып, Ливермордың 1908 жылғы жер сілкінісі Гранттың жазбасындағы қате болып, байқаусызда қайталанған болуы мүмкін. Соңында Чили британдық кеме жасаушылардан екі Almirante Latorre класты супер-дредноут және алты Almirante Lynch класты эсминец тапсырыс берді, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік теңіз күштері қалғандарын сатып алғанға дейін тек екі эсминецті ғана алды. Соғыстан кейін Чили үш эсминец пен бір линкор, Almirante Latorre-ді алды. Чили 1917 жылы Корольдік теңіз күштерінен алты британдық H класты суасты кемесін алды және 1920 жылдардың соңында үш Capitan O'Brien класты суасты кемесі мен алты Serrano класты эсминец сатып алды. Алайда, 1890 жылдары салынған крейсерлер флоты Ұлы депрессия кезінде толығымен ескіргендіктен, жаңа кемелермен алмастырылмады. 1931 жылы теңіз күштері тағы да Чили саясатында басты жаңалық болды, өйткені оның үлкен бөлігі (26 кеме) президенттен жалақыны төмендетуді тоқтатуды талап ете отырып, көтеріліс бастады. Кейіннен талаптарға аграрлық реформа, өнеркәсіптік "бірлік" және "миллионерлердің" есебінен сыртқы қарызды төлеу кірді. Көтерілісшілер кемелерін Кокимбо мен Талкауано теңіз базаларында орналастырып, оларды бақылады. Чили үкіметі Чили әуе күштерін Кокимбодағы кемелерді бомбалауға және Талкауано теңіз базасына шабуыл жасауға жіберді. Көтеріліс басылғаннан кейін теңіз күштері тазартылды, бірақ көтеріліс төменгі шендер арасында басталған болатын. Осы экономикалық және саяси факторлар, сондай-ақ Чилидің Екінші дүниежүзілік соғыстың көп бөлігінде бейтарап болуы, теңіз күштері соғыстан кейін ғана жаңа әскери кемелерді сатып алды.
In 1904, Brazil ordered two dreadnoughts to be built by the United Kingdom. In response, Argentina ordered two dreadnoughts with an option for a third from the United States. They also ordered 12 destroyers from three nations in Europe. With its major rival acquiring so many modern vessels,By 1911, the disparity between the navies of Chile, Argentina, and Brazil had grown; Brazil had nearly four times the tonnage of Chile, while Argentina had nearly three and a half times as much. Chile was forced to respond, although this was delayed by a financial depression brought on by a major earthquake and a drastic fall in the nitrate market in 1906 and 1907, respectively. Livermore and Grant, who cites Livermore's work, both attribute part of this delay to a 1908 earthquake, but no major earthquake hit Chile in that year, cf. List of earthquakes in Chile. However, the Valparaíso earthquake of 1906 caused nearly 4,000 deaths, a tsunami, and a wide swath of destruction over the Chilean capital and surrounding areas. Given this, it seems likely that Livermore's 1908 earthquake was a typographical error inadvertently repeated in Grant's account. Eventually, Chile ordered two Almirante Latorre class super dreadnoughts and six Almirante Lynch class destroyers from British shipyards, but received only two destroyers before the rest were purchased by the Royal Navy during World War I; of these, Chile would finally receive three destroyers and one battleship, the Almirante Latorre, after the War. Chile also received six British H class submarines from the Royal Navy in 1917, and purchased three Capitan O'Brien class submarines and six Serrano class destroyers in the late 1920s. Its fleet of cruisers, though, all built in the 1890s, were totally outdated by the time the Great Depression forced their retirements without replacements. In 1931, the navy once more made headlines in Chilean politics when large portions of it (26 ships) began a mutiny that demanded the president to rescind a salary reduction. The demands were later expanded to include an agrarian reform, industrial "solidarity", and the payment of the external debt by the "millionaires". The mutineers had their ships located at Coquimbo and Talcahuano's naval base, which they controlled. Chilean government responded by sending the Chilean Air Force to bombard the ships in Coquimbo and charging Talcahuano's naval base. After the quelling of the rebellion, the navy was purged, although the mutiny had its origin among the lower ranks. These economic and political factors, along with Chile's neutrality for much of World War II, meant that the navy did not acquire any warships until after the war.
Антарктидадағы рөлі, Аргентинамен болған оқиғалар және әскери-теңіз флоты үкіметте (1950 1990)
1940 жылы Чили Антарктикаға құқығын жариялады. 1947 жылы әскери-теңіз флоты Чили армиясы немесе әуе күштері өз базаларын құрғанға дейін континентте алғашқы Чили базасын – капитан Артуро Прат базасын құрды. Содан бері теңіз флоты Чили базаларын жабдықтауда және көптеген құтқару операцияларын жүзеге асыруда маңызды рөл атқарып келеді, соның ішінде 1972 және 2007 жылдардағы операциялар бар. Теңіз флотының ең танымал оқу желкенді кемесі «Эсмеральда» 1952 жылы қолданысқа енгізілді. «Эсмеральдаға» дейін «Генерал Бакедано» атты тағы бір желкенді кеме осы функцияларды орындаған. 1950 жылдары Чили теңіз флоты Бигль каналы мен Хорн мүйісінің даулы аймақтарында Аргентина теңіз флоты мен Аргентина азаматтарымен бірқатар инциденттерге қатысты. Бұл инциденттер Аргентина балық аулау кемелерінің Чили суларына басып кіруі және 1958 жылғы «Снайп» оқиғасы кезінде Аргентина теңіз флотының Чили маягын атқылауы сияқты қауқырттықтар түрінде болды. 1970 жылдардың соңында Чили теңіз флоты Аргентина теңіз флоты басып алуды жоспарлаған Пиктон, Леннокс және Нуэва аралдарында Чилидің егемендігін қорғауда маңызды рөл атқарды. Қазіргі Чили теңіз жаяу әскерінің қалыптасуы 1964 жылы басталды. 1968 жылы президент Эдуардо Фрей Монтальва Винья-дель-Мардағы Лас-Салинас теңіз базасында штаб-пәтері орналасқан «Теңіз мамандықтары мектептері жүйесін» құрған кезде теңіз білім беру мекемелері реформаланды. Оның мектептерінің бірі – Теңізшілерді даярлау мектебі сол жылы жүз жылдығында «Капитан Алехандро Наваррете Систерна» атымен аталып, теңізшілер қатарынан теңіз офицері болған алғашқы теңізшінің құрметіне аталды. NSSS 1995 жылы барлық құрамдас мектептерін біріктіру арқылы Теңіз политехникалық академиясына айналды, ал кейбір мектептер тәуелсіз академиялар ретінде сақталды. 1973 жылғы Чили төңкерісінен кейін армия, әуе күштері және карабинерлермен бірге адмирал Хосе Торибио Мерино басқаратын теңіз флоты армияның бас қолбасшысы Аугусто Пиночет басқарған үкіметтік хунтаның құрамына кірді. 1981 жылы соңғысы хунта басшылығынан кеткеннен кейін адмирал Мерино 1990 жылдың наурызына дейін хунта төрағасы болды, оның және Заңнамалық комиссияның отырыстарын жүргізді. Ол сонымен қатар ұлттық қорғаныс министрі болды. «Эсмеральда» оқу кемесі 1973-1980 жылдар аралығындағы әскери диктатура кезеңінде саяси тұтқындар үшін жүзетін түрме және азаптау камерасы ретінде пайдаланылды. Онда бірнеше жүз адам қамалып, қатыгездікке ұшыраған деген мәлімдемелер бар. Бұл теңіз флотының өсуі мен кеңеюінің бұрын-соңды болмаған кезеңі болды, өйткені флотка көбірек кемелер қосылды, теңіз жаяу әскерлері күшейтілді және теңіз флотының арнайы күштері құрылды.
Chile formulated its Antarctic claim in 1940. In 1947, the navy established the first Chilean base, the Captain Arturo Prat Base, on the continent before the Chilean Army or Air Force established their own bases. Since then, the navy has played a major role in supplying Chilean bases and performing numerous rescue missions, among them, the in 1972 and 2007. The Navy's most recognizable sailing school ship, the Esmeralda, began operations in 1952. It since has made various trips around the world with selected cadet officers and NCOs on board trained in ship handling and operations, as a requirement for graduation. Prior to the Esmeralda, another sailing ship, the General Baquedano, fulfilled the same functions. In the 1950s, the Chilean Navy became involved in a series of incidents with the Argentine Navy and Argentine civilians in the disputed areas of the Beagle Channel and Cape Horn. These incidents took the form of incursions into Chilean waters by Argentine fishing ships, and provocations, such as the shelling of a Chilean lighthouse by the Argentine Navy during the Snipe incident of 1958. During the late 1970s, the Chilean Navy played an important role in defending Chilean sovereignty over the Picton, Lennox and Nueva islands that the Argentine Navy planned to seize. The birth of the modern Chilean Marine Corps of today began in 1964. Naval educational institutions were reformed in 1968, when president Eduardo Frei Montalva created the "Naval Specialities Schools System" with headquarters at the Las Salinas Naval Base in Viña del Mar. One of its schools, the Naval Seaman Training School, became the Seamen's School of the Navy "Captain Alejandro Navarrete Cisterna" in the same year as its centenary, in honor of the first naval seaman to rise through the ranks to become a naval officer. The NSSS soon became the Naval Polytechnic Academy in 1995, through a merger of all its component schools, with some of these schools staying as independent constituent academies. After the 1973 Chilean coup d'etat, together with the Army, the Air Force, and the Carabiniers, the navy, led by Admiral Jose Toribio Merino, became part of the government junta led by army commander in chief Augusto Pinochet. Upon the latter's resignation from the junta leadership in 1981, Adm. Merino became its chairman until March 1990, presiding over its sessions and those of the Legislative Commission. He was also, concurrently, the national defense minister. The training ship Esmeralda functioned as a floating prison and torture chamber for political prisoners during the 1973–1980 period of the military dictatorship. It is claimed that probably over a hundred persons were kept there at times and subjected to hideous treatment. It was also an unprecedented period of growth and expansion of the naval service, as more vessels became part of it, the marines strengthened and the navy's special forces unit raised.
Қазіргі
25 000 адамнан тұратын әскери-теңіз күштері, ішінде 5 200 теңізші бар, 2017 жылдан бастап адмирал Хулио Лейва Молина Мартиннің басқаруында. 66 кемеден тұратын флот (жақын арада 74-ке дейін ұлғаяды) ішінде 21 негізгі жауынгерлік кеме Вальпараисода орналасқан. Әскери-теңіз күштері өз ұшақтарын тасымалдау, патрульдеу, және су үстіндегі және су астына қарсы шабуылдар үшін пайдаланады. Әскери-теңіз күштері сондай-ақ төрт суасты кемесі мен оларды қолдау үшін бір тендерлік кемеге ие, олардың барлығы Талкауанода орналасқан. Әскери-теңіз күштері Чилидің Тынық мұхиты мен Оңтүстік аралдық аймақтарының тұрғындарына да қызметтер ұсынады, осылайша оның бөлінген географиясын біріктіреді. Жолаушыларды тасымалдау, әсіресе оқу жылында немесе төтенше жағдайларда, сондай-ақ азық-түлік пен отынмен қамтамасыз ету осы аралдық аймақтардың тұрғындары үшін маңызды. Мекеме тұрақты түрде азаматтық операцияларды жүзеге асырады, онда әскери қызметшілер азаматтарға әлеуметтік көмек және денсаулық сақтау көрсетіп, табиғи апаттар кезінде қолдау көрсетеді. Бұған қоса, Чили халқына жағажайлар мен теңіз курорттарындағы қауіпсіздік, сондай-ақ цунами болған жағдайда қолданылатын шаралар туралы профилактикалық білім беру науқандарын жүргізеді. Ең маңызды әскери-теңіз базалары мен жабдықтау пункттері (солтүстіктен оңтүстікке қарай) Тынық мұхитында: Икике, Пасха аралы, Вальпараисо, Талкауано, Пуэрто-Монт; Атлантика аймағында: Магеллан бұғазы және Тьерра-дель-Фуэго: Пунта-Аренас, Бигль каналында, Кейп-Хорн және Дрейк бұғазы: Пуэрто-Уильямс, ал Антарктидада: Капитан Артуро Прат базасы. Бұл базалар қазір бес әскери-теңіз аймағына бөлінген.
The 25,000 person navy, including 5,200 marines, is directed by Admiral Julio Leiva Molina Martin as of 2017. Of the fleet of 66 surface vessels (soon to be increased to 74), 21 are major combatant ships based in Valparaíso. The navy operates its own aircraft for transport, patrol, and surface and antisubmarine attack. The navy also operates four submarines and a tender ship to support them, all based in Talcahuano. The navy also provides access to services for residents of Chile's Pacific and Southern island regions, thus integrating its disjointed geography. The transport of passengers, especially during the school year or in cases of emergency, together with the supply of provisions and fuel, are of key importance to the inhabitants of these insular zones. The institution regularly carries out civil operations whereby navy professionals provide social assistance and health care to the civilian population, and provide support in cases of natural catastrophe. It also undertakes preventive education campaigns for Chile's population on issues that include security on beaches and seaside resorts, and measures to be taken in the case of a tsunami. The most important naval bases and supply depots are (from north to south) in the Pacific Ocean: Iquique, Easter Island, Valparaíso, Talcahuano, Puerto Montt; in the Atlantic zone: Strait of Magellan and Tierra del Fuego: Punta Arenas, in the Beagle Channel, Cape Horn and Drake Passage: Puerto Williams, and in Antarctica: Captain Arturo Prat Base. These are now spread into five naval zones.
Болашақтағы Әскери-теңіз флотының сатып алулары
"ЛСДХ Алдея" үшін тікұшақтар мен броньды шабуылдық қайықтар. Әрбір теңіз аймағына бір-бірден, тағы 3 PZM Patrulleros de Zona Marítima PZM құрылысы. Elbit Hermes 900 теңіздік патрульдеу міндеттері үшін ұшқышсыз әуе аппараты бағалануда. L класты фрегаттарды алмастыру немесе жаңарту. 2019 жылдың 27 желтоқсанында Австралияның S және S-ты Чилиге сатқаны туралы хабарланды. Чили Әскери-теңіз күштерінің "Escotillón IV" жобасының және "үздіксіз кеме құрылысы жоспары" ("plan de construcción naval continua" испан тілінде) аясында 4 көп мақсатты кеме (LPD) құрылысы жүруде.
Helicopters and armored amphibians for LSDH Aldea. The construction of another 3 PZM Patrulleros de Zona Marítima PZM, one for each naval zone. Elbit Hermes 900 unmanned aerial vehicle for maritime patrol tasks under evaluation. Replacement or modernization of the L class frigates. On December 27, 2019, it was announced that Australia had sold the s, and to Chile. Construction of 4 multi purpose ships (LPD), part of project "Escotillón IV" and the "plan de construcción naval continua" (continuous naval construction plan in spanish) of the Chilean Navy.
Чили теңіз жауынгерлері
Чили теңіз жаяу әскері (Infanteria de Marina de Chile) – Чили теңіз күшінің құрлық және десанттық шабуыл күштері. 5000 саяқты әскер құрамындағы бұл күштер ерекше дайындық пен тактиканы қазіргі заманғы жабдықтармен үйлестіреді.
The Chilean Marines or (Infanteria de Marina de Chile) are the land/amphibious attack force of the Chilean Navy. The 5,000 man force combines special training and tactics with state of the art equipment.
ШОА
Servicio Hidrográfico y Oceanográfico de la Armada de Chile (SHOA, Чилидің Әскери-теңіз күштерінің гидрографиялық және океанографиялық қызметі) – Чилидің Әскери-теңіз күштерінің гидрология мен океанография саласындағы, соның ішінде толқындар мен цунамилерді басқарумен айналысатын мекемесі. SHOA сондай-ақ Чили мемлекетінің ресми уақыт сақтаушысы болып табылады.
The Servicio Hidrográfico y Oceanográfico de la Armada de Chile (SHOA, Spanish for Hydrological and Oceanographic Service of the Chilean Navy) is an agency of the Chilean Navy managing situations dealing with hydrology and oceanography including tides and tsunamis. SHOA is also the official Chilean government timekeeper.
Ренттер мен мөлшерлер
Шили Әскери-теңіз флотының барлық жазғы формаларының жеңінде (және офицерлер мен сержанттар үшін қысқы немесе жазғы қызметтік формаларының иықшаларында) шынжырлар мен дәрежелер көрсетіледі. Иық және жеңдегі шынжырлар Ұлыбритания Корольдік теңіз флоты, Франция және Германия теңіз флоты үлгілерінен шабыттандырылған. Теңіз корпусының офицерлері, сержанттары мен қатардағылары теңізші дәрежесінен бастап "Infante de Marina" (Теңіз жаяу әскері) атағын қосады, өйткені теңіз корпусы теңіз флотының құрамында болады. Барлық офицерлер, қатысушы немесе резервте, Артуро Прат теңіз академиясында оқиды, содан кейін Теңіз политехникалық академиясында және Теңіз соғыс академиясында оқуын жалғастырып, жоғарылау үшін білімі мен тәжірибесін арттырады, сонымен қатар өз мамандығы бойынша дайындықтан өтеді. Ал барлық қатысушы және резервтегі сержанттар (теңізде "Теңізшілер" деген жалпы атаумен белгілі) "Алехандро Наваретте Сиснерна" теңізшілер мектебінде оқиды, содан кейін Теңіз политехникалық академиясында және оған қосымша және тәуелсіз колледждерінде мамандық бойынша білім алады.
Ranks and rates are shown on the sleeves of all Chilean Navy summer uniforms (and on the shoulder boards on winter or summer service uniforms as well for officers and WOs only). Shoulder and sleeve ranks are inspired by those in the British Royal Navy, the French Navy and the German Navy. Officers, WOs and NCOs of the Marines add the Infante de Marina (Marine Soldier) title to their ranks from Seaman onward, as the Marines are part of the Navy. All officers, active or reserve, study at the Arturo Prat Naval Academy and later in the Naval Polytechnic Academy and the Naval War Academy receive improved training and education to be promoted as well as training in his/her specialty field while all active and reserve NCOs (known in the Navy through the general term Men of the Sea) study at the Seamen's School of the Navy "Alejandro Navarette Cisnerna" and later in the Naval Polytechnic Academy and its attached and independent colleges for later specialty training.