Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың медалін алғандар
none
the recipients of the U. S. medal
Құрмет медалі Америка Азамат соғысы кезінде құрылды және АҚШ үкіметінің қарулы күштерінің мүшесіне табыс ететін ең жоғары әскери наградасы болып табылады. Медаль иегері АҚШ-тың жауына қарсы шайқаста өмірін қауіпке тігіп, міндетінен асып түскен ерлігін көрсетуі керек. Медальдің мәнісіне байланысты, көбінесе қаза болғаннан кейін табыс етіледі. АҚШ Президенті, АҚШ Конгресінің атынан, 1861 жылдан бері елдің сарбаздарына, теңізшілеріне, әуешілеріне, теңіз жаяу әскерлеріне және жағалау күзетшілеріне 3520-дан астам Құрмет медалін табыс еткен, оның ішінде 19 медаль қайта табыс етілген. Құрмет медалімен марапатталған ерлік әрекеттерін көрсететін мақалалар кітап баспагерлері арқылы үнемі жарияланып келеді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Армия және Әскери-теңіз күштері Құрмет медалі жинақтарын шығарды. 1964 және 1979 жылдар аралығында АҚШ Сенатының Еңбек және халық әл-ауқаты комитетінің ардагерлер ісі жөніндегі кіші комитеті, кейіннен Ардагерлер ісі жөніндегі комитеті, бүгінгі күнге дейін барлық Құрмет медалі туралы жинақталған мақалаларды жариялады. 1979 жылдан бері медаль иегерлерінің тізіміне енгізілген өзгерістер мен толықтырулар Конгресс зерттеу қызметімен үнемі жарияланып келеді. Армияның алғашқы Құрмет медалі Америка Азамат соғысы кезінде Ұлы локомотив қуу кезіндегі рөлі үшін жекелеген Джейкоб Парроттке табыс етілді. Бернард Джон Даулинг Ирвин Апач соғыстары кезінде Құрмет медалін алған алғашқы (хронологиялық ретімен) адам болды. Оның 1861 жылдың 13 ақпанындағы әрекеттері Құрмет медалімен марапатталған ең ертегі жағдай болып табылады. Бұл награданы алған алғашқы афроамерикалық Роберт Блейк болды, ол теңіз шайқасы кезінде жаяу әскерге қарсы өзінің бекінісін ұстады (Уильям Харви Карни көбінесе және қате түрде медаль алған алғашқы афроамерикалық ретінде аталады, өйткені оның жауынгерлік әрекеттері басқа афроамерикалықтардың алдында болды, бірақ оның медалі 1900 жылға дейін табыс етілмеген). Құрмет медалін алған жалғыз әйел – Мэри Эдвардс Уокер, Азамат соғысының хирургі. Оның медалі 1917 жылы көптеген басқа жауынгерлік емес наградалармен бірге алынып тасталды, бірақ 1977 жылы президент Джимми Картер оны қайта қалпына келтірді. Қазіргі заңда, 1918 жылдан бастап, наградаға лайық ерлік көрсеткен кезде иегерлердің АҚШ Қарулы күштерінде қызмет етуі керек делінгенімен, ерекше жағдайлар да болды. Атап айтқанда, Чарльз Линдберг, АҚШ Әуе корпусының резервтік мүшесі болған кезде, азаматтық ұшқыш ретінде Құрмет медалін алды. Құрмет медальдары тек АҚШ Қарулы күштерінің мүшелеріне ғана табыс етілсе де, АҚШ азаматы болу медаль алуға қатысты талап емес. 61 канадалық АҚШ Қарулы күштерінде қызмет еткен және Құрмет медалін алған; көпшілігі оны Америка Азамат соғысындағы әрекеттері үшін алды. 1900 жылдан бері канадалықтарға тек төрт медаль табыс етілді. Вьетнам соғысында Питер С. Лемон Құрмет медалін алған жалғыз Канадада туған адам болды. Алайда ол АҚШ азаматы еді.
The Medal of Honor was created during the American Civil War and is the highest military decoration presented by the United States government to a member of its armed forces. The recipient must have distinguished themselves at the risk of their own life above and beyond the call of duty in action against an enemy of the United States. Due to the nature of this medal, it is commonly presented posthumously. The President of the United States, in the name of the United States Congress, has awarded more than 3,520 Medals of Honor, including 19 second awards to the nation's soldiers, sailors, airmen, marines, and coast guardsmen since the decoration's creation in 1861. The citations highlighting acts of gallantry that received the Medal of Honor have been and continue to be regularly released by book publishers. After the Second World War, both the Army and Navy produced hardbound Medal of Honor compilations. Between 1964 and 1979, the United States Senate Subcommittee on Veterans' Affairs of the Committee on Labor and Public Welfare and later the Committee on Veterans' Affairs produced a number of consolidated compilations of all Medal of Honor citations to date. Additions and changes to the list of recipients of the medal since the 1979 have been regularly published by the Congressional Research Service. The first Army Medal of Honor was awarded to Private Jacob Parrott during the American Civil War for his role in the Great Locomotive Chase. Bernard John Dowling Irwin was the first (chronologically by action) Medal of Honor recipient during the Apache Wars. His actions on February 13, 1861, are the earliest for which the Medal of Honor was awarded. The first African American recipient for this award was Robert Blake, who manned his post during a naval engagement against infantry while under heavy fire (William Harvey Carney is commonly and erroneously cited as the first African American to receive a medal because his actions in combat did precede those of the other African American recipients, although his physical medal was not presented until 1900). The only female Medal of Honor recipient is Mary Edwards Walker, a Civil War surgeon. Her medal was rescinded in 1917 along with many other non combat awards, but it was restored by President Jimmy Carter in 1977. While current law, , beginning in 1918, explicitly states that recipients must be serving in the U. S. Armed Forces at the time of performing a valorous act that warrants the award, exceptions have been made. Notably, Charles Lindbergh, while a reserve member of the U. S. Army Air Corps, received his Medal of Honor as a civilian pilot. Although Medals of Honor can only be awarded to members of the U. S. Armed Forces, being a U. S. citizen is not a prerequisite for eligibility to receive the medal. Sixty one Canadians who were serving in the United States Armed Forces have received the Medal of Honor; most received it for actions in the American Civil War. Since 1900, only four have been awarded to Canadians. In the Vietnam War, Peter C. Lemon was the only Canadian born recipient of the Medal of Honor. However, he was a U. S. citizen.
Америка Азаматтық соғысы
Америка Азамат соғысы (1861–1865) – Америка Құрама Штаттары (Одақ) мен Джефферсон Дэвис басқарған, жаңа құрылған Америка Конфедерациясы штаттары арасындағы соғыс. Осы қақтығыс кезінде Құрмет медалі тағайындалды; 1523 адам (33-і қаза болғаннан кейін) батылдық және ерлік көрсеткені үшін марапатталды. Көптеген марапаттар Азамат соғысы аяқталғаннан кейін берілді, ал 2001 және 2014 жылдары Эндрю Джексон Смит пен Алонзо Кушингке екі кешіккен марапат табысталды. Осы қақтығыс барысында Құрмет медалі 426 сарбазға, 13-і қаза болғаннан кейін, батылдық және ерлік көрсеткені үшін берілді. Сурет Атауы Қызмет Рангы Әрекет орны Әрекет күні Бөлімше Ескертпелер Теңіз күштері – Бенисия Бенисия қайығында, қақпаққа тіреліп, жотаға байланған күйде, қауіпті жағдайда табандылықпен тұрып, қатты атыс кезінде салқынқандылықпен және дәлдікпен тереңдікті өлшеді. (Оңдағы қоңыр түсті) Теңіз корпусы Колорадо Қорғау бекінісінен корей туын алуға көмектесті Теңіз корпусы Колорадо Қолдан-қолға шайқаста Александр Маккензидің өмірін сақтап қалды Теңіз корпусы Бенисия Бірнеше рет жараланғаннан кейін қызметке оралды Теңіз күштері Колорадо Лейтенант МакКи жараланғаннан кейін D компаниясының басшылығын өз мойнына алып, алмастырылғанша компанияны басқарды Теңіз күштері – Бенисия Өз міндеттерін салқынқандылықпен орындап, Грейс осы шайқас барысында батыл және лайықты мінез-құлық танытты (сол жақтағы Хейден) Теңіз күштері Колорадо Батальонның туын алып жүріп, Хейден туды орнатып, қатты атыс астында қорғады Теңіз күштері Гангхва аралы – Колорадо Қорғау ішінде шайқасып, Люкс басына ауыр жарақат алды Теңіз күштері Колорадо Осы шайқаста лейтенант МакКидің жанында шайқасып, Маккензи қылыштан жарақат алып, басына ауыр жарақат алды Теңіз корпусы Бенисия Дұшпаннан шамшаны алып, парапетке қарай жылжу кезінде Теңіз күштері Гангхва аралы – Колорадо Мертон бекініске кіруге тырысқанда қолына ауыр жарақат алды Теңіз корпусы Колорадо Қолдан-қолға шайқаста батыл шайқасып, Оуэнс осы шайқаста дұшпаннан ауыр жарақат алды (ортадағы Пурвис) Теңіз корпусы Аляска Дұшпанның атысына қарамастан, Пурвис бекіністің қабырғаларын ең бірінші басып, олардың туын басып алды Теңіз күштері Колорадо Осы шайқаста лейтенант МакКидің жанында батыл шайқасып, Роджерс дұшпаннан жарақат алды Теңіз күштері Колорадо Лейтенант МакКидің жанында шайқасып, оның ерекше мақтауына ие болған Трой дұшпаннан ауыр жарақат алды.
The American Civil War (1861–1865) was a war between the United States (the Union) and the Southern states of the newly formed Confederate States of America under Jefferson Davis. The Medal of Honor was established during this conflict; 1523 were awarded (33 posthumously) for acts of bravery and gallantry in combat. Most awards were granted after the end of the Civil War with two late awards to Andrew Jackson Smith and Alonzo Cushing in 2001 and 2014. During this conflict the Medal of Honor was presented to 426 soldiers, 13 posthumously for acts of bravery and gallantry in combat. Image Name Service Rank Place of action Date of action UnitNotes—Navy – BeniciaStood on the gunwale on the Benicia's launch, lashed to the ridgerope and remained unflinchingly in this dangerous position and gave his soundings with coolness and accuracy under a heavy fire. (Brown at right)Marine CorpsColoradoAssisted in capturing the Korean flag from the citadel of the fort—Marine CorpsColoradoFor hand to hand combat and saving the life of Alexander McKenzie—Marine CorpsBeniciaReturned to duty after being wounded several times—NavyColoradoFor assuming command of Company D, after Lt. McKee was wounded, and handling the company until relieved—Navy – BeniciaCarrying out his duties with coolness, Grace set forth gallant and meritorious conduct throughout this action (Hayden at left)NavyColoradoServing as color bearer of the battalion, Hayden planted his flag and protected it under heavy fireNavyGanghwa Island – ColoradoFighting the enemy inside the fort, Lukes received a severe cut over the head—NavyColoradoFighting at the side of Lt. McKee during this action, McKenzie was struck by a sword and received a severe cut in the head from the blow.—Marine CorpsBeniciaFor taking a match lock from the hands of the enemy while advancing to the parapet—NavyGanghwa Island – ColoradoMerton was severely wounded in the arm while trying to force his way into the fort—Marine CorpsColoradoFighting courageously in hand to hand combat, Owens was badly wounded by the enemy during this action (Purvis in center)Marine CorpsAlaskaBraving the enemy fire, Purvis was the first to scale the walls of the fort and capture their flag—NavyColoradoFighting courageously at the side of Lt. McKee during this action, Rogers was wounded by the enemy—NavyColoradoFighting at the side of Lt. McKee, by whom he was especially commended, Troy was badly wounded by the enemy
Испан-Америкалық соғыс
Испан-Америка соғысы (испан тілінде: Guerra Hispano Estadounidense, desastre del 98, Guerra Hispano Cubana Norteamericana немесе Guerra de Cuba) – 1898 жылдың сәуір айында Испания мен АҚШ арасында басталған әскери қақтығыс. Жауласулар сол жылдың тамызында тоқтады, ал желтоқсанда Париж шартына қол қойылды. Соғыс Испанияның Кубаның тәуелсіздік күресін бейбіт жолмен шешу жөніндегі АҚШ талабына жауап бермеуінен кейін басталды, бірақ АҚШ-тағы күшті экспансионистік көңіл күй үкіметті Испанияның қалған теңіз арқылы орналасқан аумақтарына – Кубаға, Пуэрто-Рикоға, Филиппинге, Гуамға және Каролина аралдарына – шабуыл жасауға итермелеген болуы мүмкін. Гаванадағы испандық "Волонтариос" тарапынан ұйымдастырылған көтеріліс АҚШ-қа "Мэйн" соғыс кемесін жіберуге себеп болды. АҚШ-тың бұл әрекеті жоғары ұлттық мүдделерді көрсетті. "Мэйн" кемесінің жарылысы және Испанияның кең ауқымды қиянаттарын ашып көрсеткен сенсациялық "сары журналистика" американдық қоғамдағы жағдайды шиеленістірді және американдық жұртшылықтың пікірін қоздырды. Соғыс АҚШ-тың Филиппин мен Кубадағы шешуші теңіз жеңістерінен кейін аяқталды. Париж шарты соғыс басталғанына 109 күн өткен соң қол қойылды, нәтижесінде АҚШ Пуэрто-Рико, Филиппин және Гуам бұрынғы испан колонияларына ие болды. Испан-Америка соғысынан 111 адам Құрмет медалімен марапатталды.
The Spanish–American War (Spanish: Guerra Hispano Estadounidense, desastre del 98, Guerra Hispano Cubana Norteamericana or Guerra de Cuba) was a military conflict between Spain and the United States that began in April 1898. Hostilities halted in August of that year, and the Treaty of Paris was signed in December. The war began after the American demand for Spain's peacefully resolving the Cuban fight for independence was rejected, though strong expansionist sentiment in the United States may have motivated the government to target Spain's remaining overseas territories: Cuba, Puerto Rico, the Philippines, Guam and the Caroline Islands. Riots in Havana by pro Spanish "Voluntarios" gave the United States reason to send in the warship Maine. This action by the U. S. indicated high national interest. Tension among the American people was raised because of the explosion of USS Maine, and "yellow journalism" sensationalist reporting that exposed Spain's extensive atrocities, agitating American public opinion. The war ended after decisive naval victories for the United States in the Philippines and Cuba. The Treaty of Paris ended the conflict 109 days after the outbreak of war giving the United States ownership of the former Spanish colonies of Puerto Rico, the Philippines and Guam. 111 people received the Medal of Honor from the Spanish–American War.
Самоадағы азаматтық соғыс
Самоа азамат соғысы (соғыстары) – 19 ғасырдың соңында Оңтүстік Тынық мұхитындағы Самоа аралдарында болған соғыс. Самоа азамат соғыстары – 1899 жылы аралдар тізбегінің бөлінуімен аяқталған Германия, Ұлыбритания және АҚШ арасындағы қақтығыстар сериясы. Конец оқиғасы Екінші Самоа азамат соғысы болды. Бірінші Самоа азамат соғысы сегіз жылға созылды. Соғысқан Самоа тараптары Германия, Ұлыбритания және АҚШ тарапынан қару-жарақпен, оқумен және кейде тіпті жауынгерлік әскерлермен қамтамасыз етілді. Бұл үш держава Самоаны көмірмен жұмыс істейтін кемелерді жанармаймен қамтамасыз ететін бекет ретінде бағалады. Сонымен қатар, бұл елдер Еуропадағы ықпалын арттыруды көздеді және 1870 жылдан бастап бос аумақтардың азаюына байланысты Самоаға қызығушылық танытты. Сурет Атауы Қызмет Шені Әрекет орны Әрекет күні Бөлімше Ескертпелер Теңіз флоты Филадельфия Дұшпан алдындағы өрескелдігі үшін Теңіз корпусы Самоа Белгісіз Дұшпан алдындағы өрескелдігі үшін. Дұшпан алдындағы өрескелдігі үшін. Кейіннен, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі іс-қимылдары үшін Әскери-теңіз кресімен және Ардақты қызмет кресімен марапатталды. Теңіз корпусы Самоа Белгісіз Дұшпан алдындағы өрескелдігі үшін.
The Samoan Civil War(s) occurred in the Samoa Islands of the South Pacific in the late 19th century. The Samoan Civil Wars were a series of conflicts between Germany, the United Kingdom, and the United States, ending in the partitioning of the island chain in 1899. The concluding event was the Second Samoan Civil War. The first Samoan Civil War lasted for eight years. The warring Samoan parties were supplied with arms, training and sometimes even combat troops by Germany, Britain and the United States. These three powers valued Samoa as a refueling station for coal fired shipping. In addition, these countries sought to gain more power in Europe and wanted Samoa due to the scarcity of unclaimed territory from 1870 onwards. Image Name Service Rank Place of action Date of action UnitNotes—NavyPhiladelphiaFor distinguishing himself by his conduct in the presence of the enemy—Marine CorpsSamoaUnknownFor distinguished conduct in the presence of the enemy. Marine CorpsSamoaUnknownFor distinguished conduct in the presence of the enemy. Subsequently, awarded the Navy Cross and the Distinguished Service Cross for actions during World War I.—Marine CorpsSamoaUnknownFor distinguished conduct in the presence of the enemy
Филиппин-американ соғысы
Филиппин-американ соғысы – 1899 және кемінде 1902 жылдар аралығында Филиппиннің АҚШ оккупациясына қарсы саяси күресінен туындаған, АҚШ пен «Бірінші Филиппин Республикасын» құрған филиппин ұлтшылдары арасындағы қарулы әскери қақтығыс. Соғыс 1902 жылғы 4 шілдеде ресми түрде аяқталды деп жарияланғанымен, американдық әскерлер 1913 жылға дейін «Филиппин армиясының» қалдықтарымен және басқа да көтерілісшіл топтармен әрекеттерін жалғастырды. Кейбір тарихшылар осы ресми емес тазалау операцияларын соғыстың бір бөлігі деп есептейді.
The Philippine–American War was an armed military conflict between the United States and Filipino nationalists who established the “First Philippine Republic”, fought between 1899 and at least 1902, which arose from a Filipino political struggle against U. S. occupation of the Philippines. While the conflict was officially declared over on July 4, 1902, American troops continued hostilities against remnants of the “Philippine Army” and other insurgent groups until 1913, and some historians consider these unofficial mop up operations part of the war.
Боксерлер көтерілісі
Боксерлер қозғалысы немесе Боксерлер көтерілісі 1899 жылдың қарашасынан 1901 жылдың 7 қыркүйегіне дейін Қытайда болды. Бұл Қытайдың сауда, саясат, дін және технология сияқты салалардағы шетелдік ықпалға қарсы Қытайдың Оң және Ылғалды Жұмсақ Жартылай Жұдырықтар Қоғамының мүшелері жасаған көтеріліс болды. Оң және Ылғалды Жұмсақ Жартылай Жұдырықтар Қоғамының мүшелерін батыстықтар олардың жаттығулары мен жекпе-жек өнеріне байланысты жай ғана боксшылар деп атады. Көтеріліс Қытайдың солтүстігінде ксенофобиялық, шетелдіктерге қарсы, ұлттық шаруалар қозғалысы ретінде басталды. Олар теміржол салуда және фэншуйді бұзады деп күдіктенген шетелдіктерге, сондай-ақ Қытайдағы шетелдіктер үшін жауапты деп саналған христиандарға шабуыл жасады. 1900 жылдың маусым айында боксшылар Пекинге басып кірді және 230 қытай емес адамды өлтірді. Көтерілістің бір бөлігі ретінде он мыңдаған қытайлық христиандар, католиктер мен протестанттар, негізінен Шаньдун және Шаньси провинцияларында қаза тапты. Бұл көптеген қытайлардың, соның ішінде қытайлық христиан Сунь Ятсеннің (кейін 1911 жылы Маньчжу әулетін құлатуға көмектесіп, Қытай Республикасының бірінші президенті болды) сынына түсті. Императрица Цыси үкіметі көмектеспеді, сондықтан дипломаттар, шетелдік азаматтар, сарбаздар және кейбір қытайлық христиандар елшілікке шегінді, онда олар елу бес күн бойы, көпұлтты коалиция 20 000 әскерді құтқаруға жібергенше, тұрып қалды. Қытай үкіметі зардап шеккендерге өтемақы төлеуге және көптеген қосымша жеңілдіктер жасауға мәжбүр болды. 1900 жылғы дағдарыстан кейін жүзеге асырылған реформалар Цинь әулетінің аяқталуына және қазіргі Қытай Республикасының құрылуына негіз салды. Боксерлер көтерілісі кезінде 59 американдық әскери қызметкер өз әрекеттері үшін Құрмет медалімен марапатталды. Олардың төртеуі әскери қызметкерлерге, жиырма екісі теңізшілерге, ал қалған отыз үшеуі мортықтарға берілді. Гарри Фишер бұл медальді қайтыс болғаннан кейін алған алғашқы мортық және осы қақтығыста қайтыс болған жалғыз адам.
The Boxer Movement or Boxer Rebellion, which occurred in China from November 1899 to September 7, 1901, was an uprising by members of the Chinese Society of Right and Harmonious Fists against foreign influence in areas such as trade, politics, religion and technology that occurred in China during the final years of the Manchu rule (Qing Dynasty). The members of the Society of Right and Harmonious Fists were simply called boxers by the Westerners due to the martial arts and calisthenics they practiced. The uprising began as a xenophobic, anti foreign, nationalist peasant based movement in northern China. They attacked foreigners who were building railroads and supposedly violating Feng shui, as well as Christians, who were held responsible for the foreigners in China. In June 1900, the Boxers invaded Beijing and killed 230 non Chinese. Tens of thousands of Chinese Christians, Catholic and Protestant alike, were killed mostly in Shandong and Shanxi Provinces as part of the uprising. This drew criticism from many Chinese, including Chinese Christian Sun Yat Sen (later to help overthrow the Manchu dynasty in 1911 and become first president of the Republic of China). The government of Empress Dowager Cixi was not helpful, and diplomats, foreign civilians, soldiers and some Chinese Christians retreated to the legation quarter where they held out for fifty five days until a multinational coalition rushed 20,000 troops to their rescue. The Chinese government was forced to indemnify the victims and make many additional concessions. Subsequent reforms implemented after the crisis of 1900 laid the foundation for the end of the Qing Dynasty and the establishment of the modern Chinese Republic. During the Boxer rebellion, 59 American servicemen received the Medal of Honor for their actions. Four of these were for Army personnel, twenty two went to navy sailors and the remaining thirty three went to Marines. Harry Fisher was the first Marine to receive the medal posthumously and the only posthumous recipient for this conflict.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыс, сондай-ақ Бірінші дүниежүзілік соғыс және Ұлы соғыс деп аталады, 1914 жылдан 1918 жылға дейін негізінен Еуропада болған жаһандық әскери қақтығыс болды. Оның салдарынан 40 миллионнан астам адам қаза тапты, оның ішінде шамамен 20 миллион әскери және азаматтық адамдар. 1914-1918 жылдары Еуропаның 60 миллионнан астам сарбазы жұмылдырылды. Соғыстың тікелей себебі 1914 жылғы 28 маусымда Австрия-Мажарстанның босниялық серб азаматы және «Қара қол» ұйымының мүшесі Гаврило Принциптің Австрия-Мажарстан тағының мұрагері Франц Фердинандты өлтіруі болды. Австрия-Мажарстанның Сербияға қарсы шаралары, соғыс жариялаулардың тізбектей реакциясын тудырған одақтар желісін іске қосты. Бір ай ішінде Еуропаның көп бөлігі ашық соғыс күйіне енді. Осы соғыс барысында 126 адам өз ерлігі үшін Құрмет медалімен марапатталды, оның ішінде бес теңізші сол ісі үшін медальдің әскери және теңіздік нұсқаларын алды. Суреттің аты Қызмет атауы Шыны Рангі Оқиға болған жері Оқиға болған күні Бөлімше Ескертулер Теңіз корпусы Quilali, Никарагуа Бақылау эскадрильясы 7 M Оқ астында жаралы теңізшілерді ұшақпен эвакуациялағаны үшін Теңіз корпусы Guardia Nacional патрулі 1942 жылғы 25 шілдеде ресми түрде «Truesdale» есімін «Truesdell» есіміне ауыстырғанға дейін «Truesdale» атымен қызмет етті. Патрульді жарылған гранатадан құтқаруға тырысқанда қолынан айырылды.
World War I, also known as the First World War and the Great War, was a global military conflict which took place primarily in Europe from 1914 to 1918. Over 40 million casualties resulted, including approximately 20 million military and civilian deaths. Over 60 million European soldiers were mobilized from 1914 to 1918. The immediate cause of the war was the June 28, 1914 assassination of Archduke Franz Ferdinand, heir to the Austro Hungarian throne, by Gavrilo Princip, a Bosnian Serb citizen of Austria Hungary and member of the Black Hand. The retaliation by Austria Hungary against Serbia activated a series of alliances that set off a chain reaction of war declarations. Within a month, much of Europe was in a state of open warfare. During this war, 126 men received the Medal of Honor for their actions, including five Marines who received both the Army and Navy versions of the medal for the same action. Image Name Service Rank Place of action Date of action UnitNotesMarine CorpsQuilali, Nicaragua – Observation Squadron 7 MFor evacuating wounded Marines by plane while under fireMarine Corpsa Guardia Nacional PatrolServed under the name "Truesdale" before officially changing name to "Truesdell" on 25 July 1942. Lost his hand while attempting to save his patrol from an accidentally activated grenade.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс немесе Екінші дүниежүзілік соғыс – жаһандық әскери қақтығыс. Бұл қақтығыс екі бөлек соғыстан құралды. Біріншісі 1937 жылы Азияда Екінші Қытай-Жапон соғысы ретінде басталды, ал екіншісі 1939 жылы Еуропада Польшаға неміс және кеңес әскерлерінің басып кіруімен басталды. Бұл жаһандық соғыс әлем елдерінің көп бөлігін екі қарсы әскери одаққа – Одақтастар мен Орталық державаларға – бөлді. Оған 100 миллионнан астам әскери қызметкер жұмылдырылды, бұл оны тарихтағы ең кең ауқымды соғысқа айналдырды және қатысушыларды "тотал соғыс" жағдайына түсірді, соның салдарынан азаматтық және әскери ресурстар арасындағы шекара жойылды. Бұл елдің экономикалық, өнеркәсіптік және ғылыми әлеуетін соғыс мақсаты үшін толыққанды пайдалануға мүмкіндік берді. 60 миллионнан астам адам, олардың көп бөлігі бейбіт тұрғындар, қаза тапты, бұл адамзат тарихындағы ең қанды қақтығысқа айналды. Соғыстың жалпы қаржылық шығыны 1944 жылғы шамамен 1 триллион АҚШ долларына бағаланады, бұл оны капиталдық шығындар мен адам өмірінің жоғалуы тұрғысынан ең қымбат соғысқа айналдырды. Осы қақтығыс кезінде 471 АҚШ әскери қызметкері "Құрмет медалімен" марапатталды, олардың 273-і қаза болғаннан кейін. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде табысталған барлық медальдардың 9%-ын құрайтын 42 "Құрмет медалі" тек екі шайқастағы ерліктері үшін берілді – 15 медаль Перл-Харборға жасалған жапон шабуылы үшін, ал 27 медаль Иво Джима шайқасы үшін. Сонымен қатар, барлығы 21 "Құрмет медалі" (Екінші дүниежүзілік соғыстағы барлық медальдардың 4,5%) жапон-американдық 100-ші жаяу әскер батальоны мен 442-ші полк ұрыс тобының мүшелеріне алты әртүрлі операциядағы көптеген шайқастардағы көрсеткен батылдықтары үшін табысталды. Бұған қоса, АҚШ жағалау күзетінің мүшесіне (Дуглас Альберт Манро) осы соғыстағы ерлігі үшін ғана "Құрмет медалі" табысталған. Бұл соғыс кейде "Естен кеткен соғыс" деп аталады, өйткені ол 20 ғасырдың маңызды қақтығысы болғамен, оған дейінгі Екінші дүниежүзілік соғысқа және одан кейінгі Вьетнам соғысына қарағанда аз назар аударылады. Қытайда бұл қақтығыс "Америкаға қарсы тұру және Кореяға көмек көрсету соғысы" деп белгілі болған, бірақ қазіргі кезде көбінесе "Корея соғысы" деп аталады. Осы соғыс кезінде 146 "Құрмет медалі" табысталды.
World War II, or the Second World War, was a global military conflict. The conflicts joined from two separate conflicts. The first began in Asia in 1937 as the Second Sino Japanese War; the other began in Europe in 1939 with the German and Russian invasion of Poland. This global conflict split the majority of the world's nations into two opposing military alliances: the Allies and the Axis powers. It involved the mobilization of over 100 million military personnel, making it the most widespread war in history, and placed the participants in a state of "total war", erasing the distinction between civil and military resources. This resulted in the complete activation of a nation's economic, industrial, and scientific capabilities for the purposes of the war effort. Over 60 million people, the majority of them civilians, were killed, making it the deadliest conflict in human history. The worldwide financial cost of the war is estimated at a trillion 1944 U. S. dollars, making it the most costly war both in capital expenditures as well as loss of lives. During this conflict 471 United States military personnel received the Medal of Honor, 273 of them posthumously. A total of 42 Medals of Honor, representing 9% of all awarded during World War II, were presented for action in just two battles – 15 for actions during the Japanese attack on Pearl Harbor, and 27 for actions during the Battle of Iwo Jima. Also a total of 21 (4.5% of all World War II Medals of Honor) were awarded to members of the all Japanese American 100th Infantry Battalion and the 442nd Regimental Combat Team, for actions in numerous battles across six different campaigns. Additionally, the only Medal of Honor ever presented to a member of the United States Coast Guard (Douglas Albert Munro) was received for actions during this war. The war is sometimes called "The Forgotten War" because it is a major conflict of the 20th century that gets less attention than World War II, which preceded it, and the controversial Vietnam War, which succeeded it. In China, the conflict was known as the War to Resist America and Aid Korea, but is today commonly called the "Korean War". During this war, 146 Medals of Honor were awarded.
Вьетнам соғысы
Вьетнам соғысы, сондай-ақ Екінші Индокитай соғысы деп те аталады, ал Вьетнамда Америка соғысы деп аталады, 1959 жылдан 1975 жылдың 30 сәуіріне дейін болды. "Вьетнам қақтығысы" термині көбінесе 1959 жыл мен 1975 жылдың 30 сәуірі аралығындағы оқиғаларды білдіреді. Соғыс коммунистер қолдаған Вьетнам Демократиялық Республикасы (Солтүстік Вьетнам) мен АҚШ қолдаған Вьетнам Республикасы (Оңтүстік Вьетнам) арасында өтті. Вьетнам соғысы кезінде және одан кейінгі он екі айда 234 Құрмет медалі табысталды, ал 1978 жылдан бері тағы 32 марапат берілді. Барлығы 266 марапаттың 174-і АҚШ Армиясына, 15-і АҚШ Әскери-теңіз күштеріне, 57-сі USMC-ге, 14-і Әуе күштеріне берілді. Соғыстағы алғашқы афроамерикалық медаль иегері Милтон Л. Олив III болды, ол өзгелерді құтқару үшін өзін гранатаның үстіне тастап құрбан болды. Райли Л. Питтс мылтықпен және гранаталармен жауға шабуыл жасағаннан кейін қаза тапты және соғыста медаль алған алғашқы афроамерикалық офицер болды. Томас Беннетт – медициналық қызметкер ретіндегі ерлігі үшін медаль алған, өзінің нанымына қайшы келетін істерге қатыспаған адам; үш дін қызметкері медальмен марапатталды, олардың ішінде Теңізшілер корпусында қызмет еткен және "Grunt Padre" деп танылған Винсент Р. Каподанно болды.
The Vietnam War, also known as the Second Indochina War, and in Vietnam as the American War, occurred from 1959 to April 30, 1975. The term "Vietnam Conflict" is often used to refer to events which took place between 1959 and April 30, 1975. The war was fought between the Communist supported Democratic Republic of Vietnam (North Vietnam) and the United States supported Republic of Vietnam (South Vietnam). During the Vietnam War and in the following twelve months, 234 Medals of Honor were received and since 1978 a further 32 awards have been presented. Of the total of 266 awards, 174 were to the US Army, 15 to the US Navy, 57 to the USMC and 14 to the USAF. The first African American recipient of the war was Milton L. Olive, III who sacrificed himself to save others by smothering a grenade with his body. Riley L. Pitts was killed after attacking an enemy force with rifle fire and grenades and was the first African American commissioned officer of the war to receive the medal. Thomas Bennett was a conscientious objector who received the medal for his actions as a medic; three chaplains received the medal, including Vincent R. Capodanno, who served with the Marine Corps and was known as the Grunt Padre.
Вьетнамнан кейінгі кезең
Вьетнам соғысының аяқталуынан бастап, Вьетнам қақтығысы және Екінші Индокитай соғысы деп те аталатын, АҚШ Суық соғыстың соңында Гренада, Панама және басқа да жерлерде болған бірнеше ұсақ қақтығыстарға қатысты. Суық соғыстан кейін АҚШ Таяу Шығыста, Африкада, Кариб аймағында және Балқандағы қақтығыстарға араласты. Аталған қақтығыстардың ешқайсысы үшін әзірге, алдын ала немесе кейіннен, Ең Батыл Медалі табын етілген жоқ.
Since the end of the Vietnam War, also known as the Vietnam Conflict and Second Indochina War, the United States was involved in a number of smaller conflicts during the end of the Cold War, including in Grenada, Panama, and elsewhere. In the Post Cold War, the United States was involved in conflicts in the Middle East, Africa, the Caribbean, and in the Balkans. No Medals of Honor have been awarded for any of the aforementioned conflicts so far either proactively or retroactively.
Сомали
1993 жылғы 3 қазанда Могадишо шайқасы кезінде АҚШ Армиясының рейнджерлері мен SOCOM-ның Delta Force күштері генерал Мохамед Фарах Айдидтің әскерлерін ұстауға операция жүргізді. Соңғы шайқаста екі UH-60 Blackhawk тікұшағы атып түсірілді. Екінші Blackhawk тікұшағында басты сержант Майкл Дюрант болғанда, майор-сержант Гэри И. Гордон және бірінші сыныпты сержант Рэндалл Д. Шугарт жақын жердегі Blackhawk тікұшағынан радио байланысын бақылап отырды. Гордон мен Шугарт Delta Force күштерінің мергендер тобының құрамында болды және олар операцияны бақылауға тағайындалған. Екінші Blackhawk тікұшағының құлауын бақылап отырғанда, құлау орнын қорғауға және төрт адамнан тұратын, ауыр жарақат алған экипаж мүшелерін қорғауға жердегі күштердің келмейтіні анық болды, олардың барлығы құлаудан аман қалды. Мергендер тобының жетекшісі Гордон оларды екінші құлау орнына жіберуді сұрады. Оның өтініші екі рет қабылданбады, бірақ үшінші рет қана мақұлданды. Мергендер тек снайперлік мылтықтарымен және тапаншаларымен қаруланған. Қуатты жау атысына ұшыраған құлаған Blackhawk тікұшағына жеткенде, Гордон мен Шугарт экипаж мүшелерін қираған тікұшақтан шығарып алып, қорғаныс периметрін құрды. Ауыр жарақат алған Дюранттың көмегімен мергендер тікұшақтың қираған бөлігінің қарсы жағынан шабуылдаған сомалиліктерге қарсы шабуылдық мылтықтарды қолдана бастады. Шугарт пен Гордон барлық оқ-дәрілерін тауысып, соңында қаза тапты; Дюрант, жалғыз аман қалған адам, тұтқынға алынды. Дюранттың сөзіне сүйенсек, 25 сомалилік қаза тауып, көптегені жарақат алды. 1994 жылғы 23 мамырда президент Клинтон Гордон мен Шугарттың жесірлеріне Құрмет медалін табыс етті. Олар – Құрмет медалін алған жалғыз мергендер. Black Hawk Down фильмі, сол аттас кітапқа негізделген, оқиғаны баяндайды.
On October 3, 1993, during the Battle of Mogadishu, members of the U. S. Army Rangers and SOCOM's Delta Force executed a mission to capture members of Gen. Mohamed Farrah Aidid's forces. In the ensuing battle, two UH 60 Blackhawk helicopters were shot down. As the second Blackhawk, containing Chief Warrant Officer Michael Durant, was hit and crashed, Master Sergeant Gary I. Gordon and Sergeant First Class Randall D. Shughart were in a nearby Blackhawk monitoring radio traffic. Gordon and Shughart were part of a sniper team for Delta Force that was assigned to watch over the operation, engaging targets from their position in the Blackhawk. As they monitored the downing of the second Blackhawk, it became evident that ground forces would not be available to secure the crash site and protect the critically injured crew of four, all of whom survived the crash. Gordon, the sniper team leader, requested that they be inserted at the 2nd crash site. His request was denied twice before finally being approved on the third request. The snipers were armed only with their sniper rifles and pistols. Upon reaching the downed Blackhawk, which was under intense enemy fire, Gordon and Shughart pulled the crew from the wreckage and proceeded to set up a defensive perimeter. The snipers, assisted by the severely injured Durant, began to engage the attacking Somalis from the opposite side of the wreckage using assault rifles stored on the Blackhawk. Shughart and Gordon were eventually mortally wounded after nearly exhausting all available ammunition; Durant, the only survivor, was taken hostage. According to Durant's account, 25 Somalis were killed and many more were wounded. On Monday, May 23, 1994, President Clinton presented the Medal of Honor to the widows of Gordon and Shughart. They are the only snipers to have received the Medal of Honor. The film Black Hawk Down, based on the book of the same name, includes a narrative of the events.
Ауғанстандағы соғыс
2001 жылдың 7 қазанында басталған Ауғанстандағы соғысты АҚШ, Ұлыбритания және НАТО одақтастары 11 қыркүйектегі шабуылдарға жауап ретінде бастады. Бұл терроризмге қарсы соғыстың басталуы болды. Басқыншылықтың мақсаты – Усама бен Ладенді ұстау, «Әл-Қаиданы» жою және «Әл-Қаидаға» қолдау көрсетіп, қауіпсіз баспана берген «Талибан» режимін құлату еді. 2001 жылдан бері Ауғанстандағы ерліктері үшін 18 американдық әскери қызметкер Құрмет медалімен марапатталды, олардың төртеуі қаза болғаннан кейін. Армияның бірінші дәрежелі сержанты Джаред С. Монти жарақат алған әріптесін құтқаруға тырысқанда өмірін қатерге тігіп, медаль алды. Әскери-теңіз күштерінің лейтенанты Майкл П. Мерфи көтерілісшілерге қарсы күресі үшін және командасы басым күшті жауға жеңілген кезде көмек шақыру үшін өмірін құрбан еткені үшін марапатталды. Армия штабының сержанты Роберт Джеймс Миллердің отбасысына медаль 2010 жылдың 6 қазанында табыс етілді. 2014 жылдың 19 маусымында Кайл Карпентер Ақ үйінде өткен салтанатты шарада Құрмет медалімен марапатталды. Ол Ауғанстандағы ерліктері үшін Құрмет медалімен марапатталған сегізінші тірі адам. Джон Аллан Чапман (14 шілде 1965 – 4 наурыз 2002) – АҚШ Әуе күштерінің ұрыс бақылаушысы, ол 2018 жылдың 22 тамызында Такур Гар шайқасындағы ерліктері үшін Құрмет медалімен марапатталды. Вьетнам соғысынан бері алғашқы және Ауғанстандағы төртінші марапатталған Сальваторе Джанта 2007 жылы жарақат алған әріптесін құтқару үшін өмірін қатерге тігіп, осы ерлігі үшін марапатталды. Екінші тірі марапатталған, бірінші сыныпты сержант Лерой Петри, 2011 жылдың 12 шілдесінде президент Обамадан медаль алды. Теңіз жаяу әскерінің қызметкері Дакота Мейер Ганджгал шайқасындағы ерліктері үшін Құрмет медалімен марапатталған үшінші тірі адам болды. Мейерден кейін тағы 11 тірі адам Құрмет медалімен марапатталды. АҚШ армиясына 12 медаль, АҚШ Әскери-теңіз күштеріне 3 медаль, АҚШ Теңіз жаяу әскеріне 2 медаль және АҚШ Әуе күштеріне 1 медаль берілді.
The War in Afghanistan, which began on October 7, 2001, was launched by the United States, the United Kingdom, and NATO allies in response to the September 11 attacks. It was the beginning of the war on terror. The stated purpose of the invasion was to capture Osama bin Laden, destroy al Qaeda and remove the Taliban regime which had provided support and safe harbor to al Qaeda. Since 2001, 18 American service members have received the Medal of Honor for actions in Afghanistan, four of them posthumously. Army Sergeant First Class Jared C. Monti received his medal for attempting to rescue a wounded soldier at the cost of his own life. Navy Lieutenant Michael P. Murphy received his for actions against insurgent forces and for sacrificing his life to call for help when his team had been overwhelmed by a much larger enemy force. Army Staff Sergeant Robert James Miller's surviving family was presented with his medal on October 6, 2010. On June 19, 2014, Kyle Carpenter received the Medal of Honor in a ceremony at the White House. He is the eighth living recipient to be awarded the Medal of Honor for actions in Afghanistan. John Allan Chapman (July 14, 1965 – March 4, 2002) was a Combat Controller in the United States Air Force who was posthumously awarded the Medal of Honor on August 22, 2018, for his actions in the Battle of Takur Ghar. The first living recipient since the Vietnam War and the fourth Afghanistan recipient, Salvatore Giunta, received his for his actions in 2007 when he risked his life to save a wounded comrade. A second living recipient, Sergeant First Class Leroy Petry, received the medal from President Obama during a July 12, 2011 ceremony. Marine Corps Corporal Dakota Meyer became the third living recipient awarded the Medal of Honor for his actions during the Battle of Ganjgal. An additional eleven living recipients have been awarded the Medal of Honor since Meyer. There have been twelve awards to the U. S. Army, three to the U. S. Navy, two to the U. S. Marine Corps and one to the U. S. Air Force.
Ирак соғысы
Ирак соғысы, АҚШ-та «Ирак азаттығы операциясы», ал Ұлыбританияда «TELIC» операциясы деп белгілі болған қақтығыс 2003 жылдың 20 наурызында АҚШ бастаған көпұлтты коалицияның Иракты басып алуымен басталды. Коалицияға АҚШ және Ұлыбритания әскерлерімен қатар Австралия, Польша және басқа да елдерден келген шағын топтар кірді. Ирактағы ерлігі үшін жеті әскери қызметкер «Құрмет медалімен» марапатталды: әскериден бесеу, теңіз жаяу әскерінен біреу және Әскери-теңіз күштерінен біреу. Пауль Рей Смит 2003 жылдың 4 сәуірінде жау әскерін тоқтатқанда, басқа жараланған әскерлерді қауіпсіз эвакуациялауға мүмкіндік жасағандықтан, бұл медальді алғашқы болып алды. Басқа бес медаль иегері – штаб-сержант Дэвид Беллавия, штаб-сержант Трэвис Аткинс, теңіз жаяу әскерінің капралы Джейсон Данхам, армияның қатардағы сарбазы Росс А. МакГиннис және АҚШ Әскери-теңіз күштерінің екінші сыныпты аға сержанты Майкл А. Монсур. Соңғы төртеуі жолдастарын қорғау үшін өз денелерімен жарылғыш құрылғыларды жапқан кезде қаза тапқаннан кейін марапатталды. 2021 жылдың 16 желтоқсанында сержант-лейтенант Алвин Каш Ирактағы батылдығы үшін бұл медальмен қайтыс болғаннан кейін марапатталды.
The Iraq War, known in the United States as Operation Iraqi Freedom, Operation TELIC in the United Kingdom was a conflict which began on March 20, 2003, with the United States led invasion of Iraq by a multinational coalition composed of United States and United Kingdom troops supported by smaller contingents from Australia, Poland, as well as other nations. Seven service members have received the Medal of Honor for actions in Iraq; five from the Army, one from the Marine Corps and one from the Navy. Paul Ray Smith was the first to receive it for his actions on April 4, 2003, when he held enemy forces back, allowing other wounded soldiers to be evacuated to safety. The other five recipients were Staff Sergeant David Bellavia, Staff Sergeant Travis Atkins, Corporal Jason Dunham of the Marine Corps, Specialist Ross A. McGinnis of the Army and Master at Arms Second Class Michael A. Monsoor of the U. S. Navy. The latter four of these each received it after being killed while using their own bodies to smother explosive devices to protect their comrades. On December 16, 2021, Sergeant First Class Alwyn Cashe was awarded the medal, posthumously, for his heroism in the Iraq conflict.
Жауынгерлік емес
1963 жылға дейін Құрмет медаліне дұшман немесе қарсылас шетелдік күштермен тікелей шайқассыз жасалған іс-әрекеттер үшін де ие болуға болады, және осылайша 193 адам медаль алған. Өмірін сақтап қалғандық үшін берілген медальдардан басқа, бір Құрмет медалі Уильям Хэлфордқа табыс етілді, ол Сагинау кемесінің экипажы аралда қалып қойғанда, оларға көмек келтіру үшін кішкентай қайықпен 31 күн теңізде болды. Үш саяхатшыға Конгресс арнайы шешімімен медаль берілді. Чарльз Линдберг Атлант мұхиты арқылы бірінші рет тоқтаусыз жалғыз ұшқандығы үшін медаль алды. Флойд Беннетт пен Ричард Эвелин Бёрд Солтүстік полюске және кері қарай ауыр ұшақпен алғашқы сәттіліктің бірі деп есептелген сапарға қатысқандары үшін марапатталды. Ал Адольф У. Грили өмірінің бойындағы әскери қызметі үшін медаль алды.
Before 1963, the Medal of Honor could be received for actions not involving direct combat with enemy or opposing foreign forces and 193 men earned the medal in this way. In addition to the medals that were presented for lifesaving acts, one Medal of Honor was presented to William Halford, who sailed in a small boat for 31 days to get help for the other crew of Saginaw who had been stranded on an island. Three explorers were also presented with the medal by special acts of Congress. Charles Lindbergh received the medal for flying the first solo non stop flight across the Atlantic Ocean. Floyd Bennett and Richard Evelyn Byrd received it for their participation in what was thought to be the first successful heavier than air flight to the North Pole and back. One recipient, Adolphus W. Greely, received his for a lifetime of military service.
Шетелдік
Қазіргі заңда нақты айтылғандай, марапатқа лайық батырлық көрсеткен кезде сыйлық алушылар АҚШ Қарулы Күштерінде қызмет етуі керек. Дегенмен, «Құрмет медалі» Бірінші дүниежүзілік соғыстағы одақтас елдердің бес белгісіз сарбазына табыс етілді: Ұлыбританиядағы белгісіз жауынгерге генерал Першинг 1921 жылғы 17 қазанда; Румынияның белгісіз сарбазына, Францияның белгісіз сарбазына (Триумф аркасының астына жерленген), Бельгияның белгісіз сарбазына және Италияның белгісіз сарбазына (Витторио Эммануэль II ескерткішіне жерленген). Әрбір ел АҚШ-тың белгісіз сарбазына жауап ретінде медальдармен марапаттады.
Current law, explicitly states that recipients must be serving in the U. S. Armed Forces at the time of performing a valorous act that warrants the award. However, the Medal of Honor has been presented to five First World War unknown soldiers of allied countries: the British Unknown Warrior in the United Kingdom by General Pershing on October 17, 1921; the Romanian Unknown Soldier, the French Unknown Soldier (entombed under the Arc de Triomphe), the Belgian Unknown Soldier, and the Italian Unknown Soldier (entombed in the Monument of Vittorio Emanuele II). Each of the countries reciprocally awarded medals to the U. S. Unknown Soldier.