Виктория кресінің иесі – генерал-майор Невилл Маскелайн Смит
Nevill Smyth
Невилл Маскелайн Смит: британдық әскери сардар, Виктория кресімен марапатталған. Өмірі, әскери жолы, геолог әкесі және Роберт Баден-Пауэллмен туыстығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері, генерал-майор сэр Невилл Маскелин Смит (14 тамыз 1868 – 21 шілде 1941) – британдық армияның жоғары шенді офицері және Виктория Кресінің иегері, бұл британдық және Достас державаларының әскерлеріне жаудың қарсы тұрғанда көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда.
Recipient of the Victoria Cross
Major General Sir Nevill Maskelyne Smyth, (14 August 1868 – 21 July 1941) was a senior officer in the British Army and a recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Ерте өмір
Уоррингтон Уилкинсон Смиттың белгілі геолог әкесінің ұлы ретінде дүниеге келген, оның әкесінің әкесі адмирал Уильям Генри Смит болды. Әкесінің қарындасы, Генриетта Грейс Пауэлл, Роберт Баден Пауэллдің анасы болғандықтан, Баден Пауэлл – скаут қозғалысын құрған адам – Смиттың бірінші туысы еді. Смит Вестминстер мектебінде оқып, 1888 жылы Корольдік әскери колледжін (Сандхерст) бітірді. 1888 жылдың 22 тамызында екінші лейтенант дәрежесінде Үндістанға, Queen's Bays (2-ші драгун гвардиясы) полкіне жіберілді. 1890 жылы Жоб аңғары экспедициясы барысында теміржол салу жұмысына көмектесу үшін Корольдік инженерлерге бекітілді. Махди соғысының бастапқы кезеңдеріндегі қызметі үшін 1896 жылдың 3 қарашасындағы хабарламаларда есімі аталды және 1897 жылы төртінші дәрежелі Меджидие орденімен марапатталды. 1897 жылдың 8 желтоқсанында Смит капитан болып тағайындалды. 2 қыркүйекте Омдурман шайқасы болды, онда Смит те есімі аталды. 1899 жылдың қараша айында ол Халифаның жеңіліске ұшырауына әкелген операциялар кезінде жаяу әскер бригадасының қолбасшысы полковник Льюиске барлау офицері және адъютанты болды. Ол тағы да хабарламаларда есімі аталды және 1900 жылы төртінші дәрежелі Осман орденімен марапатталды. Смит Оңтүстік Африкадағы Екінші Бур соғысында белсенді қызмет үшін Queen's Bays полкіне қайта қосылды. 1902 жылдың 22 тамызында Оңтүстік Африкадағы қызметі үшін оған патенттік майор дәрежесі берілді. Смит 1903 жылдың 27 қазанында майор болып тағайындалды және сол кезде Үндістанда болған (6-шы драгун гвардиясы) карабинерлерге ауысты. 1908 жылы Оңтүстік Африкаға оралды. Алайда, сол нөмірде оның 1912 жылдың 4 желтоқсанына дейін полковникке көтерілуі туралы хабарлама жарияланды. Ол Мысыр армиясына тағайындалды, ал 1913-1914 жылдары құл саудасына қарсы күресте белсенділік танытқан Хартум округінің коменданты болды. 1916 жылдың 28 қаңтарында тағы бір рет хабарламаларда есімі аталды. Смит 1916 жылы Францияда бригадаға басшылық етті, ал 28 желтоқсанда уақытша генерал-майор ретінде 2-ші Австралия дивизиясының командалығына тағайындалды. Ол 1917 жылдың 15 мамырында және 1917 жылдың 11 желтоқсанында тағы екі рет хабарламаларда есімі аталды және 1918 жылдың 1 қаңтарында "даладағы ерекше қызметі үшін" генерал-майор дәрежесіне көтерілді. 1918 жылдың мамырында британ армиясына қайта оралды және қысқа уақытқа 58-ші (2/1 Лондон) дивизиясын, содан кейін 1918 жылдың тамызынан бастап 59-шы (2-ші Солтүстік Мидленд) дивизиясын басқарды, соңғысын 1918 жылдың қазан айында Лилльді азат ету кезінде жетектеді. Ол 1913 жылы ұшуды үйренген және жағдайды өз көзімен көру үшін ұшақтарды қарызға алуымен белгілі болды. Смит 1919 жылы Корольдің туған күніне арналған құрмет көрсетуде Бат орденінің кавалер-командующийы (KCB) болды. 1919 жылдың 30 шілдесінде 47-ші (1/2 Лондон) дивизиясының (Территориялық күштер) бас қолбасшысы болып тағайындалды. Соғыс кезінде ол Бельгияның Croix de Guerre және офицер дәрежесінде француз Құрмет легионымен де марапатталды. Барлығы, оның мансабында 11 рет хабарламаларда есімі аталды. 1920 жылдың 1 қазанында 3-ші драгун гвардиясының полковнигі болып тағайындалды. Ол дивизиясының командалығын 1923 жылдың 30 шілдесінде қалдырды. Смит 1924 жылдың 5 шілдесінде британ армиясынан зейнеткерлікке шықты және 1925 жылдың 16 қазанында 3-ші драгун гвардиясының полковниктік лауазымынан кетті. Смит 1920-1925 жылдары Оңтүстік Африканың Натал карбинерлерінің, кейін 37/39 батальонының, Австралияның құрметті полковнигі болды.
Born the son of Warington Wilkinson Smyth, a noted geologist, his grandfather was Admiral William Henry Smyth. His father's sister, Henrietta Grace Powell, was Robert Baden Powell's mother making Baden Powell, the founder of the Scout Movement, Smyth's first cousin. Smyth was educated at Westminster School and graduated from the Royal Military College, Sandhurst, in 1888. He was posted to the Queen's Bays (2nd Dragoon Guards) in India as a second lieutenant on 22 August 1888. In 1890 he was attached to the Royal Engineers to assist with a railway survey during the Zhob Valley expedition. For his services in the initial stages of the Mahdist War he was mentioned in dispatches on 3 November 1896, and awarded the Order of the Medjidieh, Fourth Class in 1897. On 8 December 1897 Smyth was promoted captain. On 2 September came the Battle of Omdurman. Smyth was also Mentioned in Despatches. In November 1899 he was Intelligence officer and ADC to Colonel Lewis, commanding the Infantry Brigade during the operations leading to the defeat of the Khalifa in the Battle of Umm Diwaykarat. He was Mentioned in Despatches, and was awarded the Order of Osmanieh, Fourth Class in 1900. Smyth rejoined the Queens Bays for active service in South Africa in the Second Boer War. He was awarded a brevet majority on 22 August 1902 for his South African service. Smyth was promoted to substantive major on 27 October 1903 when he transferred to the Carabiniers (6th Dragoon Guards), who were then in India and returned to South Africa in 1908. and became commanding officer of the Carabiniers. However the same issue, carried notice of his promotion to colonel backdated to 4 December 1912. He was seconded to the Egyptian Army, and in 1913–14 he was commandant of the Khartoum district where he was active in combating the slave trade. and received a further Mention in Despatches on 28 January 1916. Smyth led the brigade in France in 1916, and on 28 December was given command of the 2nd Australian Division as a temporary major general. He was Mentioned in Despatches twice more, on 15 May 1917 and 11 December 1917, and was promoted substantive major general on 1 January 1918 as a "reward for distinguished service in the field." He was transferred back to the British Army in May 1918 and briefly commanded the 58th (2/1st London) Division and then the 59th (2nd North Midland) Division from August 1918, leading the latter during the liberation of Lille in October 1918. He had learned to fly in 1913 and was known for borrowing aircraft to look at the lines for himself. Smyth was promoted Knight Commander of the Order of the Bath (KCB) in the 1919 King's Birthday Honours. On 30 July 1919 was appointed General Officer Commanding 47th (1/2nd London) Division (Territorial Force). During the war he had also been awarded the Belgian Croix de Guerre, and the French Legion of Honour in the grade of Officer. In all, he was Mentioned in Despatches eleven times during his career. He was appointed colonel of the 3rd Dragoon Guards on 1 October 1920. He relinquished command of his division on 30 July 1923. Smyth retired from the British Army on 5 July 1924, and relinquished the colonelcy of the 3rd Dragoon Guards on 16 October 1925. Smyth served as the Honorary Colonel of the South African Natal Carbineers from 1920 to 1925 and then of the 37/39 Battalion, Australia.
Австралия
Ол зейнетке шыққаннан кейін 1925 жылы әйелі мен үш баласымен бірге Австралияға көшіп, Виктория штатындағы Балморалда ферма шаруасын жүргізді. Ол Австралияның Ұлттық партиясында саяси мансапқа қатысты және Австралия Сенатында Виктория штатынан босаған орынға кандидат болды, бірақ сайлана алмады. 1941 жылы үйде қайтыс болды және Балморал зиратында жерленді.
After his retirement he emigrated to Australia and farm in Balmoral, Victoria in 1925 with his wife and three children. He took to politics in the Nationalist Party of Australia and stood unsuccessfully for a Victorian casual vacancy in the Australian Senate. He died at home in 1941 and was buried in Balmoral Cemetery.