Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Додфорд – Англияның Батыс Нортгемптоншир графтығындағы ауыл. 2021 жылғы жергілікті басқару өзгерістеріне дейін Давентри ауданының Вейдон бөлігіне кірген. Ауыл A45 тас жолының солтүстігінде, Вейдонның батысында орналасқан. 2011 жылғы халық санауы бойынша азаматтық приходтың халқы 203 адамды құрады. Ол Давентридің шығысында және Нортгемптонның батысында 16 шақырым (10 миль) қашықтықта жатыр. Сонымен қатар, M1 тас жолының 16-шы қиылысына жақын орналасқан. Приход бірнеше шағын елді мекендерден тұрады және шығысынан А5 магистралімен шектеседі, бұл Уотлинг көшесі деп белгілі ежелгі римдік жол. Ауыл мен приходтың көп бөлігі Нене өзеніне құятын шығысқа қарай ағатын өзеннің аңғарында жатыр.
Dodford is a village in West Northamptonshire, England. Prior to local government changes in 2021 it was within the Weedon Ward of Daventry District. The village is just north of the A45 road west of Weedon. The population of the civil parish at the 2011 Census was 203. It is east of Daventry and 10 mile (16 km) west of Northampton. It is also close to junction 16 of the M1 motorway. The parish consists of some and is bounded on the east by the A5 trunk road which is the old Roman road of Watling Street. Most of the village and parish sits astride the valley of an east flowing stream which is a tributary of the River Nene.
Ортағасырлық және кейінгі тарих
Ауылдың атауы "Додданың өткелі" дегенді білдіреді. Өзеннің солтүстік жағындағы ауыл төңірегінде маңызды жер жұмыстары бар, бұл Додфордтың қазіргіден ірі елді мекен болғанын көрсетеді. Соңғы жылдары осы жер жұмыстарының көп бөлігі жыртылып, жойылды, бірақ олардың болғандығына қатысты мәліметтер сақталған. Бұл жер жұмыстары халықтың кең ауқымды көшіп кетуіне немесе ауылдың айтарлықтай жылжуына нұсқау береді. Додфорд 944 жылғы аңглосаксон хатында еске алынған. Ауыл "Домсдей кітабында" Мортен графы Робертке (Уильям Жеңімпаздың жартылай бауыры) тиесілі үш "хайд" өлшеміндегі меншік ретінде тіркелген, онда 22 адам, соның ішінде дін қызметкері тұрғандығы көрсетілген. 1222 жылы Додфордтың меншігі Уильям де Кейнске өтті, ол ауылдың оңтүстігінде, қазіргі Daventry және Weedon қалалары арасындағы A45 тас жолының арасында орналасқан бұғы бағын қоса алғанда, көптеген жерді қоршады. 1673 жылы 39 адам отын салығын төлегені жазылған. 18 ғасырдың басында ауылда 21 үй болды, ал 1742 жылғы карта ауылдың орналасуын қазіргідей көрсетеді. 1801 жылы ауылда 205 тұрғын тіркелген.
The villages name means 'Dodda's ford'. There are considerable earthworks around the village on the northern side of the stream, which indicate that Dodford was a larger settlement than it is today. Many of these earthworks have been ploughed out in recent years, but the evidence has been recorded of their existence. These earthworks suggest that there was a large scale de population or a considerable movement of the village. Dodford is mentioned in an Anglo Saxon charter of 944. The village is recorded in the Domesday Book as a manor of three hides belonging to Robert, Count of Mortain (who was the half brother of William the Conqueror), with a recorded population of 22 including a priest. In 1222 the manor of Dodford was acquired by William de Keynes who enclosed much of the land including a deer park which lay to the south of the village between it and what is now the A45 between Daventry and Weedon. In 1673 it is recorded that 39 people paid Hearth Tax. By the early part of the 18th century there were 21 dwellings in the village and a map dated 1742 shows the layout of the village much as it is today. In 1801 the village is recorded as having 205 residents.
Қасиетті Мария Богородица шіркеуі
Додфордта I санаттағы, Сент-Мэри Діңгекті деп аталатын қасиетті шіркеу бар. Ол 1066 жылы нормандармен салынған, 1100 жылы Ральф де Кейнс қайта жаңартып, 1221 жылы Уильям де Кейнс мұнара мен солтүстік шапельді қостырған. Сент-Мэридің кемесінде солтүстік бөлімі және солтүстік жағында ғана жоғары терезелер бар. Төрт бөліктен тұратын аркада 14 ғасырға жатады. Кеменің оңтүстік қабырғасында 12 ғасырға тән екі қарапайым, қисайған терезесі бар, олардың батысы қазір жабылып, есік аркасының бір бөлігі сақталған; сыртында балық қабырғасымен төселген тастар көп. Оңтүстік кіреберісі екі қабатты. Ғибадатхана 19 ғасырда қайта салынған. Шіркеуде 12 ғасырға тән, әсем өрнектелген қасиетті су шамысы бар. Додфорд шіркеуі ежелгі нәрселерді зерттеуші Элиас Эшмолдың (Ашмолеан мұражайының негізін қалаушы) жазуларын, елтаңбаларын және басқаларын жазу мақсатымен барған алғашқы шіркеуі болып ерекшеленеді. Эшмол 15 сәуірде Додфорд шіркеуіне сапар шекті, ал оның қолмен жазылған жазбалары қазір Бодлеян кітапханасында сақтаулы. 13 ғасырға жататын биік батыс мұнарасы 20 ғасырдың соңында күрделі жөндеу жұмыстарынан өткенге дейін құлауға айналды. Оның ішінде 1614 жылдан 1907 жылға дейінгі әртүрлі жылдары құйылған алты қоңыраудан тұратын шынжыр бар. Қоңыраулар мұнараның ішінде диагональды орналасқан ағаш қаңқаға ілінген. Бұл конструкция нашар болғандықтан, қоңыраулар көптеген жылдар бойы назарсыз қалды және 2007 жылы қаңқаны нығайту жұмыстары аяқталғанға дейін соғылмады.
Dodford has a Grade I listed parish church, called St Mary the Virgin. It was founded by the Normans in 1066, rebuilt by Ralph de Keynes in 1100, and the tower and north chapel were added by William de Keynes in 1221. St Mary's has a nave with a north aisle and a clerestory on the north side only. The arcade, of four bays, is 14th century. The south wall of the nave has two plain 12th century splayed windows, of which the west one is now blocked, and part of the plain arch of a doorway; on the exterior there is much herringbone masonry. The south porch is of two storeys. The chancel was rebuilt in the 19th century. The church contains an elaborately carved 12th century font. Dodford church has the distinction of being the first church that the antiquary Elias Ashmole (founder of the Ashmolean Museum) is known to have visited with the aim of recording its inscriptions, armorial bearings etc. Ashmole visited Dodford church on 15 April 1657, and his handwritten notes are now in the Bodleian Library. There is a tall 13th century west tower which was structurally crumbling until major repairs in the late 20th century. It contains a ring of six bells, each of which was cast in a different year between 1614 and 1907. The bells hang in a timber frame placed diagonally in the tower. This is a weak layout and the bells remained neglected and unringable for several decades until essential frame strengthening was carried out in 2007.