Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1961 жылы жазылған Ж. Г. Баллардтың романы
1961 novel by J. G. Ballard
"Жел ешқайдан соқпайды" – ағылшын жазушысы Ж. Г. Баллардтың ғылыми-фантастикалық романы. 1962 жылы жарық көрген бұл оның тұңғыш романы болды. Оған дейін ол тек қысқа әңгімелер жариялаған. Роман Баллардтың табиғи апаттарды бейнелейтін романдарының алғашқысы. Мұнда өркениетті бүкіл әлемді қамтыған, ұзаққа созылған қатты дауылдар қиратып жібереді. Баллард апат пен қайғы адамдарды ортақ сезіммен біріктіре алатынын зерттейді, бұл қалыпты жағдайда мүмкін емес. Осы тақырып оның туындыларында жиі кездеседі және алғаш рет осы романнан бастау алады. Кейбір сыншылар оның алғашқы төрт романының табиғаттың негізгі элементтері – ауа, су, от және жер – арқылы әлемдік құрып жоюды бейнелейтінін айтады. Кейін Баллард он күнде жазылған бұл романды "кәсіби жұмыс" деп есептеп, "Батып бара жатқан әлемді" өзінің нағыз алғашқы романы деп атады.
The Wind from Nowhere is a science fiction novel by English author J. G. Ballard. Published in 1962, it was his debut novel. He had previously published only short stories. The novel was the first of a series of Ballard novels dealing with scenarios of natural disaster. Here, civilization is reduced to ruins by prolonged worldwide hurricane force winds. As an added dimension, Ballard explores the ways in which disaster and tragedy can bond people together in ways that no normal experiences ever could. That is another recurring theme in his works and makes one of its first appearances here. Some critics have suggested that his first four novels are based on elemental themes, showing global destruction by air, water, fire and earth. Ballard later dismissed the novel, written in ten days, as a "piece of hackwork", referring instead to The Drowned World as his first real novel.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Жел бүкіл әлемде соғады: ол үнемі батысқа қарай соғады және экваторда ең күшті болады. Жел біртіндеп күшейе түседі, ал оқиғаның басында желдің күші әуе қатынасын мүмкін емес етеді. Кейін адамдар жер астындағы туннельдерде және жертөлелерде өмір сүреді, жер бетіне шыға алмайды. Соңында, "ауа ағыны зор мөлшерде су буын алып келді – кейбір жағдайларда Каспий және Ұлы көлдер сияқты бүкіл теңіздердің суы, олар құрғап, төбелері анық көрінді". Лондон қаласында жағдайды басқару үшін арнайы ұйымдар құрылды. Саймон Маршалл, негізінен Соғыс кеңсесінің қызметкерлерімен толықталған, Орталық операциялар басқармасын (COE) құрды. Құлап жатқан ғимараттарды құтқару операциялары жүргізіледі. Дональд Мэтленд, желдің кесірінен Канададағы жаңа жұмысына бара алмай қалған дәрігер, осы операцияларға қатысады. Мэтленд құлап келген қиыршықтардан зардап шеккен Маршаллды құтқарып, оны үйіне алып келеді. Маршаллдың үйінің жертөлесінде Мэтленд "Хардон Тауэрі" деп жазылған әскери жабдықтарды көріп, Маршалл кімнің мүддесін қорғайтынын ойлай бастайды. Хардон Тауэрі – желге төтеп беруге арналған пирамида тәрізді құрылым; оны жеке армиясы бар миллионер бизнесмен Хардон салып жатыр. Мэтлендтің әйелі Сьюзанмен қарым-қатынасы аяқталуға жақын, бірақ ол оның көпшілік жер астында болғанда, жоғарғы қабаттағы пәтерінде екенін естіген соң, сол жерге барады. Сьюзанды кетіп қалуға көндіре алмайды, ал ол ашық терезеде тұрғанда, жел оны алып кетеді. Лондонды қирату күшейген сайын, COE жер асты базасын тастап кетуге шешім қабылдайды. Хардонның офицерлерінің бірі, Кролл есімді, қалың бас киім киген, аз сөйлейтін адам келеді. Маршалл оны Хардон Тауэріне апаруға келгенін ойлайды, бірақ Кролл оны өлтіреді. Мэтленд американдық суасты кемесінің капитаны Стив Лэньон және журналист Патриция Олсенмен бірге жер асты базасынан эвакуацияланады. Лэньон мен Олсен Италиядағы соңғы оқиғалар кезінде жақын қарым-қатынас орнатқан. Олар перископпен жабдықталған алып бронетранспортпен кететін топқа қосылады. Мэтленд олардың Хардон Тауэріне жақын жерден өтіп бара жатқанын түсінеді және оны зерттегісі келеді, сондықтан навигациялық құралдарды саботаждайды, нәтижесінде көлік мұнараға бет алады, оны радиосигнал арқылы анықтауға болады. Хардон топты өзінің кешеніне қабылдайды, сонда Олсен мен басқа журналист оның желге төтеп берудегі жетістіктерін жариялай алады. Желдің жылдамдығы 550 миль/сағаттан асып кеткенде, кешеннің астындағы жер үлкен шатқалға айналып, ыдырай бастайды. Топ қауіпсіздік үшін пирамидаға қашады, бірақ ол да төменгі шатқалға қарай құлай бастайды. Хардон, арнайы терезеден желге қарай отырып, құлап бара жатқан пирамидадан кетуден бас тартады. Мэтленд және басқалар пирамида құлаған кезде одан құтылып, төмендегі бункерлерге қайтуға тырысады, бірақ тік жарға қамалады. Олар желден құтылу үшін төменгі шатқалға секіруді ойлайды, бірақ желдің басыла бастағанын түсінгенде тоқтайды.
A wind blows worldwide: it is constantly westward and strongest at the equator. The wind is gradually increasing, and at the beginning of the story, the force of the wind is making air travel impossible. Later, people are living in tunnels and basements, unable to go above ground. Near the end, "The air stream carried with it enormous quantities of water vapour — in some cases the contents of entire seas, such as the Caspian and the Great Lakes, which had been drained dry, their beds plainly visible." In London, to cope with the situation, special organizations are set up. The Central Operations Executive (COE), staffed mainly by War Office personnel, has been set up by Simon Marshall. Combined Rescue Operations deal with collapsing buildings. Donald Maitland, a doctor unable to travel to a new job in Canada because of the wind, is part of it. Maitland rescues Marshall when he is injured by falling masonry and takes him home to recover. In the basement of Marshall's home, Maitland sees military equipment labelled "Hardoon Tower" and wonders whose interests Marshall is really serving. Hardoon Tower is a pyramid like structure intended to withstand the wind; it is being built by Hardoon, a millionaire businessman, who has a private army. Maitland's relationship with his wife Susan is ending, but when he hears that she is still in their apartment on an upper floor, while most people are underground, he goes there. Susan will not be persuaded to leave, and standing by an open window, she is carried away by the wind. As the destruction increases in London, COE decides to abandon its underground base. One of Hardoon's officers, a helmeted, taciturn figure called Kroll, arrives. Marshall thinks he is there to take him to Hardoon Tower, but Kroll kills him. Maitland is evacuated from the underground base along with Steve Lanyon, an American submarine captain, and Patricia Olsen, a journalist. Lanyon and Olsen have developed a relationship during recent experiences in Italy. They are in a group that leaves in a giant armoured vehicle with a periscope. Maitland, realizing they are passing close to Hardoon Tower and wanting to investigate it, sabotages the navigation equipment so that the vehicle goes to the tower, which they can locate by a radio signal. Hardoon receives the group to his complex so that Olsen and another journalist can report his success in withstanding the wind. With winds now over 550 mph the ground underneath the complex begins eroding into a giant ravine. The group flee to the pyramid for safety, however it too starts to sag into the ravine below. Hardoon, gazing at the wind through a special window, refuses to leave the pyramid as it is collapsing. Maitland and the others escape from the pyramid as it finally falls and try to retreat to the bunkers below, but are trapped on a ledge. They contemplate jumping into the ravine below in a desperate attempt to escape the wind, but stop as they realize that the wind is starting to subside.