Филлип аралдарындағы моторлық торпедолық катерлер эскадрильясының тарихы

Кіріспе

Моторлы торпедалық қайық эскадрильясы Үш (MTBRon 3) – 1941 жылдың қыркүйегінен 1942 жылдың сәуір айының ортасына дейін Филиппиннің Кавите қаласында орналасқан АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эскадрильясы. Оған лейтенант Джон Д. Булкели басшылық етті және ол алты моторлы торпедалық қайықтан – PT 31, PT 32, PT 33, PT 34, PT 35 және PT 41-ден тұрды, соңғысы эскадрильяның флагманы болды. Эскадрильяның қалған алты қайығы Гавайидегі Пёрл-Харборда қалды, соғыс басталғанда олар сол жерде болды, кейін Соломон аралдарына жіберілді.

Тарих

1941 жылғы 7 желтоқсанда АҚШ пен Жапония арасындағы әскери қимылдар басталғаннан кейін, эскадрилья Кавитеден Батан түбегіндегі Сисиман шығанағына, талап ету арқылы алынған «Trabajador» буксирімен тендер ретінде көшті. Олар Филиппинге жапон шапқыншылығы кезінде Батан мен Коррехидорды қорғауға көмектесті. PT 31 және PT 33 шайқас кезінде батып кетті. Егер бір PT-ға екіншісінен көмек қажет болса, қайықтар жұппен патрульдеуі қалыпты жағдай еді. Еңбек құралдары мен отынның жетіспеуі осындай жұптастыруға жиі кедергі келтірді, сондықтан «Мэрианн», «Перри» немесе «Fisheries II» атты шағын қайта жабдықталған патрульдік яхталардың бірі немесе «Пири» немесе «Пиллсбери» есімді екі ескі эсминецтердің бірі патрульдегі бір PT-ні сүйемелдеу үшін қолданылды. Бұл үш қайық 1942 жылдың сәуір айының ортасына дейін Минданаода орналасқан, онда олардың екеуі (PT 41 және PT 34) жапондық «Кума» крейсеріне шабуыл жасап, кем дегенде бір рет соқты. Бұл эскадрильяның соңғы әрекеті болды: PT 34 жапондық әуе күштерімен жойылды, PT 35 тұтқынға түспеу үшін суға батырылды, ал PT 41 Ланао көлін қорғау үшін АҚШ армиясына берілді. Ол да ауыстырылғаннан үш күн өткен соң батырылды. Кейіннен МакАртурдың бұйрығымен Булкели мен тағы үш офицер қауіпсіз жерге эвакуацияланды, оларға бірден кейін бесінші офицер қосылды. Осы бес офицер осы эскадрильядан қалған жалғыз өкілдері болды. Үш офицер мен он бес сарбаз шайқаста қаза тапты немесе тұтқын ретінде қайтыс болды, жеті сарбаз Лейтедегі партизандық қозғалысқа қатысып тұтқыннан қашып құтылды, ал 38 тұтқын соғыстан кейін босатылды. Эскадрильяның ерліктері «Олардың құрбандығына дайын еді» атты кітапта және фильмде бейнеленген. Булкели эскадрильяға басшылық еткен кезінде Ескерту медалімен, Ерен қызмет орденімен, Филиппиннің Ерен мінез-құлқы жұлдызымен және Күміс жұлдызымен марапатталды, бұл оны Екінші дүниежүзілік соғыстағы ең көп награда алған АҚШ теңіз офицерлерінің біріне айналдырды. 1942 жылғы 27 шілдеде 2-ші моторлық торпедалық эскадрилья 3-ші MTBRon-ға ауыстырылды және 3-ші MTBRON(2) деп тағайындалды. Олардың «Слоттағы» ерліктері тарихта қалды. Соломон операциясы аяқталғаннан кейін MTBRon 3(2) таратылды. Эскадрилья Атлант мұхитында MTBRON 2(2) ретінде қайта құрылды.

After the outbreak of hostilities between the United States and Japan on 7 December 1941, the squadron moved from Cavite to Sisiman Bay on the Bataan Peninsula with the requisitioned tug Trabajador as tender, where it helped in the defense of Bataan and Corregidor during the Japanese invasion of the Philippines. PT 31 and PT 33 were sunk during the battle. The desired practice was for boats to patrol in pairs in the event one PT needed assistance from another. The critical shortage of spares and fuel often prevented such pairing so that one of the small converted patrol yachts, Maryann, Perry, or Fisheries II, or one of the two old destroyers, Peary or Pillsbury, were used to accompany a single PT on patrol. These three boats were based at Mindanao until mid April 1942, where two of them (PT 41 and PT 34) attacked the Japanese cruiser Kuma, scoring at least one hit. This was to be the squadron's last action: PT 34 was destroyed by Japanese aircraft, PT 35 had to be scuttled to avoid capture, and PT 41 was commandeered by the U. S. Army to defend Lake Lanao. She was scuttled as well, three days after transfer. Bulkeley and three other officers were later flown to safety on MacArthur's orders, with a fifth officer joining them shortly after. These five officers were all that remained of this squadron as a result. Three officers and fifteen enlisted men were killed in action or died as prisoners of war, seven evaded capture as guerrillas on Leyte, and 38 POWs were liberated after the war. The squadron's exploits were immortalized in the book and film They Were Expendable. Bulkeley was awarded the Medal of Honor, the Distinguished Service Cross, the Philippine Distinguished Conduct Star, and the Silver Star during his command of the squadron, making him one of the most decorated U. S. naval officers of World War II. On 27 July 1942 Motor Torpedo Squadron Two was transferred to MTBRon 3 and was designated MTBRON 3(2). Their exploits in The Slot are historic. At the end of the Solomon's campaign MTBRon 3(2) was decommissioned. The Squadron was recommissioned in the Atlantic as MTBRON 2(2).

Тағайындалған қайықтар тізімі

PT 31: LTJG E. G. DeLong басқаруында. Субик шығанағында жерге отырып, Лусон, 20 қаңтар 1942 ж. суға батырылды. PT 32: LTJG V. E. Schumacher басқаруында. 1942 жылдың 13 наурызында Висая аймағындағы Тагауаян аралында тұтқындалмас үшін рұқсат етілген жарылыс арқылы жойылды. PT 33: LTJG H. J. Brantingham басқаруында. Субик шығанағында 1941 жылдың 15 желтоқсанында жерге отырып, суға батырылды. PT 34: LT R. B. Kelly басқаруында. 1942 жылдың 9 сәуірінде Минданаодағы Кавит аралындағы әуе шабуылынан жойылды. PT 35: ENS A. B. Akers басқаруында. 1942 жылдың 12 сәуірінде Себу қаласында тұтқындалмас үшін өртелді. PT 41: LT J. D. Bulkeley басқаруында. Эскадрильяның бас флагманы. 1942 жылдың 15 сәуірінде Минданаодағы Ланао көлінің жанында тұтқындалмас үшін өртелді.