Канаданың Онтарио провинциясының таратылған «Әлеуметтік несие» партиясы

Кіріспе

Онтарионың әлеуметтік несие партиясы (Онтарионың әлеуметтік несие лигасы, Онтарионың әлеуметтік несие қауымдастығы және Сайлаушылар одағы деп те аталады) – 1940-шы жылдардан 1970-ші жылдардың басына дейін Канаданың Онтарио провинциясындағы провинциялық деңгейдегі маргиналды саяси партия. Партия ешқашан Онтарио заң шығарушы жиналысында өкілдік алған жоқ. Ол Канаданың әлеуметтік несие партиясымен байланысты болды және ақша реформасының әлеуметтік несие теориясын жақтады.

1940-1950 жылдар және 1960 жылдардың басында

Әлеуметтік несие 1945 жылға дейін Онтариода белсенді болмаған сияқты, ал 1945 жылғы федералды сайлауда федералды партия үшін провинцияда сегіз кандидат тіркелді. Онтарио әлеуметтік несие партиясы 1945 жылғы провинциялық сайлауда үш үміткерді ұсынды. 1946 жылы Эрнест Мэннингтің қозғалыстағы дугластар мен антисемиттерге наразылығының салдарынан Онтарио әлеуметтік несие қозғалысы екіге бөлінді. Онтарионың ресми әлеуметтік несие лигасына Джон Дж. Фицджеральд пен Уильям Овенс жетекшілік етті. Рон Гостик, оңшыл идеолог, Луи Ивен басқарған Квебектің радикалды әлеуметтік несие ұйымы – Сайлаушылар одағынан шабыт алып, қарсы ұйым құрды. Евеннің тобы сияқты, Одақ партиялық жүйені қабылдамады және партиялық саяси ұйым ретінде емес, азаматтар ұйымы ретінде жұмыс істеді, сайланған өкілдерін халықтың еркіне бағынуға мәжбүр етті. Квебектегі Одақ сияқты, ол да әлеуметтік несиелік экономикалық теорияны дәстүрлі түрде қолдауға сенді және ашық түрде антисемит болды. 1947 жылдың қазан айында Онтарио әлеуметтік несие лигасы Гостик пен Одақты Лиганың құқықтарын бұзғаны үшін айыптаған шұғыл съез өткізді. 1948 жылғы провинциялық сайлауда ресми әлеуметтік несие лигасы кандидаттарды тіркемеді, ал Сайлаушылар одағы он бес кандидатты тіркеді. Онтарио Сайлаушылар одағы Торонто еңбек кеңесі тарапынан «расалық жеккөрушілікті ең қатал түрінде таратумен» айыпталды. Екі партия да 1951 немесе 1955 жылғы провинциялық сайлауларда кандидаттарды тіркемеді, бірақ Мел Роват 1955 жылы Стормонтта «Тәуелсіз әлеуметтік несие» кандидаты ретінде қатысты. Федералды партия 1950-ші жылдардағы федералды сайлаулар кезінде Онтариода кандидаттарды тіркеуді жалғастырды. 1959 жылғы провинциялық сайлауда Әлеуметтік несие партиясы Эдгар Шипли Биррелл басшылығымен бес кандидатты тіркеді. Биррелл, Торонтолық тері сатушы, 1944 жылдан бері Әлеуметтік несие мүшесі және 1955 жылдан 1960 жылға дейін Лисайд қалалық кеңесінің мүшесі, 1959 жылдың ақпан айында партия басшысы болып сайланды және Йорк Шығысында партияның кандидаты ретінде бақ сынады. Биррелл 1962 жылдың наурыз айына дейін партия басшысы қызметін атқарды.

Social Credit appears to have been inactive in Ontario until 1945 when eight candidates stood in the province for the federal party in the 1945 federal election. The Ontario Social Credit party ran three candidates in the 1945 provincial election. In 1946, the Ontario Social Credit movement split as a result of Ernest Manning's growing hostility to Douglasites and anti Semites in the movement. The official Ontario Social Credit League was headed by John J. Fitzgerald and William Ovens. Ron Gostick, a far right propagandist, established the Union of Electors as a rival organization inspired by the more radical Quebec social credit organization, Union des electeurs led by Louis Even. Like Even's group, the Union rejected the party system and ran not as a partisan political party but as a citizen's organization compelling their elected representatives to represent the will of the people. Like the Quebec based Union, it also believed in a more orthodox application of social credit economic theory and was more openly anti Semitic. In October 1947, the Ontario Social Credit League held an emergency convention which repudiated Gostick and the Union for infringing the League's rights. In the 1948 provincial election, the official Social Credit League ran no candidates but the Union of Electors ran fifteen candidates. The Ontario Union of Electors was accused by the Toronto Labour Council of "disseminating racial hatred in its crudest form." Both parties then went dormant running no candidates in the 1951 or 1955 provincial elections, though Mel Rowat ran as an "Independent Social Credit" candidate in 1955 in Stormont. The federal party continued to run candidates in Ontario during federal elections throughout the 1950s. In the 1959 provincial election the Social Credit party ran five candidates under the leadership of Edgar Shipley Birrell. Birrell, a Toronto furrier, Social Credit member since 1944, and Leaside town councillor from 1955 to 1960 had been elected party leader in February 1959, and stood as the party's candidate in York East Birrell remained party leader until March 1962.

1963 жылғы шика

1963 жылы партия екіге бөлінді. «Социалдық несиелік іс-қимылын» Нил Кармайкл құрды, ол маркалар мен монеталар сатушысы болатын және топтың басшысы болып тағайындалды. Кармайклдың Онтарио әлеуметтік несиелік партиясына мүшелігі антисемиттік мәлімдемелер жасағаннан кейін жаңартылмады. Бұл жаңа топтың негізін қалаушылардың арасында бухгалтер Джеймс Ауди, партия президенті болды, сондай-ақ Торонтодан Дэвид Хартман да болды. Топ ресми партия 1963 жылғы провинциялық сайлауда белсенді үгіт жүргізуден бас тартқан кезде құрылды. Ауди бұрынғы сайлауда Спадина округінде Федералдық әлеуметтік несие партиясынан кандидат болған еді. 45 жастағы Кармайкл, бес рет Федералдық Сокредтен кандидат болған, сол жылдың басында Санкт-Польсте Федералдық әлеуметтік несие партиясынан кандидат ретінде басталған даудың ортасында болды. Ол қоғамдық жиын кезінде Ротшильдтердің яһуди емес үшінші тарап арқылы Канаданың барлық кен орындарын иеленуге ниеттенген яһудилердің құпия жоспары бар екенін және отбасының Канаданың барлық бизнесін басып алуға бағытталған халықаралық яһудилердің құпия жоспарының бір бөлігі екенін мәлімдеді. Онтарионың әлеуметтік несиелік партиясы Кармайклға «қауіпті жолмен жүргеніңізді» ескертті және оған қайтадан кандидат болуға рұқсат берілмейтінін айтты. Оның әлеуметтік несиелік үкіметтің әрбір канадалыққа 5000 долларлық тауарлар мен қызметтерді беру туралы уәдесі Онтарио партиясы тарапынан «жауапсыздық» деп сыналды. Жаңа демократиялық партияның Дэвид Льюис әлеуметтік несиелерді «антисемиттерді бағумен» айыптап, «Кармихайл – бұл тек симптом. Аурудың түбі тереңде жатыр» деді. Сол жиын кезінде Кармайкл Адольф Гитлердің экономикалық жүйесінің «ақшаның өте жақсы және дұрыс жүйесі» екенін және нацистердің «жұмыссыздық болмауы үшін барлығын ойлап тапқанын» мәлімдеді. Кармайклдың әлеуметтік несиелік партияға мүшелігі оның «Социалдық несиелік іс-қимылын» құруына дейін жаңартылмады. «Социалдық несиелік іс-қимылы» 1963 жылдың қыркүйегінде Реал Кауэттің «Ralliement des creditistes» партиясын Канаданың әлеуметтік несиелік партиясынан шығаруын қолдады, ал ресми партия Федералдық партияның басшысы Роберт Н. Томпсонға адал болды. Ауди Онтарионың әлеуметтік несиелік қауымдастығының протестант дін қызметкерлерінің үстемдігінде екенін және олардың Кауэт католик болғандықтан оған қарсы болғанын айыптады. Онтарионың ресми әлеуметтік несие лигасының өкілі Ричард Дей «Социалдық несиелік іс-қимылының» көзқарастарын «антисемиттік, экономикалық қоқыс және екіжүзділік» деп сынады. 1963 жылғы провинциялық сайлауда «Социалдық несиелік іс-қимылы» Торонтодағы округтерде алты кандидатты тікелей ұсынды, ал ресми партия Филип Келлидің өткен жылы кеткенінен кейін көшбасшысыз қалды және ауылдық округтерде үш кандидатты ғана тікелей ұсынды. «Социалдық несиелік іс-қимылының» кандидаттарының арасында Кармайкл, Ауди, Хартман және фашист Джон Росс Тейлор болды. Алайда, «Канадалық фашистер одағының бұрынғы басшысы кандидат болып отыр» деген хабар тарағаннан кейін, жаңа топ сайлау қарсаңында Тейлордан бас тартып, оның орнына «Социалдық несие ұйымының табиғи тәртібі» партиясынан кандидат ретінде тікелей ұсынды. Ауди Кауэттің Онтариодағы өкілі болып тағайындалды, бірақ 1965 жылғы Федералдық сайлауда қатыспады. Кейіннен Кармайклға «Социалдық несиелік іс-қимылының» штаб-пәтері Дэвид Стэнли мен Джон Бити сияқты антисемит материалдарды таратумен айналысатын неонацистердің бас қосып, ұйымдастыру орталығына айналғанына рұқсат бергені айыпталды. Кармайкл бұл айыптауды жоққа шығарып, «жұрт еврей облигацияларын сату үшін жек көрушілікті оятуға тырысады деп ойлаймыз» деді. Қазан айында баспасөз 14-21 жас аралығындағы жастарды оңшыл «Канада жастар корпусына» қабылдау туралы антисемит жарнамалар таратылып жатқанын хабарлады, онда олар жарылғыш заттар мен қару-жарақпен оқытылатын еді. Жарнамаларда Кармайкл мен Стэнлидің суреттері болды және «Социалдық несиелік іс-қимылының» штаб-пәтерінде кездесулер өткізілетіні туралы ақпарат берілді. Кармайкл жарнамалар туралы немесе «Канада жастар корпусы» туралы ешқандай ақпаратты мойындамады және Стэнлиден бас тартты. 1965 жылдың сәуір айында Кармайкл мен Бити баспасөз беттерінде қақтығысты, Бити Канада нацистік партиясын құрғанын жариялағаннан кейін, ол Кармайклдың әлеуметтік несие қозғалысында «әлсіз қорқақтарды» жұмысқа алуға ниеттенгенін мәлімдеді. Кармайкл Битиді өзінің партиясын жамандауға тырысқаны үшін айыптады. 1967 жылғы провинциялық сайлауға дейін «Социалдық несиелік іс-қимылы» жоғалып кетті. Ресми әлеуметтік несие партиясы 1963 жылдың қазан айында, провинциялық сайлаудан бір ай өткен соң, Вильмер Ф. Трефолдты жаңа басшы етіп сайлады. 1966 жылдың қараша айында Харви Лейнсон басшы болып сайланды және ол 1967 жылғы сайлауда партияны жеті кандидатпен ұсынды.

In 1963, the party split into two factions. "Social Credit Action" was established by Neil Carmichael, a stamp and coin dealer, who was chosen the group's leader, Carmichael's membership in the Ontario Social Credit Party had not been renewed after he made anti Semitic statements. Other founders of the splinter group were James Audy, an accountant, who became party president, and David Hartman of Toronto. The group was formed when the official party refused to actively campaign in the 1963 provincial election. Audy had been the federal Social Credit Party's candidate in Spadina riding in the previous election. Carmichael, 45, a five time federal Socred candidate, had been the focus of controversy earlier that year when he was a federal Social Credit candidate in St. Paul's. He asserted at a public meeting that there was a Jewish conspiracy in which the Rothschilds were plotting to acquire all of Canada's mines through non Jewish third party operatives, and that the family was part of an international Jewish conspiracy to take over all of Canada's businesses. Carmichael was cautioned by the Social Credit Party of Ontario that he was "skating on thin ice" and would not be permitted to stand as a candidate again. His promise that a Social Credit government would pay each Canadian $5,000 worth of goods and services was derided by the Ontario party as "irresponsible". David Lewis of the New Democratic Party accused Social Credit of "harbouring anti Semites" and stated that "Carmichael is only a symptom. The disease goes much deeper." In the same meeting Carmichael declared that Adolf Hitler's economic system was "a very good and sound system of money" and that the Nazis "had it all figured out so that there was no unemployment." Carmichael's Social Credit membership was not renewed prior to his formation of Social Credit Action. Social Credit Action supported Réal Caouette when he took his Ralliement des creditistes out of the Social Credit Party of Canada in September 1963, while the official party remained loyal to federal party leader Robert N. Thompson. Audy accused the Ontario Social Credit Association of being dominated by Protestant clergyman who were prejudiced against Caouette because he was a Catholic. Richard Day, a spokesperson for the official Social Credit League of Ontario derided the views of Social Credit Action as being "anti Semitic, economic trash and hypocritical". Social Credit Action nominated six candidates in ridings in Toronto in the 1963 provincial election, while the official party, leaderless since the resignation of Philip Kelly the previous year, nominated only three candidates in rural ridings. The Social Credit Action candidates included Carmichael, Audy, Hartman and fascist John Ross Taylor. However, when it was reported that "the former leader of the Canadian Union of Fascists was running", the splinter group disassociated itself from Taylor on the eve of the election and he instead ran as a "Natural Order of Social Credit Organization" candidate. Audy was announced by Caouette as his Ontario lieutenant but did not end up running in the 1965 federal election. Subsequently, Carmichael was accused of allowing the Social Credit Action headquarters to become a meeting place and organizing centre for neo Nazis disseminating anti Semitic material, such as David Stanley and John Beattie. Carmichael denied the charge saying "we feel the Jews are trying to stir up hate this way to sell their Israel bonds." In October, the press reported that anti Semitic leaflets were being distributed recruiting 14 to 21 year olds to the right wing "Canada Youth Corps" where they could be trained in explosives and weapons. The leaflets featured photographs of Carmichael and Stanley and promoted meetings at the Social Credit Action headquarters. Carmichael denied any knowledge of the leaflets or the Canada Youth Corps, and dissociated himself from Stanley. Carmichael and Beattie clashed in the press in April 1965 after Beattie announced the formation of the Canadian Nazi Party announcing that he intended to recruit the "snivelling cowards" in Carmichael's Social Credit movement. Carmichael accused Beattie of trying to discredit his party. By the 1967 provincial election, Social Credit Action had disappeared. The official Social Credit party had elected Wilmer F. Trefold as its new leader in October 1963, the month after the provincial election. In November 1966, Harvey Lainson was elected leader and he led the party in the 1967 election, in which it ran seven candidates.

Фашистік билікті басып алу және бөліну

1970 жылдардың басында Эдмунд Берк қоғамы (ЭБС) партияға ықпал етіп, Пауль Фроммды партия президенті етіп сайлады және басқа ЭБС мүшелерін басқарушы органдарға енгізді. 1971 жылғы провинциялық сайлауда сайлауға түскен бес әлеуметтік несие үміткерінің үшеуі өзін "Буркерлер" деп жариялады. Партияның анықталған көшбасшысы болған жоқ, бірақ Фромм оның бұқаралық ақпарат құралдарымен байланыс жасаушысы ретінде әрекет етті. 1972 жылға қарай партия ЭБС-тің бақылауына көшті, ол енді Батыс гвардиясы деп аталатын. Осының салдарынан партия федералды партияның ұсынысымен қамқорлыққа алынды, ол Батыс гвардиясының мүшелігін Әлеуметтік несие партиясының мүшелігімен "үйлесімсіз" деп мәлімдеді. Федералды Әлеуметтік несие партиясы Батыс гвардиясының басшысы Джон Росс Тейлор басқарған Онтарионың Әлеуметтік несие қауымдастығынан бас тартып, оның орнына 1973 жылы Брюс Арнольд басшылығымен құрылған «Онтарионың Әлеуметтік несие лигасы»н мойындады. «Онтарионың Әлеуметтік несие қауымдастығы» Торонто метрополитенінде үш үміткерді тәуелсіз кандидаттар ретінде тіркеді, бірақ Лига оларды Батыс гвардиясын қолдаушылар деп мойындады. 1974 жылғы федералды сайлауда Онтарионың Әлеуметтік несие қауымдастығы Мартин Вейшені Троица округінен кандидат ретінде қолдады, сонымен қатар Батыс гвардиясы да оны қолдады. Алайда, оның басшылығымен партия Онтарио заң шығарушы органына келесі сайлауларда кандидаттар тіркемеді және ақырында бейбір күйге келді. 1985 жылғы провинциялық сайлауда партия тоқтатылды, бірақ Турмель 1980 жылдардың соңында кем дегенде бір провинциялық сайлауда «Әлеуметтік несие» кандидаты болғанын мәлімдеді. Турмель 1980 жылдардың ортасында Онтарионың жаңа Әлеуметтік несие партиясын құруға тырысты, бірақ сол кездегі жаңа саяси партияларды тіркеу шарттарын орындай алмады, оған 10 000 білікті сайлаушы қол қойған өтінішті ұсыну қажет болды.

Сайлау нәтижелері

+ Сайлау нәтижелері Сайлау жылы Лидер Жалпы дауыс саны Жалпы дауысқа қарағанда % Кандидаттар саны Орын саны +/− Қатысу 19375280.03%1 Жаңа партия 1943 0 0 19458520.05%3 0 1948Рон Гостик (Сайлаушылар одағы), ешкім (Әлеуметтік несие лигасы)9,214 (Сайлаушылар одағы)734 (Әлеуметтік несие лигасы)0.52% (Сайлаушылар одағы)0.04% (Әлеуметтік несие лигасы)13 (Сайлаушылар одағы)2 (Әлеуметтік несие лигасы) 0 1951 0 0 19556020.03%1 (Тәуелсіз Әлеуметтік Кредит) 0 1959Е. Шипли Биррелл1,7400.09%5 0 1963Джеймс Оди (Әлеуметтік Кредит Әрекеті), ешкім (Әлеуметтік Кредит Қауымдастығы)2,3130.11%6 (Әлеуметтік Кредит Әрекеті)3 (Әлеуметтік Кредит Қауымдастығы) 0 1967Харви Лэйнсон1,9060.08%7 0 19711,2040.04%5 0 1975Альсид Хамелин (Әлеуметтік Кредит лигасы)4,1460.13%13 0 19771,6980.05%7 0 1981Рег Гервэйс1,0540.03%3 0