Кіріспе
Rollei – 1920 жылы Пол Франке (Rollei) және Төменгі Саксониядағы Брауншвейг қаласында құрылған, Rolleiflex және Rolleicord сериялы камералардың өндірушісі. Кейінгі өнімдерге фото хобби нарығы үшін арнайы және ностальгиялық типтегі пленкалар кірді. Алғашқыда Werkstatt für Feinmechanik und Optik, Franke & Heidecke деп аталған компания 1972 жылы Rollei Werke Franke & Heidecke GmbH, 1979 жылы Rollei Werke Franke & Heidecke GmbH & Co. KG және 1981 жылы Rollei Fototechnic GmbH & Co. KG болып қайта аталды. 1995 жылы Оңтүстік Кореяның Samsung Group құрамына кіретін Samsung Techwin компаниясы сатып алғаннан кейін, 1999 жылы ол өзінің ішкі басқаруына қайта сатылды. 2002 жылы Даниялық инвестициялық топ сатып алып, 2004 жылы Rollei GmbH деп қайта аталды. 2005-2006 жылдары компания штаб-пәтері Берлинге көшірілді және компания екі бөлек компанияға бөлінді: Rollei GmbH (Берлинде), Rollei брендіне ие және әртүрлі OEM жабдықтарын сатады, ал Rollei Produktion GmbH (Брауншвейгте) – Franke & Heidecke GmbH, Feinmechanik und Optik болып табылатын жабдықтар фабрикасы. 2007 жылы қайта құрылымдаудан кейін Rollei үш компанияға бөлінді. Franke & Heidecke GmbH, Feinmechanik und Optik орта форматтағы кәсіби камералар мен слайд-проекторларды өндіруге бағытталды, ал RCP Technik GmbH & Co. KG (Гамбургте) Еуропа нарығында қайта брендтелген компактты цифрлық камералар сияқты Rollei тұтыну өнімдеріне жауапты болды, ал RCP Technik Verwaltungs GmbH «Rollei» және «Rolleiflex» брендтерінің құқықтарын иеленді. Соңында Rollei Metric GmbH фотограмметрия бизнесін өз қолына алды. 2009 жылдан бастап Rolleiflex орта форматтағы камералар, Rollei 35 және Rolleivision слайд-проекторларын DHW Fototechnik GmbH өндірді. DHW Fototechnik 2012 жылы photokina көрмесінде екі жаңа Rolleiflex камерасын және жаңа электрондық жапқышты ұсынды. DHW 2014 жылдың 15 тамызында банкроттыққа өтініш берді және 2015 жылдың сәуірінде таратылды, осылайша камералар, линзалар мен аксессуарлар өндірісі уақытша тоқтатылды. DW Photo деп аталатын жаңа, кіші компания құрылды, жұмысшылар саны қысқарды, және бизнесті басқаратын адамдар сол күйінде қалды; проекторларды және қос линзалы рефлекс камераларды, сондай-ақ 6000 сериясын өндіру мен сату тоқтатылды, Hy6 және аксессуарларға назар аудару үшін. Алайда 6000 сериясының иелері үшін жаңа батарея мен зарядтағыш 2019 жылы нарыққа шығарылды, өйткені NiCd батареялары мерзімінен бұрын ескіре бастады. 2015 жылдан бастап «Rollei» және «Rolleiflex» брендтері RCP Technik Verwaltungs GmbH-ға тиесілі болып қала береді. 2015 жылғы 1 қаңтарда RCP Technik GmbH & Co. KG компаниясы Rollei GmbH & Co. KG болып қайта құрылып, «Rollei» таңбасымен Еуропадағы тұтынушылық цифрлық камералар мен аксессуарларды сатуды бастады.
Rollei was a German manufacturer of optical instruments founded in 1920 by Paul Franke (Rollei) and in Braunschweig, Lower Saxony, and maker of the Rolleiflex and Rolleicord series of cameras. Later products included specialty and nostalgic type films for the photo hobbyist market. Originally named Werkstatt für Feinmechanik und Optik, Franke & Heidecke, the company renamed into Rollei Werke Franke & Heidecke GmbH in 1972, Rollei Werke Franke & Heidecke GmbH & Co. KG, in 1979, and Rollei Fototechnic GmbH & Co. KG in 1981. After being purchased in 1995 by Samsung Techwin, part of the South Korean Samsung Group, it was sold back to its internal management in 1999. In 2002, it was bought by a Danish investment group, and renamed Rollei GmbH in 2004. In 2005/2006, the company headquarters moved to Berlin and the company was split into two different companies: Rollei GmbH in Berlin, owner of the Rollei brand and selling various OEM equipment, and Rollei Produktion GmbH in Braunschweig, an equipment factory which became Franke & Heidecke GmbH, Feinmechanik und Optik. Following another restructuring in 2007, Rollei was split into three companies. Franke & Heidecke GmbH, Feinmechanik und Optik focused on the production of professional medium format cameras and slide projectors, while RCP Technik GmbH & Co. KG in Hamburg was responsible for Rollei consumer products like re branded compact digital cameras in the European market, and with the RCP Technik Verwaltungs GmbH owning the rights to the "Rollei" and "Rolleiflex" brands. Finally, Rollei Metric GmbH took over the photogrammetry business. Since 2009 Rolleiflex medium format cameras, Rollei 35 and Rolleivision slide projectors were being produced by the DHW Fototechnik GmbH DHW Fototechnik presented two new Rolleiflex cameras and a new electronic shutter at photokina 2012. DHW itself filed for insolvency on 2014–08–15 and was dissolved in April 2015, thereby temporarily ending any further production of cameras, lenses and accessories. A new, smaller company called DW Photo was formed with reduced staffing, and more or less the same people leading the business; the manufacturing and sale of projectors and twin lens reflex cameras, as well as that of the series 6000, was stopped, to concentrate on the Hy6 and accessories. A new battery and charger for owners of the 6000 series were however released to the market in 2019, as the original NiCd batteries could age prematurely. As of 2015 the brands "Rollei" and "Rolleiflex" continue to be owned by the RCP Technik Verwaltungs GmbH. On 2015 01 01, the RCP Technik GmbH & Co. KG refirmed as Rollei GmbH & Co. KG to market digital consumer cameras and accessories under the "Rollei" label in Europe.
Шолу
Rollei – екі линзалы рефлекстік камерасы Rolleiflex арқылы бүкіл әлемге танымал болған неміс компаниясы. Rollei 1920 жылы Werkstatt für Feinmechanik und Optik, Franke & Heidecke ретінде екі линзалы рефлекс камера жасау мақсатымен құрылды. Компания өзінің атын және құқықтық формасын көптеген реттер өзгертті: 1962 жылы Rollei Werke Franke & Heidecke, 1979 жылы Rollei Werke Franke & Heidecke GmbH & Co. KG, 1981 жылы Rollei Fototechnic GmbH & Co. KG, ал 2004 жылы Rollei GmbH. 2006 жылы Rollei GmbH бас кеңсесі Берлинге көшірілді, ал өндіріс Braunschweig қаласындағы Rollei Produktion GmbH, қазіргі Franke & Heidecke GmbH компаниясына берілді. 2007-2008 жылдары компания күрделі қайта құрудан өтті. Атаулардың жиі өзгеруі – компанияның құлпытас тарихының көрсеткіші: екі линзалы рефлекстік камералардың танымалдылығы төмендегеннен кейін Rolleiflex әртүрлі модельдермен толықтырылды. Компания 1960 жылдардың соңында өндіріс қуатын және өнім ассортиментін Rollei сияқты шағын компанияның қарыққа шыдамайтын деңгейге дейін кеңейтті. 1970 жылы Сингапурда өндіріс ашу туралы Rollei-дің шешімі фотосурет индустриясы үшін новаторлық қадам ретінде бағаланды. Алайда, бұл компанияның неміс нақтылығымен әйгілі өндіруші ретіндегі беделіне де нұқсан келтірді. 1982 жылы, көптеген сәтсіз қайта құру әрекеттерінен кейін, компания орта форматтағы камераларға және бірнеше басқа өнімдерге назар аудару арқылы сәттілікке қол жеткізді. 1986 жылы өнімдер қатарына геодезиялық жүйелер қосылды, ал 1991 жылдан бастап заманауи цифрлық және ықшам камералар енгізілді. Көптеген даңқты фотографтар жылдар бойы Rollei камераларын пайдаланды: Дэвид Бейли және Дайан Арбус (Rolleiflex 3.5F TLR, 75 мм f/3.5 Planar линзасымен), Брет Уэстон (Rolleiflex SL66 және SL66E SLR), сондай-ақ Хельмут Ньютон (Rolleiflex 2.8GX) және тағы да басқалар. Rollei камералары көбінесе Carl Zeiss немесе Schneider Kreuznach линзаларын, сондай-ақ Zeiss дизайны негізінде Rollei өндірген линзаларды, ал кейде жапондық өндірушілер жасаған линзаларды қолданды.
Компанияның құрылуы
Райнхольд Хайдеке 1916 жылы Брауншвейгтегі Voigtländer компаниясында өндіріс менеджері болып жұмыс істеген кезде, жаңа типті пленкалық камера жасау идеясы туды. Бірақ компания оның ұсынысын қабылдамады, себебі пленканы толыққанды тегіс ұстау қиын болады деп ойлады. Сонымен қатар, олардың дәстүрлі фотопластинкаларды пайдаланатын камералары жақсы сатылып жатты. Хайдеке жеке компания ашу үшін қаржы табуға тырысты, бірақ әйелінің кеңесімен өзінің жобасын Voigtländer-дегі сатушы және бұрынғы әріптесі Пол Франкеге (Rollei) ұсынды. Франке бұл идеяға қатты қуанды, 75 000 M өз ақшасын салды және қосымша капитал іздеуге кірісті. Ол қосымша 200 000 M қаржы жинағаннан кейін, олар бірлесіп бизнес ашуға келісті. 1919 жылдың қараша айында "Franke & Heidecke" компаниясын тіркеуге өтініш берді, ол 1920 жылдың 1 ақпанында Германияның сауда тізіліміне енгізілді. Фабрикаға орын керек болғандықтан, Viewegstraße 32 мекенжайындағы үйдің бірнеше бөлмесін жалға алды, ол компанияның алғашқы кеңсесі болды. Үй екінші дүниежүзілік соғыстан зардап көрмеді және бүгінге дейін сақталған. Үйдің басқа бөлмелерін би мектебі пайдаланды, бірақ фабрикадан шыққан шуға байланысты би сабақтарын тоқтатуға мәжбүр болды. Бір жылдың ішінде Франке мен Хайдеке үйдің барлық бөлігін иеленді. 1922 жылға қарай бизнес жақсы өркендеп, олар мүлікті толығымен сатып алу үшін несие ала алды.
Стереогеидоскоп
Компанияны іске қосу үшін Франке мен Хайдеке қысқа мерзімде стереокамера жасауға шешім қабылдады. Мұндай камералар танымал болды, сондай-ақ Рейнхольд Хайдеке оларды жақсы білді. Алайда, Voigtländer өнімдерінің қатарында болғандықтан, Франке мен Хайдеке олардың әлдеқандай көшірмесін жасап жатқандай көрінгісі келмеді. Олар бірнеше Voigtländer құрылғысын сатып алып, оларды бөлшектеу арқылы алған білімдерімен Stereo Heidoscop құрастырды. Оның құрамына екі Carl Zeiss Tessar объективі (f/4.5, 55 мм) және олардың арасында Carl Zeiss Super Triplet (f/3.2) видоискательі орнатылды. Сол кезде Tessar линзалары ең жақсы деп есептелді; АҚШ-та олар жиі қолданылды, тіпті жергілікті өндірістегі баламалары болса да. Zeiss бүкіл әлемде өте жақсы беделге ие болды, осы беделді Франке мен Хайдеке өз өнімдері үшін пайдаланды. Одан да маңыздысы, олар арзан бағалы өнімдерден өзгешеленді. Камера 45 мм x 107 мм өлшемді шыны пластиналарға сурет түсірді. Heidoscop атауының таңдалуының бір себебі – Voigtländer басшылығына Хайдеке жұмысын шектегендерін еске түсіру болды. Heidoscop үлкен табысқа жетті, барлық күтілгеннен асып түсті. 1923 жылы компания 117 форматтағы (B1) пленкаға арналған Heidoscop ұсынды. Rollei атауы осы өнімнен, яғни "Roll film Heidoscop" атауынан шықты, кейіннен ол компанияның ресми атауы болды.
Германиядағы гиперинфляция
1914-1923 жылдар аралығында Германиядағы жоғары инфляция кезеңінде Пол Франке ақылды қаржыгер екенін дәлелдеді: ол экспорттан түскен табысты (шет валютасында) осыншалықты тиімді инвестициялады, компания бұл қиын кезеңнен ешқандай зиянсыз өтті – егер Хайдеке бұл шешімдерді жалғыз өзі қабылдағанда, мұндай нәтижеге жету өте қиын еді. Осы кезеңде компания жаңа ғимараттар сатып алды. Брауншвейг қалалық кеңесі тұрғын ауданда шулы фабриканың жұмыс істеуін қаламай, компанияны зауытын басқа жерге көшіруге мәжбүр етті. Осыған байланысты, 1923 жылдың 10 қаңтарында компания Salzdahlumer Straße көшесіндегі жер учаскесін сатып алды, ол сол кезде қала шегінен тысқары жерде орналасқан. Жоғары инфляция валютаны соншалықты девальвациялады, жерді сатып алуға түк жұмсалмады. Жаңа фабрика салынғаннан кейін жаңа камерадан үлкен үміттер күтілді. Бірақ Пол Франке апатты экономикалық жағдайға байланысты одан әрі дамыту жұмыстарын уақытша тоқтатуды ұсынды. Хайдеке келісіп, жақсы күндер алда екеніне сенді.
Rolleiflex
Ролефлекс деп аталатын жаңа камераның алғашқы прототипі 1927 жылы аяқталды; ол абсолютті сенімділік үшін жасалды және алюминийден жасалған берік, инъекциялық қалыпталған корпусқа ие болды. Хайдек линзаға фокус қою үшін дәстүрлі былғары балғаларды пайдаланудан аулақ болды, себебі ол бұрын жаман тәжірибе алған: шамамен 1916 жылы ол Kodak камерасымен тәжірибе жасады; оны жертөледе қалдырды, ал кейін келгенде тышқандар балғаларды жегенін көрді. Бұл оны фотожурналистика және тропиктік аймақтарда жұмыс істеуге арналған камераның мінсіз жұмыс істеуі керек екендігіне көндірді, яғни шіруі мүмкін компоненттерді жою қажет болды. Ол сол себепті матадан жасалған жалюзиді де қолданбады, оның орнына Compur механикалық жалюзиін таңдады. "Rolleiflex" камерасында фокус қою видоискатель мен бейнелейтін линзаны ұстаған шанақты жылжыту арқылы жүзеге асырылды, яғни камерада «металл балғалар» болды; атап айтқанда, пластина корпустың бүйірлерін жапты. Фокус қойғанда пластинаның параллельдік сақтауы маңызды болды; осы мақсатқа жету үшін Хайдек өте табысты, тапқыр конструкцияны жасады. Бейнелейтін линзаның артында және оптикалық жолға арналған тесікті қоршап тұрған үлкен тісті дөңгелек болды, ол төрт кішкентай тісті дөңгелекті сол және оң жақта, жоғары және төмен орналастырды. Әрбір кішкентай тісті дөңгелек линза жинағына бекітілген тісті рельстерді (рейка мен шеге) итерді. Бұл жүйе мінсіз жұмыс істеді және жоғары сапалы компоненттерінің арқасында ұзақ жылдар бойы қызмет етті. Тек алюминийден жасалған видоискатель мен камераның артқы бөлігін абайлап ұстау қажет болды, және камера өндіріске енгенге дейін осылай болды. 1928 жылы тағы бір прототип жасалды, содан кейін тарихи сәт келді: 10 тамызда алғашқы камера сериялық өндіріске жіберілді. Сол жылы барлығы 14 дана жасалды. Содан кейін, 11 желтоқсан күні сағат 11-де таңдалған журналистер мерекелік безендірілген өндіріс алаңында баспасөз конференциясына шақырылды. Пол Франк осы оқиғаға арналған баспасөз жинақтарын дайындады, нәтижесінде бір журнал камераны тікелей қолға алмастан сынақ туралы есеп жариялады. Франк баспасөзді тарату үшін үлгі фотосуреттерді дайындауды ұмытып қалғанмен, бұл қателіктен ақылмен шығып, ғимараттың ішінде тек көрсету үшін бос, жазбалары бар қораптарды таратты.
Жаңа үй-жайлар
Жаңа камераға деген сұраныс өндіріс көлемінен әлдеқайда асып түсті. Бұл өнім өте қымбат болғанына қарамастан, алғашқы айда 800 камераға тапсырыс түсті. Осы жетістік жаңа зауыт сатып алуға несие алуға және Ұлы депрессия кезінде дамуға мүмкіндік берді. Ескі зауытта 1932 жылға дейін тағы 23 720 камера өндірілді. 1930 жылы компания Salzdahlumer Straße көшесіндегі жаңа зауытқа көшіп келді. Ол екі қабаттан тұрады, жалпы ауданы жеткілікті, жыл сайын 20 000 камера өндіруге қолайлы. Қоғамдық көлік жақсы болғанымен, ол қала орталығынан шалқары орналасқандықтан, компания жұмыскерлері үшін 309 адамдық асхана мен дүкен салды.
Babyflex
Вильгельмин Хайдекке, Райнхольд Хайдеккедің әйелі, 35 мм пленка қолданатын "әйелдерге арналған камера" – Rolleiflex жасауды ұсынды. Бұл пленканы жылжыту үшін қолға айналдырылатын тұтқасы бар алғашқы Rolleiflex болды, бұл мүмкіндік көп ұзамай 6×6 модельінде де пайда болды. Германиядан тыс Babyflex деп белгілі Rolleiflex 4×4, 127 форматты пленканы қолданды және 60 мм фокус арақашықтығы бар f/3.5 және f/2.8 Tessar объективтерімен жабдықталған екі нұсқада шықты. Өкінішке орай, сатылымдар көңіл көншітпеді, сондықтан соғыстан кейін өндіріс қайта жаңғыртылмады. Компания басшылығы көптеген Rollei фотографтары негативтерінен тек контакттік басылымдар жасаған деп есептеді, себебі олардың үлкейтуге арналған құралдары болмады. Алайда, Babyflex үшін бұл тиімді болмады, өйткені негативтер тым кішкентай болды. Осы себепті, жаңа нұсқасы 1957 жылға дейін нарыққа шықпады, оның бағасы 355 DM құрады, алғашқыда сұр, ал кейіннен (1963 жылдан бастап) қара түсте болды. 1968 жылы өндіріс тоқтаған кезде 67 000-нан астам дана жасалды. Осы кезде көптеген әуесқой фотографтар контакттік басылымдар жасауды тоқтатты, оның орнына 35 мм транспаренцияларды (слайдтарды) түсіргенді жөн көрді, оларды слайд проекторы арқылы қарауға болады.
Студиялық камера
1932 жылы Берлиндегі танымал Fotostudios Kardas студиясының иесі Соломон Кан Рольей компаниясына 9 см х 9 см форматты пленкаға арналған үлкен Rolleiflex камера жасауды сұрады. Кан клиенттерінің негативтерді сақтап қалуды ұнататынын, себебі олар басып шығарылған суреттердің беріктігіне күмәнданатынын түсіндірді. Сонымен қатар, рулондық пленканы архивтеу шыны пластиналардан гөрі әлдеқайда ыңғайлы болды. Бірақ шын мәнінде Кан өтінішінің нақты себебін жасырды, өйткені Франке & Хайдеке компаниясы нацистік партияны қолдау арқылы қажетті жұмысшыларды алуды көздеді. Студия иесі еврейге жалдаудың салдарынан қорқып, Канға суды тоқтатқан еді. Осының салдарынан Кан негативтерін үйде өңдеуге мәжбүр болды, ал рулондық пленканы пластиналардан тасымалдау оңайырақ болды. Рулондық пленкаға түсірілген камера үйге шақыруларды да жеңілдететін еді. Кішкентай Rolleiflex жасалғаннан кейін, үлкен нұсқа жасау логикалық келесі қадам болды. Шындығында, "көргеніңді аласың" деген ұран осы камера үшін бұрыннан жоспарланған еді. Мұндай камера студиядағы жұмысты оңайлатар еді; сол кезде фотограф камераны реттеу үшін қара матаның астына иіліп, содан кейін осы қолайсыз күйде модельге қарауы керек болды. Алайда, Babyflex моделінің сәтсіздігінен кейін компания сақтықпен әрекет етіп, бастапқыда бірнеше прототиптер жасады. Олардың бірі Канға жеткізілді, ал қалғандары жұптап шетелге жіберілді – біреуі импорттаушыға демонстрациялық үлгі ретінде, екіншісі беделді студияға. Жоба Саломон Кан тұтқындалғаннан кейін тоқтатылды, және студиялық камераға ешкім қызығушылық танытпады. Құрылған 14 прототиптің бірі бүгінгі күнге дейін сақталған: ол қазір Брауншвейг қалалық мұражайының қорында бар.
Ролелік жазба
1933 жылы Rolleiflex-тің арзан нұсқасы – Rolleicord нарыққа шықты. Онда қарапайым Zeiss Triotar линзасы, болат артқы панелі және пленканы орау үшін тұтқаның орнына дөңгелек болды. Rolleicord 1 құны; 1976 жылы өндіріс тоқтағанға дейін барлығы 2 699 505 Rolleicord өндірілді. Кейінгі модельдер (III VB) жақсырақ оптикалық қасиеттері бар Schneider Xenar линзаларын пайдаланды.
Rolleiflex автоматты
1937 жылдың маусым айының ортасында Rolleiflex Automat-тың шығарылуы Franke & Heidecke үшін тағы бір маңызды кезең болды. Оған дейін сурет түсіргеннен кейін пленканы жылжыту және затворды қайта дайындау үшін екі жеке қадам қажет болды. Rolleiflex Automat бұл екеуін біріктірді, пленка жылжығанда затвор автоматты түрде қайта дайындалды. Бұл жаңалық процесті жылдамдатып қана қоймай, пленканы жылжытуды ұмытып кетуден туындаған кездейсоқ қос экспозицияның алдын алды. Сонымен қатар, ол автоматты түрде санауды бастайтын пленка сезгіш механизміне ие болды, сондықтан қызыл терезеге мұқтаждык болмады. Rolleiflex Automat 1937 жылы Париждегі Әлемдік көрмеде Гран-при сыйлығын жеңіп алды, бұл үлкен қызығушылықты тудырды. Компанияның негізін қалаушылары жаңа өнімдерін осылай жоғары бағалап, бірден екінші зауытты салуға тапсырыс берді. Жаңа зауыт үш қабаттан тұрады және өндірістік алаңы жеткілікті болды, онда тағы 700 жұмысшы орналаса алатын болды. Ол 1938 жылы аяқталды, ал сол жылдың соңына қарай 300 000-шы камера конвейерден түсті. Кейін қарап, Райнхольд Хайдекке Rolleiflex Automat-ты өзінің сүйікті камерасы деп есептеді.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацистер компанияны соғыс экономикасын қолдауға міндеттеді. Осының салдарынан Rollei 1940 жылдан бастап жаңа үлгілерді әзірлей алмады, ал оның стереокамерасын шығару тоқтатылды. Rollei "жау мемлекеттерден" қарыз ақшаны алу мүмкін болмағандықтан да зор шығынға ұшырады. Бұған қоса, бюрократиялық талаптар мен бақылаулар бейтарап елдерге экспортты қиындатты. Бұл жағдай, шетел саудасының төмендеуімен бірге Пол Франкені жұмыскерлер санын 600 адамға дейін азайтуға мәжбүр етті.
Қару-жарақ өндірісі
Атақты камераларымен қатар, Rollei – көршісі Voigtländer сияқты – енді неміс соғыс машинасы үшін маңызды деп есептелген жабдықтарды өндірумен айналысты: бинокльдер, перископтар, телескоптық прицелдер (мысалы, снайперлік мылтықтар үшін) және артиллерияны бағыттауға арналған теодолиттер. Бұл өнімдер компанияның көп бөлігін жұмсағанымен, жаңа өнімдерді әзірлеу жұмысы да тоқтатылмады, сондай-ақ қаталданған шыны линзалар және импульстік синхронизация бойынша жұмыстар да, алайда шағын көлемде жалғасты. Камералар, әсіресе, әскери барлауда қолданылды. Брауншвейг неміс қару-жарақ өнеркәсібінің маңызды орталықтарының бірі болғандықтан, қала жиі және кейде ауыр әуе шабуылдарына ұшырады, бұл қалаға ауыр зақым келтірді. 1944 жылдың 1 және 15 қаңтарында, сондай-ақ 13 тамызында Rollei зауыттары да әуе шабуылынан зақым көрді. 1945 жылдың 12 сәуірінде соғыс аяқталған кезде, оның өндірістік жабдықтарының және машиналарынң шамамен 65% жойылған еді.
Соғыстан кейінгі кезең
Соғыстан кейін Брауншвейг британдық оккупациялық аймаққа кірді. Одақтас оккупациялық күштер Ролей компаниясының сақталуын қалады, тіпті оған совет оккупациялық аймағында қалған Zeiss компаниясынан линзалар алуға көмектесті. Франке & Хайдеке 72 жұмысшымен жаңадан бастады, ал 1945 жылғы Рождествоға дейін жұмысшылар саны 172 адамға жетті. 1945 жылы компания шығарған барлық өнім Ұлыбритания Қорғаныс министрлігіне тапсырылды. Қиын жағдай жабдықтау Ролейді Батыс Германияның Schneider компаниясынан линзалар қолдануға мәжбүр етті. Бірақ бұл мәселе болған жоқ, себебі Schneider компаниясының сапа бақылауы Zeiss компаниясымен бірдей деңгейде болды. Алайда, 1950 жылдың көктемінде Пол Франкенің ерте қайтысы компания үшін ауыр салдарға әкелді. Оның қазасы Ролей үшін бір дәуірдің аяқталуын ғана емес, сондай-ақ оның кәсіби білігінің жоғалтылуы компанияны бірнеше рет банкроттыққа дейін жеткізді.
Алтын дәуір
Пауль Франке қайтыс болғаннан кейін оның ұлы Хорст Франке оның орнын басты. Жалпы алғанда, ол әкесінен гөрі менеджер ретінде аз тиімді болды. Әсіресе, ол өзгеретін жағдайларға бейімделуге қажетті икемділікке ие болмады; мысалы, ол қиын уақыттарда жұмысшыларды қысқарта алмады, ал Пол Франке соғыс басталғанда бірден осыны жасады. Бастапқыда Rollei-дің нақты бәсекелесі болмады, бұл оның камераларының сатылымын үздіксіз арттырды. 1950 жылдары дерлік барлық баспасөз фотографы Rolleiflex-ке ие болды, сондай-ақ көптеген әуесқойлар да солай істеді. Камера соншалықты танымал болды, одан 500-ден астам имитация жасалды, олардың жартысынан астамы Жапонияда өндірілді. Зауыт қарқынды өсті; 1956 жылы – миллиондық камера сатылған жылы – жұмысшылар саны 1600 адамды құрады, ал 1957 жылы жұмысшылар саны 2000-ға жетті.
Rolleiflex-тің дамуы
Су астына түсудегі пионер Ханс Хасс, Франке & Хайдекке су асты фотосуретке түсіруге арналған арнайы корпус жасай алатындарына көз жеткізу үшін жүгінді. Нәтижесінде Rollei, 100 метрге дейінгі тереңдікте жұмыс істейтін тапқыр Rolleimarin су асты камера корпусын жасады. Ол екі құйма металл бөліктен тұрды. Жоғарғы бөлігінде камераның фокустау экранына бекітілген шыны призма орналасқан. Корпустың үстінде экспозиция мен диафрагманы реттеуге арналған дөңгелектер де болды. Төменгі бөлігінде сол жағында фокустау дөңгелегі, оң жағында айналдыру тұтқасы және кадр санағышы орналасқан. Сондай-ақ, фильтр орнатуға арналған механизм болды. Флэшпен суретке түсіру үшін арнайы флэш лампаны қосуға болады, мұндай жағдайда корпус ішіне батарея жинағы орнатылуы керек. Әрине, видоискательді де корпусқа бұрауға болады. Көптеген имитаторлар болғанымен, ешқайсысы түпнұсқа Rolleiflex сапасына жете алмады – яғни, 1956 жылы Жапониядан Mamiya C сериясы пайда болғанға дейін. Mamiya бастапқыда үш түрлі алмастырылатын қос линза жиынтығын ұсынды: стандартты, телеобъектив және кең бұрышты. Кейіннен 55 мм және 250 мм фокус арақашықтығы бар қосымша қос линзалар енгізілді; тіпті бірінде видоискатель арқылы тереңдік өрісін реттеуге мүмкіндік беретін реттелетін видоискатель линзасы болды. Ал, Rolleiflex тек бір тұрақты стандартты линзаға ие болды, бірақ 4 есе ұлғайтуға ие Rollei Magnar телеконвертерлі линзасы қосымша опция ретінде қол жетімді болды. Оны негізгі линзаның алдына бекітуге болады, ал фокус экранына бейнені үлкейтетін маска орнатылды. Сонымен қатар, Zeiss видоискатель фильтріне және негізгі линза фильтріне бекітілетін екі қос линзалы түрлендіргіш ұсынды. 5 элементтен тұратын Mutar телеконвертері 1,5 есе үлкейтіп, салмағы 327 г болды және нысаннан 4 метр қашықтықта тұрғанда видоискательде дәйіп бейне бере алатын. 4 элементтен тұратын Mutar кең бұрышты түрлендіргіші 0,7 есе үлкейтіп, салмағы 437 г болды және 1 метр қашықтықтан нысанды дәйіп көрсете алатын. Барлық жағдайларда, ең жақсы бейне сапасы үшін диафрагманы екі сатыға дейін жабу ұсынылды. Осы себепті осы типтегі түрлендіргіш линзалар толық алмастырылатын линзаларға қарағанда уақытша шешім ретінде қарастырылды. Mamiya компаниясының бәсекесіне жауап ретінде Rollei C сериясына ұқсас камера жасап, оны фотожурналистерге сынаққа берді. Олардың қызығушылығы жоғары болғанымен, Rollei компаниясы қажетті дәлдікпен алмалы-салмалы линзалар шығара алатынына сенбеді. Оның орнына, 1959 жылы компания Zeiss Sonnar f/4, 135 мм объективі бар Tele Rolleiflex-ті ұсынды. Бұл камера әсіресе портреттік суретке түсіруге өте қолайлы болды. Ал, 150 мм линзасы бар басқа модельді жасау жоспары тоқтатылды. 1961 жылы f/4, 55 мм объективі бар кең бұрышты Rolleiflex (Rolleiwide деп те аталады) пайда болды. Ол 1967 жылға дейін ғана өндірісте болды, бұл оны бүгін ерекше нұсқаларды есептемегенде, ең сирек кездесетін Rolleiflex камераларының біріне айналдырды. Оның басты артықшылығы – көп адам қатысатын іс-шараларда көп адамды суретке түсіру мүмкіндігі. Рейнхольд Хайдеке 1960 жылы қайтыс болғанға дейін жаңа камераларды жасауды жалғастырды, бірақ енді ешкім оны әзірлеу шығындары туралы ескертуге тырыспады. Оның жобаларының бірі Magic болды, ол бірнеше қымбат машина құралын жасауды талап етті – өндірілген аз санды ескергенде, ақталмайтын шығындар. Agfa компаниясы керісінше, бар камера корпусынан мүмкіндігінше көп модель жасауды ұнататын. Magic, әуесқой фотографтарға арналған болса да, 435 DM-ге салыстырмалы түрде қымбат болды. Ол селенді жарық өлшегішпен жұмыс істейтін автоматты экспозицияны басқару жүйесімен жабдықталған, ол 1/30 секундтан 1/300 секундқа дейінгі көру жылдамдықтарын және f/3.5-тен f/22-ге дейінгі диафрагмаларды таңдай алатын. Тек екі қолмен басқару органы болды: біреуі фокустау үшін, екіншісі 1/30 секундты (флэшпен суретке түсіру үшін) немесе қысқа (ұзақ экспозиция үшін) таңдауға арналған. Оның ізбасары Magic II 498 DM тұрады және сонымен қатар қолмен экспозицияны басқару мүмкіндігіне ие болды.
1960 жылдағы жағдай
1950 жылдардың соңына қарай, екі линзалы орта форматтағы камералар нарығы толып бастады. Көбінесе әуесқой фотографтар мен фотожурналистер 35 мм форматтағы камераларды пайдаланатын болды, ал студиялық фотографтар бір линзалы орта форматтағы камераларды жақсы көретін. Бір линзалы камералар қымбатқа түскенмен, оларда пленка ұстағыштары болды, оларды жылдам ауыстыруға болады (көмекші пленканы жүктейтін), сондай-ақ алмастырылатын линзалар да қарастырылған. Hasselblad осы сегментте нарық көшбасшысы еді. Швециялық компания алғашқы камерасын – Hasselblad 1600F-ті 1948 жылы таныстырды. Бірақ бұл модель техникалық тұрғыдан нашар деп есептелді, себебі оның жапқышы (затвор) сенімді болмады. Бұл мәселені шешу үшін 1952 жылы жапқыш жылдамдығы төмендетілген 1000F шығарылды, алайда фокальдық жазықтықтағы жапқыш әлі де жиі бұзылатын. Бұл бастапқыда толыққанды дамыған Rolleiflex үшін қауіп тудырмаса, 1957 жылы Compur жапырақты жапқышы бар аңызға айналған Hasselblad 500C пайда болғанда жағдай өзгерді. Хорст Франке басқаратын Rollei компаниясы соңғы Hasselblad-қа тең келтіретін камера шығара алмады. Осының салдарынан сату көлемі күрт төмендеп, компания қаржылық қиындыққа тап болды. Ақырында Хорст Франке бас директор лауазымынан бас тартты.
ЖЖҚ
DHW Fototechnik (2009 жылы Рольф Даус, Катерина және Ханс Хартье, сондай-ақ Фрэнк Уилл құрған) Брауншвейгте жаңартылған Rolleiflex FX N TLR және бұрынғы Rollei электрондық жапқышының негізінде жасалған DHW Electronic Shutter No. 0 HS1000 өндірілді. Сонымен қатар, Rolleiflex 6008 AF және Rolleiflex 6008 интегралды 2, X Act2 камерасы, Rollei 35 және Rolleivision проекторлары сатылымда болды. 2014 жылы DHW банкроттыққа өтініш берді және 2015 жылдың сәуірінде таратылды.
DW Фотосуреті
DHW-тің банкроттығы мен активтерін сатудан кейін, сол басқару тобы қызметкерлер саны одан әрі қысқартылған күйі DW Photo деген атпен бизнесті қайта бастады. TLR камералары мен проекторларды жасау тоқтатылды, өйткені назар Hy6 жүйесіне шоғырландырылды.
Орташа пішімді
Ролефлекс 3.5F TLR, 75 мм f/3.5 Планар линзасы бар – Дэвид Бейли және Дайан Арбус қолданғандай. Ролефлекс SL66 және SL66E SLR, көтерілу және түсу линза жазықтығымен және ерекше макротүсірім мүмкіндіктерімен – Брет Уэстон қолданғандай. Ролейкорд Vb – Ролейкорд желісінің қалғандары сияқты, кәсіби фотограф емес пайдаланушылар үшін арналған орта форматтағы қос линзалы рефлекстік камера. Ролефлекс 2.8GX – Гельмұт Ньютон қолданған. Ролефлекс 2.8FX N – классикалық TLR-дің ең соңғы нұсқасы. Rollei 4.0 FW TLR, 50 мм f/4 Super Angulon линзасы бар – классикалық қайта шығарылым. Rollei 4.0 FT TLR, 135 мм f/4 Tele Xenar линзасы бар – классикалық қайта шығарылым.
Rolleiflex 2.8FX N latest version of the classic TLR
Rollei 4.0 FW TLR with 50 mm f/4 Super Angulon — classic reissue. Rollei 4.0 FT TLR with 135 mm f/4 Tele Xenar — classic reissue.
35 мм
Rollei 35 компактты түпнұсқа видоискатель (Германия) 40 мм f/3.5 Carl Zeiss Tessar объективімен. Rollei 35 S компакт-камерасы (Сингапур) Rollei компаниясы жасаған 40 мм f/2.8 Zeiss Sonnar объективімен. Rollei B35 компакт-видоискатель камерасы кіріктірілген селенді есептегішімен және 40 мм f/3.5 Carl Zeiss Triotar объективімен. Rolleimatic компакт-камерасы ерекше пленка тасымалдау механизмімен. Rolleiflex SL2000 F (және 3003) SLR — ауыстырылатын кассеталары, Carl Zeiss линзалары, бел және көз деңгейіндегі видоискательдері, сондай-ақ моторлы пленка жылжытуы бар бірегей 35 мм жүйелі SLR. SL2000 F 1981 жылы ұсынылды. Rolleiflex SL35 сериясы — 1970 жылдан 1980 жылдардың соңына дейін Carl Zeiss оптикасын пайдалана отырып шығарылған 35 мм SLR. Schneider және Rolleinar (негізінен Rollei үшін Mamiya өндірген) сияқты басқа линзалар да қол жетімді болды.
Цифрлық
Rollei Prego сериясы — Rollei GmbH компаниясы таратқан, 10,1 мегапиксельге дейін ажыратымдылығы бар 18 тұтынушылық санариптік камералардың қатары (2007 жылдың қыркүйегіне дейін).