Кіріспе
Майкл Беннет (8 сәуір 1943 - 2 шілде 1987) – американдық музыкалық театр режиссері, сценарийші, хореограф және биші. Ол Бродвейдегі қойылымдарының хореографиясы мен режиссурасы үшін жеті «Тони» сыйлығын жеңіп алды және тағы он бір рет номинацияланған. Беннет «Уәделер, уәделер», «Ақымақтықтар» және «Компания» спектакльдеріне хореография қойды. 1976 жылы ол «Хор желісі» мюзиклі үшін «Музыкалық қойылымдағы үздік режиссер» және «Үздік хореография» номинацияларында «Тони» сыйлығын жеңіп алды. Беннет продюсер Джозеф Папптың қолдауымен, өзі ұйымдастырған тәжірибелік жұмыс процесі негізінде «Хор желісін» жасады. Сонымен қатар, ол Майкл Петерспен бірлесіп «Арман қыздары» мюзикліне режиссура қойып, хореографиясын жасады.
Michael Bennett (April 8, 1943 – July 2, 1987) was an American musical theatre director, writer, choreographer, and dancer. He won seven Tony Awards for his choreography and direction of Broadway shows and was nominated for an additional eleven. Bennett choreographed Promises, Promises, Follies and Company. In 1976, he won the Tony Award for Best Direction of a Musical and the Tony Award for Best Choreography for the musical A Chorus Line. Bennett, under the aegis of producer Joseph Papp, created A Chorus Line based on a workshop process which he pioneered. He also directed and co choreographed Dreamgirls with Michael Peters.
Ерте өмір және мансап
Беннетт Майкл ДиФилья болып Нью-Йорктің Буффало қаласында, хатшы Хелен (туған тегі Тернофф) мен фабрика жұмыскері Сальваторе Джозеф ДиФильяның ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі итальян-американдық, ал анасы еврей. Ол жасөспірім шағында би және хореографияны оқыды, содан кейін Баффалодағы жергілікті Bennett High School орта мектебінде бірнеше қойылымдар қойды. Бірақ кейін Америка Құрама Штаттары мен Еуропа бойынша гастрольдеген "West Side Story" мюзикліндегі Бэби Джон рөлін қабылдап, мектепті тастап кетті. Өнерге бет бұрғанда өзіне жаңа тегін таңдап, оны мектебінен алған. Беннеттің Бродвейдегі бишілік мансабы 1961 жылы Бетти Комден, Адольф Грин және Жюль Стайнның "Метролар ұйықтауға арналған" мюзиклінде басталды. Содан кейін ол Мередит Уилсонның "Бұл – махаббат" және қысқа ғана өмір сүрген "Бажур" мюзикалдарында ойнады. 1960 жылдардың ортасында ол NBC телеарнасының "Hullabaloo" поп-музыкалық бағдарламасында танымал биші болды, сол жерде ол әріптесі Донна МакКечнимен танысты. Беннет 1966 жылы "A Joyful Noise" қойылымымен хореографиялық дебют жасады, бірақ ол тек он екі рет көрсетілді. 1967 жылы ол тағы бір сәтсіздікке ұшырады – "Генри, тәтті Генри" (Питер Селлерстің "Генри Ориент әлемі" фильмі негізінде). Келесі бірнеше жылда ол Сада Томпсонмен "Твигс" пьесасындағы және Кэтрин Хепбернмен "Коко" мюзикліндегі жұмысы үшін мақтау алды.
Хорлық сап және 1980-жылдар
Беннеттің келесі жобасы "Хор желісі" болды. Мюзикл Бродвей бишілерімен жасалған жиырма сағаттық жазбалардан құрылды. Беннетт бастапқыда байқаушы ретінде шақырылған, бірақ көп ұзамай басшылықты өз қолына алды. Ол 1975 жылдың шілдесінде Бродвейден тыс жерде дебют жасаған қойылымды хореографиялап, режиссерлік етті. Ол тоғыз "Тони" сыйлығын және 1976 жылғы "Драма" саласы бойынша "Пулитцер" сыйлығын жеңіп алды. Кейін ол "Хор желісінің" дүниежүзілік сәттілігі кедергі болды деп мәлімдеді, себебі мюзиклдің көптеген халықаралық труппалары оның толық уақытын қажет етті. Беннетт 1985 жылы мюзиклдің фильмдік нұсқасының шығармашылық кеңесшісі болды, бірақ шығармашылық дауларға байланысты жобадан бас тартты. Ол әрқашан жобаларының шығармашылық бақылауын қалаған, бірақ Голливуд продюсерлері оған қажетті ықпалдылықты беруге дайын болған жоқ. Шоудың бастапқы күшін көрсететін жазылған материалдар бар. Телевизиялық ток-шоу жүргізушісі Фил Донахью түпнұсқа актерлік құрамға арналған толық бағдарлама шығарды, олар сол кезде естеліктермен бөлісіп, мюзиклдің кейбір нөмірлерін қайта жаңғыртты. 2008 жылғы "Every Little Step" деректі фильмі мюзиклдің 2006 жылғы қайта қойылымына актерлерді іріктеу процесін көрсетеді, онда Беннеттің көп жылдық әріптесі Байорк Ли хореографияны жаңартты. Фильм барысында түпнұсқа өндірістің тарихы да айтылады, Ли, Боб Авиан (Беннетпен бірге шоудың түпнұсқа хореографы және қайта қойылымның режиссері), композитор Марвин Хамлиш және түпнұсқадағы басты рөлдегі Донна МакКечни сияқты түпнұсқа қатысушылардың ескі кадрлары мен ашық сұхбаттары арқылы. Беннеттің келесі мюзиклі – "Баллрум", қарт жастағы махаббат туралы жоба. Қаржылық тұрғыдан сәтті болмаса да, ол жеті "Тони" сыйлығына ие болды және Беннет "Ең жақсы хореография" номинациясында жеңіске жетті. Ол "Хор желісінен" кейін жасалған кез келген жоба антиклимаксқа ұшырауы тиіс екенін мойындады. Беннетт 1981 жылы "Dreamgirls" мюзиклімен тағы бір сәттілікке қол жеткізді, ол "The Supremes" сияқты топ туралы және ақ музыка индустриясының қара музыканы қанау туралы сахна артындағы эпикалық туынды болды. 1980 жылдардың басында Беннетт әртүрлі жобалармен айналысты, олардың бірі "Балалар крестовый походы" атты аңызға негізделген, бірақ ешқайсысы сахнаға шықпады. 1978 жылы ол 890 Бродвейді сатып алып, оны би және театр үшін репетициялық студиялар кешеніне айналдырды. 1986 жылы стрестен туған стенокардия және мүліктің қаржылық зиянына байланысты ол оны 15 миллион долларға сатуға мәжбүр болды. Екі жалдаушы ғимаратты сатып алды, ол Америка балет театры, Элиот Фельд балетінің техникасы, Гибни би компаниясы және басқалар үшін репетициялық орталық болып қала береді. Ол өмір бойы дос болған көмекшісі Боб Авианмен әрқашан бірлесіп жұмыс істеді. 1985 жылы Беннетт Трева Сильверман және Джимми Уэбб жазған, бес жылға жуық уақыт бойы шеберханалық қойылымдар арқылы дамып келген "Scandal" мюзиклін тастады. Шоу сексуалдық тұрғыдан ашық болды, бірақ консервативті атмосфера және СПИД-тің күшейіп бара жатқан қорқынышы оны коммерциялық тұрғыдан тиімсіз етті. Содан кейін ол Вест-Эндте "Chess" қойылымын қоюға келісім берді, бірақ 1986 жылдың қаңтарында денсаулығының нашарлауына байланысты жобадан бас тартты, Тревор Нанн Беннеттің бұрын тапсырыс берген декорацияларын пайдаланып, өндірісті аяқтады.
Талдау
Өзінің танымал замандасы Боб Фосстен айырмашылығы, Беннетт ерекше хореографиялық стилімен танымал болған жоқ. Оның орнына Беннетттің хореографиясы музыкалық туындының формасына немесе бейнеленген ерекше кейіпкерлерге байланысты болды. “Компания” мюзиклының екінші актісінде Беннетт әдеттегі хореографиялық үміттерге қарсы шығып, стандартты Бродвей өндірісінің нөмірін қасақана әдемілеуден айырды. Компания шапан мен таяқпен (“Side By Side”) би кезеңін қиындықпен орындады, осылайша көрермендерге кейіпкерлердің ән айту мен билеудегі физикалық шектеулерін көрсетті. Беннетт көрермендерге бұл топтың орындау үшін жиналғанын және олардың күшіне шамасы жетпейтінін сезіндірді. Ол бұл номерді әдеттегідей биге емес, кейіпкерлерге арнауды көздеді. “A Chorus Line” мюзиклындағы “One” әні басқаша жұмыс істейді. Нөмірдің құрылысының/репетициясының әртүрлі кезеңдері көрсетіледі, және шоу кәсіби бишілер туралы болғандықтан, ән мен бидің соңғы орындалуы Бродвей өндірісінің сапасынан күтілетін барлық жылтырлық пен әдемілікке ие. Беннетттің хореографиясы сонымен қатар, бұл номердің артындағы адамдарға қаншалықты қиындық тудыратынын көрсетеді. Беннеттке Джером Роббинстің еңбектері әсер еткен. “Михаэль Беннет Роббинстің жұмысындағы тұтастықты, берілген туындының барлық бөліктері бірігіп, біртұтас нәрсе құрайтынын ерте сезінді”. “Dreamgirls” мюзиклында Беннетттің музыкалық сахналауы “гипнотикалық қозғалыс сезімі” деп сипатталды: ерекше шоудың ең үлкен жетістігі – “A Chorus Line” мюзиклында Майкл Беннетт актерлерге хореография қойса, “Dreamgirls” мюзиклында ол декорацияға хореография қойды. Беннетттің [декорацияны басып тұрған плексиглас мұнараларды] пайдалануы революциялық болды. Мұнаралар автоматтандырылған балет сияқты, үнемі өзгеріп отыратын перспектива мен кеңістік құру үшін қозғалды. Олар іс-қимылды күшейтіп, қарқынды түрде алға жылжытты. Сондықтан шоуда жеке би кезеңдері болған жоқ: би мен қозғалыс бүкіл оқиғаның бір бөлігі болды. Бірақ Беннетт механикалық декорацияны өзінің бишілеріне айналдырды.
The most thrilling breakthrough of the extraordinary show is that whereas in A Chorus Line Michael Bennett choreographed the cast, in Dreamgirls he has choreographed the set. Bennett's use of [the plexiglass towers that dominated the set] was revolutionary. The towers moved to create constantly changing perspectives and space, like an automated ballet. They energized the action, driving it forcefully along. It's why there were no set piece dance routines in the show: dance and movement were organic to the entire action. But Bennett had made the mechanical set his dancers."
Жеке өмір
Беннет бисексуал болған. Жастық шағында Беннетт Ларри Фуллермен қарым-қатынаста болды, ол биші, хореограф және режиссер еді. Ол виртуоз биші Донна МакКечнимен ұзақ кәсіби және жеке қарым-қатынаста болды, ол оның "Уәделер, уәделер" және "Компания" туындыларында биледі, ал 1976 жылы "A Chorus Line" спектаклінде оған арналған рөл үшін "Тони" сыйлығын «Музыкалық фильмдегі ең үздік әйел рөлі» номинациясында жеңіп алды. Олар 1976 жылдың 4 желтоқсанында үйленді, бірақ бірнеше айдан кейін ажырасып, 1979 жылы ресми түрде ажырасты. 1970-ші жылдардың соңында француз актері Жан-Пьер Кассельдің әйелі Сабина Кассель Паристегі отбасын тастап, Манхэттенде Беннеттпен бірге тұру үшін кетті, бірақ бұл қарым-қатынас уыстанып қалды. Ересек өмірінде Беннетт "көп күш жұмсап, халық оның гомосексуал екенін сезбеуін қамтамасыз етті. 1985 жылдың желтоқсан айында оған ЖҚТБ диагнозы қойылғанда, ол бұл фактіні де жасырып өтті". Беннетт алкогольге және есірткіге, әсіресе кокаин мен квалюдке тәуелді болды, бұл оның жұмысқа қабілетіне және көптеген жеке және кәсіби қарым-қатынастарына зиян келтірді. Оның тәуелділігі арта түскен сайын, параноясы да күшейді. Өзінің атақ-даңқы мен әкесінің итальяндық тегін ескере отырып, ол мафияның шабуылына ұшырауы мүмкін деп алаңдады. Беннеттің соңғы сүйіктісі Джин Пруит болды. 1986 жылы Пруит пен оның досы Боб Херр Беннеттпен бірге Аризона штатының Тусон қаласында оның өмірінің соңғы сегіз айында бірге тұрды, онда ол Аризона университетінің медициналық орталығында күтім алды. Беннетт 44 жасында ЖҚТБ-мен байланысты лимфомадан қайтыс болды. Ол пандемияға қарсы күреске арналған зерттеулерді қаржыландыру үшін мүлкінің бір бөлігін қалдырды. Беннетттің қоштасу рәсімі 1987 жылдың 29 қыркүйегінде Нью-Йорктегі Шуберт театрында ("A Chorus Line" спектаклінің сол кездегі орны) өтті.