Кіріспе

Жақын себеп – байқалатын нәтижеге ең жақын немесе тікелей себеп болған оқиға. Бұл жоғары деңгейдегі түпкі себепке (немесе дистальды себепке) қарама-қайшы келеді, ол әдетте бір нәрсе болғанының "шынайы" себебі деп есептеледі. Бұл ұғым көптеген зерттеу және талдау салаларында, соның ішінде дерек ғылымы және этологияда қолданылады. Мысал: Кеме неге батты? Жақын себеп: Су сызығының астында тесік болғандықтан, кемеге су кірді және кеме оны ұстап тұрған судан ауыр болды, сондықтан ол жүзбеді. Түпкі себеп: Кеме кеме қабығын жарып тастаған тасқа соқтығысты. Көп жағдайларда түпкі себеп өзі де басқа түпкі себепке қарағанда жақын себеп болуы мүмкін. Осы мысалды былай жалғастырамыз:

Мысал: Кеме неге тасқа соқтығысты? Жақын себеп: Кеме оны болдырмау үшін бағытын өзгерте алмады. Түпкі себеп: Кеме автопилотта болғандықтан және автопилоттың деректері дұрыс болмағандықтан. (одан да күшті): Кеме жасаушылар кемені құрастыру кезінде қателіктер жіберді. (күштірек): Кеме жасау зауытындағы еңбек графигі тынығуға мүлдем мүмкіндік бермейді. (абсурдқа дейін): Кеме жасау зауытының иелері қысқарып бара жатқан нарықта өте аз пайда табады.

Биологияда

Түпкі себеп-салдарлық қасиеттерді оларға әсер ететін эволюциялық күштер тұрғысынан түсіндіреді. Мысал: Ұрғашы жануарлар көбінесе еркектердің мінез-құлқындағы белгілі бір ерекшеліктерді, мысалы, ән салуды жақсы көреді. Жыныстық таңдауға негізделген түпкілікті түсіндірме бойынша, қалауларын көрсететін Ұрғашы жануарлар күштірек немесе тартымдырақ еркек балалар табады. Жақын себеп-салдарлық биологиялық функцияларды дереу физиологиялық немесе қоршаған орта факторлары тұрғысынан түсіндіреді. Мысал: Ұрғашы жануар жұптасу таңдау кезінде белгілі бір еркекпен жұптасуды таңдайды. Мүмкін жақын себепті түсіндірме бойынша, бір еркек күшті сигнал берген, бұл Ұрғашы жануарда гормон деңгейінің жоғарылауына және жұптасу мінез-құлқына әкелген. Бұл екі мысалдағы мінез-құлық бірдей болғанымен, түсіндірмелер эволюциялық және физиологиялық факторларды қамтитын әртүрлі факторлар жиынтығына негізделген. Оларды одан әрі бөлуге болады, мысалы, жақын себептерді жергілікті бұлшық қозғалыстары немесе даму биологиясы тұрғысынан қарастыруға болады (Тинбергеннің төрт сұрағын қараңыз).

Философияда

Аналитикалық философияда себептік адекваттылық ұғымдары себептік модельде қолданылады. Әсердің нақты себебін түсіндіру үшін, басқалармен қатар, мыналарды ажырата білуді қамтитын жеткіліктілік шарттарын орындау қажет: нақты себептік қатынастар мен жағдайлардың кездейсоқтығын, себептер мен салдарларын, ортақ себептен туындаған себептер мен салдарларын. Мұның маңыздылығының бір танымал мысалы – Дюгем-Куин тезисі, ол гипотезаны жеке-жеке тексерудің мүмкін емес екенін көрсетеді, себебі гипотезаның эмпирикалық сынағы бір немесе бірнеше алдыңғы шарттарды талап етеді. Бұл мәселені шешудің бір жолы – салыстырмалы түсіндірулерді қолдану. Липтон сияқты көптеген ғылым философтары салыстырмалы түсіндірулер нақты себептерді анықтауға қабілетті деп санайды. Салыстырмалы түсіндірудің мысалы – бақылау тобын қамтитын когорттық зерттеу, онда екі толыққанды бірдей үлгіні қарастыру арқылы себепті анықтауға болады. Бұл көзқарас сонымен қатар жақын себептер тудыратын "неге?" сұрақтарының шексіз регрессиясы мәселесін де айналып өтеді.

Әлеуметтану саласында

Әлеуметтанушылар "проксималды себептеме" және "дисталдық себептеме" деген байланысты екі терминді қолданады. Проксималды себептеме: адамның әлеуметтік мінез-құлқын, осы мінез-құлқына әсер ететін символдық өзара әрекеттесу, түсіну (Verstehen) және жеке орта сияқты тікелей факторларды қарастыру арқылы түсіндіру. Көптеген әлеуметтанушылар проксималды себептеме адамдардың тәжірибесіндегі биліктің алғашқы түрі екенін мойындайды; алайда, отбасылық қатынастар сияқты факторлар бастапқыда маңызды болғанымен, институттар мен әлеуметтік желілер сияқты басқа факторларға қарағанда тұрақты, негізгі немесе шешуші емес (Найман 2008: 5). Дисталдық себептеме: адамдардың әлеуметтік мінез-құлқын, жеке адамдар өз әрекеттерін орындайтын кеңірек контексті қарастыру арқылы түсіндіру. Биліктің дисталдық көзқарасын қолдайтындар билік қоғамның тұтастай алғанда (мысалы, экономикалық топтар арасында) көбірек абстрактілі деңгейде әрекет етеді және "біздің барлығымыз өмір бойы екі түрлі билікке де ұшыраймыз" (сол жерде) деп санайды. Осылайша, адамдар бір-біріне қатысты рөлдер мен мәртебелерді иеленгенімен, мінез-құлықтың түпкі себебі әлеуметтік құрылым мен институттар болып табылады. Адамның өмірбаянын әлеуметтік құрылыммен байланыста ғана айтуға болады, бірақ толыққанды картинаны көрсету үшін оны бірегей жеке тәжірибелермен де байланыстыру қажет (Миллс 1959).