Олександр Омельченко (1938-2021) – украин саяхаты. "Екінші кассета жанжалында" рөлі, Виктора Медведчукқа қарсылығы, Киев мэрі сайлауы және Рада депутаты қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Украиналық саясаткер (1938–2021)
Ukrainian politician (1938–2021)
2002 жылдың қаңтар айының басында "Екінші кассеталық дау" деп аталған жазбаларда Омельченко Виктор Ющенконы оның басқаратын "Біздің Украина" блогы мен Омельченко басқаратын "Бірлік" блогы арқылы Раданың бірінші вице-спикері Виктор Медведчукты қызметтен шеттетуге көндіргені анық көрінеді. 2001 жылдың 13 желтоқсанында Медведчук қызметтен алынды. Жазбалар Омельченконың Медведчукқа және Леонид Кучманы қолдаған Медведчук басқаратын СДПУ(о)-ға қарсы күшті наразылық білдіргенін көрсетті. 2006 жылғы наурыз сайлауында Киев қаласының әкімі лауазымына үшінші рет үміткер болып, жеңіске жетеді деп күтілген ол, сайлауда үлкен сәтсіздікке ұшырады, дауыстардың 21% алып, кейін Киев қаласының әкімі болған Леонид Черновецкий мен Виталий Кличкодан қалып қойды.
On recordings, which were termed the "Second Cassette Scandal" and released in early January 2002, Omelchenko demonstrably urged Viktor Yushchenko to have the Yushchenko led Our Ukraine bloc and the Omelchenko led Unity bloc oust Viktor Medvedchuk as first vice speaker of the Rada. On 13 December 2001, Medvedchuk was ousted. The recordings revealed that Omelchenko virulently opposed Medvedchuk and the Medvedchuk led SDPU(o), which supported Leonid Kuchma. While he was running for a third term as Mayor of Kyiv in what was expected to be an easy victory in the March 2006 election, he was soundly defeated, with 21% of the votes behind elected mayor Leonid Chernovetskyi and Vitali Klitschko, who would himself later become mayor of Kyiv.
Кейінгі саяси мансап
2007 жылғы украин парламенті сайлауында Омельченко «Біздің Украина» – Халықтың өзін-өзі қорғау блогынан Жоғарғы Радаға депутат болып сайланды. Алайда, ол 2011 жылдың қыркүйегінде Азаров үкіметін қолдағандығы үшін партиядан қуылды. Омельченко келесі айда фракциядан өз еркімен шығып кетті. Омельченконың ұлы, сондай-ақ Александр, 2002 жылдан 2007 жылға дейін «Біздің Украина» партиясы тізімі бойынша Жоғарғы Раданың депутаты болды. Оның Александр Омельченко блогы сайлауда 2,26% ғана дауыс жинап, Киев қалалық кеңесіне өкіл жіберген жоқ. 2012 жылғы парламент сайлауында Омельченко бастапқыда Киевтегі 220-шы сайлау округінен парламентке қайта сайлануға ниеттенді, бірақ сайлаудан бас тартты. 2014 жылғы Киев қалалық сайлауында Омельченко тағы да «Біртұтас партиясынан» Киев қаласының мэрі лауазымына үміткер болды. Ол бұл сайлауда 6,1% дауыспен төртінші орынды иеленді (жеңімпаз Виталий Кличко 56,7% дауыс алды). «Біртұтас партиясы» 3,3% дауыс алып, Киев қалалық кеңесінде 2 орын жеңіп алды, соның ішінде Омельченкоға да орын бөлді. Омельченко 2014 жылғы украин парламенті сайлауына қатыспады. 2019 жылғы украин парламенті сайлауында Омельченко Киевтегі 220-шы сайлау округінен «Біртұтас партиясынан» үміткер болды. 2020 жылғы Киев қалалық сайлауында Омельченко тағы да Александр Омельченконың «Біртұтас партиясы» ұсынған Киев қаласының мэрі лауазымына үміткер болды. Бұл сайлауда партия 14 орын жеңіп алып, Киевтегі үшінші орынды иеленді, ал Омельченко Киев қалалық кеңесіне оралды. Алайда, ол қала әкімі сайлауында Виталий Кличкоға 50,52% дауыспен жеңіліп, сегізінші орынды иеленді.
During the 2007 Ukrainian parliamentary election, Omelchenko was elected as an Our Ukraine–People's Self Defense Bloc deputy to the Verkhovna Rada. However, he was expelled from the party in September 2011 due to his support of the Azarov Government. Omelchenko proceeded to voluntarily leave the faction the next month. Omelchenko's son, also named Oleksandr, was also a member of the Verkhovna Rada on an Our Ukraine ticket from 2002 until 2007. His Oleksandr Omelchenko Bloc won only 2.26% of the vote, and no seats in the Kyiv City Council. In the 2012 parliamentary elections, Omelchenko at first intended to attempt to be re elected into parliament in single member districts number 220 situated in Kyiv; but he withdrew from the elections. During the 2014 Kyiv local election, Omelchenko was again a candidate for the post of Mayor of Kyiv, again as a candidate of the Unity Party. He finished 4th in this election with 6.1% of the votes (winner Vitali Klitschko received 56.7%). Unity won 3.3% of the votes and 2 seats in the Kyiv City Council; including a seat for Omelchenko. Omelchenko did not participate in the 2014 Ukrainian parliamentary election. In the 2019 Ukrainian parliamentary election, Omelchenko was a candidate of the Unity Party in single member district No. 220, located in Kyiv. In the 2020 Kyiv local elections, Omelchenko was again candidate for mayor of Kyiv, nominated by Unity of Oleksandr Omelchenko. In this election, the party was the third most popular party of Kyiv, winning 14 seats, and Omelchenko returned to the Kyiv City Council. However, he lost the mayoral election to Vitali Klitschko with 50.52% of the votes. Omelchenko finished in eighth place.