Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Негізінен жоғарғы орта таптың тұрғын үйлерге арналған ауданы Понсонби бүгінде Оклендте тамақтану және сауда орындарымен де танымал. Понсонби жолы бойында көптеген мейрамханалар, кафелер, өнер галереялары, сәнді дүкендер мен түнгі клубтар орналасқан. Понсонбидің шекаралары көбінесе шартты болып келеді, солтүстікте Сент-Мэри шығанағы мен Херн шығанағын, шығыста Фриманс шығанағын, ал оңтүстік және батыста Грей Линн аудандарын қамтиды. Понсонби солтүстікте Джервоис жолымен, оңтүстікте Ричмонд жолымен және шығыста Понсонби жолымен шектеледі. Бұл аудан бастапқыда жұмысшы және орта тапқа арналған жер болды. Ұлы депрессиядан 1980 жылдарға дейін көптеген тозығы жеткен ғимараттар болды және ол біршама «көзге түсетін» репутацияға ие болды. Бұл жағдайға қылмыстық элементтердің болуы, көптеген маори және Тынық мұхиты аралдарының тұрғындары, сондай-ақ (1970 жылдардан бастап) студенттік жатақханалар мен Оклендтің өнер және ЛГБТ+ қоғамдарымен байланысы ықпал етті. Понсонбиге Понсонби жолының солтүстік жағында орналасқан «Үш шам» деп аталатын аймақ кіреді. Бұл атау 19 ғасырдағы шам бағанасынан (қазір қайта жаңартылған, төменде қараңыз) шыққан. Ұлыбританиядағы Крю және Бристольдегі Тоттердаун қиылыстары сияқты осы атпен танымал басқа да жерлер бар, бұл атаудың шығу тегіне әсер еткен болуы мүмкін. Сонымен қатар, Уэльстің Суонси қаласында және Қытайдың Макао қаласында осы атпен пабтар болған. Соңғы екі онжылдықта бұл аудан кең ауқымда жаңаруға ұшырады. Понсонбидегі мекенжайлар 1011 немесе 1021 индексімен белгіленеді. Маори тіліндегі тау жотасының атауы – Те Риму Тахи («Жалғыз Риму ағашы»), ол қазіргі Понсонби жолы мен Карангахапе жолының қиылысында тұрған ежелгі ағашқа сілтеме жасайды. Понсонбидің танымал басты көшесі – Понсонби жолы, ол Карангахапе жолының қиылысынан оңтүстікке қарай басталып, солтүстікке қарай «Үш шам» қиылысына дейін тау жотасының бойымен созылады. Жол бойында үш маңызды қиылыс бар: батысқа қарай Грей Линннің негізгі көшесі болып табылатын Уильямсон даңғылы, Грей Линн мен Понсонбиді бөліп тұратын Ричмонд жолы (қайта батысқа қарай) және шығысқа қарай Фриманс шығанағындағы негізгі көше – Франклин жолы.
A predominantly upper middle class residential suburb, Ponsonby today is also known in Auckland for its dining and shopping establishments – many restaurants, cafes, art galleries, up market shops and nightclubs are located along Ponsonby Road. The borders of Ponsonby are often seen as being rather fluid, taking in St Mary's Bay and Herne Bay to the north and including Freemans Bay to the east and Grey Lynn to the south and west. Ponsonby is properly bounded by Jervois Road to the north, Richmond Road to the south and Ponsonby Road to the east. The area was originally a working class to middle class area. From the Great Depression until the 1980s it contained many rundown buildings, and had a somewhat 'colourful' reputation. This was partially due to some criminal elements, its many Māori and Pacific Island residents and (from the 1970s onwards) student flats and an association with Auckland's arts and gay/lesbian scenes. Ponsonby includes an area called Three Lamps which is located at the north end of Ponsonby Road. This name is derived from a 19th century Lamppost (now reconstructed see below), There are other locations called Three Lamps for the same reason; intersections in the UK Crewe and Totterdown in Bristol which might conceivably have influenced the derivation here. There was also a Pub with that name in Swansea, Wales and a location in Macau in China. The suburb has undergone extensive gentrification over the last two decades. Addresses in Ponsonby have either the 1011 or 1021 postcode. The Māori name for the ridge is Te Rimu Tahi ('The Lone Rimu Tree'), referring to an ancient tree which, it is claimed, stood in a prominent position at what is now the intersection of Ponsonby Road and Karangahape Road. The main street for which Ponsonby is known is Ponsonby Road, which runs the length of the ridge from the Karangahape Road intersection to the south to the Three Lamps intersection to the north. En route there are three major intersections; Williamson Avenue, which is the main thoroughfare of Grey Lynn to the west, Richmond Road (again to the west), which divides Grey Lynn and Ponsonby and Franklin Road, which is the main road in Freemans Bay to the east.
Жеңімпаз қала маңы
1850-ші жылдардан бастап Сент-Мэри шығанағы мен Херн шығанағы бірнеше өркендеген оклендтіктер үшін портының көрінісімен танымал болды. Олар үлкен бақтармен және жеке кемежайларымен әсем "теңіз виллаларын" салған, олар Квин-стриттің төменгі жағына дейін қатынаған. Бұл жерлерге көбінесе тек суда ғана қол жеткізілген, себебі Понсонби және Джервоа қырқалары мен одан әрі жатқан аймақтар көбінесе қалың бұталы жерлер еді. Осы "теңіз виллаларының" көптегені бүгінге дейін сақталған, қазір оларды кейінгі Эдвард дәуіріндегі қала маңындағы құрылыстар қоршап тұр. Колледж төбесі атпен жүретін көліктер үшін тым тік болғандықтан, Окленд орталығынан барлық қозғалыс Карангахапе жолы арқылы жүргізілді (сондықтан нөмірлеу К жолынан басталады). 1880 жылдары атпен жүретін автобус қызметі іске қосылғаннан кейін, маршруттың соңында шағын сауда орталығы пайда болды (қазіргі Үш шам, бірақ бұрын Дедвуд деп аталған). Бұл сауда орталығы өркендеді, өйткені ол Херн шығанағындағы ірі мүліктерге, Колледж Хиллдегі шағын жұмысшылар үйлеріне және Грей Линннің жаңа орта тап үйлеріне қызмет көрсете алды. Соңында трамвай маршруты (алғашқыда атпен, кейін электрмен) Джервоа жолы бойымен созылды, бұл тұрғын үй және сауданың одан әрі дамуына әкелді. Қазіргі Үш шам деп аталатын аудан бастапқыда "Дедвуд" деп аталған ферма болған, ол алғашқы иелерінің досы, Капитан Дедвудтың есімімен аталған, ол Жаңа Зеландиядағы қарулы күштерде қызмет еткен болуы мүмкін. Қазіргі Джервоа жолы сол кезде Понсонби жолы деп аталған. Дедвуд жолы кеңесі де, Понсонби жолы кеңесі де болған, сондай-ақ Дедвуд аудандық кеңесі мен Понсонби аудандық кеңесі туралы да мәліметтер бар. Понсонби Дедвудтан гөрі әдемі естілгендіктен, 1870 жылдары көптеген адамдар бүкіл аймақты атау үшін Понсонбиді қолданған. 1873 жылға қарай атау Дедвудтан Понсонбиге өзгертілді, бірақ 1870 жылдардың ортасындағы жариялы хабарламаларда қауіпсіздік үшін "Дедвуд және/немесе Понсонби" деп көрсетілген. Атаудың өзгеруі жылжымайтын мүлік жарнамаларында жақсырақ естілген болуы мүмкін, бірақ ол бастапқыда қиындықтар туғызды; "Жаңа Зеландия Геральдында" бұл өзгеріс аймақтың Порт кеңесі мен Домен кеңесіне қатысты мүшелігіне қиындықтар туғызғаны айтылған, себебі олардың заңдық құжаттарында Дедвуд жолы кеңесі мен Дедвуд аудандық кеңесі көрсетілген: Басқарушы, Дедвуд ауданының тұрғындарына, олардың азырақ қайғылы атауды қабылдауы оларды сайлау құқығынан айыратынын хабарлауы керек еді. Бұл мәселе ақырында шешілді және де, 1882 жылы Понсонби, Карангахапе және Графтонмен бірге Окленд қаласымен біріктірілді. 1950-1960 жылдары жаңа сыртқы қала маңына адамдардың көшуі, Окленд қалалық кеңесінің "қаңғыбақ" аудандарды тазалау саясаты және Фриманс шығанағы арқылы автокөлік жолының салынуы жалға алу бағасының төмендеуіне және КҚБ-ның батысындағы аймақтың экономикалық жағдайының күрт нашарлауына әкелді. 1950 және 1960 жылдары көптеген Тынық мұхиты аралдарының тұрғындары елге келді және олар төмен бағалы аудандарға қоныстанды. Понсонби олардың бірі болды. 1970 жылдары суретшілер, богемалықтар, гомосексуалдар мен лесбиянкалар, полинезиялық мигрант жұмысшылардың үйлесімділігінен.
From as early as the 1850s St Mary's Bay and Herne Bay were favoured by several prosperous Aucklanders for their harbour views. They built elegant "marine villas" with extensive gardens and private jetties from which they commuted to the bottom of Queen Street. These were largely accessible only from the water as the Ponsonby and Jervois ridges and the area beyond were mostly coarse scrubland. A number of these 'marine villas' still stand, now surrounded by later Edwardian suburban developments. As College Hill was too steep for horse drawn vehicles, all traffic from the centre of Auckland came via Karangahape Road (which is why the numbering starts at the K Road end). After the establishment of the horse bus service in the 1880s a small shopping centre developed at the end of the route {what is now Three Lamps but then called Dedwood}. This shopping centre prospered as it was able to serve the larger properties in Herne Bay, the small workers cottages in College Hill and the new middle class houses of Grey Lynn. Eventually the tram route (first horse drawn and then electric) was extended along Jervois Road, which saw more residential and retail development. The area now called Three Lamps was originally a farm called "Dedwood", apparently named after a friend of the first owners; a Captain Dedwood, who may, or may not, have served in the armed forces in New Zealand. What is now called Jervois Road was at that time called Ponsonby Road. There was apparently both a Dedwood Road Board and a Ponsonby Road Board as well as references to both a Dedwood District Board and a Ponsonby District Board. Ponsonby definitely sounded more elegant than Dedwood so by the 1870s Ponsonby was apparently used by many people to refer to the whole area. Around 1873 the name was changed from Dedwood to Ponsonby although throughout the mid 1870s public announcements refer to 'Dedwood and/or Ponsonby' just to be safe. The name change may have sounded better in real estate advertisements, but it initially caused problems; in the New Zealand Herald, it is mentioned that the change caused problems with the area's membership of both the Harbour Board and the Domain Board as their legal documents specified the Dedwood Road Board and Dedwood District Boards:(The) Superintendent, should have intimated to the rate payers of the Dedwood district, that by their adopting a less funereal name they would disfranchise themselves. This problem was eventually sorted out and in any case in 1882 Ponsonby, along with Karangahape and Grafton was amalgamated with Auckland City. In the 1950s and 1960s a combination of people moving to new outer suburbs, Auckland City Council policy of "slum" clearances and the construction of the motorway through Freemans Bay, led to plummeting rents and a drastic downturn in the economic fortunes of the area directly west of the CBD. The 1950s and 1960s saw many Pacific Islanders arriving in the country and they tended to take up residence in low cost areas Ponsonby was one of them. By the 1970s, the combination of artists, bohemians, gays and lesbians, and Polynesian migrant workers,
Үш шамның аймағы
Аудандарға өз атын берген Үш шам Понсонби жолы, Сент-Мэрис жолы, Джервоис жолы және Колледж-Хилл көшелерінің қиылысының ортасында тұрды. Бұрынғы Глюпот тавернасының бұрышына басқа үлгідегі үш шам орналастырылды, ал ескі шам бағанасы Глюпотпен бірге қайта жаңартылды, және 2012 жылдың 10 тамызында шамдардың қайта жағылуы тойланды. 1994 жылы жабылып, фасады сақталған, бірақ ішкі жағы бұзылып, оның орнына жоғары қабатта пәтерлер, ал төменгі қабатта дүкендер салынды. Бұл енді Жаңа Зеландия поштасына тиесілі емес, 1992 жылы сатылғаннан бері ғимаратта көптеген кәсіпорындар орналасқан. Бұрынғы Понсонби өрт сөндіру станциясы (15 Сент-Мэрис жолы) 1902 жылы салынды және 1923 жылға дейін өрт сөндіру станциясы ретінде пайдаланылды. Лейз институты (20 Сент-Мэрис жолы) 1905 жылы жергілікті тұрғындар Уильям және Томпсон Лейзтің сыйы болды. 1969 жылы театр жабылды, ал 1981-1982 жылдары ол сауда орталығына, Үш шам алаңына айналдырылды. Холмдин – 1880 жылдардағы итальяндық стильдегі сәнді үй, кемешілік магнаты Александр Макгрегор үшін салынған. 1980 жылдары пансионат ретінде жұмыс істеді және трансвеститтер арасында танымал болды. Брэмар ғимараты. Уильям Холман жобалаған және 1911 жылы М.Г. Макгрегор мен капитан Дж. Смит үшін салынған. Франклин жолы: Франклин жолының тұрғындары әр түн сайын мыңдаған көрермендерді тартатын Рождестволық шамдармен үйлерін безендіру дәстүріне ие. Бұл дәстүр шамамен 1993 жылы басталды, ал 2022 жылы RNZ бұл дәстүрді «Оклендтің мерекелік маусымының символы» деп атады. Франклин жолының бойындағы Лондондық платан ағаштары 1870 жылдардың басында Окленд қалалық кеңесі жүзеге асырған алғашқы әдемілендіру жобасының бір бөлігі болды. Үш көшеге ағаштар отырғызылды: Төменгі Саймондс көшесі, Грей көшесі (қазір Грейс авеню) және Франклин жолы. Глостер соты, Франклин жолы, 1-үй. 1935 жылы Гораций Масси салынған арт-деко стиліндегі пәтерлер үйі.
The Three Lamps that gave the area its name stood in the centre of the intersection of Ponsonby Road, St Marys Road, Jervois Road and College Hill. Three lamps of another design were placed on the corner of the former Gluepot Tavern, and the old lamp post was rebuilt next to the Gluepot, and on 10 August 2012 the relighting of the lamps was celebrated. It closed in 1994, the façade remains, however, the interior was demolished and replaced with apartments upstairs and shops downstairs. It is no longer owned by New Zealand Post, and has had numerous businesses based in the building since its sale in 1992. Former Ponsonby Fire Station (15 St Marys Road) was erected in 1902, and was used as a fire station until 1923. The Leys Institute (20 St Marys Road) was a gift of local residents William & Thompson Leys in 1905. In 1969, the theatre shut down and in 1981 1982 it was converted into a shopping plaza, Three Lamps Plaza. Holmdene Gentleman's residence in the Italianate style from the 1880s built for shipping magnate Alexander McGregor. This was run as a Boarding House in the 1980s and was popular with Transvestites. Braemar Building. Designed by William Holman and built around 1911 for M. G McGregor and Captain J. Smith. Franklin Road: Franklin Road residents have a tradition of decorating their homes with Christmas lighting, which attracts thousands of spectators each night they are on. The tradition began around 1993, and in 2022 RNZ called the tradition a "hallmark of Auckland's festive season". The London Plane Trees lining Franklin Road were part of the first beautification scheme undertaken by Auckland City Council in the early 1870s. Three streets were planted with trees; Lower Symonds Street, Grey Street (now Greys Ave) and Franklin Road. Gloucester Court, 1 Franklin Road. 1935 Art Deco Apartment building by Horace Massey.
Ричмонд жолының қиылысы
Фэрфилд террасасы 117 131 Понсонби көшесі. 1910 жылдар шамасында салынған, сылақпен жабынған кірпіштен тұрғызылған сауда орталығы. Понсонби орталығы. 1950 жылдары "Алланс" күнтізбесі баспаханасы ретінде салынған. Лейз Блокі. 1911 жылы Лейс отбасы үшін салынған Королева Анна / Арт-нуво стиліндегі ғимарат. 1980 жылдардың басынан 1990 жылдардың соңына дейін бұл орында танымал "Кешкі кафе" орналасқан. Бұрынғы Vogels нан пісіру фабрикасы. 120 128 Понсонби жолы. 1940 жылдары неміс-иудей босқыны және философия ғылымдарының докторы Макс Райзенштейн нан пісіру фабрикасын ашқан. Кейін Йохан Клиссерге сатылып, компания нан өнімдерін, әсіресе Vogel's Bread-ты ірі көлемде өндіретін кәсіпорынға айналды.
Fairfield Terrace 117 131 Ponsonby Rd. Stuccoed brick retail development from around 1910. Ponsonby Central. Built as the Allans Calendar Printing Works in the 1950s. Leys Block. Queen Anne / Art Nouveau building erected in 1911 for the Leys family. From the early 1980s to the late 1990s this was the location of the popular "Open Late Cafe". Former Vogels Bakery. 120 128 Ponsonby Road. In the 1940s a German Jewish refugee and doctor of Philosophy named Max Reizenstein established a bakery. Later sold to Johan Klisser the firm has grown into a major manufacturer of baked goods and specifically Vogel's Bread.
Уильямсон даңғылының қиылысы
Бұрынғы Ньютон Бороу Кеңесі палаталары мен өрт сөндіру станциясы (1 Уильямсон даңғылы): 1889 жылы Кеңес палаталары мен өрт сөндіру станциясын Джон Митчелл жобалаған. Іргелес орналасқан сорғы станциясы мен Тернкок үйі бұзылғанда 1950 жылдары қайта салынды. VAANA Peace Mural (Ponsonby Water Reservoir) суреті 1985 жылы VAANA (Visual Artists Against Nuclear Arms) ұйымының негізін қалаушы сегіз суретшісі – Пат Хэнли, Маргарет Лоулор Бартлетт, Джилл Картер Хансен, Джон Никол, Джон Эйден, Клаудия Понд Эйли, Найджел Браун және Ваня Лоури – Outreach (қазіргі Artstation) галереясында, көрермендердің ынтасымен үлкен панельдерге салынды. Шебер керамист Питер Лэнг пен Лекс Доусон шебер құрылысшы Мэтт Стаффордпен бірлесіп, панельдерді қабырғаға орнатты.
Former Newton Borough Council Chambers & Fire Station (1 Williamson Avenue): In 1889, the Council Chambers and Fire Station were designed by John Mitchell. It was rebuilt in the 1950s when the adjoining Pumping Station and Turncock's house were demolished. The VAANA Peace Mural (Ponsonby Water Reservoir) was painted on large panels in 1985 by eight founding VAANA (Visual Artists Against Nuclear Arms) artists: Pat Hanly, Margaret Lawlor Bartlett, Jill Carter Hansen, John Nicol, John Eaden, Claudia Pond Eyley, Nigel Brown and Vanya Lowry in the main gallery at Outreach (now Artstation) with members of the public giving verbal encouragement. Master potters Peter Lange and Lex Dawson worked with Master Builder Matt Stafford to fix the panels to the wall.
Атақты тұрғындар
Элла Йелих О'Коннор/Лорд әнші және ән жазушы. Питер Берлинг теңізші. Карен Уокер дизайнер. Эндрю Энтрикан 1890 жылдары Окленд қаласының вице-мэрі. Капитан Уильям Далди, Парламент депутаты. Окленд порты басқармасының мүшесі, Хепберн көшесінде тұрған. Амей Далди – Уильямның феминист әйелі және 1893 жылы әйелдерге дауыс беру құқығын қамтамасыз еткен сайлау құқығы қозғалысының маңызды мүшесі. Фреда Старк – Оклендтегі ең танымал әйел. Ол "Civic Theatre" сахнасында алтын бояудан басқа ештеңе кимей билеген. Доктор Флоренс Келлер – американдық Флоренс Келлер (туған аты Армстронг) жетінші күндік адвентист, 90 жасында қайтыс болған кезде әлемдегі ең қарт хирург болған. Ол 1908 жылдан 1920 жылға дейін осы жерде тұрды. Александр Макгрегор – жергілікті кәсіпкер, "Northern Steamship Line" және кейіннен "McGregor Steam Ship Company" компанияларының бір бөлігінің иесі. Майкл Джозеф Савидж – Лейбористтік партияның Премьер-министрі және Понсонби округінен депутат. Питер Фрейзер – Премьер-министр. Хеллен Кларк – Лейбористтік партияның Премьер-министрі, бір кезде Джудит Тизардпен бірге тұрған. Джудит Тизард – Орталық Оклендтен депутат. Джон Кьюри – архитектор, 50 Wood Street мекенжайында тұрған. Чарльз Бломфилд (суретші) – Жаңа Зеландияның танымал пейзаж суретшісі, 40 Wood Street мекенжайында тұрған. Бетти Уорк – әлеуметтік жұмыскер және белсенді, Хопетун көшесінде тұрған.
Ella Yelich O'Connor/Lorde singer and songwriter. Peter Burling sailor. Karen Walker designer. Andrew Entrican Deputy Mayor of Auckland in the 1890s. Captain William Daldy MP. Member of the Auckland Harbour Board lived Hepburn Street. Amey Daldy feminist wife of William and significant member of the Suffrage Movement which secured the vote for women in 1893. Freda Stark Performer and dancer regarded as the most notorious woman in Auckland. Danced naked, apart from gold paint, on the stage of the Civic Theatre. Doctor Florence Keller The American Florence Keller (née Armstrong) was a Seventh day Adventist, who, when she died in her mid 90s was the oldest practicing surgeon in the world. She lived here from 1908 to 1920. Alexander McGregor local business man part owner of the Northern Steamship Line and latterly the McGregor Steam Ship Company. Michael Joseph Savage Labour Prime Minister and MP for Ponsonby. Peter Fraser Prime Minister. Helen Clark Labour Prime Minister flatted here for a while with Judith Tizard. Judith Tizard MP for Central Auckland. John Currie Architect lived at 50 Wood Street. Charles Blomfield (artist) Noted New Zealand Landscape painter lived at 40 Wood Street. Betty Wark Social worker and activist lived in Hopetoun Street.
Спорт
Понсонбиде «Понсонби Пониз» регби лигасы клубы мен Понсонби регби футбол клубы бар.
Ponsonby is home to the Ponsonby Ponies rugby league club and Ponsonby Rugby Football Club.