Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Крайстчерч маңы, Жаңа Зеландия.
Suburb of Christchurch, New Zealand
Каве Рок (Туавера) мен Скарбороу арасындағы жағажайдың Ngāi Tahu атауы – Матуку Тако Тако. Алайда, Дж. Ф. Мензис бұл атаудың Редклифф пен Маунт Плезант арасындағы сағаның жағалауындағы қонысқа қатысты екенін көрсетеді және "Сапарға дайындалу үшін ұлуларды пісіруге арналған отты шығару үшін таяқтарды үйкеген орын" деген баламалы аударманы ұсынады. Андерсен бұл атауды Шэг Рок (Рапануи) жанындағы сағаның аузындағы жағажайға орналастырады.
The Ngāi Tahu name for the beach between Cave Rock (Tuawera) and Scarborough is Matuku Tako Tako. However, J. F Menzies indicates this name is associated with a settlement on the shores of the estuary between Redcliffs and Mt Pleasant and prefers an alternative translation of "The place where sticks were rubbed together to make a fire with which to cook cockles in preparation for a journey". Andersen places this name on the beach at the mouth of the estuary, near Shag Rock (Rapanui).
Үкімет
Самнерді Крайстчерч қалалық кеңесі басқарады. Кентербери қауымдастығы бастапқыда Самнерді басқарды, ал 1849 жылы аңғарды Эдвард Жолли зерттеді және сол жылдың қарашасында көше жоспарын жасады. Алайда, Годли жоспарланған қоныстандырудан бас тартты және жер бөлінбеді. Ауылдық учаскелердің бірінші тағайындалуы 1851 жылдың ақпан айында жарияланғанда, №2 ауылдық учаске Феликс Уэйкфилдке берілді. Бұл учаске солтүстікте жағалау бойындағы жолмен, батыста Крайстчерч пен Литтелтон арасындағы жолмен, шығыста төбеге қарсы орналасқан және оңтүстікте аңғар арқылы өтетін тағы бір жолмен шектелген. 1850 жылғы қоныстандыру жоспарындағы көше аттары қолданылмады, ал Уэйкфилд осы ауылдық учаскенің бөліктерін кішігірім учаскелерге бөліп, жалға берді немесе сатты, осылайша ол Уэйкфилд қалашығы деп атаған қонысты құрды. Кентербери қауымдастығы таратылғаннан кейін Самнер Кентербери провинциялық кеңесінің басқаруына өтті. Бұл 1876 жылы провинциялар таратылғанға дейін жалғасты, содан кейін округтік кеңестер құрылды. Самнер бастапқыда Селвин округі кеңесінің қарауына кірді. 1870 жылдары қалалық кеңес құрылды. 1880 жылдардың соңына қарай Самнер қалашыққа айналды және Ферримидтің шығысындағы, әлі де көбінесе ауылдық елді мекендерді, соның ішінде Маунт-Плезант, Редклиффс, Монкс-Бэй, Клифтон және Ричмонд-Хилл, сондай-ақ Скарборо мен Годли-Хед арасындағы, көбінесе дамылмаған жерлерді, оның ішінде Тейлордың қателігін басқарды. 1940 жылдары шағын қалашықтар экономикалық тұрғыдан тиімсіз болып кетті және Самнер Крайстчерч қаласымен біріктірілді.
Sumner is administered by the Christchurch City Council. The Canterbury Association initially administered Sumner, with the valley being surveyed by Edward Jollie in 1849 and he drew up a street plan in November of that year. However, the planned settlement was rejected by Godley and the land was not subdivided. When the first allocation of rural sections was made public in February 1851, rural section No.2 was allocated to Felix Wakefield. This section was bounded in the North by a road along the coast, in the West by the road between Christchurch and Lyttelton, by an accommodation road against the hillside in the East and another accommodation road across the valley in the South. The street names on the 1850 settlement plan were not used and Wakefield subdivided and leased or sold off parts of this rural section in smaller lots to create a settlement he called Wakefield Township. After the Canterbury Association was disestablished, Sumner came under the control of the Canterbury Provincial Council. This lasted until the provinces were disestablished in 1876 and county councils were established instead. Sumner came under the jurisdiction of the Selwyn County Council initially. A Town Board was established during the 1870s. By the end of the 1880s Sumner had become a borough and administered the still mostly rural suburbs east of Ferrymead, including Mount Pleasant, Redcliffs, Moncks Bay, Clifton and Richmond Hill as well as the mostly undeveloped land between Scarborough and Godley Head, including Taylors Mistake. By the 1940s, small town boroughs were becoming uneconomic and Sumner was merged with Christchurch city.
Сәулет
Коленсо көшесіндегі Паско үйі – ІІ санаттағы тарихи ескертуіш және 1940-1960 жылдардағы соғыстан кейінгі модернистік тұрғын үй стиліндегі екі қабатты жеке үйдің ерте мысалы. Оны архитектор Пол Паско жобалап, 1948 жылы өзінің жеке үйі ретінде салдырған.
The Pascoe House in Colenso Street is a category II historic place and an early example of a two story private dwelling in the Post War Modern Domestic style of the 1940–1960. It was designed by architect Paul Pascoe and constructed in 1948 as his own private home.
Көлік
Литтлтон порты мен Крайстчерч жазық жеріндегі елді мекен арасындағы қолайлы бағыттың қажеттілігін Кентербери қауымдастығының бас геодезисі капитан Томас жылдам байқады. Самнердегі жазық жерге қоныстану да бастапқыда жоспарланған болатын.
The need for a convenient route between the Port at Lyttelton and the plains settlement of Christchurch was quickly recognised by Captain Thomas, Chief Surveyor for the Canterbury Association. Settlement of flat land at Sumner was also planned at an early stage.
Теңіз арқылы
Самнер Бар – кеме жүзу үшін елеулі қауіпті аймақ, бірақ дұрыс жел, толқын және теңіз жағдайында оны қауіпсізден өтуге болады. Дегенмен, жағасы ашық болғандықтан және жағалауға жақын қауіпсіз тұрақ жоқ болғандықтан, тәжірибелі теңізшілік дағдылары да қажет. Скарбороудың оңтүстік-шығыс жағында, Самнер шығанағында үлкен толқын қорғағышы бар шағын қайық порты орналасқан. Трейлерден кішкентай қайықтарды суға түсіруге арналған құлақтау жолы, сондай-ақ құтқару станциясы да бар. Алайда, бұл аймақ жел мен теңіздің әсеріне ұшырағандықтан, лайлануға бейім. 1849 жылы бұл аймақ Самнер Нук деп аталды және осы жерде теңізге құятын кішкентай өзен арқылы пайда болған лагунаның арқасында қайықтан құлау үшін шығанақтағы салыстырмалы түрде қауіпсіз орын болды. Бірақ Самнер шығанағы Тынық мұхитына ашық болғандықтан, Литтлтон портынан басқа, теңіз арқылы 8 теңіз шақырымы қашықтықта орналасқанға дейін үлкен кемелер үшін жақын маңдағы қауіпсіз тұрақ болған жоқ. Капитан Томас жасаған алғашқы ұсыныс – кемелерді түсіру үшін мұнда кемежай салу және жүкті Шак Роктан тыс сағаға трамваймен тасымалдау болды, бұл кемелердің Самнер Бардан өтуін болдырмау үшін жасалды, бірақ оның орнына құрлықтағы нұсқа таңдалды.
The Sumner Bar is a notable navigation hazard, though it can be crossed safely in the right wind, tide and sea conditions. However, with an exposed coast and no safe anchorage immediately off shore, good seamanship is also required. There is a small boat harbour, protected by a substantial breakwater, at the south eastern end of Sumner Bay, below Scarborough. There is a slipway for launching small boats from a trailer, as well as the lifeboat station. However, the area has a tendency to silt up, as it is still exposed to wind and sea. In 1849, this area was known as Sumner Nook and was the only comparatively safe place in the bay for landing from a boat, because of a lagoon formed by a small stream running into the sea in this area. But, with Sumner Bay open to the Pacific Ocean, there was no nearby safe anchorage for larger ships, short of Lyttelton Harbour, about 8 nautical miles away by sea. An early proposal, by Captain Thomas, was to builds a jetty here to unload ships and transport the cargo by tramway to the estuary beyond Shag Rock, to avoid ships having to cross the Sumner Bar, but a land option was chosen instead.
Құрлықпен
Литтлтон мен Крайстчерч арасындағы қолайлы құрлық жолы Кентербери қонысының бастапқы кезеңдерінен бері қажеттілік болып келді. Литтлтон мен Крайстчерч арасындағы теміржол және автомобильдік туннельдер салынғанымен, туннель арқылы өткізуге тым қауіпті немесе тым ірі жүктерді тасымалдау қажеттілігі сақталып тұр. Самнер арқылы өтетін бағыт қажетті көлік баламасы болып табылады. Литтлтоннан Крайстчерчке Эванс жотасы және Самнер арқылы жол салу 1849 жылы басталды. Дегенмен, тік беткейлерге және қатты жанартаулық тастарға кездесуі салдарынан жұмыс баяу жүрді. 1850 жылы Литтлтон мен Хиткотт аңғары арасындағы қыраттан тікелей ат жолы (Bridle Path) жасалды, осылайша алғашқы қоныс аударушылар Ферримидке жаяу және атпен жүк тасып бара алатын болды, ал олардың ауыр жүктері Самнер Бар арқылы қайықпен тасымалдана берді. 1851 жылы Самнер аңғарының батыс жағындағы жол құрылысы тік жанартаулық тік жарларға кездесіп, қаражат таусылғандықтан тоқтатылды. Алғашқы жол бағыты, қазір капитан Томас жолы деп белгілі, тасталды және кейіннен Эванс жотасы мен Самнер арасындағы аңғардың шығыс жағынан жаңа бағыт табылып, салынды.
A convenient land route between Lyttelton to Christchurch has been a requirement from the beginning of Canterbury settlement. While rail and road tunnels between Lyttelton to Christchurch have been constructed, there remains the need to transport goods that are too dangerous or too large to travel through one of the tunnel. The route via Sumner remains a necessary transport alternative. Construction of a road from Lyttelton to Christchurch via Evans Pass and Sumner began in 1849. However, progress was slow due to steep hillsides and hard volcanic rock being encountered. In 1850, a Bridle Path was cut directly over the saddle between Lyttelton and the Heathcote Valley so that the early settlers could travel to Ferrymead by foot and pack horse, while their heavy goods still needed to be transported across the Sumner Bar by boat. Road construction on the western side of the Sumner valley ceased in 1851 when construction encountered steep volcanic bluffs and funds ran out. The original road line, now known as Captain Thomas' Track, was abandoned and a new way down the eastern side of the valley between Evans Pass and Sumner was subsequently found and constructed.
Қоғамдық көлік
1888 жылы 1 қарашада Самнерге трамвай желісі ашылды.
A tramway opened to Sumner on 1 November 1888.
Самнер мектебі
Самнер мектебі 1876 жылы негізделген және қазіргі күні 1-ден 8-сыныпқа дейінгі оқушыларды оқытатын толыққанды бастауыш мектеп. Мектепте барлығы оқушы саны –
Sumner School was founded in 1876 and is these days a full primary school, teaching children from years 1 to 8. The school has a roll of students as of
" Теңіз жұлдызы " анамыз мектебінің
Our Lady Star of the Sea Catholic School – 1-ден 8-сыныпқа дейінгі оқушыларды оқытатын толыққанды бастауыш мектеп. Мектепте белгілі бір санда оқушы бар. Ол 1928 жылы ашылды.
Our Lady Star of the Sea Catholic School is a full primary school, teaching children from years 1 to 8. The school has a roll of students. It opened in 1928.
Ко Таку Рео
Бұрынғы Ван Аш колледжі, Оңтүстік аралдың және Солтүстік аралдың оңтүстік бөлігінен есту қабілеті нашар балаларды қабылдаған, қазір Ко Таку Реоның тұрғын үй кампусы болып табылады. Ол 1880 жылы Самер саңыралар мектебі ретінде ашылған.
The former van Asch College, which took hearing impaired children from all over the South Island and the southern North Island, is now a residential campus for Ko Taku Reo. It opened in 1880 as Sumner School for the Deaf.
Самнер колледжі
"Самнер колледжі", "Бич Глен интернаты" немесе "Челфорд" деп әр түрлі аталатын мектеп, шамамен 1877 және 1895 жылдар аралығында Самнерде болған. Мектеп директоры С. Л. Виггинс, ол көбінесе осы есіммен таныс болған, сол кездегі газет хабарламаларына сәйкес, 1877 жылдың тамызында жас жігіттерге арналған интернатын Самнерге көшірген. Виггинс Самнерге көшуден бұрын Акароа және Фернсайдта өз интернатын ашқан. Мектепте "нақты ағылшын біліміне қажетті пәндер, сондай-ақ латын және француз тілдері" оқытылып, теңізде жүзу, крикет және "жаяу серуендер" сияқты демалыс шаралары ұйымдастырылған. Виггинс Самнердегі мектебін кеңейтіп, жатақханалар мен оқу кабинеттерін салған, олар кейіннен жалға беріліп, 1880 жылдардың ортасында Саңыраулар мектебіне сатылған. 1896 жылдан бастап Виггинс Крайст колледжінің кіші мектебінде оқу-әдістемелік жұмыстармен айналысқан. Кейін ол Дурхэм көшесінде дайындық мектебін ашып, 80 жасқа дейін сабақ берген.
Variously known as "Sumner College", "Beach Glen Boarding School" or "Chelford", existed in Sumner between about 1877 and 1895. Schoolmaster C. L. Wiggins, as he was almost invariably known, appears to have moved his boarding school for young gentlemen to Sumner in August 1877, according to newspaper advertisements of the time. Wiggins has previously operated his boarding school at Akaroa and Fernside, before moving to Sumner. The school taught "the usual branches of a sound English education, together with Latin and French" and provided recreations including sea bathing, cricket, and "pedestrian excursions". Wiggins expanded his school at Sumner and built the dormitories and school rooms that were later leased and then sold to the Government School for the Deaf in the mid 1880s. From 1896, Wiggans was the Assistant Master in the Lower School of Christ's College. He subsequently founded a preparatory school in Durham Street, where he taught until he was 80 years old.
Самнер құтқару қайықтары мекемесі
Самнер Бардың тудыратын қаупіне байланысты, Самнер қоныстанғаннан бері әр түрлі құтқару қайығы болған. 1864 жылдың қыркүйегінде лоцман тағайындалғанға дейін ресми немесе тіпті бейресми құтқару қайығының бар екені туралы жазбалар жоқ. Дегенмен, 1850-ші жылдардың басынан бері шығанақта шағын, ашық ескек қайықтар болған болуы мүмкін. Самнер құтқару қайықтары институты 1898 жылдан бері шығанақта ресми құтқару қайығын немесе оған ұқсас құтқару кемесін пайдалануда. "Құтқару" деген дәстүрлі атау үш құтқару қайығына берілген.
Because of the hazard posed by the Sumner Bar, Sumner has had a lifeboat of some kind almost since its settlement. There is no record of a formal or even informal lifeboat being available prior to the appointment of a pilot in September 1864. However, it is likely that small open rowing boats were available in the bay from the early 1850s. The Sumner Life Boat Institution has operated a formal life boat or similar rescue craft in the bay since 1898. The traditional name of Rescue has been applied to three of the life boats.