Біздің Музыка: Зорлық-зомбылық, мораль және ізраил-палестина қақтығысы туралы ойлар

Кіріспе

Notre musique (ағылшынша: Біздің музыка) – Жан-Люк Годар режиссерлік еткен 2004 жылғы фильм. Фильм зорлық, мораль және кинода зорлықтың бейнеленуі туралы толғаныстарды қамтиды, сондай-ақ бұрынғы отаршылдық және қазіргі Израиль-Палестина жанжасы сияқты мәселелерге тоқталады. Ол 2004 жылғы Канн кинофестивалінде конкурсқа қатыспай көрсетілді. Notre musique сыншылар тарапынан жағымды баға алды.

Сюжет

Фильм Дантенің «Құдай комедиясынан» шабыттанған үш бөлімнен тұрады. «Realm 1: Тәңірлік тозақ» – салыстырмалы түрде қысқа, сюжетсіз монтаж, онда соғыс, қырғын мен зорлық-зомбылықты бейнелейтін деректі және көркем фильмдерден алынған кадрлар қолданылған. Екінші бөлім, «Realm 2: Тазарту орны», фильмнің басым бөлігін құрайды. Годар өзін-өзі сомдап, Сараевода өтетін еуропалық өнер конференциясына аттану үшін әуежайда күтеді. Онда ол конференцияға аудармашы ретінде бара жатқан француз-израильдік Рамос Гарсиямен танысады. Рамос конференцияда немере қызы Ольга Бродскаяны – орыс тегіндес, француз тілінде сөйлейтін яхуди қызын көруге асығады. Конференцияға келген тағы бір жас әйел, Тель-Авивтен келген журналист Джудит Лернер француз елшісіне барып, еврей-палестина қарым-қатынасы туралы жазбада қалдыруға болатын әңгімелесуді сұрайды («әділетті әңгіме емес, тек әңгіме»). Кейін ол ақын Махмуд Дарвишпен сұхбаттасады, ол Израильдің палестиналық күресті анықтайтынын айтады. Осы кездесулер арасында Джудит қаланы аралап, Мостар көпіріне барады, онда ол Эммануэль Левинастың («Entre Nous») еңбегін оқиды. Сонымен қатар, Ольга Годардың лекциясына қатысады, ол бейне мен мәтін арасындағы қарым-қатынас туралы. Басқа да тақырыптарға тоқталумен қатар, Годар «кадр/кері кадр» деп аталатын, екі кейіпкердің әңгімесі немесе пікір алмасуы кезінде алға-артқа кесуді қолданушы, кинематографияда жиі кездесетін тәсілге қарсылығын түсіндіреді. Годар екі кейіпкерді бірдей кадрға алып, олардың айырмашылықтарын регрессивті түрде жоюға болатынын және мұның үгіт құралы ретінде пайдаланылуы мүмкін екенін түсіндіреді. Кейін Ольга өзінің ағасы Рамоспен кездесіп, оныңмен суицидтің философиялық мәселесін талқылайды. Конференциядан кейін Годар үйіне оралып, бақшасын суарып жатыр. Оған Рамос Гарсия қоңырау шалып, Годарға театрға жүгіріп кіріп, сөмкесінде бомба бар екенін айтқан жас әйел туралы хабарлайды. Ол Израиль-Палестина бейбітшілігі үшін өзімен бірге өлген бір адамды іздеді; барлығы театрды тастап кетті. Полиция келді де оны атып өлтірді. Оның сөмкесін ашқанда, тек кітаптар табылды. Гарсия Годарға бұл Ольга болғанына сенімді екенін айтады. «Realm 3: Жұмақ» бөлімінде қысқаша қорытынды ретінде Ольга американдық теңіз жаяу әскерлері күзетіп отырған, көл жағасындағы көркем пейзажбен ойлы-толқынды серуендейді. Фильмнің саундтрегіне американдық композитор Мередит Монк үлес қосты.

The film is divided into three parts inspired by the Divine Comedy of Dante. "Realm 1: Hell" is a relatively brief, non narrative montage composed of appropriated documentary and narrative fictional footage depicting war, carnage, and violence. The second segment, "Realm 2: Purgatory", makes up the bulk of the film. Godard, playing himself, is waiting at the airport to depart to a European arts conference in Sarajevo. There he meets Ramos Garcia, a nationalized French Israeli, who is going to the conference as an interpreter. Ramos is looking forward to seeing his niece at the conference, Olga Brodsky, a French speaking Jew of Russian descent. Another young woman at the conference, Judith Lerner, a journalist from Tel Aviv, visits the French ambassador and entreats him to have an on the record conversation about Jewish Palestinian relations ("not a just conversation; just a conversation"). Later she interviews the poet Mahmoud Darwish, who says that Israel defines the Palestinian struggle. In between these encounters, Judith surveys the city, and visits the Mostar bridge, where she reads Emmanuel Levinas (Entre Nous). Meanwhile, Olga attends Godard's lecture, ostensibly about the relationship between image and text. In addition to touching on a variety of other topics, Godard explains his opposition to the common cinematic trope of "shot/reverse shot," the cutting back and forth between two characters in a conversation or an exchange. Godard explains that presenting two characters in such a way, framed identically, regressively effaces their differences, and can be used as a tool of propaganda. Later Olga meets with her uncle Ramos, and discusses with him the philosophical problem of suicide. After the conference, Godard is back home, watering his garden. He gets a call from Ramos Garcia, who tells Godard about a young woman who ran into a theater and declared she had a bomb in her bag. She asked for one person to die with her for Israeli Palestinian peace; everyone left the theater. The police came and shot her. When they opened her bag, all they found were books. Garcia tells Godard that he is sure it was Olga. In "Realm 3: Heaven," a brief postlude, Olga wanders contemplatively through an idyllic lakeside setting that appears to be guarded by American marines. A part on the soundtrack of the movie is made by Meredith Monk, an American composer.

Сыни қабылдау

Фильм сыншылардан көбінесе жағымды пікірлер алды. Rotten Tomatoes шолу жинақтағышы 52 шолу негізінде, сыншылардың 65% фильмге жағымды баға бергенін хабарлады. Metacritic 19 шолуға сүйене отырып, фильмнің орташа есебі 100 балдық шкала бойынша 77 балды құрағанын мәлімдеді.