Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
17-18 ғасырдағы ағылшын саясаткері және Ұлыбританияның бірінші лорд-канцлері Уильям Коупер, 1-ші граф Коупер, (/k//uː//p//ər/ KOOpər; шамамен 1665 – 10 қазан 1723) – Ұлыбританияның бірінші лорд-канцлері болған ағылшын саясаткері. Коупер – Кент графтығындағы Ратлинг-корттың 2-ші баронеті сэр Уильям Коупердің ұлы, соңғы екі Стюарт патшалығында белгілі парламент мүшесі болған.
17th and 18 century English politician and first Lord Chancellor of Great Britain
William Cowper, 1st Earl Cowper, ('/k//uː//p//ər/ KOOpər; c. 166510 October 1723) was an English politician who became the first Lord High Chancellor of Great Britain. Cowper was the son of Sir William Cowper, 2nd Baronet, of Ratling Court, Kent, a Whig member of parliament of some mark in the two last Stuart reigns.
Еңбек жолы мен атақтары
Каупер Гертфордширдегі Сент-Олбанс мектебінде білім алды, кейін округте ауылдық мүлікке ие болып, округ орталығында парламентте өкілдік етті. Ол 18 наурыз 1681/82 жылы Мидл Темплге қабылданды, 25 мамыр 1688 жылы адвокаттыққа бекітілді және кең практика құрды. 1688 жылы Англияға қонған Оранж принціне адалдығын білдірді, ал 1694 жылы корольдің кеңесшісі және Колчестердің тіркеушісі болып тағайындалды. Каупер замандастарының ең тиімді парламенттік сөйлеушілерінің бірі ретінде танылды. Ол 1702 жылы парламенттегі мандатын жоғалтты, себебі оның ағасы Спенсер Каупердің кісі өлтіру айып тағылып сотталуы халық арасында наразылық тудырды.
Cowper was educated at St Albans School in Hertfordshire, and was later to acquire a country estate in the county and represent the county town in Parliament. He was admitted to Middle Temple on 18 March 1681/82, was called to the bar on 25 May 1688, and built up a large practice. He gave his allegiance to the Prince of Orange on his landing in England in 1688, and was made King's Counsel and recorder of Colchester in 1694. Cowper had the reputation of being one of the most effective parliamentary orators of his generation. He lost his seat in parliament in 1702 owing to the unpopularity caused by the trial of his brother Spencer Cowper on a charge of murder.
Ұлы мөрдің иелері
1705 жылы 11 қазанда ол Құпия Кеңеске ант берді, Ұлы Мөрдің Лорд-сақшысы болып тағайындалды және әулеттік құрметсіз жүн қапшығына отырды. Келесі жылы ол Шотландиямен одақ құру үшін ағылшын және шотланд комиссарлары арасындағы келіссөздерді жүргізді. Сол жылдың қараша айында ол әкесінің бароны атағына ие болды, ал 1706 жылы 14 желтоқсанда Кент қаласының Уингем бароны Каупер атанды.
On 11 October 1705 he was sworn to the Privy Council, was appointed Lord Keeper of the Great Seal, and took his seat on the woolsack without a peerage. In the following year he conducted the negotiations between the English and Scottish commissioners for arranging the union with Scotland. In November of that year he succeeded to his father's baronetcy, and on 14 December 1706, he was raised to the peerage as Baron Cowper of Wingham, Kent.
Әуесқой
Элизабет Каллинг Уильям Каупердің сүйіктісі болды және оған екі бала дүниеге келді. Ол 1687/8 жылы қайтыс болған Херттингфордбери паркінің иесі Джон Каллингтің қызы болды және ол Бишопскейттегі Сент-Хелен шіркеуіне жерленді. 1702 жылдың қаңтарында оның ағасы Джон мұрагер қалдырмай қайтыс болды, ал Элизавета мүлікті мұраға алды. Ол 1703 жылдың 27 қарашасында қайтыс болды және Хертингфордбериде жерленді. Оның балаларынан 1697 жылдың 14 қарашасында туған Уильям 1719 жылдың 31 қазанында Парижде қайтыс болды. 1700 жылдың 10 қыркүйегінде туған Мэри есейіп, Роберт Айзексонға үйленді. Тори жазушылары Лорд Кауперді бигамдылықта айыптады. Деларивье Манлидің "Жаңа Атлантида" кітабында үйленген Эрнандо, жас және ойға оңай берілетін әйелді қос неке заңды екеніне көндіріп, жалған неке рәсімімен азғырады. Джонатан Свифт Кауперді "Уилл Бигами" деп атады. Томас Херн күнделігінде Каупердің "бір уақытта екі әйелге ие болғаны белгілі" деп жазды. Елизавета Каллингтің әлеуметтік жағдайы, басқа жағдайларда оның Каупердің сүйіктісі емес, әйелі болуына мүмкіндік берген болуы мүмкін, сондықтан осы қауесеттерге сенім артқандар көбейген болуы мүмкін. Ол өсиетімен балалардың өзінің заңды балалары екенін мойындайды, сондай-ақ Лорд Каупер мен оның екінші әйелі де балаларды өздерінің балалары ретінде мойындады, бұл хат алмасудан көрінеді.
Elizabeth Culling was the mistress of William Cowper, and bore him two children. She was the daughter of John Culling of Hertingfordbury Park, who died in 1687/8, and was buried in St Helen's, Bishopsgate. Her brother John died in January 1702/3 without issue, and Elizabeth inherited the estate. She died on 27 November 1703, and was buried at Hertingfordbury. Of her children, William, born on 14 November 1697, died in Paris on 31 October 1719. Mary, born on 10 September 1700, lived to maturity, and married one Robert Isaacson. Tory writers satirised Lord Cowper as a bigamist. In The New Atalantis by Delarivier Manley, the married Hernando eloquently persuades an impressionable young woman that double marriage is lawful, seducing her with a sham marriage ceremony. Jonathan Swift referred to Cowper as "Will Bigamy". In his diary, Thomas Hearne recorded that Cowper was "well known to have had two wives at a time". The rumours may have gained traction because Elizabeth Culling was of a station in life that perhaps would, in other circumstances, have led to her becoming Cowper's wife, rather than his mistress. In her will, she acknowledges that the children are her natural children, and the children were also acknowledged by Lord Cowper and his second wife, as will be seen from the correspondence.
Кейінгі жылдар және өлім
Соңғы жылдары Кауперді, мүмкін негізсіз, якобиттерге белсенді көңіл білдіруде айыптағандар болды. Ол 1723 жылдың 10 қазанында Гертфордширдегі Паншангер маңындағы Коул Грин тұрғын үйінде қайтыс болды. Оның өліміне қатты қайғырған Мэри, одан кейін бірнеше ай ғана өмір сүрді.
In his last years Cowper was accused, but probably without reason, of active sympathy with the Jacobites. He died at his residence, Cole Green near Panshanger in Hertfordshire on 10 October 1723. Mary, who was devastated by his death, outlived him by only a few months.