1978 жылғы Үкімет Этикасы Заңы: АҚШ-тың мемлекеттік қызметкерлерінің сыбайлас жемқорлыққа қарсы күресу шаралары
Ethics in Government Act
АҚШ-тың 1978 жылғы «Үкіметтегі этика» заңы: Уотергейт салдарынан қабылданды, шенеуніктердің қаржылық ашықтығын, лоббизмді шектеді. Жаңа заң туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың федералды заңы
United States federal law
1978 жылғы Үкімет этикасы туралы заң – Никсонның Уотергейт жанжалы мен Сенбі күнгі қырқынынан кейін қабылданған АҚШ-тың федералды заңы. Ол үкіметтегі жемқорлықпен күресу үшін қабылданды.
The Ethics in Government Act of 1978 is a United States federal law that was passed in the wake of the Nixon Watergate scandal and the Saturday Night Massacre. It was intended to fight corruption in government.
Қорытынды
1978 жылғы "Мемлекеттік қызметтегі әдеп кодексі туралы заң" алты тарауға бөлінген. Ол мемлекеттік қызметкерлердің, сондай-ақ олардың жақын туыстарының қаржылық жағдайы мен еңбек тарихын міндетті түрде жариялауды енгізді. Бұған қоса, ол мемлекеттік қызметтен кеткеннен кейін белгілі бір мерзімге мемлекеттік қызметкерлердің лоббилік қызметін шектеді. Соңында, ол үкіметтік шенеуніктерді тергеумен жүктелінген АҚШ Тәуелсіз прокурор кеңсесін құрды.
The Ethics in Government Act of 1978 is organized into six titles. It created mandatory, public disclosure of financial, and employment history of public officials as well as their immediate families. It also created restrictions on lobbying efforts by public officials for a set period after leaving public office. Lastly, it created the U. S. Office of Independent Counsel, tasked with investigating government officials.
I бөлім
I бөлім мемлекеттік қызметтегі адамдардан табыстарының көздері мен сомаларын, сыйлықтарды, өтемақыларды, иелікті мүліктерінің және берешектерінің нақты және шамамен құнын, мүлік, тауарлар мен бағалы қағаздар бойынша жасалған мәмілелерді, сондай-ақ жұбайының немесе тәуелді тұлғаларының белгілі бір қаржылық мүдделерін көрсететін қаржылық мәлімдемелерді толтыруды талап етеді. Есеп беруге міндетті адамдарға мыналар жатады, бірақ олармен шектелмейді: Президент, Вице-президент, атқарушы биліктің қызметкерлері мен лауазым иелері, Пошта Бас директоры, Пошта Бас директорының орынбасары, АҚШ Пошта қызметінің әрбір мүшесі, АҚШ Пошта қызметінің немесе Пошталық реттеу комиссиясының әрбір қызметкері, сондай-ақ сот төрешілері, мысалы, Бас судья, судьялар, апелляциялық сот судьялары және аудандық сот судьялары. Бұл есептер тұрғылықты жері бойынша тиісті штаттық лауазым иесіне және Конгресс палатасының этика мәселелері жөніндегі комитетіне ұсынылуы керек. Президент, Вице-президент, АҚШ Әділет министрлігіне тағайындалған кеңесшілер және АҚШ Сенатының бекітуін қажет ететін лауазымдарға үміткерлер Үкіметтік этика басқармасының директорына есеп беруі тиіс. Бұл есептер ұсынылғаннан кейін көп ұзамай халыққа қолжетімді болады. АҚШ Бас прокуроры есептердегі ақпаратты жалған көрсеткен кез келген адамға қудагерлік қылуға құқылы.
Title I requires those in the public service sector to fill out financial disclosure forms which include the sources and amounts of income, gifts, reimbursements, the identity and approximate value of property held and liabilities owed, transactions in property, commodities, and securities, and certain financial interests of a spouse or dependent. People that must file reports include, but are not limited to: the President, Vice President, employees and officers of the Executive Branch, Postmaster General, the Deputy Postmaster General, each Governor of the Board of Governors of the U. S. Postal Service, each officer or employee of the United States Postal Service or Postal Regulatory Commission, as well as judicial officers, such as Chief Justice, Associate Justices, appellate judges and district judges. The report must then be filed to the appropriate state officer of their state of residence, and the committee charged with issues of ethics in their respective house of Congress. The President, Vice President, counsel appointed to the United States Department of Justice, and nominees to positions that require United States Senate confirmation must file with the Director of the Office of Government Ethics. These reports are available to the public shortly after they are submitted. The Attorney General of the United States can bring charges against anyone who falsifies information in the reports.
II бөлім
1989 жылы жоюға қатысты дауыс беру өтті және 1991 жылдың 1 қаңтарынан бастап күшіне енді. Бұл тақырып бастапқыда атқарушы билік өкілдерінің қаржылық ақпарат беруін реттеген, бірақ үш саланың барлығы үшін ақпарат беру ережелері кейіннен бірінші тақырыпқа біріктірілді.
Vote to repeal took place in 1989, and took effect January 1, 1991. This title originally governed financial disclosure by executive branch officials, but disclosure rules for all three branches were later consolidated into the first title.
III бөлім
1989 жылы жоюға қатысты дауыс беру өтті және 1991 жылдың 1 қаңтарынан бастап күшіне енді. Бұл тақырып бастапқыда сот саласының лауазымды тұлғаларының қаржылық ақпараттарын жариялауды реттеген, бірақ үш саланың барлығы үшін ақпарат ашу ережелері кейіннен бірінші тақырыпқа біріктірілді.
Vote to repeal took place in 1989, and took effect January 1, 1991. This title originally governed financial disclosure by judicial branch officials, but disclosure rules for all three branches were later consolidated into the first title.
IV бөлім
IV бөлім Мемлекеттік этика басқармасын құрды. Мемлекеттік этика басқармасының директоры Президент тағайындайды, ал Сенат бекітеді. Директор атқарушы билік органдарының ақпарат ашу саясатына бағыт берумен міндеттелген, сондай-ақ этикалық құқық бұзушылықтарды тергеуде Бас прокурормен өзара іс-қимыл жасайды.
Title IV created the Office of Government Ethics. The Office of Government Ethics' director is appointed by the President, and approved by the Senate. The director is charged with providing direction on Executive Branch policies of disclosure, and collaborates with the Attorney General in investigations of ethics violations.
V бөлім
V бөлім 2011 жылғы мәліметтер бойынша, тұрғылықты жеріне байланысты түзетулермен, жылына 120 000 доллардан астам табыс көретін адамдардың қосымша жұмыс істеуіне шектеулер қояды. Қызметкерлер "сенімділік қатынастарын қамтитын кәсіби қызметтерді ұсынатын" ұйымда жұмыс істей алмайды, олардың атын сол ұйым қолдана алмайды, сол ұйымның басқармасында жұмыс істей алмайды немесе тиісті мемлекеттік этика органының немесе лауазым иесінің алдын ала рұқсатынсыз оқыта алмайды. Бұл заң жобасы агенттік алдындағы лоббилік қызметке тыйым салу мерзімін бір жылдан екі жылға ұзартты. Сонымен қатар, судьяларға белсенді қызметте болмаған кезде оқытуға рұқсат беріледі.
Title V restricts outside employment on people making above $120,000 a year with adjustment for location as of 2011. Employees cannot be employed by an "entity which provides professional services involving a fiduciary relationship", have their name used by that entity, work on the board of that entity, or teach without prior authorization by the appropriate government ethics department or figure. The bill increased length of prohibition of lobbying work in front of the agency from one to two years. Finally, it allows for judges to teach when not on active duty.
VI бөлім
VI тарау АҚШ Кодексінің 28-тарауын өзгертті. Заңның VI тарауы 1999 жылдың 30 маусымында тоқтап қалды. Ол 28-тарау (CFR), VI тарау, 600-бөлікпен тұрақты түрде алмастырылды. Ол Бас прокурорды Президент, Вице-президент, Президент Әкімшілігі мен Әділет министрлігіндегі белгілі бір жалақы деңгейіндегі лауазым иелері, Әділет министрлігінің кез келген көмекші прокуроры, Орталық барлау қызметінің директоры және орынбасары, Ішкі кірістер қызметінің комиссары, Президенттің өкілдігі кезеңінде немесе алдыңғы Президенттің өкілдігі кезеңінде лауазымда болған барлық аталған тұлғаларды (егер бұл алдыңғы Президент қазіргі Президенттің саяси партиясымен бірдей болса), сондай-ақ Президентті сайлауға немесе қайта сайлауға бағытталған негізгі ұлттық науқан комитетінің лауазым иелерін тергеуге міндеттейді. Бас прокурор 90 күн ішінде айыптаманың негізділігін анықтауы керек. Егер айыптама негізді деп табылса, ол Әділет министрлігінің өкілеттіктерінің барлығына ие болып, бірақ Бас прокурорға ғана тән емес, арнайы прокурорды тағайындауы керек. Арнайы прокурор АҚШ Жоғарғы Сотының Бас судьясы Апелляциялық округтік сотынан үш судьядан тұратын комиссияны тағайындайтын жүйе арқылы таңдалады, олардың бірі Колумбия округінен болуы керек. Комиссия мүшелері үш жылдық мерзімге тағайындалады және арнайы прокурорды таңдайды. Арнайы прокурор өзі маңызды деп санайтын кез келген ақпаратты АҚШ Конгресіне жіберуге және тергеліп жатқан тұлғаны импичментке ұсынуға қатысты мәселелер бойынша кеңес беруге құқылы. Арнайы прокурорды тек Конгресс импичмент арқылы және айыптау арқылы немесе Бас прокурор "аса ауыр бұзушылықтар" немесе оның қызметіне кедеріс келтіретін физикалық немесе психикалық жағдай болған жағдайда ғана қызметтен шеттетуге болады. Әділет министрлігі арнайы прокурордың қарауына кіретін барлық тергеулерді тоқтатуға міндетті. Бас прокурор мүдделердің қақтығысы болған жағдайда кез келген адамды тергеуға қатысудан шеттетуге құқылы.
Title VI amended Title 28 of the United States Code. Title VI of The Act expired on June 30, 1999. It has been permanently replaced with Title 28 (CFR), Chapter VI, Part 600. It requires the Attorney General to investigate specific allegations of federal offenses by the President, Vice President, individuals at specified salary levels in the Executive Office of the President and the Department of Justice, any Assistant Attorney General, the Director and Deputy Director of Central Intelligence, the Commissioner of the Internal Revenue Service, all such specified individuals who held office during the incumbency of the President or during the period the previous President held office, if such preceding President was of the same political party as the incumbent President, and any officer of the principal national campaign committee seeking the election or reelection of the President. The Attorney General must decide if there is merit to the allegation within 90 days. If so, he or she must have a special prosecutor appointed who has all the power of the Department of Justice office except those specific to the Attorney General. The special prosecutor is chosen through a system wherein the Chief Justice of the United States appoints a panel of three judges from the Circuit Court of Appeals, one of which must be from the District of Columbia, who serve three year terms and choose the special prosecutor. The special prosecutor has the authority to send any information to the United States Congress that he or she deems relevant and can provide counsel in issues that may call for impeachment of the person under investigation. The special prosecutor can only be removed by impeachment and conviction by congress, or by the Attorney General for "substantial improprieties" or a physical or mental condition that affects performance. The Department of Justice is required to suspend all investigations within the realm of the special prosecutor. The Attorney General has the authority to declare anyone disqualified from participating in an investigation because of conflict of interest.
Сын
Сот төрешісі Антонин Скалия «Моррисон мен Олсон» ісі бойыншағы қарсы пікірінде, Конституциялық құқыққа және іс жүзінде зиян келтіру мүмкіндігіне негізделген Заңға сын айтты. Әділ судья, сот жүйесінде консервативті көзқарастас Скалия, АҚШ Конституциясы заңды орындау өкілетін толығымен атқарушы билікке бергенін атап өтті. Заң қылмыстық тергеуді бастау құқығын АҚШ Өкілдер палатасы мен Сенатқа кеңейтті, бұл Скалия биліктің бөліну принципін бұзу деп есептеді. Ол Өкілдер палатасының арнайы прокурорды пайдалану арқылы жүргізген тергеуі «Президент пен заң шығарушы билік арасындағы қатыгез билік күресінен туындады» деп сенді. Заңға дауыс берген кейбір конгрессмендердің тіпті жеке түрде оны сынағаны белгілі болды, бұл «егер дауыс беру анонимді болғанда, ол екі бірге қарсы дауысқа түсер еді» деген болжамға әкелді. Заң жобасы конгрессмендер арасында ең көп дау тудырған мәселе – сыртқы табысқа қойылған шектеу болды, ол мемлекеттік қызметтен алынатын табыстың 15 пайызынан аспауы керек еді. Бұл шектеу тек «еңбекпен тапқан» табысқа қатысты, ал акциялар мен облигациялардан түскен инвестициялық табыс одан тыс қалды. Шамамен алты конгрессмен Өкілдер палатасының спикері Тип О’Ниллмен сөйлеспейді, өйткені ол Заңды қабылдауға ынталандырды. Олардың пікірінше, Заң «еңбекпен таппаған» байлыққа, оны бұрыннан иеленгендерге, «еңбекпен тапқан» қосымша табысқа, көбінесе жеке заң практикасымен айналысатындарға, артықшылық берді. Демократтық партиядан шыққан Миссисипи штатының өкілі Дэвид Р. Боуэн сол кездегі этикалық ахуалды «әйелдерді қуғындау» деп сипаттады. Республикашылар «Моррисон мен Олсон» ісі кезінде Демократтардың зәбірлеушілігіне шағымданды, ал Демократтар кейіннен Кеннет Старрдың Моника Левински дастаны бойынша президент Билл Клинтонды үш жарым жыл бойы тергеуін партиялық мүдделермен түрткенін мәлімдеді. IV тараумен құрылған Үкіметтік этика басқармасы жеткіліксіз бюджеті, басшылығы мен беделі оның тиімді жұмыс істеуіне кедерілді деген сындарға ұшырады. Басқа сыншылар ақпаратты жария ету жеке өмірге қатысты құпиялылықты бұзуға алып келуі мүмкін екенін, бұл жақсы адамдарды мемлекеттік қызметтен алшақтатуы мүмкін екенін айтты.
Justice Antonin Scalia provided critiques of the Act, based on both Constitutional law and the potential for harm in practice, in his dissenting opinion in the case Morrison v. Olson. Justice Scalia, a judicial conservative, noted that the U. S. Constitution granted consolidated power to enforce the law exclusively to the Executive Branch. The Act extended the power to initiate criminal investigation to the United States House of Representatives and the Senate, which Scalia viewed as a violation of the separation of powers. He believed that the House of Representatives' investigation through the use of a special prosecutor "[arose] out of a bitter power dispute between the President and the Legislative Branch". Even some Congressmen who had voted for the Act criticized it privately, leading to speculation that "if it had been an anonymous vote, it would have been voted down two to one". The bill's most controversial feature among Congressmen was its limit on outside income, which could be no more than 15 percent of his public service income. This restriction applied only to "earned" income, while excluding investment income from stocks or bonds. About a half dozen members of the House of Representatives reportedly would not speak to the Speaker of the House, Tip O'Neill, because he pushed the Act through. Their claim was that the Act favored people with "unearned" wealth, people who already had it, over people with "earned" additional income, usually with a law practice on the side. Democratic Representative David R. Bowen of Mississippi called the ethics climate of the time a "witch hunt". Republicans complained of abuse by Democrats during the Supreme Court case of Morrison v. Olson, and Democrats later complained that Kenneth Starr's three and a half year investigation of President Bill Clinton in the Monica Lewinsky scandal was motivated by partisanship. The Office of Government Ethics created by Title IV has been criticized on the grounds that its limited budget, leadership and prestige are inadequate for the Office to function effectively. Other critics complain that public disclosure involves a violation of privacy which may deter good people from public service.