Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері Годфри Мейнелл (ағылш. Godfrey Meynell VC, MC; 20 мамыр 1904 – 29 қыркүйек 1935) – британдық және Үндістан армиясының офицері, британ және Достастық күштеріне берілетін батылдығы үшін ең жоғары және беделді марапат – Виктория Кресінің ағылшын иегері.
Recipient of the Victoria Cross
Godfrey Meynell VC, MC (20 May 1904 – 29 September 1935) was a British Indian Army officer and an English recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Ерте өмір және білім
Мейнелл әскери шенеуніктің ұлы болды, оның есімі де Годфри Мейнелл, ал әйелі Эдит Вайолет Кэммелл еді. Ол Итон колледжіне стипендия жеңіп алды. Ол Сирил Конноллиге мінезді бала ретінде ұсынылды. Мейнеллдің Конноллиді бастапқыда зорлауына қарамастан, екеуі жақын досқа айналды, бұл жайт "Уәде жаулары" кітабында баяндалған.
Meynell was the son of an army officer who was also named Godfrey Meynell, by his wife Edith Violet Cammell. He won a scholarship to Eton College. He was commended to Cyril Connolly when he arrived there as a boy with character. After an initial amount of bullying by Meynell of Connolly the two became firm friends as described in Enemies of Promise.
Әскери мансап
Мейнелл Сандхерстте 13-ші болып бітіргеннен кейін Британдық Үнді армиясына өз еркімен қызметке түсті. 1933 жылы Читралдағы қызметі үшін Окружной айқышпен марапатталды.
Meynell had graduated 13th at Sandhurst before he volunteered for the British Indian Army. He was awarded the Military Cross in 1933 for his work in Chitral.
Викторияның айқасы
Мейнелл отыз бір жаста болған және 1935 жылғы британдық Үндістандағы Мохманд жорығы кезінде 12-ші шекаралық полкінің 5-ші батальонының (Каралева Викторияның жеке нұсқаушылар корпусы) капитаны болды. Ол 1933 жылғы 31 қаңтарда Мардан қаласындағы Гидс шіркеуінде "Джилл" София Патрисия (Джилл) Лоуиске үйленді. Екеуі де урду тілінде еркін сөйлейтін. Олардың үлкен ұлы Годфри 1934 жылғы 20 шілдеде дүниеге келді. 1935 жылғы 29 қыркүйекте Мохмандта, Солтүстік-Батыс шекарасындағы Хайбер асуындағы Нахаки асуында, шабуылдың соңғы кезеңінде Мейнелл ең алдыңғы қатардағы әскерлер туралы ақпарат іздеп, олардың саны жағынан үлкен артықшылыққа ие болған жаумен күресіп жатқанын анықтады. Ол дереу басқаруды қолға алып, екі Льюис пулеметі мен шамамен отыздай әскерімен жаудың шабуылына қарсы ауыр және дәл атыс жүргізді. Бірақ жаудың көптігіне қарамастан, олар позицияға жетіп, Льюис пулеметтерін қолдан шығарды. Соңынан болған қолға-қол ұрыста Мейнелл қаза тапты, бірақ жауға келтірілген ауыр шығын олардың жемісін пайдалануына мүмкіндік бермеді. Оның денесі Мардандағы Гидс шіркеуіне, Пешавардың жанындағы Солтүстік-Батыс шекаралық провинциясында (қазіргі Пәкістан) жерленді, осы жерде ол әйелімен үйленген болатын. Ол қаза болғаннан кейін үш ай өткен соң, 1935 жылғы 24 желтоқсанда Мейнелл Лэнглиге Виктория кресінің (VC) берілгені туралы хабар жетті. Тағы үш айдан кейін, 1936 жылғы 24 наурызда олардың екінші ұлы Хьюго Энтони Мейнелл дүниеге келді. Оның жесірі 1936 жылғы 14 шілдеде Букингем сарайында өткен салтанатта Виктория кресін (VC) алды, бұл Эдуард VIII-нің тапсырған жалғыз наградасы болды.
Meynell was thirty one years old, and a captain in the 5th Battalion (Queen Victoria's Own Corps of Guides), 12th Frontier Force Regiment during the 1935 Mohmand Campaign in British India. He married "Jill", Sophia Patricia (Jill) Lowis, at the Guides Chapel in Mardan on 31 January 1933; both were speakers of Urdu. Their eldest son Godfrey was born on 20 July 1934. On 29 September 1935 at Mohmand, in the Nahaqi Pass within the Khyber Pass on the North West Frontier, in the final phase of an attack, Meynell, seeking information on the most forward troops, found them involved in a struggle against an enemy vastly superior in numbers. He at once took command, and with two Lewis guns and about thirty men, maintained a heavy and accurate fire on the advancing enemy, whose overwhelming numbers nevertheless succeeded in reaching the position and putting the Lewis guns out of action. In the hand to hand struggle which ensued, Meynell was mortally wounded, but the heavy casualties inflicted on the enemy prevented them from exploiting their success. His body is laid to rest at the Guides Chapel in Mardan, near Peshawar in the North West Frontier Province (of what is now Pakistan), where he and his wife were married. Three months after he was killed, news of the award of the VC arrived at Meynell Langley on 24 December 1935. Three months later their second son, Hugo Anthony Meynell, was born on 24 March 1936. His widow received the VC at a ceremony at Buckingham Palace on 14 July 1936, the only one to be handed out by Edward VIII.