Кіріспе

АҚШ-та орналасқан коммерциялық емес ұйым.

Seeds of Peace – Нью-Йорк қаласында штаб-пәтері орналасқан бейбітшілік құру және көшбасшылықты дамыту коммерциялық емес ұйымы. Ол 1993 жылы құрылған. Ұйымның басты бағдарламасы – қақтығыс аймақтарынан келген жастар мен педагогтарды жазғы лагерьге шақыру. Сонымен қатар, ол "Бейбітшілік тұқымдары" (Seeds of Peace) түлектерін, яғни "Тұқымдарды" үйлеріне оралғаннан кейін қолдау үшін жергілікті бағдарламалармен қамтамасыз етеді.

Тарих

Бейбітшілік тұқымы 1993 жылы американдық журналист Джон Уоллахтың идеясымен құрылған. Израиль, Египет және Палестина ұлттық басқаруының саясаткерлерімен өткен мемлекеттік кешкі ас кезінде Уоллах олардан әрқайсысынан 15 жасты Мэн штатында негіздеп жатқан жаңа лагерьге жіберуді ұсынды. Осы 46 адамның ішінде 13-18 жас аралығындағы 3 америкалық бар еді, олар Мэн штатының Отисфилд қаласындағы бұрынғы Поухатан лагері орнында құрылған Бейбітшілік тұқымы лагерінің алғашқы сессиясын құрады. 1993 жылғы лагерьге қатысушылар Вашингтондағы Принциптер декларациясына (әлдеқашан Осло келісімдері ретінде танымал) қол қою рәсімінде болды. Президент Билл Клинтон, Израильдің премьер-министрі Ицхак Рабин, Израильдің сыртқы істер министрі Шимон Перес және Палестина Азаттық Ұйымының төрағасы Ясир Арафат Бейбітшілік тұқымының футболкаларын ұстап тұрғанда суретке түсті. 1993 жылдан 2010 жылға дейін «Seeds» ұйымының мәліметінше, 4000-нан астам бала лагерьге қатысқан. Балалар түрлі елдерден келді, ал 2010 жылға қарай «Seeds» кеңселері Аман, Каир, Газа, Иерусалим, Кабул, Лахор, Мумбай, Отисфилд, Рамалла және Тель-Авив қалаларында орналасқан.

Әсел Әслех

2000 жылдың 2 қазанында Израиль қауіпсіздік күштері демонстрация барысында израильдік араб Асель Аслехті қаза қылды. Ол оқ атылған кезде «Бейбітшілік тұқымы» басылған футболкасын киген болатын, және соңынан сол футболкамен жерленді.

Ұйым

Джон Уоллахтың көзқарасы келесі буын көшбасшыларына шоғырланды. Өз елінде сенімділігін орнату қажеттілігі «Делегация жетекшілері» бағдарламасын құруға түрткі болды. Делегация жетекшілері – қақтығыс аймақтарындағы елдердің педагогтары; олар өз елдерінде «Тұқымдарды» іріктеуге және бағдар беруге қатысады. Олар «Тұқымдарды» лагерьке және лагерьден қайтаруға сүйемелдейді. Лагерьде қатысушылар лагерьдің ортақ тілі ретінде ағылшын тілінде сөйлейді. Ұйым жыл бойы тұрақты бағдарламалар арқылы оралған «Тұқымдарды» қолдайды, оның ішінде: диалогтық сессиялар, мәдени алмасу сапарлары, білім беру және көшбасшылық дамыту семинарлары, сондай-ақ насихаттау шаралары. 2001 жылы «Бейбітшілік тұқымы» Оңтүстік Азияға кеңейді, Ауғанстан, Үндістан және Пәкістанның қақтығыстағы тараптарын біріктірді.

Кемперді таңдау процесі

Іріктеу шамамен жарты жылға созылады, қатысушылардың көп бөлігі 14–16 жас аралығында болады. Көбінесе, «Бейбітшілік тұқымы» бағдарламасына үміткерлер өз елдеріндегі білім беру жүйесі арқылы өтініш береді. Үміткерлер ағылшын тілін жетік меңгергенін, көшбасшылық қабілеттерін және жергілікті саяси жағдайды білетінін көрсетуі керек. Олар сұхбаттасу және жазбаша эсселер негізінде іріктеледі. Лагерьге алғаш рет баратын көптеген жас өкілдерді олардың елдерінің Білім министрліктері немесе басқа да мемлекеттік органдары таңдайды.

Көшбасшылық

Ұйымның негізін қалаушы Джон Уоллах 2002 жылы қайтыс болғанға дейін оның президенті болды. Оның орнына бұрынғы Мемлекеттік департамент қызметкері Аарон Дэвид Миллер келді, ол 2006 жылдың басында қызметтен кетті. Кейін Джон Уоллахтың әйелі Джанет Уоллах президенттік мәртебеге ие болды, ал Стивен Фландрс біраз уақыт бас атқарушы лауазымда болды. 2007 жылдың көктемінен бастап Николла Хьюит 2008 жылы кеткенге дейін президенттік қызметін қысқа мерзімге атқарды. Лесли Адельсон Левин 2009 жылдың күзінен 2019 жылға дейін директор болып қызмет етті. 2020 жылы ұйым д. Джош Томас жаңа бас директоры болып тағайындалды.

Кеңселер

Ұйымның АҚШ-тағы бас кеңсесі Нью-Йорк қаласында орналасқан. 2010 жылға қарай, "Бейбітшілік тұқымдары" Иерусалимде орталық кеңселерді, ал Амман, Каир, Газа, Кабул, Лахор, Мумбай, Отисфилд, Рамалла және Тель-Авив қалаларында шағын кеңселерді ашты. Автор Джон Уоллах өзінің "Дұшпанның беті бар: Бейбітшілік тұқымдарының тәжірибесі" атты кітабын осы ұйымға арнады.

Зәйтүн бұтағы

1996 жылдан 2012 жылға дейін ұйымның түлектері бірнеше ай ішіндегі қызметтерін қорытындылаған "Зәйтүн бұтағы" журналын жариялап тұрды. Журналда баяндамалар, өлеңдер, эсселер және фотосуреттер жарияланды.

Сын

Бейбітшілік тұқымын кейбір адамдар Израиль мен палестиналықтардың іс-әрекеттері арасындағы нақты еместікті, қақтығыстың кең тарихи контекстін ескермегендігі үшін және Израильдің палестиналықтарға қатысты саясатын жеткілікті түрде сынамағаны үшін сынайды. Seeds of Peace жарияланымдарының фантастикалық тақырыптық талдауында Энгстром (2007) Seeds of Peace сияқты ұйымдар бейбітшілікті сөзбен ғана насихаттау арқылы жоюға тырысатын қақтығыстарды күшейтуге бейсалымынан қатысады дейді, бұл болашақ ұрпақтарға қақтығысты аяқтау міндетін жүктейді. Саясаткерлер мен қазіргі қақтығыстағы басқа да мүдделі тараптар Бейбітшілік тұқымын қолдау арқылы бейбітшілікке деген ұмтылыстарын көрсетеді, бірақ сонымен қатар әскери қақтығыстарға дайын.