Виктория кресінің иесі: Герберт Августин Картердің өмірі мен ерлігі
Herbert Augustine Carter
Майор Герберт Картер – қаһармандық ерлігі үшін Виктория кресімен марапатталған британ армиясының офицері. Сомалидегі шайқаста жаралы әскериін құтқаруы туралы оқыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері, майор Герберт Августин Картер VC (26 мамыр 1874 – 13 қаңтар 1916) – британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда – Виктория Кресінің иегері болған. Ол Корнуоллдағы Сент-Эрт шіркеуінің пасторының ұлы болды және Шығыс Африкада екі жорықта қызмет етті.
Recipient of the Victoria Cross
Major Herbert Augustine Carter VC (26 May 1874 – 13 January 1916) was an English recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. He was the son of the vicar of St Erth in Cornwall and served in two campaigns in East Africa.
Егжей-тегжейлер
Картер 29 жаста болған және Үшінші Сомалиленд экспедициясы кезінде Үнді армиясының Пона атты жаяу әскерінің лейтенанты болған. 1903 жылдың 19 желтоқсанында Британдық Сомалилендтің Джидбалли қаласында барлау жүргізу кезінде, екі бөлім дервиштердің санынан отыз есе көп болған күш алдында шегініп жатқанда, лейтенант Картер 400 метр қашықтықта жалғыз аттанып, атын жоғалтқан және жаудың бірнеше сарбазынан қуылатын үнді жеке сарбазына көмекке келді. Ол ауыр жарақат алғандықтан, оны атқа мінгізуге үш рет әрекет жасауға тура келді. Кейінірек ол соңғы патронымен арыстанды атып, тағы бір әскерді құтқарды. Ұлы соғыста майор болып жоғарылатылған ол Момбасаға қызумен ауырып келді, содан кейін ыстық аязда құрғақ даладан ішкі жерге қарай жүріп, бірақ бөлімшесі (40-шы Патан) жау күштерімен шайқасқа түспей тұрып, Британдық Шығыс Африканың Мвело Мдого қаласында қызудан қайтыс болды.
Carter was 29 years old, and a lieutenant in the Poona Mounted Infantry, Indian Army, during the Third Somaliland Expedition when the following deed took place for which he was awarded the VC. On 19 December 1903 during a reconnaissance at Jidballi, British Somaliland, when two sections were retiring before a force of Dervishes who outnumbered them by thirty to one, Lieutenant Carter rode back alone, a distance of 400 yards, to the assistance of an Indian private who had lost his horse and was closely pursued by a number of the enemy. The man was so badly wounded that it took three attempts to get him on to the horse. In a later incident he saved another soldier by shooting a lion with his last cartridge. In the Great War having been promoted major he arrived at Mombasa already ill with fever and then marched inland through barren country in intense heat but died from heat exhaustion in Mwelo Mdogo, British East Africa before his unit (the 40th Pathans) was able to engage the enemy forces.
Ескерткіш
Ол Сент-Эртте лавр және касторовый май өсімдіктері сияқты тропикалық өсімдіктерге толы жер учаскесіне жерленген. Оның естелігіне арналған тағы бір ескерткіш Йорк соборында орналасқан. Ол қара мәрмәрдан жасалған, қоладан мүсіндермен безендірілген және Австралияның Мельбурн қаласынан сэр Бертрам Маккенналдың жобасы бойынша салынған.
He is buried at St Erth in a plot planted with tropical plants including laurels and castor oil plants. Another memorial to his memory can be found in York Minster Made of black marble with bronze figures and designed by Sir Bertram Mackennal of Melbourne, Australia.
Медаль
Оның Виктория кресі Корнуолл герцогының жеңіл жаяу әскерлер музейінде, Бодмин қаласында, Корнуолл, Англияда қойылған.
His Victoria Cross is displayed at the Duke of Cornwall's Light Infantry Museum, Bodmin, Cornwall, England.