Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Денис Уик (1931 жылы туған) – ықпалды британдық оркестрлік тромбоншы. Ол сонымен қатар халықаралық деңгейде құрметке ие қола аспаптар оқытушысы және қола аспаптарға арналған дыбыс өшіргіштер мен ауыздықтардың дизайнері. 1989 жылы зейнетке шыққаннан кейін Халықаралық тромбон қауымдастығының жыл сайынғы сыйлығымен марапатталды; 2004–2006 жылдары қауымдастықтың президенті болды. Уик Эссекс графтығындағы Брэйнтри қаласында дүниеге келді және Челмсфордтағы Король Эдуард VI Грамматикалық мектебі мен Лутон Грамматикалық мектебінде оқыды. Ол 10 жасынан бастап тромбонды өздігінен үйренді, ол Челмсфорд құтқарылу армиясының оркестрінен аспап алғанда. 15 жасқа дейін оркестрде ойнады, содан кейін сол кезде ұлттық деңгейде үлкен жетістіктерге жеткен Лутон қола аспаптар тобына қосылды. 16 жасында алғашқы оркестрлік концертін тыңдады, Малкольм Арнольдтың кернейде орындауы оған осындай мансапты құруға шабыттандырды. Оның отбасының жағдайы жақсы болмағандықтан, анасы оның оқуын қаржыландыру үшін жұмыс істеді. 1950 жылдан бастап Корольдік музыка академиясында бір жыл оқыды, бірақ онда ештеңе үйренбегеніне ренжіді. Сид Лэнгстон профессор болды, бірақ ол студенттері оның жұмысын "ұрлап" ала қоймау үшін тәжірибесімен бөлісуден бас тартты. Вик Солсберидегі әуесқойлардың концертінде болды, сүйіктісінше, басқа тромбоншылар Боурнмут симфониялық оркестрінен келген еді, сондықтан 1950 жылдың шілдесінде 2-тромбоншының орны бос қалғанда, оны сынақтан өтуге шақырды, Лондон музыка колледждерінің соңғы курстағы студенттерінің көптеген үміткерлерін тыңдағаннан кейін. Вик бұл сынақтан жеңіп шықты және 19 жасында осы үлкен кәсіби оркестрге толық уақытпен қатысты. 1952 жылы, дирижер Рудольф Шварц сол жерге көшіп келгеннен кейін бір жыл өткен соң, Бирмингем қалалық симфониялық оркестрінде де сынақтан өтті. Шварцтың BSO-дан бұрынғы әріптесіне жағымдылық танытпағанына сендіру үшін аудиция қатаң болуы керек еді. 1955 жылы Бирмингемде Уик Гордон Джейкобпен бірге әйгілі тромбон концертінің премьерасын өткізді. Бұл шығармада оның техникадағы жетістіктері көрініс табады: соңғы бөлімдегі каденсада Уик дамытқан жылыну және икемділік жаттығулары жақсы қолданылған, бұл Ұлыбританиядағы қола аспаптарды оқытуда үлкен әсер етті. Ол 1957–1988 жылдар аралығында Лондон симфониялық оркестрінде бас тромбоншы қызметін атқарды. Джон Уильямның "Жұлдызды соғыстар" фильміне жазған музыкасының тұсаукесерінде де бас тромбоншы болды. "Жұлдызды соғыстар" фильмдеріндегі қола аспаптардың орындалуы бүкіл буын қола аспаптарды ойнауға шабыттандырды, Уик пен Морис Мерфи (бірінші труба) бірлесіп керемет дыбыс шығарды. Уик өзінің шеберлігін танытқан тағы бір жазба – 1970 жылы LSO/Horenstein (Unicorn) тобымен Малердің үшінші симфониясын жазғандағы үлкен соло. LSO-ға ауысқаннан кейін көп ұзамай Уик LSO бөлімінің .485" боорлы Boosey Imperial тенорлық тромбондары мен .523" G бас тромбонынан американдық "үлкен боорлы" аспаптарға (.547" тенор және сәл үлкен бас, қазір B♭) өтуін ұйымдастырды. Тәжірибелер, мүмкін, Бирмингемде басталған, ал Якобтың концерті үлкен дыбысқа сәйкес келеді, бірақ соғыстан кейінгі импорттық шектеулер бұл аспаптарды 1958 жылға дейін заңды түрде алуды мүмкін емес етті. Ол Ұлыбританиядағы ізашар болды, көп ұзамай оркестрдің басқа да музыканттары соған ілесіп кетті. Вик бастапқыда Гильдхолл музыка және драма мектебінде (1967–1989) оқытты, ал 2000 жылдан бері Лондонның Корольдік музыка академиясының факультетінде қызмет етеді. 1980-1990 жылдары Екінші Эссекс жастар оркестрінің дирижері болды. 1993 жылдан бері Густав Малер жастар оркестрімен де жұмыс істеді. Оның Денис Уик Продуктс Лтд компаниясы жасаған қола аспаптарға арналған ауыздықтар мен дыбыс өшіргіштерді шығаратын жеке желісі бар және Денис Уик баспасына ие. Ол Халықаралық тромбон қауымдастығынан бірнеше рет марапатталған. 1989 жылы ол ITA сыйлығын алды, ол жыл сайын тромбон саласына үлкен үлес қосып, ықпал еткен адамға беріледі. 2006 жылы ол Нейл Хамфельд сыйлығымен марапатталды, ол тромбонды оқытудағы ең үздік жетістіктерді мойындайды. ITA 2004–2006 жылдар аралығында президенттік қызметін атқарған кезінде ол Халықаралық тромбон фестивалін Бирмингемге әкелді және ITA журналын халықаралық деңгейде жариялауға үлкен үлес қосты.
Denis Wick (born 1931) is an influential British orchestral trombonist. He is also an internationally respected brass teacher and designer of brass mutes and mouthpieces. On retirement in 1989 he was awarded the International Trombone Association's annual award; he served as their president 2004–2006. Wick was born in Braintree, Essex and attended King Edward VI Grammar School, Chelmsford, and Luton Grammar School. He taught himself the trombone from the age of 10 when he received an instrument from the Chelmsford Salvation Army band. He played with the band until the age of 15 and soon joined Luton Brass Band which was enjoying considerable national success at the time. At the age of 16 he heard his first orchestral concert, and Malcolm Arnold's trumpet playing so inspired him that he decided to pursue a career in playing. Because his family was not well off, his mother worked to fund his studies. He spent a year at the Royal Academy of Music from 1950, but claims he was frustrated with not learning anything there. Sid Langston was the professor, but he all but refused to pass on any of his experience in case his students 'stole' his work. Wick did an amateur date in Salisbury and by chance the other trombonists were from the Bournemouth Symphony Orchestra, so when the 2nd trombone job came up in July 1950, they called to invite him to audition, having already heard many of the final year students at the London music colleges. Wick won this audition and entered this large full time professional orchestra at the age of 19. He went on to win an audition with the City of Birmingham Symphony Orchestra in 1952, a year after conductor Rudolf Schwarz had moved there. The audition had to be rigorous to persuade the administrators that Schwarz was not practising favouritism towards an ex colleague from the BSO. In Birmingham in 1955 Wick worked with Gordon Jacob in premiering the famous trombone concerto. This piece shows off the advances in technique that he was making: the cadenza in the last movement makes great use of warm up and flexibility studies that Wick had developed and would prove hugely influential in the teaching of brass players in Britain to this day. He held the position of principal trombone at the London Symphony Orchestra from 1957–1988. He was the principal trombonist in the London Symphony Orchestra when it recorded John William's arrangement of the opening title for Star Wars. The brass playing in the Star Wars films has encouraged a whole generation of brass players, Wick making a blistering sound in partnership with Maurice Murphy, on 1st trumpet. Another recording where Wick made his mark is in the large solo in the 1970 LSO/Horenstein (Unicorn) recording of Mahler's Third Symphony. Soon after moving to the LSO, Wick moved the LSO section from .485" bore Boosey Imperial tenor trombones and a .523" G bass trombone to the American "large bore" instruments (.547" tenor and slightly larger bass, now in B♭). Experimentation possibly started in Birmingham, and the Jacob Concerto suits the larger sound, but post war import restrictions made these instruments impossible to obtain legally before 1958. Certainly he was a pioneer in Britain, and soon all the other orchestral players followed suit. Wick taught initially at the Guildhall School of Music and Drama (1967–1989) and since 2000 has served on the faculty at the Royal Academy of Music, London. He was conductor of the Second Essex Youth Orchestra in the late 1980s–1990s. He has also worked with the Gustav Mahler Youth Orchestra since 1993. He has his own line of mouthpieces and mutes for brass instruments, made by Denis Wick Products Ltd, and owns Denis Wick Publishing. He has been honoured by the International Trombone Association several times. In 1989 he was awarded the ITA Award, presented each year to an individual who has greatly influenced the field of trombone. In 2006 he was presented with the Neill Humfeld Award, which recognises outstanding trombone teaching. During his presidency of the ITA 2004–2006 he brought the International Trombone Festival to Birmingham, and made great strides to internationalise the ITA magazine.