Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері, подполковник, құрметті сер Brett Mackay Cloutman, VC, MC, QC (7 қараша 1891 – 15 тамыз 1971) – Ұлыбритания армиясының офицері, адвокат және Жоғарғы соттың ресми төрешісі болған. Ол "Виктория" кресімен марапатталды, бұл британдық және Достастық күштеріне берілетін, жауға қарсы көрсетілген батылдық үшін ең жоғары және ең беделді награда.
Recipient of the Victoria Cross
Lieutenant Colonel His Honour Sir Brett Mackay Cloutman, VC, MC, QC (7 November 1891 – 15 August 1971) was a British Army officer, barrister, and Official Referee of the Supreme Court. He was awarded the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Өмірбаян
Брет Клотман Беркхамстед мектебінде, Бишоп Стортфорд колледжінде және Лондон университетінде оқыды, онда ол университеттің офицерлік дайындық корпусының Корольдік инженерлер бөлімшесінің мүшесі болды.
Brett Cloutman was educated at Berkhamsted School, Bishop's Stortford College and London University where he was a member of the Royal Engineers contingent of the university's Officers' Training Corps.
Әскери мансап
Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Клоутман Рейнджерлерге (12-ші батальон, Лондон полкі) атқыш ретінде қабылданып, капрал шеніне жетті, ал 1915 жылы Кент (Бекініс) инженерлерінің аумақтық әскер бөлімінде екінші лейтенант болып кірісті.
At the outbreak of World War I Cloutman enlisted as a Rifleman in the Rangers (12th Battalion, London Regiment), reached the rank of Lance Corporal, and in 1915 was commissioned as a second lieutenant in the Kent (Fortress) Engineers, a Territorial Force unit.
Викторияның айқасы
Бірнеше аптадан кейін Клутман өзінің Виктория шапағатын (VC) алған оқиға болды. Ресми мақтау қағазында былай делінген:
A few weeks later the action took place for which Cloutman won his VC. The official citation read:
Көпір немістер тарапынан жарылуға дайындалған және жақсы қорғалған болатын. Клоутман сымдарды кесіп, олардың оны жарылуын болдырмады. Бірақ ол көпірде байқалды және күзетшілердің қатты атысынан қашып құтылды. Көпірдің тіректерінің бұзылмауы одақтастарға оны жылдам ауыстыруға мүмкіндік берді. Бұл Бірінші дүниежүзілік соғыста Виктория шапағатын (VC) жеңіп алған соңғы жайт болды.
The bridge had been prepared for demolition by the Germans, and was well defended. By cutting the wires, Cloutman prevented the enemy from blowing it up at the time. He was seen at the bridge, however, and escaped under an intense fire from its guards. The fact that the abutments were not destroyed later meant that the bridge could be more quickly replaced by the Allies. This was the last act to win a VC in the First World War.
Заң мансабы
Соғыстан кейін Клоутман заңгер болып, 1926 жылы Грей Инн адвокаттық алқасына қабылданды. Екінші дүниежүзілік соғыста ол тағы да Корольдік инженерлер құрамында қызмет етті және көрсеткен ерлігі үшін мақтау қағазы алды. 1946 жылы патшаның кеңесшісі атанды, ал 1947 жылы Соғыс зейнетақысы төрағасының аға төрағасы болып тағайындалды. 1954–1963 жылдары Англия және Уэльс Жоғарғы сотының (қазіргі Англия және Уэльс жоғары соттары) аға ресми төрешісі қызметін атқарды. Аға ресми төреші болғаннан кейін, 1957 жылы Патшайымның туған күніне орай орденмен марапатталды. 1939–40 және 1965–66 жылдары Ұлықтамалы Шыны сатушылар компаниясының басшысы болды. 1971 жылы қайтыс болғаннан кейін оның күлі Норфолк зиратындағы Сомма департаментінде, 1915 жылдың 22 тамызында қаза тапқан №178 туннельдік компаниясының офицері болған ағасының қабіріне қойылды. Оның Виктория кресі Кент графтығының Чатем қаласындағы Корольдік инженерлер мұражайында сақталады.
After the war Cloutman became a lawyer and was called to the Bar at Gray's Inn in 1926. In World War II he served again in the Royal Engineers and received a mention in despatches. He became a King's Counsel in 1946 and in 1947 he was appointed Senior Chairman of the War Pensions Tribunal. He was Senior Official Referee of the Supreme Court of Judicature (now the Senior Courts of England and Wales) 1954–63. Having become Senior Official Referee, he was knighted in the Queen's Birthday Honours of 1957. He was Master of the Worshipful Company of Glass Sellers 1939–40 and 1965–66. Following his death in 1971, his ashes were interred at Norfolk Cemetery, in the Somme department, in the grave of his brother, an officer of No. 178 Tunnelling Company who was killed on 22 August 1915. His Victoria Cross is displayed at the Royal Engineers Museum, Chatham, Kent.
Жарияланымдар
Авторлар мен баспагерлерге қатысты заң (Франсис Лакпен бірге), J. Bale, Sons & Danielsson, Ltd, Лондон, 1927.
Баспагерлер мен баспашыларға арналған заң (Франсис Лакпен бірге), Лондон, J. Bale, Sons & Danielsson, Ltd, 1929; 2-ші басылым, Staples Press, Лондон, 1949.
The Law relating to authors and publishers (with Francis Luck), J. Bale, Sons & Danielsson, Ltd, London, 1927
Law for printers and publishers (with Francis Luck), London, J. Bale, Sons & Danielsson, Ltd, 1929; 2nd edition, Staples Press, London, 1949