Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Картрайт (9 желтоқсан 1894 – 2 ақпан 1978) – Ұлыбританияда туған, Виктория Кресінің австралиялық иегері, британ және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрған ерлігі үшін берілетін ең жоғары награда. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі іс-қимылдары үшін марапатталған 64 австралиялықтың бірі болды. 1918 жылдың қыркүйегінде Мон-Сен-Квентин шайқасында Батыс майданында Австралия императорлық күштерінде қызмет еткен кезде оның награда алуына себеп болған ерлік істерін жасады. Соғыстан кейін Картрайт Австралияға оралып, механик болып жұмыс істеді. Ол әскери қызметін жартылай уақытпен жалғастырды, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде толық уақытты қызметке қайта оралып, Австралияда оқытушы болып жұмыс істеді. 1946 жылы демобилизацияланып, бейбіт өмірге қайта оралды. Ол 83 жасында қайтыс болды.
Australian recipient of the Victoria Cross
George Cartwright, (9 December 1894 – 2 February 1978) was a British born Australian recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. He was one of 64 Australians to receive the award for their actions during the First World War, performing the deeds that led to his award in September 1918 during the Battle of Mont Saint Quentin while serving with Australian Imperial Force on the Western Front. After the war, Cartwright returned to Australia and worked as a mechanic. He continued to serve in the military part time, returning to full time service during the Second World War, undertaking a training role in Australia. He was demobilised in 1946, and returned to civilian life. He died at the age of 83.
Ерте өмір
Картрайт 1894 жылғы 9 желтоқсанда Лондонның Оңтүстік Кенсингтонында Уильям Эдвард Картрайт, көлік құралын жасаушы, және оның әйелі Элизабет (құрметті аты Стрейси) отбасында дүниеге келді. Ол 1912 жылы отбасымен бірге Австралияға эмиграциялаудан бұрын жергілікті мектепке барды. Жаңа Оңтүстік Уэльске қоныстанған Картрайт Елсмор ауданындағы қой шаруашылығында жұмысшы болып жұмысқа орналасты. Екі айдан кейін Англияның Девонпорт портына келген 33-ші батальонның әскери қызметкерлері келесі төрт айды Солсбери жазығындағы Ларкхилл лагерінде дайындықпен өткізді. 1916 жылғы қарашада 33-ші батальонға бекітілген 3-ші дивизия Батыс майданға жөнелгеннен кейін Картрайт олармен бірге Мессен шайқасына қатысты, онда 1917 жылғы маусымда жарақат алды. Кейін, 1918 жылғы сәуірде, 33-ші батальонның позициясы Виллер-Бретонне маңындағы бекіністе газ шабуылына ұшырағанда ол қайтадан жарақаттанды. Ол қысқа мерзімге ауруханаға жатты, бірақ маусымда қызметіне оралды. 1918 жылғы 31 тамызда, Францияның Перонне қаласына жақын, Бушавеснестің оңтүстік-батысындағы Роуд Вудта, екі рота пулеметтен атыс салдарынан тоқтап қалғанда, Картрайт қарқынды атыс астында жалғыз өзі пулеметке шабуыл жасады. Ол үш сарбазды атқылап, бекініске бомба тастап, пулемет пен тоғыз жау әскерін қолға түсірді. Осы ерлігі үшін ол Виктория кресіне ұсынылды. 1918 жылғы 30 қыркүйекте ол жарақат алып, Англияға эвакуацияланды.
Cartwright was born in South Kensington, London, on 9 December 1894 to William Edward Cartwright, a coach trimmer, and his wife Elizabeth (née Stracey). He attended the local school, before emigrating to Australia in 1912 at the age of eighteen without his family. Settling in New South Wales, Cartwright gained employment at a sheep station in the Elsmore district as a labourer. Disembarking at Devonport, England, two months later, the members of the 33rd Battalion spent the following four months training at Larkhill Camp on Salisbury Plain. After the 3rd Division, to which the 33rd Battalion was assigned, deployed to the Western Front in November 1916, Cartwright served with them through the Battle of Messines where he was wounded in June 1917. Later, in April 1918, he was wounded again when the 33rd Battalion's position was attacked with gas while holding a position around Villers Bretonneux. He was briefly hospitalised but returned to duty in June. On 31 August 1918, at Road Wood, south west of Bouchavesnes, near Peronne, France, when two companies became held up by machine gun fire, Cartwright attacked the gun alone under intense fire. He shot three of the crew, and, having bombed the post, captured the gun and nine enemy soldiers. For his actions he was recommended for the Victoria Cross. On 30 September 1918 he was wounded and evacuated to England.
Соғыс аралығы және Екінші дүниежүзілік соғыс
Соғыс аралық жылдары Картрайт Сиднейге көшіп, мотор механикі болып жұмыс істеді. Ол 1921 жылғы 25 маусымда Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Чатсвуд қаласындағы Сент-Стефан ағылшын шіркеуінде Элси Брокерге үйленді. Кейіннен олардың екі баласы болды, бірақ бұл неке ажырасып бітті. Картрайт Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Руквудтағы Естелік бақта және Инвереллдегі Кураджонг ескерткішінде еске алынады. Бұл ескерткіш 1916 жылғы қаңтарда әскерге шақырылған 114 еркектің құрметіне 2005 жылы ашылды.
During the inter war years, Cartwright moved to Sydney, where he found work as a motor mechanic. He married Elsie Broker at St Stephen's Anglican Church, at Chatswood, New South Wales, on 25 June 1921. They later had two children, but the marriage ended in divorce. Cartwright is commemorated in the New South Wales Garden of Remembrance, at Rookwood, and also at the Kurrajong Memorial in Inverell, New South Wales, which was unveiled in 2005 in honour of the 114 men from the town who enlisted in January 1916.