Кеннет Грант: Маг, жазушы және эзотерик ілімдердің жақтаушысы

Кіріспе

Британдық оккультист жазушы және рәсімдік сиқыршы (1924–2011)

Кеннет Грант (23 мамыр 1924 – 15 қаңтар 2011) – ағылшын рәсімдік сиқыршысы, романист және Телемалық діннің жақтасы. Ақын, романист және жазушы, ол әйелі Стеффи Грантпен бірге өзінің жеке Телемалық ұйымын құрды – Тифониялық Ордо Темпли Ориентис (кейін Тифониялық орден деп аталды). Грант Эссекс графтығындағы Илфорд қаласында туып, жасөспірім кезінде оккультизм мен Шығыс діндеріне қызығушылық танытты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдық армияда қызметтенгеннен кейін, ол Ұлыбританияға оралып, 1904 жылы Телеманы құрған рәсімдік сиқыршы Алестер Кроулидің жеке хатшысы болды. Кроули Грантқа өзінің эзотерикалық тәжірибелерін үйретті және оны өзінің оккульттік орденіне – Ордо Темпли Ориентиске (О.Т.О.) қабылдады. 1947 жылы Кроули қайтыс болғанда, Грант Ұлыбританияда оның ізбасары ретінде қарастырылды және О.Т.О.-ның американдық басшысы Карл Гермер оны осы лауазымға тағайындады. 1949 жылы Грант оккульттік суретші Остин Осман Спармен танысып, алдағы жылдары Спардың суреттерін бірқатар басылымдар арқылы насихаттауға көмектесті. 1954 жылы Грант Лондон қаласында New Isis Lodge ложасын құрды, оның арқылы Кроулидің көптеген Телемалық ілімдеріне толықтырулар жасап, ғарышқа қатысты тақырыптар мен фантастикалық жазушы Х.П. Лавкрафттың еңбектерінен алынған ықпалдарды енгізді. Бұл Гермерге қарсы болды, ол 1955 жылы Грантты О.Т.О.-дан қуды, бірақ ол 1962 жылға дейін өз ложасын жұмыс істеуін жалғастырды. 1950 жылдары ол индуизмге де қызығушылық танытып, үнді гуруы Рамана Махаршидің ілімдерін зерттеді және осы тақырыпта бірқатар мақалалар жариялады. Ол әсіресе индуистік тантраға қызығушылық танытып, одан алған идеяларын Телемалық секс-сиқыры тәжірибелеріне енгізді. 1969 жылы Гермер қайтыс болғаннан кейін Грант өзін О.Т.О.-ның Сыртқы Басшысы деп жариялады. Бұл лауазымға американдық Грейди Макмертри дау көтерді, ол О.Т.О.-ның басқаруын өз қолына алды. Гранттың ордені Тифониялық Ордо Темпли Ориентис деп аталды және Солтүстік Лондондағы Голдерс Гриндегі үйінен жұмыс істеді. 1959 жылы ол оккультизм туралы жарияланымдар жасауды бастады және «Тифониялық трилогиялар» атты романдар мен поэзия кітаптарын жазды, олардың көпшілігі Кроули мен Спардың еңбектерін насихаттады. Гранттың жазбалары мен ілімдері оккультизмнің басқа ағымдарына, соның ішінде хаос-сиқырына, Сет ғибадатханасына және Қызыл Аждаһаға елеулі әсер етті. Олар, сондай-ақ, батыс эзотерикасын зерттеуде академиялық қызығушылықты тудырып, әсіресе Хенрик Богдан мен Дэйв Эванстың назарын аударды.

Kenneth Grant (23 May 1924 – 15 January 2011) was an English ceremonial magician, novelist, and advocate of the Thelemic religion. A poet, novelist, and writer, he founded his own Thelemic organisation, the Typhonian Ordo Templi Orientis—later renamed the Typhonian Order—with his wife Steffi Grant. Born in Ilford, Essex, Grant developed an interest in occultism and Eastern religions during his teenage years. After service with the British Army during the Second World War, he returned to Britain and became the personal secretary of Aleister Crowley, the ceremonial magician who had founded Thelema in 1904. Crowley instructed Grant in his esoteric practices and initiated him into his own occult order, Ordo Templi Orientis (O. T. O.). When Crowley died in 1947, Grant was seen as his heir apparent in Great Britain, and was appointed as such by the American head of O. T. O., Karl Germer. In 1949, Grant befriended the occult artist Austin Osman Spare, and in ensuing years helped to publicise Spare's artwork through a series of publications. In 1954 Grant founded the London based New Isis Lodge, through which he added to many of Crowley's Thelemic teachings, bringing in extraterrestrial themes and influences from the work of fantasy writer H. P. Lovecraft. This was anathema to Germer, who expelled Grant from O. T. O. in 1955, although the latter continued to operate his Lodge regardless until 1962. During the 1950s he also came to be increasingly interested in Hinduism, exploring the teachings of the Indian guru Ramana Maharshi and publishing a range of articles on the topic. He was particularly interested in the Hindu tantra, incorporating ideas from it into the Thelemic practices of sex magic. On Germer's death in 1969, Grant proclaimed himself Outer Head of O. T. O. This title was disputed by the American Grady McMurtry, who took control of O. T. O. Grant's Order became known as the Typhonian Ordo Templi Orientis, operating from his home in Golders Green, north London. In 1959 he began publishing on occultism and wrote the Typhonian Trilogies as well as various novels and books of poetry, much of which propagated the work of Crowley and Spare. Grant's writings and teachings have proved a significant influence over other currents of occultism, including chaos magic, the Temple of Set, and the Dragon Rouge. They also attracted academic interest within the study of Western esotericism, particularly from Henrik Bogdan and Dave Evans.

Ерте өмір және Алестер Кроули: 19241947

Грант 1924 жылғы 23 мамырда Эссекс округының Ильфорд қаласында уэльс дін қызметкерінің ұлы ретінде дүниеге келді. Жасөспірім кезінде Грант батыс эзотерикасы және азиялық діндер туралы кеңінен оқыды, соның ішінде белгілі оккультист Елена Блаватскаяның еңбектері де бар. 1939 жылы көрген түсінен шабыттанғаннан бері ол жеке сиқырлы белгіні пайдаланған; ол оның атын әртүрліше – А’ашик, Ошик немесе Аоссик деп жазған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 18 жастағы Грант британдық армияға ерікті болып қосылды, кейін ол Британдық Үндістанға жіберілгенін үміттенеді, онда рухани гуру таба алады. Ол ешқашан шетелге жіберілмеді және 20 жасында белгісіз медициналық себептермен әскерден шығарылды. Грант оккультист Алестер Кроулидің бірнеше кітабын оқып, оның еңбектеріне қызығушылық танытты. Кроулимен кездесуге құштар Грант оның баспагерлеріне хат жолдап, оның мекенжайын беруді сұрады, бірақ баспагерлер өздерінің мекенжайын ауыстырғандықтан, оның хатын алмады. Ол сондай-ақ, Орталық Лондонның эзотерикалық кітап дүкенінің иесі Майкл Хоутоннан, «Атлантис» кітап дүкенінен Кроулимен таныстыруын өтінді. Хоутон Гранттың «психикалық тұрақсыз» екенін жеке айтып, бас тартты. Кейін Грант Хоутонның жас жігітті Кроулиге таныстырудан «жаман кармаға ұшырағысы келмегендіктен» бас тартқанын айтты, бірақ кейін Хоутон оны өзінің «Жасырын шеберлер ордені» үшін қалағанын және осылайша Кроулидің шәкірті болғанын қаламайтынын мәлімдеді. Грант табандылық танытып, Кроулидің баспагерлерінің жаңа мекенжайына хат жазып, оның хаттарын Кроулиге жеткізуді сұрады. Нәтижесінде 1944 жылдың күзінде Бэкингемширдегі «Белл» мейрамханасында екеуінің алғашқы кездесуі өтті. Бірнеше кездесуден және хат алмасымынан кейін Грант Кроулиге оның хатшысы және жеке көмекшісі ретінде жұмыс істеуге келісті. Қазір салыстырмалы кедейлікте өмір сүріп жатқан Кроули Грантқа ақшалай сыйақы төлей алмады, оның орнына оған сиқырлық білім берді. 1945 жылдың наурыз айында Грант Кроули тұратын Сассекс округындағы «Недервуд» пансионатының аумағындағы коттеджге көшіп келді. Ол бірнеше ай бойы Кроулимен бірге тұрып, оның хат-хабарларын және қажеттіліктерін қамтамасыз етті. Оған Кроулидің оккульттік тақырыптарға арналған кең кітапханасынан оқуға рұқсат берілді және олмен бірге рәсімдік сиқырлық жұмыстар жасады, соның нәтижесінде Кроулидің сиқырлық тобы «Ordo Templi Orientis» (O.T.O.) жоғары дәрежелі мүшесі атанды. Кроули Грантты Ұлыбританиядағы O.T.O. ұйымының болашақ жетекшісі деп қарады және күнделігіне «Гранттың құндылығы зор. Егер мен қайтыс болсам немесе АҚШ-қа кетсем, ағылшын O.T.O. ұйымын басқаруға дайын адам болуы керек» деп жазды. Алайда, олар да дауласып, Грант Кроулиді Лондонға көшіруге көндіруге тырысты. Бірде Кроули оған: «Сен әлемдегі ең жалықтыратын адамсың! Осылай 20 жаста!» деп айғайлады. Гранттың отбасы оның жалақысыз жұмыс істегеніне наразылық білдіріп, оны 1945 жылдың маусымында «Недервудтан» кетіп, жұмысынан кетуге мәжбүр етті. Кроули Гранттың әкесіне оның «Кеннетпен ажырасуына өте қынжылғанын» және Гранттың «нағыз болашағынан бас тартып отырғанын» сезінгенін жазды. Кроули O.T.O. мүшесі және оның корреспонденті Дэвид Кервенге «Мен оны тым қаталдықпен қараған шығармын» деген пікірін жеткізді. Кроули Кервенді Грантпен байланыстырды, ал Грант кейіннен Кервеннен көп нәрсе үйренгенін, әсіресе Каула мектебінің Тантрасы туралы білім алғанын мәлімдеді; ол өзінің кейінгі жазбаларында Кервенді оның Орден атымен – Фратер Ани Абтилал деп атады. Олар хат алмасып жүргенімен, Кроули мен Грант ешқашан қайтадан кездеспеді, өйткені Кроули 1947 жылдың желтоқсан айында қайтыс болды. Грант Кроулидің Брайтон крематорийінде өткен жерлеу рәсіміне жаңа әйелі Стеффимен бірге қатысты.

Grant was born on 23 May 1924 in Ilford, Essex, the son of a Welsh clergyman. By his early teenage years, Grant had read widely on the subject of Western esotericism and Asian religions, including the work of prominent occultist Helena Blavatsky. He had made use of a personal magical symbol ever since being inspired to do so in a visionary dream he experienced in 1939; he spelled its name variously as A'ashik, Oshik, or Aossic. Aged 18, in the midst of the Second World War, Grant volunteered to join the British Army, later commenting that he hoped to be posted to British India, where he could find a spiritual guru to study under. He was never posted abroad, and was ejected from the army aged 20 due to an unspecified medical condition. Grant was fascinated by the work of the occultist Aleister Crowley, having read a number of his books. Eager to meet Crowley, Grant unsuccessfully wrote to Crowley's publishers, asking them to give him his address; however, the publisher had moved address themselves, meaning that they never received his letter. He also requested that Michael Houghton, proprietor of Central London's esoteric bookstore Atlantis Bookshop, introduce him to Crowley. Houghton refused, privately remarking that Grant was "mentally unstable." Grant later stated his opinion that Houghton had refused because he did not wish to "incur evil karma" from introducing the young man to Crowley, but later suggested that it was because Houghton desired him for his own organisation, The Order of Hidden Masters, and thereby did not want him to become Crowley's disciple. Persisting, Grant wrote letters to the new address of Crowley's publishers, asking that they pass his letters on to Crowley himself. These resulted in the first meeting between the two, in autumn 1944, at the Bell Inn in Buckinghamshire. After several further meetings and an exchange of letters, Grant agreed to work for Crowley as his secretary and personal assistant. Now living in relative poverty, Crowley was unable to pay Grant for his services in money, instead paying him in magical instruction. In March 1945, Grant moved into a lodge cottage in the grounds of Netherwood, a Sussex boarding house where Crowley was living. He continued living there with Crowley for several months, dealing with the old man's correspondences and needs. In turn, he was allowed to read from Crowley's extensive library on occult subjects, and performed ceremonial magic workings with him, becoming a high initiate of Crowley's magical group, Ordo Templi Orientis (O. T. O.). Crowley saw Grant as a potential leader of O. T. O. in the UK, writing in his diary, "value of Grant. If I die or go to the USA, there must be a trained man to take care of the English O. T. O." However, they also argued, with Grant trying to convince Crowley to relocate to London. On one occasion Crowley shouted at him: "You are the most consummate BORE that the world has yet known. And this at 20!" Grant's family disliked that he was working for no wage, and pressured him to resign, which he did in June 1945, leaving Netherwood. Crowley wrote to Grant's father, stating that he was "very sorry to part with Kenneth" and that he felt that Grant was "giving up his real future." To David Curwen, an O. T. O. member who was another of his correspondents, Crowley related his opinion that "I may have treated him too severely." Crowley put Curwen in contact with Grant, with Grant later claiming that he learned much from Curwen, particularly regarding the Kaula school of Tantra; in his later writings, he made reference to Curwen using his Order name of Frater Ani Abthilal. Although they continued to correspond with one another, Crowley and Grant never met again, for the former died in December 1947. Grant attended Crowley's funeral at a Brighton crematorium, while accompanied by his new wife, Steffi.

Жаңа Изис ложасы мен Остин Осман Спар: 19471969

Степфи Грант 1949 жылы оккульттік суретші Остин Осман Спейрмен танысты, ол Спейрмен бірге оқыған Сент-Мартиннің өнер мектебінің оқытушысы Герберт Бадд үшін модель болған кезде оның туралы білген. Степфи Спардың екі суретін сатып алып, Кеннетке оның жиырма бесінші туған күніне сыйлық ретінде берді. Кейіннен ол күйеуін Спарге таныстырды. Сол кезде Спэр кедейлікке түсіп, Оңтүстік Лондондағы бір пәтерде жасырын өмір сүрді. Суретші және сурет мұғалімі ретінде біраз ақша тапса да, оны достасы Франк Летчфорд қаржылай қолдады, оны ол сүйіспеншілікпен «оғасы» деп атады. Летчфорд пен Грант арасында біршама керісіп қалу болды, бірақ Спейрдің 12 жылдан астам уақыт бойы таныс болғандықтан, біріншісін артық көргені және оны өсиетінде бірінші орынға қойғандығы айқын болды. Грант жақын қарым-қатынас орнатуды қалады, ал 1954 жылы Спарға «Сенің ұлың» деп хаттар жаза бастады. Летчфорд Спэр Гранттарға «аяғы түсіп бара жатқан эгоны көтеру үшін ақ өтірік» айтып отырғанын мәлімдеді. Гранттың алғашқы жарияланған жұмысы 1949 жылы Лондондағы Темпл Барда өткен суретшінің көрмесіне арналған каталогқа енгізілген Спардың жұмысына қысқаша «бағалау» болды. Грант Кроулидің жұмысын зерттеуді жалғастырды және Кроулидің қайтыс болғаннан кейін бір жылдан кейін, Кроулидің орнын басқан Карл Гермер, О.Т.О. Грант кейін Гермерге алғашқы үш O.T.O. дәрежесін басқаруға және өзінің жеке ложасын басқаруға арналған жарғыны табыспен ұсынды, ол 1951 жылдың наурыз айында берілді. Бұл оның ложасының сол кезде Англиядағы жалғыз жарғылық О.Т.О. органы болатынын білдіретіндіктен, Грант бұл оның Британиядағы О.Т.О. басшысы екенін білдіреді деп сенді. Гермер Грантты Калифорнияда тұратын, Агапе ложасын құрған ағылшын телемиті Уилфред Талбот Смитпен байланыста етті, өйткені Смит O.T.O. дәрежесін практикалық білімі бар жалғыз адам екенін білген. Смит көмектесуге құштар болды және ложа құрудағы тәжірибесі туралы ұзақ жазды, бірақ Гранттың «Аосик» сиқырлы мөрі оны ешқашан анықталмаған себептермен алаңдатқан болса да, олардың хат алмасуы тез арада тоқтады. Грант О.Т.О. жүйесін қайта құруды бастады, оның сыныптау құрылымын Кроулидің басқа оккульттік тәртібімен, А∴A∴-мен толықтырды. Бұл әрекет сәтсіз болды, өйткені Гранттың назары оның Жаңа Изис ложасын құруға және басқаруға көбірек тартылды. Ложа 1955 жылы сәуір айында Грант өзінің ғарыштан тыс «Сириус / Сет ағыны» бар екенін жариялаған манифест шығарғаннан кейін іске қосылды. Бұл манифестінде Грант Жерден басқа планетадан жаңа энергия шығатынын мәлімдеді, ол оны Кроулидің Телемиялық қасиетті мәтінінің бірінші тарауында пайда болған құдайша Нуитпен сәйкестендірді. Алайда Гермер Гранттың Нуитпен бір планетаны сәйкестендіргенін «болғандылық» деп санады; 1955 жылы 20 шілдеде Гермер Грантты О.Т.О. -дан шығарып тастайтын «Шығу туралы ескерту» шығарды. Грант, дегенмен, Гермердің шығарылу туралы хатын елемеді, ол «Ішкі жазықтықтан» күш-қуаты бар деген талаппен Жаңа Изис Ложасын басқаруды жалғастырды. Гранттың шығарылғанын білгеннен кейін Смит О.Т.О. Блаватскийдің өлімінен кейін Теософиялық қоғам сияқты соғысып жатқан топтарға бөлініп кетеді деп қорықты. Грант ложасы 1962 жылға дейін жұмыс істеді. Гранттың айтуынша, топ шамамен отыз адамнан тұратын және әр жетінші жұма сайын ложаның үй-жайларында жиналатын. Бұл үйлер бір уақыт бойы Лондонның орталық бөлігіндегі Бейкер көшесіне жақын Мелкомб көшесіне жақын жердегі Кервеннің тері сатушы дүкенінің жертөлесінде болған. Ол ложада жұмыс істеген кезеңде ол табиғаттан тыс көздерден екі маңызды мәтін алған деп мәлімдеді, бұл «С’лбаның даналығы» және «ОКБИШ» немесе «Күміл кітабы». 1953 жылдан 1961 жылға дейін Грант индуизмді зерттеуге кірісіп, индуистік гуру Рамана Махаршидің шәкірті болды. Ол сондай-ақ тағы бір индуисттік ұстаз Кусума Харанатхтың жұмысына қызығушылық танытты және оны үш томдық «Харанатх: Акелла Рамакришна Састридің өмірбаянын» жасауға көмектесті. Ол сондай-ақ Адвайта Веданта және басқа да индуистік тақырыптар туралы мақалалар жазды. Бұл мақалалардың көбісі бір антологияға жиналып, 2005 жылы «Гуру аяғында» деп жарияланды. Грант О.Т.О. -ның жыныстық сиқырлық ілімін Үндістан дінінің тантрикалық қағидалары бойынша қайта құру қажет болды, бұл ретте ол Кервеннің тантра туралы идеяларына қатты сүйенді. Спэрдің өлімінен кейін Грант өзінің жазушылық мансабына көбірек көңіл бөле бастады. 1959 жылдан 1963 жылға дейін Грант жеке басылымда «Карфакс монографиялары» атты қысқа мақалалар жинағын шығарды, ол он бөлімде жарияланды, әрқайсысы 100 данамен басылды. Бұл томдардың тоғызы Степфи жасаған түпнұсқа суреттерді қамтыды, бұл күйеу мен әйел арасындағы өтетін ынтымақтастықты көрсетеді, ол Гранттың кейінгі жариялымдарында да көрінетін еді. «Карфакс монографиялары» ақырында жиналып, 1989 жылы «Жасырын білім» деген атпен қайта басылды. 1966 жылы ол өзінің өлеңдер жинағын «Қарадан қараға және басқа өлеңдер» деп жеке басылыммен шығарды. 1950-ші және 1960-шы жылдары Грант бірнеше повестьтердің авторы болды, бірақ олар тек 1997 жылдан 2012 жылға дейін Starfire Publishing баспасынан жарық көрді.

Steffi Grant introduced herself to the occult artist Austin Osman Spare in 1949, having learned about him while she was modelling for Herbert Budd, a tutor at St. Martin's School of Art who had studied alongside Spare. Steffi purchased two of Spare's artworks, which she gave to Kenneth as a present for his twenty fifth birthday. She subsequently introduced her husband to Spare. At the time, Spare had fallen into poverty, living in obscurity in a South London flat. Although making some money as an artist and art tutor, he was largely financially supported by his friend Frank Letchford, whom he affectionately referred to as his "son". There was some animosity between Letchford and Grant, although it is apparent that Spare preferred the former, having known him for 12 years longer, and placing him first in his will. Grant desired a closer relationship, and in 1954 began signing his letters to Spare "thy son." Letchford claimed that Spare often told the Grants "white lies to boost a flagging ego." Grant's first published work represented a brief "appreciation" of Spare's work that was included in a catalogue for the artist's exhibition held at Temple Bar in London in 1949. Grant had continued studying Crowley's work, and a year after Crowley's death was acknowledged as a Ninth Degree member of O. T. O. by Karl Germer, Crowley's successor as Head of O. T. O. Grant then successfully applied to Germer for a charter to operate the first three O. T. O. degrees and run his own lodge, which was granted in March 1951. As this would mean that his lodge would be the only chartered O. T. O. body in England at the time, Grant believed that it meant that he was now head of O. T. O. in Britain. Germer put Grant in contact with Wilfred Talbot Smith, an English Thelemite based in California who had founded the Agape Lodge, knowing that Smith was the only man who had practical knowledge of O. T. O. degree work. Smith was eager to help, and wrote at length on his experiences in founding a lodge, although he was made uneasy by Grant's magical seal of "Aossic" for reasons that have never been ascertained, and their correspondence soon petered out. Grant began restructuring the system of O. T. O. by augmenting its grading structure with that of Crowley's other occult order, the A∴A∴. This attempt failed, as Grant's attentions were increasingly drawn into his founding and running of the New Isis Lodge. The lodge became operational in April 1955 when Grant issued a manifesto announcing his discovery of an extraterrestrial "Sirius/Set current" upon which the lodge was to be based. In this manifesto, Grant claimed that a new energy was emanating down from Earth from another planet which he identified with Nuit, a goddess who appears in the first chapter of Crowley's Thelemic holy text, The Book of the Law. Germer however deemed it "blasphemy" that Grant had identified a single planet with Nuit; on 20 July 1955, Germer issued a "Note of Expulsion" expelling Grant from O. T. O. Grant however ignored Germer's letter of expulsion, continuing to operate the New Isis Lodge under the claim that he had powers from the "Inner Plane". Upon learning of Grant's expulsion, Smith feared that O. T. O. would split up into warring factions much as the Theosophical Society had done following the death of Blavatsky. Grant's Lodge continued to operate until 1962. According to Grant, the group consisted of about thirty members and met every seventh Friday at the lodge's premises, which for a while were in the basement of Curwen's furrier's store at Melcombe Street, near to Baker Street in central London. During the period in which he worked with the lodge he claimed to have received two important texts from preternatural sources, the Wisdom of S'lba and OKBISh or The Book of the Spider. From 1953 to 1961 Grant immersed himself in the study of Hinduism, becoming a follower of the Hindu guru Ramana Maharshi. He was also interested in the work of another Hindu teacher, Lord Kusuma Haranath, and was credited with encouraging and helping to create the three volume Lord Haranath: A Biography by Akella Ramakrishna Sastri. He also authored articles on Advaita Vedanta and other Hindu topics for Indian journals like the Bombay based The Call Divine, as well as for Richard Cavendish's Man, Myth & Magic. Many of these articles would be collected into a single anthology and published as At the Feet of the Guru in 2005. Grant believed that the O. T. O. 's sex magic teachings needed to be refashioned along tantric principles from Indian religion, in doing so relying heavily on Curwen's ideas about tantra. After Spare's death, Grant began to focus more on his own writing career. From 1959 to 1963, Grant privately published the Carfax Monographs, a series of short articles on magic published in ten instalments, each at a limited print run of 100. Nine of these volumes included original artworks produced by Steffi, reflecting the increasing collaboration between husband and wife which would be reflected in many of Grant's subsequent publications. The Carfax Monographs would eventually be assembled together and re released as Hidden Lore in 1989. In 1966 he also privately published a small book of his poems, Black to Black and Other Poems. During the 1950s and 1960s Grant also authored a number of novellas, although these would only be published by Starfire Publishing between 1997 and 2012.

Тифлонийлік О.Т.О. және өсіп келе жатқан атақ: 19702011

1969 жылы Грант «Алистер Кроулидің мойындаулары» кітабын Кроулидің әдеби орындаушысы Джон Саймондспен бірге баспаға дайындады. Келесі жылдары ол, көбінесе Саймондспен бірге, Кроулидің көптеген жазбаларын қайта басып шығару үшін өңдеді, нәтижесінде «666-шы аңның сиқырлы жазбасы» (1972), «Есірткіге тәуелдінің күнделігі» (1972), «Ай баласы» (1972), «Магия» (1973), «Заң кітабына сиқырлы және философиялық түсініктемелер» (1974) және «Толық астрологиялық жазбалар» (1974) жарық көрді. Бұл басылымдардың шығуы «Кроулиге деген қызығушылықты қайта жаңғыртуға зор үлес қосты» деп сипатталды. Осы кезде Грант өзін О.Х.О. (Орденнің Сыртқы Басшысы) деп атай бастады, бұл атаққа Кроулиден тікелей мұрагерлікпен емес, Гермерде болмаған шабыт пен жаңашылдықты көрсеткендігі үшін лайық екенін мәлімдеді. Кейіннен Роберт Тейлор, Тифониялық О.Т.О. мүшесі жасаған Грантты Кроулидің ізбасары деп атаған құжат жалғандық екені анықталды. 1970 жылдардың басында ол өзінің жеке Телемалық ұйымын, Тифониялық О.Т.О.-ны құрды, ол 1973 жылы алғашқы ресми хабарламасын жариялады. Грант Кроули қолданған О.Т.О. дәрежелік жүйесін қабылдағанымен, мүшеге жоғары дәрежеге өтуге мүмкіндік беретін бастама рәсімдерін алып тастады; оның орнына ол оларды олардың жеке рухани дамуына сәйкес деп санаған дәрежелер бойынша жеке өсірді. 1972 жылы Фредерик Мюллер Лимитед Гранттың «Тифониялық трилогиялар» сериясының алғашқы кітабын, «Сиқырлық қайта жандануды» жариялады, онда ол батыс эзотерикасы тарихындағы әртүрлі оқиғаларды талқылады және осы тақырыпқа болашақта қызығушылықты ынталандыруға тырысты. Ол 1973 жылы жарық көрген жалғасымен, «Алистер Кроули және жасырын Құдай» кітабында Кроулидің жыныстық сиқырлық тәжірибелерін және Тантраны зерттеді. 1975 жылы «Көлеңке культтері» басылып, сол жақ жол туралы талқылаумен аяқталды, бұл Кроули мен Спардың еңбектеріне, сондай-ақ Вуду мен Тантраға сілтеме жасады. Сол жылы Грант 20 жылдық зерттеулеріне негізделген, қайтыс болған досының суреттер жинағын «Остин Осман Спардың суреттері мен болжамдары» деп жариялады. Бұл том жақсы сатылмады, көп бөлігі сақталды, бірақ кейінгі жылдары сирек кездесетін коллекциялық затқа айналды. Грант осы кітапты көп жыл бұрын бастаған және 1967 жылы Trigram Press Ltd баспасынан 500 данасын басып шығаруға келіскен, бірақ соңғы сәтте жоба тоқтатылды. Сондай-ақ, ол Спардың екі еңбегінің қайта басылымдары үшін жаңа кіріспелерді жазды, 1973 жылы жарық көрген «Зостың қарғысы» және 1975 жылы жарық көрген «Қызықтану кітабы». 1977 жылы Грант екінші Тифониялық трилогияны «Еденнің түнгі жағы» кітабымен бастады, онда ол өзінің жеке сиқырлық идеяларын талқылады, «Вселенная B» және «Сеттің туннельдері» деп аталатын қараңғы, тығыз әлемді зерттеуге арналған сиқырлық формулаларды ұсынды, ол Кабалалық Өмір ағашының «қара жағы» ретінде қарастырылды. Грант осы әлемді Х.П. Лавкрафттың қорқынышты әдебиетіндегі әлемнен тыс құдайлармен байланыстырды. Бұл кітап оккультистер мен телемиттер арасында дау тудырды және пікірлерді қатысты түрде бөліп тастады. Оқиғаның жалғасы 1980 жылы «Уақыт шеңберінен тыс» деген атпен жарық көрді және Гранттың Уфология мен жәндіктер символизмінің оккультизмге қатысы туралы ойларын ұсынды. Бұл Мюллер баспасынан шыққан соңғы Грант томы болды, ол 1984 жылы Блонд және Бриггспен бірікті, ал келесі жылы оның шығармаларына баспа құқықтары қайтарылды. Оның келесі кітабы «Уақыт шеңберінен тыс» кітабынан кейін тағы он бір жылдан соң жарық көрді. 1989 жылы Грант Skoob Books Limited компаниясымен қарым-қатынасын бастады, бұл баспахана Лондонның орталық бөлігіндегі Блумсберидегі Skoob Books кітап дүкенімен байланысты, ол Каролина Уайз және Крис Джонсонның басшылығымен эзотерикалық атаулардың желісін әзірлеуді бастады. 1991 жылы Skoob Books Гранттың «Алистер Кроулиді еске алуын» жариялады, бұл кітапта Кроули туралы естеліктер, күнделікті жазбалар, фотосуреттер мен хаттар бар. 1989 жылдан 1994 жылға дейін Skoob Гранттың бірнеше ертедегі кітаптарын қайта басып шығарды, ал 1992 жылы Тифониялық трилогиялардың алтыншы томын, «Гекеттің фонтаны» жариялады, онда Грант Жаңа Изис ложасында жұмыс істеу туралы көптеген анекдоттарды ұсынды және ол сиқыршылықтан туындады деп сенген апаттар мен өлім-жітімдерді сипаттауға назар аударды. Тифониялық трилогиялардың жетінші томы, «Сыртқы қақпалар» 1994 жылы Гранттың Кроули, Спар және Лавкрафт еңбектеріне сілтеме жасай отырып, әлемнің әр түкпірінен келген ескі Тифониялық дәстүрлер туралы идеяларын талқылады. Ол «С'лбаның даналығы» мәтінімен аяқталады, бұл Гранттың табиғаттан тыс көзден алған деп мәлімдеген еңбек. Skoob Books эзотерикалық басылымдар бөлімін жапқаннан кейін, 1996 жылы Грант кітаптарының басылым құқықтарын екі компанияға берді, Starfire Publishing – ол оның трилогияларын және повестьтерін шығаруды жоспарлады – және Fulgur Limited, ол Спар туралы оның еңбектерін жариялады. 1997 жылы Starfire Гранттың алғашқы романын, «Жарыққа қарсы: Түн жағының повесті» жариялады, онда «Кеннет Грант» деп аталған кейіпкер де болды. Ол бұл еңбек «жартылай автобиографиялық» екенін мәлімдеді, бірақ оның өміріне негізделген бөліктерін және қандай бөліктері ойдан шығарылған екенін нақты айтпады. 1998 жылы Starfire Грант пен оның әйелі Стеффи бірлесіп жазған «Зос сөйлейді! Остин Осман Спармен кездесулер» кітабын жариялады, онда олар суреттер, хаттар және олардың суретшімен қарым-қатынасына қатысты 7 жылдық күнделік жазбаларын қамтыды. Келесі жылы Тифониялық трилогиялардың келесі томы, «Маув аймағынан тыс» жарық көрді, онда Грант Маув аймағы деп аталатын, ол зерттеген әлем туралы идеяларын түсіндірді. 2000 жылы «Жылан таяғы және қараңғы штамм» атты екі повестьтен тұратын кітап жарық көрді, ал Тифониялық трилогиялардың соңғы томы, «Тоғызыншы арка» 2003 жылы жарық көрді. Ол Кроули, Спар және Лавкрафт еңбектерінің Кабалалық интерпретацияларын ұсынды, сондай-ақ Гранттың табиғаттан тыс көзден алған деп мәлімдеген тағы бір еңбек, «Құрлы қаңқа кітабының» мәтінін ұсынды. Сол жылы Грант екі повестьтен тұратын тағы бір томды жариялады, «Гамалиел және биле, қуыршақ, биле!» – бұл вампир және тантрлық секс тобының тарихын айтады, және «Басқа бала және басқа әңгімелер», онда алты қысқа әңгіме бар. Грант 2011 жылдың 15 қаңтарында аурудан кейін қайтыс болды. Ол әйелінен аман қалды.

In 1969, Grant co edited The Confessions of Aleister Crowley for publication with Crowley's literary executor John Symonds. Over the coming years he edited – often with Symonds – a range of Crowley writings for republication, resulting in the release of The Magical Record of the Beast 666 (1972), Diary of a Drug Fiend (1972), Moonchild (1972), Magick (1973), Magical and Philosophical Commentaries on The Book of the Law (1974) and The Complete Astrological Writings (1974). The release of these publications has been described as being "instrumental in the revival of interest in Crowley". At this point, Grant began describing himself as O. H. O. (Outer Head of the Order) of O. T. O., claiming that he deserved this title not by direct succession from Crowley but because he displayed the inspiration and innovation that Germer lacked. A document purportedly by Crowley naming Grant as his successor was subsequently exposed as a hoax created by Robert Taylor, a Typhonian O. T. O. member. In the early 1970s he established his own Thelemic organisation, the Typhonian O. T. O., which produced its first official announcement in 1973. Although adopting the O. T. O. degree system used by Crowley, Grant removed the rituals of initiation designed to allow a member to enter a higher degree; instead he personally promoted them through the degrees according to what he believed were their own personal spiritual development. In 1972, Frederick Muller Limited published the first book in Grant's "Typhonian Trilogies" series, The Magical Revival, in which he discussed various events within the history of Western esotericism while also encouraging future interest in the subject. He followed this with a sequel published in 1973, Aleister Crowley and the Hidden God, in which he examined Crowley's sex magical practices and the Tantra. This was followed in 1975 by Cults of the Shadow, which brought the first Typhonian Trilogy to an end with a discussion of the left hand path in magic, making reference to both Crowley and Spare's work, as well as to Voodoo and Tantra. That same year, Grant also published Images and Oracles of Austin Osman Spare, a collection of his late friend's images based on 20 years of research. The volume did not sell well, with much of the stock being remaindered, although became a rare collector's item in later years. Grant had begun work on the book many years before and had agreed for 500 copies to be published by Trigram Press Ltd in 1967, although at the last minute the project was cancelled. He had also authored new introductions for re releases of two of Spare's works, a 1973 publication of The Anathema of Zos and a 1975 release of The Book of Pleasure. In 1977, Grant began the second Typhonian Trilogy with Nightside of Eden, in which he discussed some of his own personal magical ideas, outlining magical formulae with which to explore a dark, dense realm that he variously called 'Universe B' and 'the Tunnels of Set', conceived as a 'dark side' of the Qabalistic Tree of Life. Grant made connections between this realm and the extramundane deities of H. P. Lovecraft's horror fiction. The book proved controversial among occultists and Thelemites, and starkly divided opinion. The sequel appeared in 1980 as Outside the Circles of Time, and introduced Grant's thoughts on the relevance of Ufology and insectoid symbolism for occultism. This would prove to be the final Grant volume published by Muller, who would merge with Blond and Briggs in 1984, while the publishing rights to his works reverted to him the following year. His next book would not appear for another eleven years after Outside the Circles of Time. In 1989, Grant began his relationship with Skoob Books Limited, a publisher linked to the Skoob Books bookstore in Bloomsbury, central London which had begun to develop a line of esoteric titles under the leadership of Caroline Wise and Chris Johnson. In 1991, Skoob Books published Grant's Remembering Aleister Crowley, a volume containing his memoirs of Crowley alongside reproductions of diary entries, photographs, and letters. From 1989 to 1994, Skoob reissued a number of Grant's earlier books, and in 1992 published the sixth volume in the Typhonian Trilogies, Hecate's Fountain, in which Grant provided many anecdotes about working in the New Isis Lodge and focused on describing accidents and fatalities that he believed were caused by magic. The seventh volume of the Typhonian Trilogies, Outer Gateways, followed in 1994, discussing Grant's ideas of older Typhonian traditions from across the world, with reference to the work of Crowley, Spare, and Lovecraft. It ends with the text of The Wisdom of S'lba, a work that Grant claimed he had received clairvoyantly from a supernatural source. After Skoob Books closed its esoteric publishing division, in 1996 Grant transferred the publishing rights of his books to two companies, Starfire Publishing – which decided to bring out his trilogies and novellas – and Fulgur Limited, which published his work on Spare. In 1997 Starfire published Grant's first novel, Against the Light: A Nightside Narrative, which involved a character also named "Kenneth Grant". He asserted that the work was "quasi autobiographical", but never specified which parts were based on his life and which were fictional. In 1998, Starfire published a book co written by Grant and his wife Steffi, titled Zos Speaks! Encounters with Austin Osman Spare, in which they included 7 years' worth of diary entries, letters, and photographs pertaining to their relationship with the artist. The following year, the next volume in the Typhonian Trilogies, Beyond the Mauve Zone was published, explaining Grant's ideas on a realm known as the Mauve Zone that he claimed to have explored. A book containing two novellas, Snakewand and the Darker Strain, was published in 2000, while the final volume of the Typhonian Trilogies, The Ninth Arch, was published in 2003. It offered further Qabalistic interpretations of the work of Crowley, Spare, and Lovecraft, and the text of another work that Grant claimed had been given to him from a supernatural source, Book of the Spider. That same year, Grant also published two further volumes of fictional stories, Gamaliel and Dance, Doll, Dance!, which told the story of a vampire and a Tantric sex group, and The Other Child, and Other Tales, which contained six short stories. Grant died on 15 January 2011 after a period of illness. He was survived by his wife.

Сенімдер мен ілімдер

Грант өзінің ілімдерін құрастыруда әртүрлі көздерден шабыт алды. Гранттың Тифониялық дәстүрі Телемаға негізделгенімен, "оккультизмнің, неоведантаның, индуистік тантраның, батыс жыныстық сиқырлылығының, сюрреализмнің, уфологияның және Лавкрафт гнозисінің жиынтығы" деп сипатталған. Дюрджевичтің айтуынша, Гранттың жазу стилі "сөздік және тұжырымдамалық лабиринттерімен" көзге түспейтін күйінде танымал. Дін тарихшысы Манон Хеденборг Уайт "Грант жазбаларын жүйелеу оңай емес" деп атап өтті. Ол "қасақана құпия немесе қияңдау аргументтерді қолданады" және факт пен ойдан шығарылған арасында анық шекара жоқ екенін қосты. Грант өзінің "Тифониялық" немесе "Дракониялық" сиқырлы дәстүрін алға тартты және Телема осы кең дәстүрдің тек соңғы көрінісі ғана деп жазды. Өзінің кітаптарында ол Тифон дәстүрін әлемдегі ең көне рухани дәстүр ретінде бейнелейді, оның Африкадағы ежелгі тамырлары бар екенін көрсетеді. Оның пікірінше, Та-Урт немесе Тифон деп аталатын құдайға табынуға арналған алғашқы жыланға табынушылық Орталық Африкада болған. Бұл идеяны ол Джеральд Массидің 1881 жылы жарық көрген "Бастапқылар кітабынан" қабылдады, онда дін ғалымдары арасында ешқашан қабылданбаған идеялар жарияланды. Гранттың айтуынша, Тифониялық дәстүр әйел құдайларға табынумен және жыныстық қатынасты рухани жетістікке жету жолы ретінде пайдаланумен сипатталады. Ол бұл дәстүрдің бүкіл әлемге таралып, ежелгі Мысыр дінінің, сондай-ақ индуизм мен будда тантрасының және батыс эзотеризмінің түрлерінің негізін құрағанын жазды. Ол Тифон дәстүріне мыңдаған жылдар бойы "Осирийлер" немесе "Солариттер" қарсылық көрсетті, олар патриархалды және күн діндерін ұстанады, олар Тифондықтарды зұлым, бүлінген және әдепсіз деп бейнелейді. Діни зерттеулер ғалымы Гордан Дюрджевич Гранттың "Тифониялық тарихының" "ең жақсы жағдайда өте болжамдық" және оны растайтын ешқандай дәлел жоқ екенін атап өтті, алайда ол Грант оны сөзбе-сөз қабылдауға ниеттенбеуі мүмкін деп болжады. Грант дін тарихының көпжылдық түсінігін қабылдады. Гранттың Тантра және Йога сияқты Үндістанның рухани дәстүрлері Батыс эзотерикалық дәстүрлерімен байланысты және екеуінің де негізгі, ежелгі көзден басталатыны туралы мәлімдемесі Батыс эзотериктерінің дәстүрлі мектебі жайылтып отырған мәңгілік философиясындағы параллельдерге ие. Алайда Грант батыс оккультизмін оң бағалауда Рене Генон мен Ананда Кумарасвами сияқты дәстүршілдерден ерекшеленді. Сонымен қатар, Грант Азияның рухани дәстүрлерін бағалау Теософиямен көп ортақ, бірақ Грант Теософиялық қозғалыстан сол қол жолының құндылығын бағалаумен ерекшеленді. Махаршидің ықпалымен Грант адвайтандық дүниетанымын қабылдады, тек "Өзіндік" немесе атман ғана шынымен бар, ал кең ғалам – иллюзорлық проекция. Ол сиқырды меңгерген адам осы иллюзорлық әлемді меңгеріп, жеке бостандыққа жетеді және тек өзіндік болмыстың бар екенін мойындайды деп сенді. Гранттың айтуынша, осылай ету адамның Шынайы еркі, Телеманың негізгі бағыты туралы түсінікті табуға әкеледі. Грант сонымен қатар, "Мен" әлемі "Маув аймағы" деп аталатын және оған терең ұйқы жағдайында жетуге болады деп мәлімдеді, онда ол батпақтың символды көрінісіне ие. Ол сондай-ақ, жалғыз шынайы шындық деп санаған сананың шынайылығы формасыз және осылайша бос орын ретінде ұсынылады деп сенді, бірақ ол оны индустар құдайы Кали мен Телема құдайы Нуит символы деп үйретті. Гранттың жыныстық сиқыр туралы көзқарасы адамдар арасындағы жыныстық диморфизмнің маңыздылығына және содан кейінгі жыныстық рөлдердің айырмашылығына қатты әсер етті. Грант жыныстық сиқырдың нағыз құпиясы дене бөліністері, оның ішіндегі ең маңыздысы әйелдің етеккір қан екендігін үйретті. Бұл тұрғыдан ол сперманы ең маңызды жыныс бөлінісі деп санайтын Кроулиден ерекшеленді. Грант әйелдердің жыныстық секрециясын санскрит тілінен алынған "калас" деп атады. Ол әйелдер калас ие болғандықтан оракулярлық және көріністі көру қабілеті бар деп ойлады. Әйел жыныстық секрециясын сиқырлы түрде пайдалану Грант жазбаларында қайталанатын тақырып болып табылады. Ол Кроулидің пікірінше, анальдық жыныстық қатынасты қажет ететін XI° O. T. O. ритуалы оның орнына күтеккен әйелмен вагинальдық жыныстық қатынасты қамтуы керек деп сенді. Ол Кроулидің аналдық жынысты ырымдарда пайдалануын сынға алды, оның пікірінше, "содомиттік формула" "сыйлық практиканың бұрмалануы" болды. Бұл көзқарастар кейіннен оккультистерден, мысалы, Фил Хайнден гомофобия айыптауларына әкелді.

Grant drew eclectically on a range of sources in devising his teachings. Although based in Thelema, Grant's Typhonian tradition has been described as "a bricolage of occultism, Neo Vedanta, Hindu tantra, Western sexual magic, Surrealism, ufology and Lovecraftian gnosis". According to Djurdjevic, Grant's writing style is notorious for being opaque with "verbal and conceptual labyrinths". The historian of religion Manon Hedenborg White noted that "Grant's writings do not lend themselves easily to systematization". She added that he "deliberately employs cryptic or circuitous modes of argumentation", and lacks clear boundaries between fact and fiction. Grant promoted what he termed the Typhonian or Draconian tradition of magic, and wrote that Thelema was only a recent manifestation of this wider tradition. In his books, he portrayed the Typhonian tradition as the world's oldest spiritual tradition, suggesting that it had ancient roots in Africa. In Central Africa during prehistory, he believed there had been a primordial serpent cult devoted to the worship of a goddess known as Ta Urt or Typhon, from which the Typhonian tradition stems. This was an idea he had adopted from Gerald Massey's 1881 publication A Book of Beginnings, a work promoting ideas which had never been accepted among scholars of religion. According to Grant, Typhonianism was typified by its worship of female deities and its use of sex as a method of spiritual achievement. He wrote that this tradition spread throughout the world, forming the basis of the ancient Egyptian religion, as well as the Hindu and Buddhist tantra and forms of Western esotericism. He added that for millennia, the Typhonian tradition has been opposed by the "Osirians" or "Solarites", practitioners of a patriarchal and solar religions, who have portrayed the Typhonians as evil, corrupt, and debauched. The religious studies scholar Gordan Djurdjevic noted that Grant's Typhonian history was "at best highly speculative" and lacked any supporting evidence, however he suggested that Grant may never have intended it to be taken literally. Grant adopted a perennialist interpretation of the history of religion. Grant's claims that Indian spiritual traditions like Tantra and Yoga correlate to Western esoteric traditions, and that both stem from a core, ancient source, has parallels in the perennial philosophy promoted by the Traditionalist School of Western esotericists. However, Grant differed from Traditionalists like René Guénon and Ananda Coomaraswamy in his positive assessment of Western occultism. Moreover, Grant's appreciation of Asian spiritual traditions has much in common with Theosophy, although Grant differed from the Theosophical movement with his valorisation of the left hand path. Influenced by Maharshi, Grant adopted the Advaitan worldview that only "the Self", or atman, really exists, with the wider universe being an illusory projection. He believed that by mastering magic, one masters this illusory universe, gaining personal liberation and recognising that only the Self really exists. Doing so, according to Grant, leads to the discovery of one's True Will, the central focus of Thelema. Grant further claimed that the realm of the Self was known as "the Mauve Zone", and that it could be reached while in a state of deep sleep, where it has the symbolic appearance of a swamp. He also believed that the reality of consciousness, which he deemed the only true reality, was formless and thus presented as a void, although he also taught that it was symbolised by the Hindu goddess Kali and the Thelemic goddess Nuit. Grant's views on sex magic drew heavily on the importance of sexual dimorphism among humans and the subsequent differentiation of gender roles. Grant taught that the true secret of sex magic were bodily secretions, the most important of which was a woman's menstrual blood. In this he differed from Crowley, who viewed semen as the most important genital secretion. Grant referred to female sexual secretions as kalas, a term adopted from Sanskrit. He thought that because women possess kalas, they have oracular and visionary powers. The magical uses of female genital secretions are a recurring theme in Grant's writings. He believed that the XI° degree O. T. O. ritual, which Crowley argued necessitated anal sex, should instead involve vaginal sex with a menstruating woman. He was critical of Crowley's use of anal sex in rituals, stating his view that the "sodomitical formula" was "a perversion of magical practice". These views have brought accusations of homophobia from later occultists such as Phil Hine.

Жеке өмір

Грант – усақ-түйекке көңіл бөлмейтін, жабық тұлға еді. Оккультизм саласындағы көптеген замандастарынан айырмашылығы, ол көпшілік алдында дәріс оқымаған. 1970 жылдары Грантпен танысқан эзотерик Жанна Чэпман оны "жағымды, әдепті, қырық жас шамасындағы, ақылды, өте сауатты және мейірімді адам" деп сипаттады.

Мұра

Дін тарихшысы Дейв Эванс Гранттың "Кроули, Спар және Гарднермен, яғни "20 ғасырдағы ең ықпалды үш батыс оккультисі"мен "тығыз байланыста болғандықтан", британдық эзотеризм тарихында "әлбетте бірегей" тұлға болғанын атап өтті. Оккультист және комикс авторы Алан Мур "Гранттан гөрі қазіргі батыс ойлауын сиқырға қатысты қалыптастыруға көбірек үлес қосқан" басқа тірі адамды "табу қиын" деп ойлады және Тифониялық О.Т.О. ұйымын "көктегі шаңды эссенциядан кейін есінен шығып, құлқыған мектеп оқушысы" деп сипаттады. 2003 жылы батыс эзотеризмінің тарихшысы Хенрик Богдан Гранттың "бәлкім, постмодернистік оккультистік жанрдың ең түпнұсқа және өнімді ағылшын авторы" екенін айтты. Дюрджевич Гранттың үнді рухани дәстүрлерімен айналысуы "маңызды да инновациялық" және сонымен қатар даулы болғанын мәлімдеді, сондай-ақ Гранттың әйелдердің жыныстық сұйықтықтарының маңыздылығына назар аударғаны Батыс оккультизміндегі "басым ерлік үстемдігінің өзгеруіне" үлес қосты. Гранттың өзінің оккульттік топтарының қатары шағын болғанымен, оның Тифониялық Телема жүйесі басқа түрлі оккульттік топтар мен ағымдарға маңызды ықпал етті. Олардың ішінде хаос магиясы, сондай-ақ Сет ғибадатханасы, Қызыл Эждер және Эндрю Д. Чамблидің Cultus Sabbati ұйымдары бар. Антрополог Джастин Вудман Гранттың Х.П. Лавкрафттың әдеби туындыларын сиқырлы теория мен практикаға енгізудегі "негізгі тұлғалардың бірі" екенін атап өтті, оның жазбалары Лавкрафттық оккульттік топтарға, мысалы, Солтүстік Америкада 1980-жылдардың соңында құрылған Эзотерикалық Дагон орденіне "қалыптастырушылық әсер" еткенін қосты. Оккультист Питер Левенда Гранттың еңбегін 2013 жылғы эссесінде талқылады, "Қараңғы Лорд: Х.П. Лавкрафт, Кеннет Грант және сиқырдағы Тифониялық дәстүр". Мұнда ол Гранттың маңыздылығы индуистік тантрадан, езидизмнен және афро-карибтік синкретикалық діндерден алынған идеялар мен концепцияларды енгізу арқылы "Телема үшін жаһандық сипат" құруға тырысуында екенін айтты.

The historian of religion Dave Evans noted that Grant was "certainly unique" in the history of British esotericism because of his "close dealings" with Crowley, Spare, and Gardner, the "three most influential Western occultists of the 20th century." The occultist and comic book author Alan Moore thought it "hard to name" any other living individual who "has done more to shape contemporary western thinking with regard to Magic" than Grant, and characterized the Typhonian O. T. O. as "a schoolboy gone berserk on brimstone aftershave." In 2003, the historian of Western esotericism Henrik Bogdan expressed the view that Grant was "perhaps (the) most original and prolific English author of the post modern occultist genre." Djurdjevic stated that Grant's engagement with Indian spiritual traditions was "both substantial and innovative" as well as controversial, while adding that Grant's emphasis on the importance of female sexual fluids helped contribute to the "transformation of the hegemonic masculinity" in Western occultism. Although membership of Grant's own occult groups remained small, his Typhonian Thelemic system represented a significant influence over various other occult groups and currents. They included chaos magic, as well as the Temple of Set, the Dragon Rouge, and Andrew D. Chumbley's Cultus Sabbati. The anthropologist Justin Woodman noted that Grant was "one of the key figures" for bringing H. P. Lovecraft's literary works into magical theory and practice, adding that his writings were a "formative influence" on Lovecraftian occult groups like the Esoteric Order of Dagon, founded in North America during the late 1980s. The occultist Peter Levenda discussed Grant's work in his 2013 essay, The Dark Lord: H. P. Lovecraft, Kenneth Grant, and the Typhonian Tradition in Magic. Here, he asserted that Grant's importance was in attempting to create "a more global character for Thelema" by introducing ideas and concepts borrowed from the Hindu tantra, Yazidism, and Afro Caribbean syncretic religions.