Жауынгерлік ерлігі үшін Виктория кресінің иегері Генри Джеймс Николас

Кіріспе

Виктория Кресінің иегері Генри Джеймс Николас (11 маусым 1891 – 23 қазан 1918) – Ұлыбритания және Достас елдерінің әскерлеріне "жауға қарсы" көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары наградасы – Виктория Кресімен марапатталған Жаңа Зеландия азаматы. Линкольн қаласында туған Николас, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жаңа Зеландия экспедициялық корпусына (NZEF) ерікті түрде қызметке түскен кезде ағаш шебер болған. Ол Кентербери полкінің 1-ші батальонына жіберіліп, Батыс майданында қызмет етті. 1917 жылғы 3 желтоқсанда Полдерхук тікшесіне жасалған шабуыл кезіндегі ерлігі үшін Виктория Кресімен марапатталды. Кейіннен, Жүз күндік науқан кезіндегі әрекеттері үшін Әскери медальмен марапатталды. Ол соғыс аяқталуға үш апта қалғанда қаза тапты.

Ерте өмір

Николас 1891 жылғы 11 маусымда Жаңа Зеландияның Крайстчерч қаласының жанындағы Линкольн шаруашылығында Ричард пен Ханна Николастардың отбасында дүниеге келді. Ол Крайстчерчте білім алды, алдымен Крайстчерч Нормал мектебінде, кейін Крайстчерч Шығыс мектебінде оқыды. Білімін аяқтаған соң, ол шеберлікке үйрену үшін құрылысшының оқушысы болды. Николастың батальоны Жаңа Зеландия дивизиясының 2-ші жаяу әскер бригадасының құрамына кірді және 1917 жылдың ортасында Мессин шайқасына қатысты. Бірнеше айдан кейін батальон Ипр тұсымындағы операцияларға қатысып, Пасшендейл шайқасына белсенді түрде араласты. Жыл соңында оның батальоны 3 желтоқсанда Полдерхук шатосына шабуыл жасады. Шато Ипр тұсымындағы Полдерхук биіктігінде орналасқан және немістер бақылауында болды, ал бригада басып алған окоптарға қарап тұрды. Кентербери және Отаго батальондары түскі уақытта шабуылға шықты, бірақ ауыр пулемет атысы оларды тежеді. Сөйтіп, Николас Виктория кресіне (ВК) ие болды. 1856 жылы тағайындалған ВК, Ұлыбритания империясының әскери қызметкеріне көрсетілген батырлықтың ең жоғары наградасы еді. Оның ВК-ге берілген марапаты төмендегідей жазылған:
"Шабуыл кезінде көрнекті батырлығы мен қызмет адалдығы үшін". Льюис пулемет бөлімінің құрамындағы Николасқа жаудың бекінісінен келген ауыр пулемет және мылтық атысынан тежелген шабуылдың оң жағында қорғаныс шебін құру бұйырылды. Осыдан кейін, оның бөлімінің қалған бөлігі шамамен 25 метрдей аралықта Николастың артынан жүгіріп, бекініс басшысын атқылап, бомбалар мен штыктармен он алты гарнизонды жеңіп, төрт жараланған тұтқынды және пулеметті қолға түсірді. Ол осы бекіністі дерлік жеке басымен басып алып, көптеген жандардың өмірін сақтап қалды. Кейін, шабуыл шегіне жеткенде, Николас ауыр пулемет және мылтық атысы астында оқ-дәрі жинады. Оның операция кезіндегі ерекше батырлығы мен сабырлылығы баршаға үлгі болды." – «Лондон газеті», № 30472, 11 қаңтар 1918 жыл.

Nicholas was born in Lincoln, near Christchurch, in New Zealand on 11 June 1891 to Richard and Hannah Nicholas and was one of four boys. He did his schooling in Christchurch, first at Christchurch Normal School and later at Christchurch East School. After completing his education, he took up an apprenticeship to a builder, learning carpentry. Nicholas' battalion was part of the 2nd Infantry Brigade, New Zealand Division, and in mid 1917 took part in the Battle of Messines. A few months later, the battalion was operating in the Ypres Salient and actively engaged in the Battle of Passchendaele. Towards the end of the year, his battalion was involved in an attack on Polderhoek Chateau on 3 December. The chateau, atop the Polderhoek Spur in the Ypres Salient and held by the Germans, overlooked the trenches occupied by the brigade. Its Canterbury and Otago battalions attacked midday but both were slowed by heavy machine gun fire. It was then that Nicholas performed the actions that led to the award of the Victoria Cross (VC). The VC, instituted in 1856, was the highest award for valour that could be bestowed on a soldier of the British Empire. His VC citation read as follows:
For most conspicuous bravery and devotion to duty in attack. Private Nicholas, who was one of a Lewis gun section, had orders to form a defensive flank to the right of the advance, which was checked by heavy machine gun and rifle fire from an enemy strong point. Whereupon, followed by the remainder of his section at an interval of about 25 yards, Private Nicholas rushed forward alone, shot the officer in command of the strong point, and overcame the remainder of the garrison of sixteen with bombs and bayonets, capturing four wounded prisoners and a machine gun. He captured this strong point practically single handed, and thereby saved many casualties. Subsequently, when the advance reached its limit, Private Nicholas collected ammunition under heavy machine gun and rifle fire. His exceptional valour and coolness throughout the operations afforded an inspiring example to all.|The London Gazette, No. 30472, 11 January 1918

Шабуыл қайта басталды, бірақ жаңа зеландиялықтар жаңа фронт сызығын орнатқан шатоға жетпей тоқтады. Осы шабуыл кезінде Николас қатар бойымен жүріп, оқ-дәрі жинап, таратып берді. Кентербери және Отаго батальондарының қалдықтары 5 желтоқсанда ауыстырылды. Николасқа ВК табысталғаны туралы хабар 1918 жылдың қаңтар айында жарияланды. Одан кейін Жаңа Зеландия дивизиясы Ипр секторынан демалысқа жіберілді, бірақ немістер көктемгі шабуылды бастағанда қайта шақырылды. Николастың батальоны 23 наурызда Соммаға жіберілді. Дивизияның қалған бөлігімен бірге ол маусым айында резервке жіберілгенге дейін фронтты тұрақтандыруға көмектесті. Шілде айында Николас Англияға жіберілді, онда Букингем сарайындағы салтанатты шарада король Георг V оған ВК-ін табыс етті. Ол 1932 жылы ВК, MM және қызмет медальдарын Кентербери музейіне тапсырды, олар әлі де көрмеге қойылған.

Мұра

Жаңа Зеландияда Николасқа арналған бірнеше ескерткіштер бар; ол Крайстчерч қаласындағы Бромли зиратындағы Николас отбасының қабір жерінде еске алынады. Сонымен қатар, Дунединдегі Король саябағында оны құрметтейтін тақта орналасқан.