Кіріспе
Американдық адвокат және саясаткер Уильям Форрест Винтер (21 ақпан 1923 – 18 желтоқсан 2020) – 1980 жылдан 1984 жылға дейін Миссисипи штатының 58-ші губернаторы қызметін атқарған американдық адвокат және саясаткер. Демократиялық партия мүшесі, ол сонымен қатар вице-губернатор, штаттық қазынашы, штаттық салық жинаушы және Миссисипи штатының Өкілдер палатасында қызмет еткен. Миссисипи штатының Гренада қаласында заң шығарушы мен мектеп мұғалімінің ұлы болып дүниеге келген Винтер Миссисипи университетінде білім алған. Бітірген соң АҚШ армиясына қатарына қосылып, Филиппинге жіберілгенге дейін әскерлерді даярлауға жауапкер болды. АҚШ-қа оралғаннан кейін Винтер заң факультетіне түсіп, саясатқа белсенді қатысып, 1947 жылы Миссисипи штатының Өкілдер палатасына сайланды. Екі рет қайта сайланған ол үкіметтік реформаға бағытталған заңдарды қолдады. Палата спикері болуға жасаған сәтсіз әрекетінен кейін, 1956 жылдың сәуір айында ол штаттық салық жинаушының жоғары лауазымына тағайындалды. Лауазымның пайдасыз екенін сезіне, оны таратуға заң шығарушы органды көндіріп, 1963 жылы штаттық қазынашы болып сайланды. 1969 жылы Миссисипи штатының Мұрағаттар және Тарих департаментінің қамқорлар кеңесінің төрағасы болып тағайындалды және 2007 жылға дейін осы қызметте болды. Винтер 1967 жылғы губернаторлық сайлауда сәтсіз кампания жүргізді. 1971 жылы вице-губернатор болып сайланды және 1975 жылы губернаторлыққа тағы бір сәтсіз тырысты. 1979 жылғы сайлауда губернатор болып сайланды және өкілеттігі кезінде мемлекеттік қызметкерлерге мемлекеттік қызметте қорғау құқығын берді, сот тағайындау процесін реформалады, мемлекеттік жұмысқа алу процесінен нәсілдік факторды алып тастады және үнемі бюджет тапшылығымен күресті. Білім беру реформасына баса назар аударған ол 1982 жылғы Білім беру реформасы заңын қабылдауға мұрындық болды, ол мемлекеттік білім беруге қаржыландыруды арттырды және мемлекеттік балабақшаларды құрды. 1984 жылғы сайлауда Винтер АҚШ Сенатына үміткер болды, бірақ жеңіліске ұшырады. Өмірінің соңында ол Гарвард саясат институтында оқытумен айналысты, 1992 және 1996 жылғы президенттік сайлауларда Билл Клинтонның сайлау штабына басшылық етті, Клинтонның нәсіл мәселелері жөніндегі кеңесшілер кеңесіне төрағалық етті, Миссисипи штатының туын өзгертуді қолдады және 2020 жылы қайтыс болғанға дейін «Батылдық белгісі» сыйлығымен марапатталды.
William Forrest Winter (February 21, 1923 – December 18, 2020) was an American attorney and politician who served as 58th governor of Mississippi from 1980 to 1984. A member of the Democratic Party, he also served as the lieutenant governor, state treasurer, state tax collector, and in the Mississippi House of Representatives. Born the son of a legislator and school teacher in Grenada, Mississippi, Winter was educated at the University of Mississippi. He enlisted in the United States Army after graduation and assumed responsibility for training troops before being posted to the Philippines. Upon his return to the United States, Winter enrolled in law school and became increasingly involved in politics, winning election to the Mississippi House of Representatives in 1947. Re elected twice, he supported bills aimed at governmental reform. Following an unsuccessful bid to become Speaker of the House, in April 1956 he was appointed to the lucrative post of state tax collector. Feeling the office was wasteful, he convinced the legislature to abolish it and was elected state treasurer in 1963. He also became the chair of the board of trustees of the Mississippi Department of Archives and History in 1969, which he served as until 2007. Winter launched an unsuccessful campaign in the 1967 gubernatorial election. He was elected as lieutenant governor in 1971, and made another unsuccessful bid to become governor in 1975. He was elected to the governorship in the 1979 election, and during his tenure he supported civil service protections for state employees, reformed the judicial appointment process, removed racial considerations from state hiring process, and dealt with continuous budget deficits. Mostly focused on education reform, he pushed the 1982 Education Reform Act through the legislature, which increased spending on public education and established public kindergartens. Winter unsuccessfully ran for a seat in the United States Senate in the 1984 election. Later in his life he taught at the Harvard Institute of Politics, co chaired Bill Clinton's presidential campaigns in the 1992 and 1996 elections, co chaired Clinton's Advisory Board on Race, supported altering the flag of Mississippi, and was awarded the Profile in Courage Award before his death in 2020.
Тәрбие мен білім
Уильям Форрест Винтер 1923 жылғы 21 ақпанда АҚШ-тың Миссисипи штатындағы Гренада қаласында, Миссисипи штатының заң шығарушысы және мақта брокері Уильям Айлмер Винтер мен мектеп мұғалімі Инез Паркердің ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі Уильям Х. Винтер, оған Конфедерация армиясының генералы Нейтан Бедфорд Форресттің құрметіне Форрест есімін беруді ұсынды. Айлмер Винтер табысты фермер болды және Миссисипи штатының Гренада округінде шамамен 1500 акр жерге ие болды. 1930 жылдарға қарай Винтерлердің онға жуық жалдамалы және үлескер шаруалар отбасылары болды, олардың көпшілігі афроамерикалықтар еді. Айлмер әділ шаруа ретінде танымал болды және Джим Кроу заңдарына қарамастан, жергілікті афроамерикалық отбасылар оны жақсы көретін. Уильям Ф. Винтердің анасы оны бірінші білім жылында үйде оқытты, ал кейін ол отбасылық жердегі бір бөлмелі, ақ балаларға арналған Кинканнон мектебінде білім алды, анасы округ әкімдігі тарапынан сол мектепте сабақ беруге қабылданғаннан кейін. 1930 жылдан бастап Гренада округіндегі ол және басқа ақ балалар Гренада қаласына автобуспен жеткізіліп, оның жаңа мектебінде оқыды. Винтер оқуда өте жақсы оқыды және орта мектептің соңғы курсында сынып жетекшісі болып сайланды, 1940 жылғы мамыр айында үздік бітіруші болып аталды. Винтер Миссисипи университетіне түсті. Оқу кезінде ол Phi Delta Theta студенттік қауымдастығының белсенді мүшесі болды; Phi Eta Sigma, ғылыми қауымдастық; және Халықаралық қатынастар клубы. Ол үшінші курста Гермеан әдеби қоғамының президенті болып сайланды. 1942 жылғы жазда ол Джеймс Истлендтің АҚШ Сенатына өткізілген сәтті сайлау кампаниясында жүргізуші болып жұмыс істеді. 1943 жылғы қыркүйекте бітірді. АҚШ армиясында қызметтен кейін 1946 жылғы күзде Миссисипи университетінің құқық мектебіне түсті. Оқу кезінде ол Omicron Delta Kappa көшбасшылық қауымдастығының президенті болып сайланды және спикерлер форумын басқарды. Ол сонымен қатар тарих клубына төрағалық етті және бірінші курс студенттерінің президенті болып сайланды, бірақ құқық мектебінің студенттік кеңесінің президенті болуға жасаған әрекеті сәтсіз аяқталды. 1948 жылдан 1949 жылға дейін ол "Миссисипи құқық журналының" бас редакторы болды. 1949 жылғы мамыр айында Phi Delta Phi сыйлығымен мектепті бітірді.
Әскери қызмет
Бакалавриатты бітіргеннен кейін, Винтер мен оның бірнеше сыныптастары Екінші дүниежүзілік соғыста күресу үмітімен әскерге жазылды. Ол 65-ші жаяу әскер полкіне бекітіліп, негізгі дайындықтан өту үшін Флорида штатындағы Бландинг лагеріне жіберілді. Жақсы көрсеткіштер танытқаннан кейін, алты аптадан соң ол взводтың қатардағы сержанты болып тағайындалды. Негізгі дайындық аяқталғаннан кейін ол және басқа Миссисипи университетінің түлектері Армияның мамандандырылған дайындық бағдарламасына қатысу үшін Оксфорд, Миссисипи қаласына жіберілді. Нормандияға десанттан кейін көп ұзамай ол Джорджия штатындағы Форт-Беннингтегі офицерлік кандидаттар мектебіне қабылданды. Винтер офицерлік курсты бірінші болып бітіріп, екінші лейтенант атанды. Содан кейін ол Алабама штатындағы Форт-Макклелландегі жаяу әскерді алмастыру оқу орталығына тағайындалды және бірінші полктің құрамындағы, негізгі дайындықтан өтетін, толық қара түсті, ақ офицерлермен басқарылатын взводқа қолбасшылық етуге міндеттелді. Армия ресми түрде нәсілдік дискриминацияға қарсы саясат ұстанды және Винтер көбінесе осы нұсқауларды орындауда сәтті болғанымен, оңтүстік ақ адамдарынан бұйрық алғандарына наразы болған солтүстік қаралармен басқаруда қиындықтарға тап болды. Ол оқытушы ретінде жақсы жұмыс істеді, бірақ соғысқа қатыса алмағанына және оның басқаратын қара әскерлерінің тек соғысқа қатыспайтын қызметтерге тағайындалуы мүмкін екеніне көңілі толмады. Уақыт өте келе ол өзінің қара әріптестерімен достық қарым-қатынас орнатып, "мен өскен әлемнің, бөлінген әлемнің қаншалықты нақты емес екенін" ойлай бастады. 1945 жылдың жазында Винтер қайта тағайындалған кезде соғыс аяқталды. Қыркүйектің соңында ол Филиппинге жіберілді және келгеннен кейін 24-ші ауыстыру депосына қосылды. Көп ұзамай ол Манила қаласында генерал-майор Фредерик Элвуд Ульдің жеке көмекшісі болды. Өзінің өтініші бойынша ол 86-шы жаяу әскер дивизиясына ауыстырылды. Осы қызметінде ол әскерлерді ұсқақтауға және байланыс және көлік желілерін қалпына келтіруге көмектесуге жауапты болды. 1946 жылдың басында армия әскерді демобилизациялауды бастағанда, Винтер сарбаздардың кетуін басқаруға жауапты болды. 1946 жылдың 4 шілдесінде Филиппин тәуелсіздік алғаннан кейін екі аптадан соң ол АҚШ-қа оралды. Ол армиядағы алғашқы қызметін ақ үстемдікке сүйене отырып аяқтады, бірақ қара әскерлермен араласқаннан кейін Джим Кроу сегрегациясының пайдалылығына күмәндана бастады. 1951 жылдың маусым айында Корея соғысының басталуына байланысты үкімет Винтерді қайтадан әскерге шақырды. Ол Оңтүстік Каролина штатындағы Форт-Джексонға орналасты, онда ол әскери соттарды қарап, қолдау полкін даярлады. 1951 жылдың қазан айында әкесінің жүрек талмасынан зардап шеккенін естігеннен кейін, ол екі айдан кейін қиын жағдайға байланысты босатуды сұрады. Ағасы Винтердің денсаулығы нашарлағандықтан, ол Гренада округіндегі отбасылық шаруашылықты басқарудың көп бөлігін өз мойнына алды. 1953 жылы ол Миссисипи Ұлттық гвардиясының 31-ші жаяу әскер дивизиясына қосылды және 1957 жылы майор шенімен зейнеткерлікке шықты.
Ертедегі қызығушылық
Сегіз жасында Винтер әкесімен бірге Джексон қаласындағы Миссисипи штатының Сенатына барды және Сенаттағы пікірсайыстарды бақылады. Олар сондай-ақ губернатор Мартин Сенетт Коннердің қызметке кірісу салтанатына қатысты және ертесі күні губернатормен кездесті. Бұл сапар оған үлкен әсер етіп, саясатқа деген қызығушылығын арттырды. Орта мектепте оқыған кезде ол сайлаулы лауазымға ие болуға ниеттенді. Әкесінен өзгеше, Винтер президент Франклин Д. Рузвельттің «Жаңа саясат» бағдарламасын қолдады және президенттің іс-әрекеттерін «саясат – лайықты мамандық» екенін көрсететін дәлел ретінде қарастырды. Филиппин аралдарында қызмет етіп жүргенде ол әкесіне саяси карьера жасау мүмкіндігі туралы хат жазды.
Заң шығарушылық мансап
Заң факультетінде бірінші курсты бітіргеннен кейін, 1947 жылдың жазында Винтер Миссисипи штатының өкілдер палатасына сайлау науқанын бастау үшін отбасының үйіне оралды, ол кезде бұл орын Эд МакКормиктің қолында болды. Ол негізінен үгіт насихаттарын басып тарату, үйлерге барып кездесу және бірнеше сөз сөйлеу арқылы науқан жүргізді. Сондай-ақ ол судья Джон Стенниспен танысты. Винтер демократиялық сайлауда МакКормикке қарсы 2160 дауысқа 597 дауыспен жеңіске жетіп, жалпы сайлауда да жеңіске қол жеткізді. Сол жылы АҚШ сенаторы Теодор Билбо қайтыс болды, ал Стеннис оның орнына арнайы сайлауда үгіт жүргізді. Винтер университет студенттерінен "Сенатқа Стеннис" тобын құрып, судья үшін белсенді науқан жүргізді. Стеннис жеңіске жетіп, Винтермен өмір бойына дос болды. 1948 жылдың қаңтарында Винтер заң шығарушы органға сайланды. Ол қызмет еткен кезеңде Эдвардс қонақ үйінде тұрып, Гренада округінің апталық газеті үшін саяси мақалалар жазды. Әкесі оған заң шығару және саяси әдеп туралы жиі кеңес беріп отырды. Әкесінің ықпалының арқасында Палата спикері Уолтер Силлерс кіші оны бірнеше маңызды комитеттерге, соның ішінде Жолдар мен қаражат, Ауыл шаруашылығы, Әскери істер және Сот комитетінің біріне тағайындады. Ол сондай-ақ көп жұмыс істемеген Мемлекетаралық ынтымақтастық комитетінің төрағасы болды. Винтер және оның басқа жас әріптестері жаңа лауазымдарын пайдаланып штат үшін реформалар жүзеге асыруға тырысты, бірақ бұл позиция оларды Силлердің консервативті басшылығына қарсы қойды. Бірінші жылы Винтер қылмыстық реформаға кірісіп, Миссисипи штатының түрмесіндегі кәмелетке толмағандар мен ересектерді бөлектеу туралы сәтті заң жобасын жазып, түрменің тек сенімді адамдарға емес, сыртқы күзетшілерді жұмысқа алуын талап ететін тағы бір шараны қолдады. Ол үш басқа түлекпен бірге жұмысшыларға өтемақы төлеу туралы заңды қабылдады және штаттың көк заңын жеңілдетуді және алкогольге тыйым салудың жергілікті деңгейде қаралуына мүмкіндік берудің сәтсіз әрекетін қолдады. Винтер билікке келген кезде штат президент Гарри Трумэннің афроамерикандықтар үшін азаматтық құқықтарды қарастыруына байланысты ұлттық Демократиялық партиядан Оңтүстік Диксикраттардың бөлініп кетуіне тап болды. Винтер көптеген заң шығарушылармен бірге федералдық азаматтық құқықтар шараларын айыптау туралы ұсыныстарды қолдады. Ол сондай-ақ штат конституциясына дауыс беру процедуралары үшін "жақсы моральдық қасиеттері" тестін қосу үшін референдум өткізуді қолдады, бұл афроамерикандықтарды одан әрі құқығынан айыру үшін қолданылатын құрал ретінде қарастырылды. Заң шығарушы орган референдумды жоспарлады, бірақ ұсыныс оның кең ауқымды салдарынан қорқып, халық тарапынан қабылданбады. Заң шығарушы органнан тыс жерде ол Диксикраттық іс-шаралардан қашып, 1948 жылдың маусымында штаттың Демократиялық конвенциясына қатыспады, өйткені ол делегат болды. Ол сондай-ақ Миссисипи құқық журналы үшін АҚШ Жоғарғы сотының Смит және Оллрайт ісі бойынша шешіміне қатысты сот процесін талдады, онда ол "партиялық машиналар арқылы, заңдық ережелерге бағынбай, афроамерикандықтарды дауыс беруден сақтауға жасалған кез келген әрекетті федералды соттар [ ] он төртінші және он бесінші түзетулерді бұзу деп жариялайды" деп қорытындылады. Ол 1948 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Диксикрат кандидаттары Стром Турмонд пен Филдинг Л. Райтқа дауыс берді, көбінесе әкесімен әріптесі болған Райтқа адалдық белгісі ретінде. Кейіннен ол Джим Кроуды заң шығару арқылы қолдағанын түсіндіріп, оған қарсы тұрудың кез келген әрекеті "саясатта мені мәңгілікке өлтірер еді" деді. 1949 жылы құқық біліміне ие болған Винтер Гренадада практика құрды, бірақ клиенттер табу үшін күресті. Жаздың соңында Стеннис оны Вашингтондағы өзінің штабына қосылуға шақырды, ол 1950 жылғы штаттық заң шығару сессиясының соңында осы ұсынысқа келісті. Осы сессияда ол Миссисипи университетінің медициналық орталығын құруды қаржыландыру және үкіметтік қайта ұйымдастыруды зерттеу комиссиясын құру туралы заң жобасын жасады. Ол сондай-ақ коммунистердің үкіметке енуінен қорқып, "Субверсивті актіні" қолдады, ол барлық мемлекеттік қызметкерлердің адалдық сертіне қол қоюын талап етеді. Заң жобасы енгізілгеннен кейінгі талқылаулар кезінде бір өкіл Миссисипи университетінің бірнеше профессорларын "социалистік" ілімдері үшін айыптады, соның ішінде Винтердің досы және бұрынғы оқытушысы, тарих профессоры Джим Сильверді де. Винтер Сильверді қорғап, университеттің "жауапсыз ведьмалық ауы" туралы ескертті. Винтер сессия аяқталғаннан кейін Стеннис штабына қосылып, АҚШ Конгресінің 1950 жылғы сессиясы кезінде онымен бірге Вашингтонда болды. Конгресс жұмысын аяқтағаннан кейін ол үйіне оралып, төрт жыл бойы кездескен Элиз Варнерге 10 қазан күні үйленді. Олардың үш қызы болды. Конгресс қайта жиналғаннан кейін Винтер Аляска және Гавайи территорияларына штат мәртебесін беруді қарастыруға дайындық жүргізіп, штат мәселелерін зерттеді, бірақ бұл шаралар кейіннен тоқтатылды. Бастапқы күмәндерден кейін Винтер 1951 жылы заң шығарушы органға қайта сайлануға бел буып, қарсылықсыз сайланды. 1952 жылғы сессияда ол Ауыл шаруашылығы комитетінің төрағасы болып тағайындалды, ол фермерлерге құс және мал шаруашылығын кеңейту үшін несие ұсынатын заңды жасады. Ол сондай-ақ екі сәтсіз сот реформасы туралы заң жобасын ұсынды. 1954 жылғы сессияда ол Хью Уайт штатының паркін және Карвер Пойнт штатының паркін құру туралы заң жобасын бірлесіп ұсынды, соңғысы афроамерикандықтар үшін бірінші штаттық парк болды. 1954 жылы Винтер Броун және Білім кеңесі ісі бойынша АҚШ Жоғарғы сотының шешіміне жауап ретінде Гринвудта ақ тұрғындар ұйымдастырған қоғамдық жиналысқа шақырылды, бұл шешім ел бойынша мектептерді интеграциялауды талап етті. Жиналысқа қатысушылар сот бұйрығына қарсы кең ауқымды қарсылық көрсетуді жақтады, Миссисипи оқуды тоқтатуы керек деп ұсынды, бұл оқуды тоқтатуға әкелді. Винтер сегрегацияны қолдайтынын айтты, бірақ мемлекеттік мектеп жүйесін тоқтатуға қарсы екенін айтты, "Жоғарғы сот бізге мұны істеуге рұхсат етпейді" деді. Оның сөздеріне салқын жауап берілгенін сезініп, ол сегрегацияны қолдамайтыны туралы сылтау айтудың қажеті жоқ деп сенімді болды, бірақ кейіннен Гренададағы сегрегациялық азаматтар кеңесіне қосылуға шақыруды қабылдамады, "Бұл неге әкеледі білмеймін" деді. Заң шығарушы органға келгенде ол жалпы түрде нәсілдік сегрегацияны қолдады, бірақ интеграцияны тоқтатуға жасалған кейбір әрекеттерді конституциялық негізі жоқ деп жоққа шығарды. Ол мәжбүрлі түрде референдумды қолдады, ол заң шығарушы органға білім беруді қаржыландыру ұлғаюы қауіпке ұшыраған жағдайда мектептерді жабуға берді және дауыс беру тіркелуі үшін штаттың сауаттылық сынақтарын күшейтуге қатысты дауыс беруден бас тартты. Ол журналист Ходдинг Картерді азаматтар кеңесіне сын айтқаны үшін айыптау туралы шараға қарсы дауыс берген бірнеше өкілдерге қосылды. Винтер заң шығарушы органның даулы нәсілдік мәселелерге назар аударуына көңілі толмаса да, 1955 жылы қайта сайлануға бел буып, жеңіске жетті. Ол губернатор болып сайланған Джеймс П. Коулманды қолдады, оны нәсілдік мәселелерде одан да умеренный деп есептеді. Осы уақытта Винтер және басқа жас заң шығарушылар Силлердің спикерлігіне қарсы тұру мүмкіндігін ойластыра бастады, оның тым көп билігі бар екенін және Палатаның маңызсыз мәселелерге алаңдалуына рұхсат бергенін сезінді. Коулман Винтерге Гренадада келді және Силлерге наразылығын білдірді, Винтерге спикерлікке үміткерлікке қолдау іздеуге кеңес берді. Маусымның ортасында Винтер спикерлікке үміткер екенін жариялады. Коулман губернатор болып сайланғанмен, Силлер өзінің қолдауын нығайтты. Силлер Коулманның заң шығару бағдарламасын Палата арқылы өткізуге уәде берді, егер ол спикерлікке үміткерлікке түспесе. Коулман Винтерге оны ашық түрде қолдай алмайтынын айтты және бас тартуға шақырды. Винтер қысым көрсетуде...
Мемлекеттік салық жинаушы
1956 жылдың наурыз айында штаттық палатаның соңғы аптасында штаттық салық жинаушы Нелла Масси Бейли қайтыс болды. Бұл лауазым Миссисипи штатындағы ең жоғары жалақы алатын лауазымдардың бірі болды, себебі 1944 жылдан бері «қара нарық салығын» жинау міндеті оған жүктелген. Осы кеңсе үлкен кіріс әкелді, көбінесе заңсыз спирттік сусындар сатудан түскен табыс, оның он пайызы кеңседе қалдырылды. Көптеген заң шығарушылар бос қызметке кім тағайындалатынын болжады. Спикерлікке Уинтерді қолдамағаны үшін кешірім сұраған Кольман заң шығарушыны шақырып, оған жұмыс ұсынды, бұл оған үлкен табыс әкелетінін және болашақта штаттық кеңсеге үміткер бола алатын мүмкіндік беретінін білді. Уинтер келісті, және екі күннен кейін тағайындалу туралы хабарланды. 1956 жылдың сәуір айында ол лауазымға кірісті және заңгерлік тәжірибесін тоқтатты. Миссисипи ресми түрде құрғақ штат болғанымен, алкогольге қатысты тыйым салуды жүзеге асыру әртүрлі юрисдикцияларда соншалықты беймәлім және ретсіз болғандықтан, спирттік сусындар сатуы жергілікті шешім ретінде қарастырылды және штатта спирттік сусындар сататын мыңдаған мекеме болды. Уинтер кеңсесі үшін қара нарықтағы салықты жинау оңай болды. Ол бірнеше салық инспекторларын, хатшыны және бухгалтерді жұмысқа алды. Миссисипиге спирттік сусындар көбінесе Луизианадан импортталды, және екі штаттың үкіметтері бұрын келісімге келді, онда Миссисипи Луизианаға кейбір қаражатты беріп, соңғысы Миссисипилік спирттік сусындар сатып алушылардың тізімін ұсынды. Осы ақпаратпен салық инспекторлары спирттік сусындар сатып алған қомақты сатушыларға барып, шарап пен спирттік сусындарға стандартты мөлшерде алым салды. Көбінесе қомақты сатушылар салықты төледі. Салық төлеу қомақты сатушыларды құрғақ заңдарды орындаудан босатпады, және Уинтер кеңсесі талап бойынша құқық қорғау органдарына қара нарықтағы салық төлемдерінің куәліктерін контрабанданың дәлелі ретінде ұсынды. Уинтер салық жинаушы болып қызмет еткен кезде үлкен табыс жинады. 1958 жылы оның кеңсесі рекордтық 1,3 миллион доллар кіріс әкелді. Оның ішінде кеңсе 130 000 доллар алды, ал қызметкерлерінің жалақысын және басқа да шығындарды жабу үшін 67 000 доллар төлегеннен кейін, ол қалғанын өзіне алды. Уинтер лауазымда болған жыл сайын 60 000 және 80 000 доллар аралығында жеке табыс тапты және жеті жарым жылдық қызметінің барысында шамамен 600 000 доллар жинады. 1962 жылы «Life» журналында ол АҚШ Президентінен кейін елдегі ең жоғары жалақы алатын мемлекеттік қызметкерлердің екіншісі болды. Кейінірек Уинтердің кейбір қарсыластары оның салық жинаушы ретінде қызмет еткен кезінде өте бай болғанын мәлімдеді. Бұл асыра сілтеу болды, бірақ салық жинаушының табысы оның отбасына жайлы өмір сүруге мүмкіндік берді. Офисті өз бақылауына алғаннан кейін, Уинтер оны таратуға уәде берді. Ол бұл лауазымның қажетсіз және тиімсіз екенін және оның міндеттерін Штаттық салық комиссиясына беру керек деп санайды. Ол кейбір заң шығарушыларды өзінің тілегі туралы хабардар етті, бірақ 1958 жылғы заң шығарушы сессиясында кеңсесін тарату жөнінде ешқандай шара қабылданбады. Бұл салық комиссиясының төрағасы өзін қара нарық салығынан ажыратуды қалаған, заң шығарушылар арасында мұндай әрекет спирттік сусындар мәселесі туралы кеңірек пікірталас тудырады деп қорқыныштан және басқа заң шығарушылардың, соның ішінде Силлерстің, кеңсесін Уинтердің қолдауымен тарату саяси қарсыластың жеңісіне әкеледі деген қарсылығына байланысты болды. 1959 жылы Уинтер қайта сайлануға үміткер болуға шешім қабылдады. Сол жылдың қаңтар айында округ сотының судьясы Себе Дейл, ашық түрде тыйым салуды қолдайтын адам, салық жинау кеңсесінің Луизианамен жасаған келісімін штаттық спирттік сусындар заңдарын бұзу үшін жасалған қылмыстық құлық деп айыптады және Ламар округінің үлкен жюриінен Уинтерді айыптауды сұрады. Алдымен, ол сотталушылардың алдында айыптама тақты, бірақ Дейл өзінің әр округіндегі үлкен жюриге салық жинаушыны айыптауды тапсыратынын мәлімдеді. Лоуренс округінде Дейл сот өткізген кезде, Уинтер сот залына кірді, өйткені Дейл үлкен жюри алдында айыптаманы ұсынды. Дейл сөзін аяқтағаннан кейін, Уинтер орнынан тұрып, өзінің ісін жюри алдында қорғауға рұқсат сұрады. Судья бас тартты, бірақ жюри оның пікірін сұрады. Уинтер жюриге қара нарықтағы салықтың қалай жұмыс істейтінін түсіндірді, оның әрекеттері заң шығарушы орган белгілеген оның лауазымының міндеттеріне сәйкес екенін айтты, салықтан алынған қосымша кірістерді атап өтті және олар оны қайта сайлауға дауыс берсін деп сұрады. Жюри айыптама беруден бас тартты және Дейл Уинтерге қарсы іздеуін тоқтатты. Уинтер қайта сайлауға қатысқанда тоғыз қарсыласы болды, олардың көпшілігі ол «өз кезегін» жоғары жалақы алатын кеңседе өткенін айтты. Ол өзінің науқанына 50 000 долларын жұмсады, көбінесе жергілікті телеарналарға барып, эфир уақытын сатып алып, содан кейін тікелей эфирде науқандық сөйлеуін жасады. Уинтер бірінші сайлауда абсолютті көпшілік дауысқа ие бола алмады, бірақ Джон Уитфилд Бердсонгқа қарсы өткен екінші сайлауда оның көп көрінуіне байланысты жеңіске жетті. 1957 жылдың сәуір айында ол Миссисипи Архивтері мен Тарихы департаментінің қамқорлар кеңесіне тағайындалды. 1969 жылы кеңестің президенті болып сайланды және 2007 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Белсенді саяси тұлға болған Уинтер штат бойынша сөз сөйлеу үшін және қатысу үшін сапарлады. Осы ретте ол саяси жағдайдың нәсілдік мәселелер мен сегрегация бойынша қоғамдық ұстанымды білдіруді қажет ететінін анықтады. Жеке түрде ақ экстремизммен және федералдық интеграцияға қарсы күреске келіспесе де, ол қоғамдық түрде сегрегацияны қолдады және басқаша мәселені талқылаудан қашынды. Ол модераторлардың тобын, «Жас демократтарды» құрды, бұл экстремистік фракцияларға қарсы салмақ ретінде қызмет етуі керек еді, бірақ ол көп ықпалға ие болмады. Ол 1960 жылғы президенттік сайлау кезінде Джон Ф. Кеннедидің президенттік науқанына қолдау көрсетті, Луизиана штатының губернаторы Росс Барнеттің басшылығымен сегрегацияға негізделген қарсы кандидатқа қарамастан. 1962 жылғы Ол Мисс қырқынынан кейін Уинтер штат үшін федералдық интеграцияны шешуге көбірек модераторлық тәсіл іздеуді бастады. All Saints' College-те өткен қоғамдық жиынға ол Миссисипиге «өз халқын нәсілдік мәселемен және осы мәселе ұсынатын қорқыныш, алаңдаушылық және жек көру сезімінен арылтуға болатын көшбасшы қажет» екенін айтты, экономикалық дамуға және «тиімді білім беру жүйесіне» қол жеткізуді ұсынды. Уинтер кейінірек өзінің лауазымын таратуға ұмтылысын жаңартты және бұл идеяға штаттық салық комиссиясының жаңа төрағасы қолдау көрсетті. Заң шығарушылар арасында да бұл саяси жағынан тиімді боларлық еді, өйткені Уинтерге қажетсіз лауазымды таратудың есесін алуға рұқсат беру, оның кеңседе қалуынан және болашақ саяси науқандары үшін ақша жинауынан гөрі. 1962 жылы заң шығарушы орган кеңсесін тарату және оның жауапкершіліктерін 1964 жылдың қаңтарында, Уинтердің мерзімі аяқталғанда Штаттық салық комиссиясына беру туралы шараны қабылдады. Ол бұл әрекетті «штаттық басқарудағы қадам» деп бағалады және тарату штатқа 250 000 доллар үнемдеуге мүмкіндік береді деп болжады.
Мемлекеттік қазынашы
Салық жинаушы лауазымы аяқталуға жақын болғандықтан, Винтер толық уақытты заңгерлік тәжірибеге көшуді ойлады, бірақ ақырында 1963 жылы Миссисипи штатының қазынашысы болып сайлануға бел буды. Ол Демократиялық партиясының ішкі сайлауында Б. Г. Джонс пен Чарли Мосбимен бақ сынасты. Штат бойынша үш ай бойы саяхаттап, митингтерде сөз сөйледі және дауыстардың 60 пайызын алып, Миссисипидің 82 округінің 81-інде жеңіске жетті. Қазынашы ретінде Винтерге штаттық үкіметке қаражатты бөлуді басқару міндеті жүктелді. Ол сондай-ақ мемлекеттік облигациялар шығарумен де айналысты, бірақ Миссисипидің азаматтық құқықтарға қарсы ұстанымынан туындаған нашар беделіне байланысты Нью-Йорк қаржы нарықтарында оларды сатуда қиындықтарға тап болды. Винтер Фондрен шіркеуінің нәсілдік интеграциясын қолдады, ол оның мүшесі болған. Президент Кеннединің қаза болғанын ол Вашингтон қаласында естіді. Бастапқыда Миссисипидегі кейбір сегрегационистердің осы жағдайға қуанғанын білгенде ашуланды, бірақ кейін штаттағы аза тұру шаралары оны штаттың "негізгі адалдығы" сақталғаны және оны ақ нәсілшілдік экстремизмге қарсы күресте пайдалануға болатынына көндірді. Расалық сегрегацияға қарсы күрес күшейгенде, Миссисипидегі орташа көзқарастағы ақ адамдар расалық мәселелерді шешу үшін орташа жол іздеуді бастады және Винтерді мүмкін көшбасшы деп қарады. 1965 жылдың басында ол Миссисипи тұрғындарына федералдық азаматтық құқықтар шараларына қарсылық көрсетуді тоқтатуға шақырды, бір жиынға қатысып: "Мемлекетке ескі ұрандар мен мифтерді тастау керек" деді. Сол жазда Винтер Нешоба округінің жәрмеңкесіне барды. 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңды басқа да саясаткерлер сынағаннан кейін, ол жәрмеңкеге келгендерге сөз сөйлеп, "қан төгілуге және біздің институттарымыздың құлауына шақыратын асығыс және бейхабарлықты" сынады. "[ ] Біздің штатқа бұрынғыдан да бейімділіктің орнына, шешім табатын және жол табатын конструктивті көшбасшы керек, тек дабыл қағуды білетін үмітсіз сыншы емес" деді. 1967 жылдың соңында ол Паскагуладағы Ингалл кеме құрылыс компаниясын қолдау үшін 130 миллион долларлық облигациялардың сатылуын қадағалады. 1968 жылы ол қазынашылық кеңсесінен кетті.
1967 жылғы губернаторлық науқаны
1967 жылы қаңтарда Уинтер 1967 жылғы губернаторлық сайлауда өзінің кандидатурасын жариялады, бірақ нәсілдік мәселеде орташа ұстанымды кандидаттың мүмкіндіктеріне күмәндануын жасырмады. Бұрынғы губернатор Барнетт (губернаторлық лауазымның мерзімі шектеулі болғандықтан, алдыңғы төрт жыл қызметтен шеттетілген), радио жүргізушісі Джимми Суон және прокурор Билл Уоллер де алғашқы сайлауға қатысты. Алғашқы сауалнамалар бойынша, Уинтер Барнеттен кейін екінші орында тұрды. Көптеген Миссисипи тұрғындары Барнеттің тағы бір мерзімге сайлануына қарсы болды және тиімді үгітші ретінде танымал сегрегационист, конгрессмен Джон Белл Уильямсты сайлауға шақырып, Уинтерді көңілсіздікке түсірді. Уинтер өзінің Миссисипидегі тамырларын және үкіметтегі тәжірибесін баса көрсетіп, білім беру мен жұмыс орындарын жақсартуға уәде берді. Оның үгіттік штабы штат тарихындағы алғашқы заманауи теледидарлық саяси жарнамаларды жасады. Қазіргі губернатор Пол Б. Джонсон кіші ешқандай кандидатты қолдамады, бірақ Уинтерді жақтауы мүмкін деген қауесет тарады. Сәуір айындағы сауалнама бойынша, Уинтер 45 пайыз дауыспен алға шықты, ал Уильямс 31 пайыз дауыспен одан кейін келді. Оны "негрді жақсы көретін" деп айыптаған жария оқиғаларда қорлауға қарамастан, науқанның басында нәсілдік мәселелерді талқылаудан аулақ болды, оның орнына "ешқандай эмоционалды емес, күнделікті мәселелерге" назар аударуды қалады. 1965 жылғы Федералдық Сайлау құқығы туралы заңның қабылдануына қарамастан, штат бойынша мыңдаған жаңа қара нәсілді сайлаушылар тіркелгеніне қарамастан, басқа кандидаттардың ешқайсысы қара нәсілді сайлаушыларға ашық түрде үндеуді жоспарламады.
Кейінгі өмір және өлім
Губернаторлық мерзімі аяқталуға жақын келгенде, Уинтер Миссисипи университетінің канцлері лауазымына тағайындалуды қысқа ғана уақытқа қарастырды, бірақ кейін бас тартты. Өкілдігін аяқтағаннан кейін, ол АҚШ Сенатына республикалық үміткер Тэд Кокранға қарсы сайлауға түсті, бұл ұсыныс АҚШ Сенатының бақылауын қайтаруға мүңкіндік іздеген ұлттық демократтар тарапынан жасалған. Ол 1984 жылдың 6 ақпанында сайлауалды науқанын жариялады және алғашқы сайлауға дейін аз үгіт жүргізді, онда ол үш қарсыласын оңай жеңіп шықты. Дегенмен, оның көптеген тұрақты қолдаушылары Кокранды қолдады және Уинтер науқанға ынтасыз болды. Бұл ұйымның мақсаты – нәсілдер аралық қатынастарды зерттеу және президентке нәсілшілікті жою бойынша ұсынымдар беру болды. Уинтер мен Чарльз В. Пикеринг ұсынған идея бойынша Миссисипи университеті Расалық келісім институтын құрды, ол 2003 жылы Уинтердің құрметіне қайта аталды. 2009 жылы сөз сөйлегенде ол: «Миссисипиде қоғамдық өмірге қатысудың қысымына төтеп бере алмай, сегрегацияны толық жоюға қолдау көрсетуге батыл болмадым, және бүгін осы үшін кешірім сұраймын» деді. Уинтер Миссисипи штатының туын өзгертіп, Конфедерация туының кантонын алып тастау қажет деп сақты. Губернатор Ронни Масгроув 2000 жылы Уинтерді тудың дизайнына қатысты заң шығарушы органдарға кеңес беру үшін комиссия төрағасы етіп тағайындады. Комиссия штаттың әртүрлі аймақтарында бірқатар қоғамдық тыңдаулар өткізіп, бұл мәселе бойынша халықтың пікірін білді. Көптеген тыңдаулар шиеленісті болды және қазіргі туды сақтап қалуды қолдаған ақ адамдар мен оны өзгертуді қалаған афроамерикандықтар арасындағы айқын бөліністі көрсетті. Комиссия сондай-ақ баламалы штат туын жасады және заң шығарушы органдарға екі тудың арасынан таңдау үшін халық референдумы өткізуге дауыс беруді ұсынды. Уинтер бастапқыда референдумға қарсы болды, бірақ заң шығарушы органдардың туды өздері өзгертуіне халықтың қысымы кедергі келтіретініне көз жеткізгеннен кейін оны қолдады. Референдум өткізілді және нәсілдік бөлініс бойынша дауыс беру нәтижесінде Миссисипи тұрғындарының көпшілігі туды сақтап қалуға дауыс берді. 2020 жылы штат заң шығарушы органы кантонды алып тастауға дауыс берді, бұл Уинтерді «Жақсы Миссисипи үшін күрес туды алып тастаумен аяқталмайды» деуге итермеледі. 2001 жылы Уинтерге Ұлттық білім беру қауымдастығының Мартин Лютер Кинг кіші ескерткіш сыйлығы табысталды. 2003 жылы Миссисипи мұрағат және тарих департаментінің ғимараты оның құрметіне аталды. 2007 жылы Джон Ф. Кеннеди президенттік кітапханасы мен мұражайынан білім беруді және нәсілдік келісімді ілгерілетудегі еңбегі үшін «Батылдық үлгісі» сыйлығы берілді. 2006 жылы ол бұрынғы көмекшісімен бірге өзінің жазбалары мен сөздерінің жинағын «Біздің күндеріміздің өлшемі» деген атпен жариялады. 2008 жылдың қаңтар айында Миссисипи мұрағаттары мен тарих департаментінің қамқоршылар кеңесі оны ұйымның құрметті қамқоршысы деп жариялады. Ол Миссисипи тарихы мұражайы мен Миссисипи азаматтық құқықтар мұражайының құрылысын қолдау үшін қаржы жинау және заң шығарушы органдармен жұмыс істеді, екеуі де 2017 жылы «Екі Миссисипи мұражайы» ретінде ашылды. COVID-19 пандемиясының шектеулеріне байланысты қоғамдық жерлеу рәсімі өткізілмеді. «Екі Миссисипи мұражайы» 2022 жылдың 3 мамырында Уинтер мен оның әйеліне арналған іс-шара өткізді.
Мұра
Академик Джеймс Г. Томас кіші былай деп жазды: "Губернатор Винтердің мұрасы кейде өзара қарама-қайшылыққа толы саясаттың күрделі желісі". Тарихшы Чарльз Болтон: "Ол қателіктер жасады. Кейде ол саяси тиімділік үшін әрекет етті немесе болашақ саяси мансабын қорғау үшін қажет деп ойлаған ұстанымдарды қабылдады. Бірақ Уильям Винтер өзінің саяси лауазымдарын қоғамдық мүдделерді ілгерілету үшін тұрақты түрде пайдаланды, ал саясаттан кеткеннен кейін жиырма бес жылдан астам уақыт бойы қоғамдық аренадағы жұмысы да сол мақсатты жалғастырды. Біздің демократиямыз Уильям Ф. Винтердің мансабын үлгі еткен көшбасшыларға зәру". Мейбс оны "Миссисипи тарихындағы ең ұлы губернатор" деп сипаттады. Академик Мартен Цвиерс оны "Миссисипи тарихындағы ең табысты прогрессивті губернаторлардың бірі" деп атады. Тарихшы Тони Баджер жазды: "Көптеген адамдар қазір Винтерді Миссисипи тарихындағы ең табысты губернатор деп санайды. Бірақ ол бұрын да, қазір де баршаға танымал емес". Винтер Миссисипиде білім беру реформасындағы еңбегі үшін "білім беру губернаторы" ретінде кеңінен еске алынады. Тарихшы Дэвид Сансинг "оның ең көп еске алынатыны 1982 жылғы Білім беру реформасы заңы болады" деп жазды. Авторлар Джере Нэш және Энди Таггарт Винтерді "арнайы сессияны пайдалануды жетілдіріп, халықтың назарын бір мәселеге шоғырландыру" үшін мақтады. Реформалар Винтер кеңседен кеткеннен кейін он жылдан астам уақыт бойы Миссисипидегі саяси белсенділіктің басты бағыты болды, бірақ 1990 жылдары Керк Фордисе сияқты консерваторлардың ықпалы күшейген кезде маңыздылығын жоғалтты. Оның құжаттары Миссисипи архивтері мен тарих департаментінде сақталады.