Кіріспе

Британдық Үндістан армиясының генералы және Виктория Кресінің иегері, Бригада генералы Фрэнсис Эйлмер Максвелл (7 қыркүйек 1871 – 21 қыркүйек 1917) – Екінші Буер соғысы мен Бірінші дүниежүзілік соғыста британдық армия офицері болған. Ол сондай-ақ Виктория Кресімен (ВК) марапатталған, бұл британдық және Достас елдерінің қарулы күштеріне жаудың қарсы тұрғанда көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда.

Ерте өмір және әскери мансап

Ол 1871 жылдың 7 қыркүйегінде Суррейдегі Гилдфордта, Гранждағы "Вестхилл" үйінде хирург-майор Томас Максвеллдің ұлы болып дүниеге келді. Максвелл 1891 жылдың 7 қарашасында Сассекс полкіне екінші лейтенант болып кірді және 1893 жылдың 24 қарашасында лейтенант қызметіне көтерілді. Ол Үндістан армиясының штаб корпусына ауыстырылды және 1895 жылы патшайымның жеке күзет корпусымен бірге Читрал жорығына қатысты. Келесі жылдары ол Үндістанның Солтүстік-Батыс шекарасында қызмет етті, ал 1897-1898 жылдардағы Тира науқанына Сэр Уильям Локхарттың жетекшілігімен қатысты және оның көмекшісі болды. Ол қызметтері үшін Ең қадірлі қызмет орденінің серігі (DSO) атағымен марапатталды.

Екінші Бура соғысы

Максвелл 1899-1900 жылдардағы Екінші Бур соғысы кезінде Робертстің Жеңіл атқыштар полкіне (жеңіл жылқысына) қосылды. 1900 жылдың наурыз айының басына қарай британдықтар Бур республикаларының екі астанасын басып алды, соғыс жаңа сатыға көшті, онда Бур партизандары британдық жабдықтау және байланыс желілерін шабуылдады. Осы жаңа соғыс түріндегі алғашқы шайқас 31 наурызда Санна постында болды, онда Кристиан Де Веттің басқаруымен 1500 Бур әскері Блумфонтейн қаласының су тартқыш станциясына, қаланың шығысынан шамамен 37 км қашықтықта шабуыл жасады және күшті күзетілген керуенге шабуыл ұйымдастырды. Бұл салдарынан 155 британдық әскері зардап шекті, 7 зеңбірек, 117 вагон және 428 британдық әскері тұтқынға алынды.

Кейінгі қызмет Оңтүстік Африкада

Максвелл 1901 жылғы 10 шілдеде капитандыққа көтерілді. Ол Оңтүстік Африкадағы әскерлердің Бас қолбасшысы лорд Китченердің жеке көмекшісі болып тағайындалды. 1902 жылдың маусым айының басында соғыс аяқталғаннан кейін ол лорд Китченермен бірге SS Orotava кемесімен Кейптауннан аттанып, келесі айда Саутгемптонға жетті. 1902 жылғы 22 тамызда майор шеніне жоғарылатылды.

Үндістан

1902 жылы қарашада Китченер бас қолбасшы болып Үндістанға келген кезде, Максвелл оның жеке көмекшісі болып оған қосылды.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Ұлы соғыста ол 1916 жылдың маусым айынан қазан айына дейін Миддлсекс полкінің 12-ші батальонына қолбасшылық етті, ал 1916 жылдың қарашасында өзінің DSO орденіне қосымша тақта алды. Типвалды басып алғандығы үшін 1916 жылдың қазан айында оған 18-ші Король Георгийдің жеке лансерлері, Үнді армиясының басшылығы тапсырылды. 12-ші Миддлсекс полкінің, кейін 9-шы (Шотландия) дивизиясының 27-ші бригадасының командирі ретінде Максвелл Батыс майданындағы британ армиясындағы ең көрнекті жауынгерлік қолбасшылардың бірі саналды. Ол белсенді, сонымен бірге жаңа идеялармен ойлайтын және әскеріне жақын әміршіл болды. Шынына келгенде, Максвелл шеніне қарамастан, жиі майдан желісінде болды. Ол 1917 жылдың 21 қыркүйегінде Менен жол қырқасы шайқасында неміс снайперінің қолынан қаза тапты. Оның қабіртасында: "Ол – адал сарбаз және барлық жауынгерлері сүйген кемел адам" деп жазылған. Оның інісі, подполковник Эустас Локхарт Максвелл 11-ші Король Эдуардтың жеке лансерлері (Пробиннің аты) 1916 жылдың 20 шілдесінде Сомма шайқасында 23-ші Манчестер полкінің "бантамдарына" басшылық ету кезінде қаза тапты. Ол Нью-Шапельдегі үнділік ескерткішінде мәңгі есте қалды. Генерал Максвелл Шотландияның Эдинбург қаласындағы Корольдік жол бойындағы Сент-Джайлс соборында орналасқан мемориалдық тақтамен құрметтеледі. Максвеллдің медальдары қазір Императорлық соғыс мұражайындағы "Лорд Эшкрофт коллекциясының" бөлігі болып табылады және аукционда £78,000-ға сатып алынған. Оның әйелі Шарлотта Максвелл 1921 жылы оның өңделген хаттарын жариялады.