1955-1957 жылдардағы Англия мен Уэльстің электр энергиясымен қамтамасыз етілуі
Central Electricity Authority
Орталық Электрмен Жеткізу Орталығы (CEA) 1955-57ж. Англия мен Уэльсте электрмен жабдықтауды басқарды. BEA-ның орнына келді, Шотландияны басқаруға берді. Электрмен жабдықтау тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1955 жылдан 1957 жылға дейінгі Ұлыбританияның электр энергиясын жеткізушісі
UK electricity supplier from 1955 until 1957
Орталық Электр Энергиясы Басқармасы (CEA) 1955 жылдың 1 сәуірінен 1957 жылдың 31 желтоқсанына дейін Англия мен Уэльсте электр энергиясын жеткізу саласын басқару және пайдаланумен айналысқан орган болды. CEA 1954 жылғы «Электр энергиясын қайта ұйымдастыру (Шотландия)» заңының нәтижесінде Шотландияның электр энергиясын жеткізу жауапкершілігін Шотландия кеңсесіне ауыстырғандықтан, бұрынғы Британдық Электр Энергиясы Басқармасының (BEA) орнын алды.
The Central Electricity Authority (CEA) was a body that managed and operated the electricity supply industry in England and Wales between 1 April 1955 and 31 December 1957. The CEA replaced the earlier British Electricity Authority (BEA) as a result of the Electricity Reorganisation (Scotland) Act 1954, which moved responsibility for Scottish electricity supply to the Scottish Office.
Құрылымы
Басқару кеңесінің құрылымы мен штаттық қызметкерлер BEA-дағыдай болды, тек Солтүстік Шотландия гидроэлектрлік кеңесінің төрағасының өкілдігі алынып тасталды. Аймақтық электр басқармаларының саны 14-тен 12-ге дейін азайтылды – Оңтүстік-Шығыс Шотландия электр басқармасы мен Оңтүстік-Батыс Шотландия электр басқармасы CEA басқаруынан шығарылды. Қалған аймақтық басқармалардың функциялары өзгеріссіз қалды. 1955 жылдың сәуір айында құрылған кезде CEA төрағасы Лорд Ситрин болды, ал екі орынбасары – сэр Генри Селф және Джозиа Экклз.
The structure of the management board and the personnel in post remained the same as the BEA with the exception of the removal of representation by the chairman of the North of Scotland Hydro Electric Board. There was a reduction from 14 to 12 of the number of area electricity boards – the South East Scotland Electricity Board and South West Scotland Electricity Board were removed from the CEA's management. The functions of the remaining area boards were unchanged. Upon its establishment in April 1955 the chairman of the CEA was Lord Citrine; the two deputy chairmen were Sir Henry Self and Josiah Eccles.
Стратегиялық мәселелер
Электр энергиясын өндіру және тарату жұмыстарымен қатар, Орталық Электр Энергиясы Басқармасы бірқатар стратегиялық мәселелермен айналысты. 1950 жылдардың ортасында Ұлттық Көмір Кеңесі 1960 жылдардағы электр энергетикасының көмірге деген қажеттілігін қамтамасыз ете алмайтынын болжады. Отын және Энергетика министрлігі CEA-ға жоспарланып жатқан немесе салынып жатқан көптеген электр станцияларында екі түрлі (көмір және мұнай) отынмен жұмыс істеуді енгізуге қысым жасады. CEA қосымша жабдықтың құны мен мұнайдың жоғары бағасы осы жобаны экономикалық тұрғыдан тиімсіз етеді деп санайтын. Сондықтан, CEA екі түрлі отынмен жұмыс істейтін станциялардың санын елдің оңтүстігіндегі, көмір кен орындарынан алыс жерлердегі станциялармен шектеді. Олар Англияның оңтүстігінде, негізгі жүктеме орталықтарына жақын, бірақ халық тығыз қоныстанған аймақтардан қашықта орналасуы керек еді. Олар ауыр реакторларды ұстауға жеткілікті мықтылығы бар және судың мол көзі болуы тиіс еді. Брэдвелл, Эссекс және Беркли, Глостершир деген екі орын анықталды. CEA жобалау және тапсырыс беруді бақылауда ұстағысы болғандықтан, осы консорциумдармен "кілт тапсыру" шарты жасасуға құлшынбады. Ақырында, CEA жобаларды тексерді, бірақ ядролық аспектілер бойынша Атом Энергиясы Агенттігінің кеңесіне сүйенді. 1956 жылы Атом Энергиясы Агенттігі болашақ ядролық электр станцияларының 3400 МВт-қа дейін қуатын қамтамасыз етуге жеткіліксіз ресурстар бар екенін мәлімдеді, бірақ келесі жылы 5975 МВт мүмкін екенін көрсетті. CEA мұның көмірмен жұмыс істейтін электр станцияларының бағдарламасына тигізетін әсерінен алаңдады және 6000 МВт ядролық электр энергиясы бағдарламасы іске асырылса, көмірмен жұмыс істейтін электр станцияларының артық болуы мүмкін деп ойлады. Олардың пікірінше, 3400 МВт-қа қол жеткізу көбірек нақты мақсат еді. Дегенмен, 1957 жылдың наурыз айында Министрлер кабинеті 19 ядролық электр станциясынан тұратын 6000 МВт бағдарламасын бекітті.
In addition to the routine operations of generating and transmitting electricity the Central Electricity Authority dealt with a number of strategic issues. In the mid 1950s the National Coal Board estimated that it would be unable to supply the electricity industry’s projected demand for coal in the 1960s. Pressure was put on the CEA by the Ministry of Fuel and Power to adopt dual (coal and oil) firing in a large number of power stations being planned or then being constructed. The CEA believed that the cost of extra equipment and the high price of oil would make the scheme uneconomic. The CEA limited dual firing to a small number of stations in the south of the country remote from coal fields. They had to be in the south of England near the major load centres, but away from major population areas. They needed to have good load bearing properties for the heavy reactors and have an abundant source of water. Two sites were identified in Bradwell, Essex and Berkeley, Gloucestershire. The CEA was reluctant to give turnkey contracts to these consortia as it wished to retain control of design and ordering. Eventually the CEA vetted the designs but relied on the Atomic Energy Authority advice on the nuclear aspects. In 1956 the AEA considered that there were insufficient resources to meet 3,400 MW of future nuclear plant, but by the following year considered that 5,975 MW was possible. The CEA were concerned about the implications for their coal fired programme and thought there would be an excessive surplus of coal fired plant if the 6,000 MW nuclear power programme went ahead. It believed that 3,400 MW was a more realistic target. Nevertheless, in March 1957 the Cabinet approved a 6,000 MW programme of 19 nuclear power stations.
Ұйымдық тексеру
Электр энергиясын қайта ұйымдастыру (Шотландия) туралы 1954 жылғы заңда көрсетілген биліктің жергілікті деңгейге жүктелуі консервативтік үкіметтің кейбір өкілдерін қанағаттандырмады, олар индустриядағы тым орталықтандыруды сынады. 1954 жылдың шілдесінде отын және энергетика министрі Джеффри Ллойд сэр Эдвин Герберт төрағалық ететін ведомстволық комиссия құрды. Комиссия индустрияның тиімділігі мен ұйымдастырылуын зерттеп, ұсыныстар енгізуі тиіс болды. Герберт комиссиясы 1956 жылдың қаңтарында есеп берді және Орталық электр энергиясы басқармасының электр энергиясын өндіру және бақылау жөніндегі екі функциясы жауапкершілікті орталықтандыруға және бас кеңсе мен бөлімшелер арасындағы еңбек дубликациясына алып келгенін анықтады, бұл жаңа станцияларды іске қосуды кешіктірді. Комиссияның ұсыныстары үкімет тарапынан қабылданып, 1957 жылғы Электр энергиясы заңы қабылданды. Бұл заң Орталық электр энергиясы басқармасын (және Электр энергиясы комиссияларын) таратып, индустрияны бақылайтын Электр энергиясы кеңесін және электр энергиясын өндіруге және таратуға жауапты Орталық электр энергиясын өндіру басқармасын құрды.
The devolution of power exemplified in the Electricity Reorganisation (Scotland) Act 1954 did not satisfy some quarters of the Conservative government who were critical of the over centralisation in the industry. In July 1954 the Minister of Fuel and Power, Geoffrey Lloyd, appointed a departmental committee, chaired by Sir Edwin Herbert, to examine the efficiency and organisation of the industry and to make recommendations. The Herbert committee reported in January 1956 and found that the Central Electricity Authority’s dual roles of electricity generation and supervision had led to central concentration of responsibility and to duplication between headquarters and divisional staff which led to delays in the commissioning of new stations. The committee's recommendations were accepted by the government which enacted the Electricity Act 1957. This dissolved the Central Electricity Authority (and the Electricity Commissioners) and established the Electricity Council to oversee the industry and the Central Electricity Generating Board with responsibility for generation and transmission.