Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбритания электр энергетикасы саласын реттеуші
UK electricity industry regulator
Электр комиссарлары – 1920 жылдан 1948 жылы ұлттандыруға дейін электр энергиясын беру саласын реттеген Ұлыбритания үкіметінің Көлік министрлігінің бөлімшесі болды. Олар өңірлік негізде қайта ұйымдастыруды қамтамасыз етуге және бірлескен электр энергетикалық органдарға тиесілі аз ғана ірі электр станцияларында орталықтандыру жобаларын қарастыруға жауапты болды.
The Electricity Commissioners were a department of the United Kingdom government's Ministry of Transport, which regulated the electricity supply industry from 1920 until nationalisation in 1948. It was responsible for securing reorganisation on a regional basis and considered schemes for centralisation in a small number of large generating stations owned by joint electricity authorities.
Тарих
1917 жылы Ұлыбритания үкіметі Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін елдің өнеркәсіптерін қайта құруды жоспарлап отырды. Сауда палатасы сэр Арчибальд Уильямсон төрағалығымен Электр энергиясын жеткізу комитетін құрды, ол өнеркәсіптің тиімді мемлекеттік меншікке өтуін ұсынды. Кейін, 1919 жылы сэр Генри Бирченоу төрағалығымен Қайта құру министрлігінің консультативтік кеңесі Электр энергиясын жеткізу жөніндегі төрағалар комитетінің есебін жариялады. Комитетке Уильямсон есебінен туындаған әкімшілік және коммерциялық мәселелер бойынша жалпы пікірлер мен ұсыныстар ұсыну тапсырылды. Бирченоу комитеті Уильямсон есебімен келісіп, бірақ электр энергиясын өндіру және тарату мемлекеттік реттеу және қаржыландырумен біріктірілген жүйе болуы керек екенін, сондай-ақ таратуды да қамтитын тетіктерді табу қажет екенін ұсынды. Парламент өнеркәсіптің тиімді мемлекеттік меншікке өтуіне келіспеді, бірақ комитет ұсыныстарының екеуін әлсіретілген нысанда қабылдады, оның ішінде Электр комиссарларын құру және әр аймақтағы электр энергиясын жеткізушілердің бірлескен электр органдарын құру. 1919 жылғы «Электр энергиясын (жеткізу) туралы» заң негізінен Уильямсон мен Бирченоу есебіне негізделді және аймақтық принцип бойынша қайта ұйымдастыруды қамтамасыз етуге жауапты ресми орган – Электр комиссарларын құру арқылы орталық үйлестіруді енгізді.
In 1917, the UK government was planning the reconstruction of the nation's industries after the First World War. The Board of Trade set up the Electric Power Supply Committee, chaired by Sir Archibald Williamson, which proposed the effective nationalisation of the industry. Subsequently, in 1919 under the chairmanship of Sir Henry Birchenough, the Advisory Council to the Ministry of Reconstruction produced the Report of the Committee of Chairmen on Electric Power Supply. The committee were asked to submit general comments or suggestions on the broad administrative and commercial issues which had arisen out of the Williamson Report. The Birchenough Committee generally agreed with the Williamson Report but recommended that generation and transmission should be a single unified system with state regulation and finance and that means should be found for including distribution as well. Parliament rejected what would have been the effective nationalisation of the industry but enacted two of the committee's recommendations in a weaker form, including the setting up Electricity Commissioners and a number of joint electricity authorities formed by the electricity suppliers in each area. The Electricity (Supply) Act 1919, was based essentially on the Williamson and Birchenough reports and introduced central co ordination by establishing the Electricity Commissioners, an official body responsible for securing reorganisation on a regional basis.
Операциялар
1925 жылы комиссия электрмен жабдықтауды стандарттау жүйесін бекітті. Электр энергиясын өндіру және тарату кернеу мен жиіліктердің әртүрлі диапазонында жүзеге асырылды: 109 жеткізуші тек айнымалы ток (AC) берді, 297 – тек тұрақты ток (DC), ал 176 – екеуін де берді. Жабдықтау кернеуі 100 В-тан 3000 В-тан жоғарыға дейін ауытқып келді. Айнымалы ток 25 Гц-тан 100 Гц-қа дейінгі 15 түрлі жиілікте берілді, тіпті ең көп таралған 50 Гц жиілігінде де (223 кәсіпорын берген), кейбіреулері бір фазалы, кейбіреулері екі фазалы және кейбіреулері үш фазалы болды. 1919 жылғы Электр энергиясы заңынан олардың мәжбүрлеу құқықтары алынып тасталды, ал 1920-1926 жылдар аралығы сәтсіздікке ұшыраған кезең ретінде сипатталды. Осы мәселелердің кейбіреулерін 1925 жылы Уэйр комитеті қарастырды, нәтижесінде 1926 жылғы Электр энергиясын (жабдықтау) туралы заң қабылданып, Орталық электр энергиясы кеңесі құрылды. CEB Электр комиссарларымен бірге жұмыс істеді, екеуі де электр энергиясы саласын мемлекеттік меншікке алу кезінде, 1948 жылдың 1 сәуірінде таратылды. Электр комиссарлары мемлекеттік меншікке алынғаннан кейін де бірнеше жыл бойы жұмыс істеді және 1953 жылы толық жабылды.
In 1925 the commissioners approved a system for the standardisation of electricity supply. The generation and distribution of electricity was undertaken at a range of voltages and frequencies; 109 suppliers provided AC only, 297 DC only, and 176 both AC and DC. Supply voltages ranged from 100 V to >3,000 V. AC was supplied at 15 different frequencies ranging from 25 Hz to 100 Hz, even at the most common frequency of 50 Hz (supplied by 223 undertakings) some provided single phase, some two phase and some three phase. Their powers of compulsion had been removed from the 1919 Electricity Bill and the period 1920 to 1926 has been characterised as a diagnosis of failure. Some of these issues were addressed by the Weir Committee in 1925 which led to the Electricity (Supply) Act 1926 and the establishment of the Central Electricity Board. The CEB operated alongside the Electricity Commissioners until both were abolished upon nationalisation of the electricity industry on 1 April 1948. The Electricity Commissioners existed for some years after nationalisation, and finally closed in 1953.
Кейінгі тағайындалулары
Сэр Джон Макфарлейн Кеннеди (1879–1954) 1938–1947 жылдары төрағаның орынбасары, 1947–1948 жылдары төраға болды. Сэр (Станден) Леонард Пирс (1873–1947) 1925 жылдың мамырынан 1926 жылдың қазанына дейін және 1940–1945 жылдары қызмет етті. Т. П. Вилмшурст 1926 жылдың қарашасынан 1935 жылдың шілдесіне дейін. Сэр Джон Рив Брук (1880–1937) – төрағаның орынбасары, 1929 жылдың наурызынан 1937 жылдың сәуіріне дейін. Чарльз Джордж Морли Нью (1957 жылы қайтыс болды), 1935 жылдың сәуірінен 1948 жылға дейін. Сэр Сирил Уильям Хёркомб (1883–1975) 1937 жылдың соңынан бастап, 1937 жылдың маусымынан 1948 жылға дейін төраға болды.
Sir John Macfarlane Kennedy (1879–1954), Deputy Chairman 1938–47, Chairman 1947–8, 1933–48. Sir (Standen) Leonard Pearce (1873–1947), May 1925–October 1926 and 1940–1945. T. P. Wilmshurst, November 1926–July 1935. Sir John Reeve Brooke (1880–1937), Deputy Chairman, March 1929–April 1937. Charles George Morley New (d.1957), April 1935 – 1948. Sir Cyril William Hurcomb (1883–1975), chairman from late 1937, June 1937 – 1948.