Карл Аугуст Генцкен: Нацисттік дәрігер және соғыс қылмыскері
Karl Genzken
Карл Генцкен – нацисттік дәрігер, концлагерь тұтқындарына қатыгездік жасаған. Нюрнберг процесінде сотталды, өмір бойына түрмеге кесілді, кейін 20 жылға айналдырылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Карл Август Генценкен (8 маусым 1885 - 10 қазан 1957) – бірнеше концлагерьдегі тұтқындарға медициналық зұлсалы жасаған нацистік дәрігер. Ол Waffen SS-тің Gruppenführer (генерал-майоры) және Waffen SS медициналық басқармасының бастығы болды. Генценкен. Ол 1947 жылы Нюрнбергтегі дәрігерлер сотында соғыс қылмыскері және адамзатқа қарсы қылмыс жасады деп танылды. Оған өмір бойына түрмеге жабу жазасы берілді, бірақ жазасы 20 жылға қысқартылып, 1954 жылы босатылды.
Karl August Genzken (June 8, 1885 – October 10, 1957) was a Nazi physician who committed medical atrocities on prisoners of several concentration camps. He was a Gruppenführer (Major General) of the Waffen SS and the Chief of the Medical Office of the Waffen SS. Genzken. He was tried and convicted as a war criminal and for crimes against humanity in the 1947 Doctors' Trial at Nuremberg. He was sentenced to life imprisonment, but his sentence was commuted to 20 years and he was released in 1954.
Нацистік партияға мүшелік
Генценк 1926 жылдың 7 шілдесінде НСДАП-қа қосылды (партия мүшесі № 39 913). 1933 жылдың 5 қарашасында СС-ке кірді (№ 207 954). 1934 жылы ол Әскери-теңіз медицина қызметіндегі резерв офицері ретінде қайта қызметке кірісті. Содан кейін ол СС Операциялық Бас басқармасына ауысты, одан кейін Берлиндегі СС ауруханасының медициналық директорының көмекшісінен медициналық меңгеруші болып жоғарылатылды және 1942 жылы Вафен-СС Медициналық басқармасының бастығы болып тағайындалды. Ол Вафен-СС-те генерал-майор шеніне дейін көтерілді.
Genzken had joined the NSDAP on July 7, 1926 (party member No. 39,913). He joined the SS on November 5, 1933 (No. 207,954). In 1934, he was reactivated as a reserve officer in the Naval Medical Service. After that, he transferred to the SS Operational Main Office then was promoted from an assistant medical director to the medical superintendent of the SS Hospital in Berlin, and appointed Chief of the Medical Office of the Waffen SS in 1942. He rose to the rank of Major General in the Waffen SS.
Соғыс қылмыстары
Генценкен бірнеше концлагерьдегі тұтқындарға жасалған адамдық тәжірибелерге қатысқан. Генценкен 1941 жылдың желтоқсанынан 1945 жылдың ақпанына дейін жүргізілген тиф тәжірибелеріне қатысы бар деп айыпталды және сотталды. Бұл тәжірибелер Германияның қарулы күштері үшін тиф, шешек, холера және басқа да ауруларға қарсы вакциналардың тиімділігін сынау мақсатымен жүргізілді. Тәжірибелер Бухенвальд және Нацвайлер лагерьлерінде өткізілді. Генценкен сульфаниламид, у және тұтандырғыш бомбалар бойынша тәжірибелерге қатысы бар деп айыпталды, бірақ осы айыптамалар бойынша сотталмады.
Genzken was involved in a series of human experiments that were carried out on prisoners of several concentration camps. Genzken was accused and convicted of involvement in the typhus experiments conducted from December 1941 – February 1945, which were conducted for the benefit of the German armed forces to test the effectiveness of vaccines against typhus, smallpox, cholera, and other diseases. The experiments were conducted at Buchenwald and Natzweiler. Genzken was also accused of involvement in sulfanilamide experiments, poison experiments, and incendiary bomb experiments but was not convicted on these counts.
Сот және айыптау
Гензкен АҚШ әскери трибуналы № I (дәрігерлер соты) тарапынан соғыс қылмыстары, адамзатқа қарсы қылмыстар және заңсыз ұйымға қатысқандығы үшін кінәлі деп танылды. 1947 жылдың тамызында трибунал оны өмір бойына түрмеге кесуге үкім шығарды. Кейіннен оның жазасы 20 жылға дейін қысқартылып, 1954 жылдың сәуір айында босатылды.
Genzken was found guilty of war crimes, crimes against humanity, and membership in an illegal organization by the American Military Tribunal No. I (the Doctors' Trial). He was condemned in August 1947 to life imprisonment by the tribunal. His sentence was later reduced to 20 years and he was released in April 1954.